Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бұралатын типтегі бағана
Spiraling type of column
Соломон бағанасы, сондай-ақ құра бағанасы деп те аталады, бұл спиральды бағана, пробка сияқты бұралатын осьпен сипатталады. Ол нақты бір классикалық тәртіппен байланысты емес, бірақ көптеген мысалдарда коринфтік немесе композиттік бас әріптері кездеседі. Бірақ оны кез келген дизайнмен безендіруге болады, мысалы, римдік дориялық Соломон немесе иониялық Соломон бағанасын жасауға болады. Вероятно, Таяу Шығыста пайда болған, бұл кеш римдік сәулеттің ерекшелігі болып табылады, ол барокко сәулетінде қайта жаңғырды, әсіресе испан және португал тілдерінде сөйлейтін елдерде. Римдегі Киелі Петір базиликасының өте беделді орналасқан жеріндегі екі жиын бағана стильдің кең таралуына үлкен үлес қосты. Біріншісі салыстырмалы түрде кішкентай, және оны IV ғасырда Ұлы Константин сыйлаған. Көп ұзамай, бұл бағаналар Иерусалимдегі ғибадатханадан алынған деп саналды, сондықтан стиль Киелі кітаптағы Сүлейменнің атымен аталды. Екінші жиын – Бернинидің 1633 жылы аяқтаған «Балдакиносы».
The Solomonic column, also called barley sugar column, is a helical column, characterized by a spiraling twisting shaft like a corkscrew. It is not associated with a specific classical order, although most examples have Corinthian or Composite capitals. But it may be crowned with any design, for example, making a Roman Doric solomonic or Ionic solomonic column. Perhaps originating in the Near East, it is a feature of Late Roman architecture, which was revived in Baroque architecture, especially in the Spanish and Portuguese speaking worlds. Two sets of columns, both in the very prestigous setting of St. Peter's Basilica in Rome, were probably important in the wide diffusion of the style. The first were relatively small, and given by Constantine the Great in the 4th century. These were soon believed to have come from the Temple in Jerusalem, hence the style's naming after the biblical Solomon. The second set are those of Bernini's St. Peter's Baldacchino, finished in 1633.
Этимологиясы мен шығу тегі
Траян бағанасының классикалық үлгісінен айырмашылығы, оның бұрылған шахтасы Траянның әскери қуатын көрсететін, бірыңғай, үздіріссіз спиральдік жолақтармен әшекейленген, бұрылысты бағана Византия сәулеті мен әсемдеуіне енген шығыс мотиві болып табылады. Бұрылысты қапталған бағаналар кейбір шығыс сәулеттерінің ерекшелігі болған. IV ғасырда Константин Ұлы Римге бағаналар жиынтығын әкеліп, оларды бастапқы Святой Петр базиликасына, жоғары алтарь мен пресвитерияда қайта пайдалану үшін тапсырды. Рафаэльдің шеберханасынан шыққан «Константиннің сыйы» картинасы осы бағаналарды бастапқы орнында көрсетеді. Дәстүр бойынша, бұл бағаналар «Соломон ғибадатханасынан» алынған, бірақ Соломон ғибадатханасы б.з.д. 10 ғасырда салынған және б.з.д. 586 жылы қираған Бірінші ғибадатхана болған, ал 70 жылы қираған Екінші ғибадатхана емес. Қазір б.з. 2 ғасырында жасалған деп есептелетін бұл бағаналар «Соломоний» деп аталды. Шындығында, бұл бағаналар ешқайсысы да сол ғибадатханалардан келмеген. Константин оларды Грекиядан әкелгені жазылған, және археологиялық зерттеулер олар грек мраморынан кесілгенін көрсетеді. Мантуядағы Герцог сарайының (Palazzo Ducale) Cortile della Cavallerizza ішіндегі қабырғаға орнатылған (1538-39 жж.). Питер Пауль Рубенс шамамен 1626 жылы гобелендер дизайнында Соломоний бағаналарын қолданды, онда ол Рафаэль сияқты бағаналарға иониялық капителінің нұсқасын ұсынды, ал рустикалық және Соломоний бағаналары оның картиналарының сәулетінде соншалықты тұрақты және әртүрлі пайда болды, Энтони Блант толық тізім жасаудың қажеті жоқ деп ойлады. Ал ағылшын интерьер дизайнында бұл стиль әлі де сирек болды, Дурман атап өткендей, Солсберидегі Елена, Леди Горджес (1635 жылы қайтыс болған) ескерткіші, мүмкін, жалғыз қолданылған мысал. 1660 жылдан кейін мұндай бұрылысты бағаналар француз, голланд және ағылшын жиһаздарының аяқтарында, сондай-ақ 17-шы ғасырдың соңы мен 18-шы ғасырдың басындағы қабырғалық және едендік сағаттардың терезелерін қорғаған шыны есіктерде кеңінен таралды. Ағылшын коллекционерлер мен саудагерлер кейде осындай бұрылысты элементтерді дәстүрлі түрде осы пішінде сатылатын тәттілердің атымен «арпалы қант бұрылыстары» деп атады.
Unlike the classical example of Trajan's Column of ancient Rome, which has a turned shaft decorated with a single continuous helical band of low reliefs depicting Trajan’s military might in battle, the twisted column is known to be an eastern motif taken into Byzantine architecture and decoration. Twist fluted columns were a feature of some eastern architecture of Late Antiquity. In the 4th century, Constantine the Great brought a set of columns to Rome and gave them to the original St. Peter's Basilica for reuse in the high altar and presbytery; The Donation of Constantine, a painting from Raphael's workshop, shows these columns in their original location. According to tradition, these columns came from the "Temple of Solomon", even though Solomon's temple was the First Temple, built in the 10th century BC and destroyed in 586 BC, not the Second Temple, destroyed in 70 AD. These columns, now considered to have been made in the 2nd century AD, became known as "Solomonic". In actuality, the columns probably came from neither temple. Constantine is recorded as having brought them de Grecias i. e., from Greece, and they are archaeologically documented as having been cut from Greek marble. superimposed against a wall in the Cortile della Cavallerizza of the Palazzo Ducale, Mantua (1538 39). Peter Paul Rubens employed Solomonic columns in tapestry designs, ca 1626 , where he provided a variant of an Ionic capital for the columns as Raphael had done, and rusticated and Solomonic columns appear in the architecture of his paintings with such consistency and in such variety that Anthony Blunt thought is would be pointless to give a complete list. and was still rare in English interior design, an example noted by Durman is the funerary monument for Helena, Lady Gorges (died 1635) at Salisbury perhaps the sole use. After 1660, such twist turned columns became a familiar feature in the legs of French, Dutch and English furniture, and on the glazed doors that protected the dials of late 17th and early 18th century bracket and longcase clocks. English collectors and dealers sometimes call these twist turned members "barley sugar twists" after the type of sweet traditionally sold in this shape.