Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пәкістандық жазушы (1928–2017)
Pakistani writer (1928 2017)
Жеке өмір
Бано Кудсия 1928 жылғы 28 қарашада Британдық Үндістанның Фирозпур қаласында мұсылман джат отбасында Кудсия Чатта болып дүниеге келді. Оның әкесі – ауыл шаруашылығы бакалавры, анасы да Британдық Үндістанда мектеп инспекторы болған, ал інісі Перваз Чатта – суретші. Үндістанның бөлінуінен кейін ол отбасымен Лахор қаласына көшіп келді. Лахордағы Киннард колледжін бітірген соң, 1951 жылы урду әдебиеті бойынша магистр дәрежесін алу үшін Үкімет колледжі университетіне (Лахор) (GCU) қабылданды. Құдсия жазушы Ашфак Ахмедке үйленді, олармен алғаш рет осы университете танысқан. Бұл жұп әлеуметтік өмірде ажырамас еді.
Bano Qudsia was born on 28 November 1928 in Firozpur, British India, as Qudsia Chattha in a Muslim Jat family. Her father was a Bachelor of Agriculture her mother was also a graduate and inspector of school in british india and her brother Pervaiz Chattha was a painter. She migrated to Lahore with her family after the partition of India. She graduated from the Kinnaird College in Lahore and then joined the Government College University (Lahore) (GCU) to earn her master's degree in Urdu literature which she completed in 1951. Qudsia married writer Ashfaq Ahmed whom she had met at the Government College University (Lahore). The couple had been considered inseparable in their social lives.
Әдеби шығармашылық
Құдсияның "Ража Гидх" (Патша құс) романы қазіргі заманғы урду әдебиетінің классикасы саналады. Оның ең белгілі туындылары: "Атиш и зер и паа", "Айк Дин", "Асай Пасай", "Чахар Чаман", "Чхота Шехер Барэй Лог", "Футпат ки Ғаас", "Хасил Ғаат" және "Хава Кей Наам". Құдсияның "Рааһ е Рауаан" романы 2011 жылы жарық көрді. Бұл Ашфак Ахмедтің философиялық ойларын және олардың өмірдің кейбір жақтарымен қалай байланысты екенін талдау. Құдсия күйеуін қатты құрметтеді және Ашфак Ахмедті өте биік деңгейге қойды. Дегенмен, ол 50 жылдан астам бірге өмір сүрген адамды толық түсінгенім деп айтпайды. Сондықтан, Ашфак Ахмедтің өмірбаянын жазуға тырысқанда ол тек "бір адаммен" шектелмей, оның әулетін, отбасын – атасын, әкесін, ағаларын, інілерін, апаларын және олардың балаларын зерттеді, осылайша Ашфак Ахмедтің сырына толыққанды түсінуге ұмтылды. Құдсияның "Хасил Ғаат" романы 2005 жылы жарық көрді және оның көркем тілімен ерекшеленді, бірақ дәстүрлі урду стилінен гөрі ағылшын тілінен алынған сөздерді көп пайдаланғаны үшін де сынға ілікті. Алайда, бұл тіл кейін басқа жазушылардың арасында танымал болды. Баба Мұхаммед Яхья Хан Анажі Бано Құдсия мен Бабасы Ашфак Ахмедтен үлкен шабыт алды.
Qudsia's novel Raja Gidh (The King Vulture) is considered a modern Urdu classic. Among her more prominent writings are Aatish i zer i paa, Aik Din, Asay Pasay, Chahar Chaman, Chhotaa Sheher Baray Log, Footpath ki Ghaas, Haasil Ghaat and Hawa Kay Naam. Qudsia's novel Raah e Rawaan was published in 2011. It is an analytical look at Ashfaq Ahmed's philosophical thinking and how it may relate to certain aspects of life itself. Qudsia had the highest regard for her husband and she has placed Ashfaq Ahmed on a very high pedestal. However, she does not even claim to understand the man she lived with for more than five decades. So, an attempt at writing the biography of Ashfaq Ahmed took her beyond that ‘one person’— and she started to write about his ancestry, the family including his grandfather, father, uncles, brothers, sisters and their children so as to fully understand the enigma that was Ashfaq Ahmed. Qudsia's novel Haasil Ghaat was published in 2005 and was noted for its diction but also criticized then for usages of English slangs than her usual traditional Urdu narrative. The language however became popular amongst other writers in future. Baba Mohammad Yahya Khan was much inspired by Maa jee Bano Qudsia and Baba jee Ashfaq Ahmed.
Өлім
Бано Qudsia 2017 жылдың 4 ақпанында 88 жасында Лахордағы Ittefaq ауруханасында дүние салды. Ұлы Асир Ахмет оның Мағриб намазы уақыты шамасында (күн батқаннан кейін) қайтыс болғанын хабарлады. 5 ақпанда Лахорда жерленді, ал қабірге дұға жасау рәсімі Model Town, Лахорда өтті.
Bano Qudsia died on 4 February 2017 at the Ittefaq Hospital in Lahore at the age of 88. Her son Aseer Ahmed informed that she died around the time for Maghrib prayers (after sunset). She was buried at Lahore on 5 February and prayer services were held at Model Town, Lahore.
Марапаттар мен мойындау
1983 жылы Құдсияға Пәкістан Үкіметі "Ситара и Имтиаз" (Үздік жұлдызы) орденін табыс етті. 1986 жылы ол PTV үздік жазушысы сыйлығын алды. 2010 жылы Пәкістан Үкіметі оған әдебиет саласындағы қызметі үшін "Хилал и Имтиаз" (Кемерлілік белгісі) орденін берді. 2012 жылы Пәкістан Әдебиет академиясы (PAL) Құдсияны өмірлік жетістіктері үшін "Камал е Фун" сыйлығымен марапаттады. 2016 жылы GCU-ның Ескі Равиандар одағы (GCU ORU) жылдық кездесуінде оған өмірлік жетістіктері үшін сыйлық табыс етті. Сол жылы Пәкістан Өмірге қамқорлық қоры (PLCF) да Құдсияға өмірлік жетістіктері үшін сыйлық берді. 2020 жылдың 28 қарашасында Google оның 92 жылдық туған күнін Google Doodle арқылы тойлады.
In 1983, Qudsia was awarded the Sitara i Imtiaz (Star of Excellence) by the Government of Pakistan. In 1986 she received PTV Best Writer Award. In 2010, the Pakistani government awarded her the Hilal i Imtiaz (Crescent of Excellence) for her services in literature. In 2012, the Pakistan Academy of Letters (PAL) awarded Qudsia the Kamal e Fun Award, which is a lifetime achievement award. In 2016, the GCU's Old Ravians Union (GCU ORU) at its annual reunion conferred on her a lifetime achievement award. The same year, the Pakistan Life Care Foundation (PLCF) also awarded the lifetime achievement award to Qudsia. On 28 November 2020, Google celebrated her 92nd birth anniversary with a Google Doodle.