Боб Диланның "Ақымақ жел" әні туралы

Кіріспе

1975 жылы Боб Дилан әні, швед суретшісі

"Idiot Wind" – Боб Диланның 1975 жылы шыққан Blood on the Tracks альбомына енген әні. Ол оны 1974 жылдың жазында The Band тобымен гастрольдік сапардан кейін жазуға кіріскен. Дилан әнді 1974 жылдың қыркүйегінде жазды, ал 1974 жылдың желтоқсанында Blood on the Tracks альбомына кіретін басқа әндермен бірге қайта жазды. Жазу барысында ол ән сөздерін жиі өңдеп түзетті. Әннің концерттік нұсқасы Диланның 1976 жылғы Hard Rain альбомында жарық көрді, ал қыркүйектегі студиялық жазбалардың барлығы 2018 жылы шыққан The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks делюкс басылымында жарияланды. Кейбір сыншылар бұл әннің Диланның жеке өміріне, әсіресе әйелі Сара Диланмен арақатынасының нашарлауына арналған ойлар жиынтығы деп болжайды. Дилан бұл ән автобиографиялық емес екенін мәлімдеді. Албұм сияқты, бұл ән де алғашқы сыншылар тарапынан әртүрлі бағаланды. Бірақ жылдар өте келе, комментаторлар әннің мәні мен орындалуын жоғары бағалады, ал кейбір сыншылар оны Диланның ең жақсы әндерінің бірі деп атады.

Өмірбаян және жазу

Ән 1974 жылдың жазында, Диланның сол жылы The Band тобымен гастрольде болғаннан кейін және 1965 жылы үйленген Сара Диланнан ажырасқаннан кейін жазылды. Дилан ағасы Дэвид Циммермен бірге Миннесота штатындағы фермаға көшіп, сонда "Blood on the Tracks" альбомына енген әндерді жаза бастады. 1974 жылдың көктемінде Дилан Карнеги-холлда сурет салу сабақтарына қатысып, ұстазы Норман Раэбеннің, әсіресе уақытқа қатысты көзқарасымен әсерленді. Кейін Дилан "Idiot Wind" әнін "Мен сурет түрінде жасағым келген ән" деп айтты. "Idiot Wind" сөзі Раэбен қолданған еді, бұл Диланның оны пайдалануына себеп болуы мүмкін, бірақ бұл термин Уэлдон Кисстің 1940 жылғы маусымдағы өлеңінде де кездеседі, ол анықтамалық нүкте болған жоқ па деген сұрақ туады. Дилан "Idiot Wind" әнін алғаш рет 1974 жылдың 16 қыркүйегінде Нью-Йорктегі A&R студиясындағы "Blood on the Tracks" сессиясы кезінде жазды. Желтоқсан айында ағасының альбомының дыбысы коммерциялық болатын деген ұсынысымен Дилан "Blood on the Tracks" альбомының жартысын, соның ішінде "Idiot Wind" әнін Миннеаполисте қайта жазды. Жазу жұмысын Нью-Йоркте Фил Рамон, ал Миннеаполисте Пол Мартинсон жүргізді. Нью-Йоркте әндер ми мажор тоналысында жазылды, Диланның гитарасы екінші ладтағы капомен ре мажорға келтірілді, ал Миннеаполистегі жазбалар стандарттық реттеуде болды. Қайта жазылған нұсқалар түпнұсқадан күрт өзгеше болды, әр жаңа жазбада бұрынғы нұсқалардағы сөздерге өзгерістер енгізілді. 1974 жылдың қыркүйек айындағы "Idiot Wind" жазбасында тек акустикалық гитара мен бас-гитара ырғақтары болды, кейіннен органды қосты. 1991 жылы Пол Золломен сұхбаттасқанда Дилан әнге тағы көп шумақтар қосылуы мүмкін екенін және оны үнемі өңдеуге болатынын айтты. Золло "Blood on the Tracks" нұсқасын "The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991" жинағындағы 19 қыркүйекте Нью-Йоркте жазылған, органды қосып жазылған төртінші нұсқамен салыстырып, қыркүйектегі нұсқадағы әннің жұмсақ орындалуы "әннің ішкі мазасыздығын одан да күшті сезіндіреді" деп санайды. Бұл материал "The Bootleg Series Volumes 1–3" және 2018 жылы "The Bootleg Series Vol. 14" жинағының CD және 2 LP нұсқаларында жарық көрді, ал толыққанды Нью-Йорк сессиясы соңғы альбомның сәнді нұсқасында шығарылды. "The Bootleg Series Vol. 14" жинағының сәнді нұсқасында сондай-ақ "Blood on the Tracks" альбомында жарық көрген 1974 жылғы желтоқсан айындағы мастердің ремиксі де бар.

The song was written in the summer of 1974, after Dylan's comeback tour with The Band that year and separation from Sara Dylan, whom he had married in 1965. Dylan had moved to a farm in Minnesota with his brother, David Zimmerman, and there started to write the songs that were recorded for his album Blood on the Tracks. In the spring of 1974, Dylan had taken art classes at Carnegie Hall and was influenced by his tutor Norman Raeben and, in particular, Raeben's view of time. Dylan was later to say that "Idiot Wind" was "a song I wanted to make as a painting". "Idiot Wind" was a derogatory phrase employed by Raeben and this may have inspired Dylan's use of it, although the term also appears in the poem June 1940 by Weldon Kees and that may have been the reference point. Dylan first recorded "Idiot Wind" in New York City on 16 September 1974 during the initial Blood on the Tracks sessions at A&R Studios. That December, working from a suggestion from his brother that the album should have a more commercial sound, Dylan re recorded half the songs on Blood on the Tracks, including "Idiot Wind", in Minneapolis. The recordings were engineered by Phil Ramone in New York and by Paul Martinson in Minneapolis. In New York, the songs were recorded in the key of E, with Dylan's guitar tuned to open D with a capo on the second fret, while the Minneapolis recordings are in standard tuning. The re recorded versions were radical departures from the original recordings, and each new recording included changes to the lyrics from the earlier versions. The September 1974 recording of "Idiot Wind" featured only acoustic guitar and bass accompaniment, with organ later overdubbed In a 1991 interview with Paul Zollo, Dylan said that there could be many more verses for the song and that it could be constantly reworked. Zollo contrasts the Blood on the Tracks version with the one from The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991 which was Take 4, with added organ overdubs, recorded on 19 September 1974 in New York, and opines that the gentler delivery of the song in the September version "makes the inherent disquiet of the song even more disturbing". on The Bootleg Series Volumes 1–3 and in 2018 on the single CD and 2 LP versions of The Bootleg Series Vol. 14, while the complete New York sessions were released on the deluxe edition of the latter album. The deluxe version of The Bootleg Series Vol. 14 also included a remix of the December 1974 master issued on Blood on the Tracks.

Түсіндірме

Барбара О'Дэйр әнді Диланның тағы екі шығармасымен – "Sad Eyed Lady of the Lowlands" (1966) және "Sara" (1976) – он жылдық аралықта жазылған, "қазіргі экс-әйелі Сара Лоундеске еске түсіретін әйел туралы" әндер жиынтығы ретінде байланыстырады. О'Дэйр әнді құрбанды кінәлауға бейімдігі үшін сынға алады. Дэвид Голдблатт пен Эдвард Некарсулмер әнде Дилан "сүйіктісіне және олардың махаббатын құлатқан өзіне деген ашу мен кек алудың ащылығын зерттейді" дейді. Дилан әннің жеке өмірге қатысты екенін жоққа шығарды, 1985 жылы былай деп мәлімдеді: "Мен "Idiot Wind" әнімен тым асығыс кеттім деп ойладым. Мен көп ашып бердім деп ойлаған жоқмын, керісінше, оның маған жақын адамдар туралы деп ойлайтындай жекелегендей сезілдім. Бұл менің жеке екенімді сезінбеуім емес, бірақ оның тым жеке болып көрінді. Бұл бірдей нәрсе болуы мүмкін, кім біледі. Тимоти Хэмптон әнді саяси тұрғыдан қарастырып, Вьетнам соғысы туралы пікір деп санайды, ал Дэвид Далтон Диланның жеке жағдайын және ұлттық жағдайды салыстырып, "өз тағдырын ащы американ арманының аллегориясына айналдырады" деген қорытындыға келді. Бұл ән Диланның Жапония мен Австралияда шыққан "Masterpieces" альбомына да енген. Онда альбомдық нұсқадан өзге лирикалық өзгерістер болды. Мик Фаррен альбомды шолып жазғанда: "Партиялық атмосфераны жоғалтпай, "Idiot Wind" сияқты аяусыз эмоционалды шабуылды жеткізу үшін едәуір шеберлік қажет. Мен оның қалай орындалғанын әлі түсінбедім" деді. 1985 жылы Билл Фланаганмен сұхбаттасқанда Дилан көптеген адамдар "Idiot Wind" және "Blood on the Tracks" альбомын өмірімен байланыстырғанын мойындады, бірақ "Бұл менің өмірім емес. Бұл уақытқа қарсы келетін бейнелерді енгізу туралы идея еді – кеше, бүгін және ертең. Мен оларды бір-бірімен қандай да бір ерекше байланыста болғым келді" деді. Rolling Stone журналы екі рецензия жариялады. Джонатан Котт альбомды "керемет және есте қаларлық" деп сипаттап, "Idiot Wind" әнін де басқа әндердей "жарылыс және ащы" деп бағалады. Котт Диланның әндерінің бірінде алғаш рет өзін айыптағанын байқады, "Біз ақымақпыз, сүйіктім / тілімізді қозғаған сайын" деген жолдармен. Ал екінші Rolling Stone рецензиясында Джон Ландау "Idiot Wind" әнінің "балалық шалақылығын (ешқандай балалық таңғажайыпсыз)" сынады. Музыкалық сыншы Лестер Бангс әнді "күлкілі түрде қатыгез" деп санады және әуелі әсерленбеді, бірақ көп ұзамай альбомды жиі тыңдай бастады. 2003 жылы жарық көрген "Дилланның күнә туралы көзқарастары" атты кітабында әдебиеттанушы Кристофер Рикс әннің нақты лирикалық шумағына тоқталды: "Басымның айналасында шеңбердей соққан / Гранд Кули бөгетінен Капитолийге дейін". Рикс оны "күшті" деп мақтады. Бұл метафоралық байланысқа байланысты нағыз рифма, себебі мемлекет басшысының мәні және саяси орган, сондай-ақ Капитолийдің бас сүйекке (сол да ақ күмбездердің бірі) ұқсастығы, ол таңғаларлықтай рифмаланады. Кемелсіз рифма, бірақ өте дұрыс таңдалған. Дәл осы рифма Ален Гинзбергке де әсер еткен, ол Диланға Харт Крейннің "Көпір" кітабындағы суреттермен салыстыра отырып хат жазған. Дилан Гинзбергтің хатына риза болды, бұл Гинзбергтің Rolling Thunder Revue гастроліне шақырылуына ықпал еткен факторлардың бірі болды. 1976 жылы The Village Voice журналында жарияланған рецензиясында Пол Коуэн осы мәтінге сілтеме жасап, оның тілінде Вуди Гатриді, ал вокалдық жеткізілімінде Т. С. Элиотты еске түсіретінін айтты. Котт сияқты Коуэн да әннің мәтінінің өзін-өзі айыптау сипатын атап өтті, ол әнге күтпеген қорытынды сызық сызып берді деп сезінді. Капитолийге сілтеме жасайтын мәтін Нью-Йоркте қолданылған "Ақымақ жел, сіз жауыңызды қозғаған сайын соғады / Гранд Кули бөгетінен Марди Граға дейін" деген жолдарды алмастырды. Золло да осы екі жолдың әннің ең жарқын тұсы екенін айтты. Тоби Кресвелл өзінің "1001 ән" кітабында бұл ән "әдемі сөздермен жазылған эпос" және "логикалық түсіндіруге негізделмеген" екенін айтады. және Джим Бевиглияның 2013 жылғы "Боб Диланның 100 ең жақсы әнін санау" кітабында төртінші орын алды. 2020 жылы The Guardian журналында Алексис Петридис оны Диланның әндерінің арасында үшінші ең жақсы ән деп атады, оны "керемет, қорқынышты тыңдау" деп мақтап, "Мен бейбітшілік пен тыныштықты ұзақ уақыт бойы білмедім, оның қандай екенін есімде қалдыра алмаймын" деген мәтінді келтіріп, "оның авторы тек ащы айыптауларды ғана айтпай, азапта қимылдап жатыр" деп түсіндірді. "The Bootleg Series Vol." шолуында . 14, Шон О'Хаган ән туралы: "Кейде параноикалық, кейде мазақтаушы және кекшіл, ол улы ниеттің қараңғы шедеврі, оның шикі күшінің үлкен бөлігі тыңдаушының сезімінен көңілі қалады, өйткені ол қарқын алады және тон одан сайын ащы болады". 2021 жылғы Guardian мақаласында "Барлық адам білуі керек 80 Боб Дилан әнінің" тізіміне енді.

Barbara O'Dair links the song to two of Dylan's other compositions, "Sad Eyed Lady of the Lowlands" (1966) and "Sara" (1976), as a set of songs written across ten years "addressing a woman that bears a resemblance to his now ex wife Sara Lowndes". O'Dair criticises the song for victim blaming. David Goldblatt and Edward Necarsulmer say that in the song, "Dylan explores the bitterness of resentment and revenge against a lover and one's own self who botched their love". Dylan has denied that the song is personal, stating in 1985 that:

I thought I might have gone a little bit too far with "Idiot Wind" I didn't really think I was giving away too much; I thought that it seemed so personal that people would think it was about so and so who was close to me. It wasn't I didn't feel that one was too personal, but I felt it seemed too personal. Which might be the same thing, I don't know. Timothy Hampton takes the song as political, and a commentary on the Vietnam War, whereas David Dalton feels that Dylan draws parallels between his personal situation and the national one, and "turns his own fate into an allegory of a soured American dream". and was also included on the Dylan album Masterpieces that was released in Japan and Australia. It contained lyrical changes from the album version. Mick Farren's review of the album says that "It requires a considerable sleight of hand to get across the remorseless emotional attack of, say, 'Idiot Wind' without losing the party atmosphere. I haven't quite worked out how he managed it." In a 1985 interview with Bill Flanagan, Dylan said that although many people thought that "Idiot Wind" and the album Blood on the Tracks related to his life, "It didn't pertain to me. It was just a concept of putting in images that defy time – yesterday, today and tomorrow. I wanted to make them all connect in some kind of a strange way." Rolling Stone carried two reviews. Jonathan Cott described the album as "magnificent and memorable" and "Idiot Wind", which was as accomplished as the other songs in his view, as "explosive and bitter", Cott observed that it was the first time that Dylan had included himself in a condemnation in one of his songs, with the line "We're idiots, babe/It's a wonder we can even feed ourselves". Meanwhile, in the other Rolling Stone review, Jon Landau disparaged "the childishness (without any redeeming childlike wonder) of so much of 'Idiot Wind. Music critic Lester Bangs originally regarded the song as "ridiculously spiteful" and was unimpressed, although he soon found himself listening to the album frequently. In his 2003 book Dylan's Visions of Sin, literary scholar Christopher Ricks discusses a particular lyrical couplet from the song, namely: "Blowing like a circle around my skull/From the Grand Coulee Dam to the Capitol". Ricks praises this as: fierce And it's a true rhyme because of the metaphorical relation, because of what a head of state is, and the body politic, and because of the relation of the Capitol to the skull (another of those white domes), with which it disconcertingly rhymes. An imperfect rhyme, perfectly judged. The same rhyme had impressed Allen Ginsberg, who wrote to Dylan comparing it to an image from The Bridge by Hart Crane. Dylan was apparently gratified to receive Ginsberg's letter, and it was a contributing factor in leading to Ginsberg being invited onto the Rolling Thunder Revue tour. In his 1976 review in The Village Voice, Paul Cowan also referred to these lyrics, saying that they evoked both Woody Guthrie in the language used and T. S. Eliot in the delivery of the vocal. Like Cott, Cowan noted the ultimately self accusatory nature of the lyrics, which he felt provided a surprising conclusion to the song. The lyrics referencing the Capitol replaced the earlier "Idiot wind, blowing every time you move your jaw/From the Grand Coulee Dam to the Mardi Gras" used in New York. Zollo also felt that this pair of lines was the highlight of the song. In his book 1001 Songs, Toby Creswell says that the track is an "epic of elegantly phrased bile" and is "not based on logical exposition". and placed fourth in Jim Beviglia's 2013 book Counting Down Bob Dylan: His 100 Finest Songs. In a 2020 article for The Guardian, Alexis Petridis ranked it the third greatest of Dylan's songs, praising it as "extraordinary, harrowing listening" and quoting the lyric "I haven't known peace and quiet for so long I can't remember what it's like", commenting "its author isn't just hurling bitter accusations, he's writhing in agony". In a review of The Bootleg Series Vol. 14, Sean O'Hagan remarked of the song "By turns paranoid, derisory and vengeful, it is a dark masterpiece of venomous intent, a great part of its raw power resting in the very discomfort the listener feels as it gathers momentum and the tone becomes ever more bitter." A 2021 Guardian article included it on a list of "80 Bob Dylan songs everyone should know".

Тікелей өнер көрсетулер

Дилан осы әнді тек 55 рет орындаған. Алғашқысы 1976 жылдың 18 сәуірінде Флорида штатының Лейкленд қаласындағы Civic Centre-де болды. Ол келесі айда әнді өзінің тізімінен алып тастады және 1992 жылдың сәуіріне дейін қайта орындамады, содан кейін сол жылдың тамызында оны тағы алып тастады. 1992 жылы Дилан туралы көптеген материалдардың авторы Клинтон Хейлин, «Idiot Wind» әнінің қайтадан тікелей эфирде ойналып жатқанын естігенде, Диланның концертіне қатысу үшін Англиядан Калифорнияға ұшып келді. 2007 жылы өзінің веб-сайтының «Лудан сұра» бөліміндегі сұраққа жауап ретінде әнші-сазгер Лу Рид өзі жазғанға тілек еткен ән ретінде «Idiot Wind» әнін таңдады. Романшы Питер Кэри 2008 жылы BBC Radio 4 радиосының Desert Island Discs бағдарламасы үшін таңдаған сегіз таңдауының бірі ретінде «Idiot Wind» әнін қосты. «Idiot Wind» әнінің кейбір сөздері 1995 жылы америкалық Hootie & the Blowfish тобының «Only Wanna Be with You» әнінде пайда болды. Диланның сөздерін пайдалану соттан тыс келісімге әкелді, нәтижесінде Дилан Hootie & the Blowfish тобынан ақша алды. Швециялық музыкант Аманда Бергман бұл әннен кейін «Idiot Wind» сахналық есімімен өнер көрсетті. Питер Кальдхаймның 2019 жылғы «Idiot Wind: Естеліктер» романы Canongate баспасында жарық көрді. Ән Конор Макферсонның «Girl from the North Country» пьесасында ойнатылады. 2017 жылы Лондондағы The Old Vic театрындағы түпнұсқалық қойылымда және кейін Вест-Эндке көшірілгенде, Марианн Лэйн рөлін ойнаған Шила Атим бұл әнді Аринзе Кене орындаған «Hurricane» және «All Along the Watchtower» әндерімен бірге орындады. Атим өзінің рөлі үшін 2018 жылы Музыкалық театрдағы үздік қосалқы әйел рөлі үшін Лоренс Оливье сыйлығын жеңіп алды. Abbey Road студиясында жазылған актерлік құрамның жазбасында ән Атим мен Кене орындаған, түпнұсқалық лондондық қойылымға сәйкес келетін медлидің бөлігі болып табылады.

Шығарылымдар

Төменде Боб Диланның альбомдарында әннің ресми түрде шығарылған нұсқалары келтірілген. Альбом Шығарылған жылы Жазылған студия Жазу күні Take Қатысушылар 1 Blood on the Tracks 1975 Sound 80 27 желтоқсан 1974 Боб Дилан: вокал, гитара, гармоника, орган; Крис Вебер: гитара; Грег Инхофер: клавиатура; Билли Петерсон: бас; Билл Берг: барабан 2 Hard Rain 1976 Hughes Stadium 23 мамыр 1976 Боб Дилан: вокал, гитара, Скарлет Ривера: скрипка; Т-боун J. Генри Бернетт: гитара, пианино; Стивен Соулз: гитара; Мик Ронсон: гитара; Бобби Ньювирт: гитара, вокал; Роджер Макгуинн: гитара, вокал; Дэвид Мэнсфилд: сталь гитара, мандолина, скрипка, добро; Роб Стон: бас; Хоуи Уайет: барабан; Гари Берк: перкуссия 3 Masterpieces 1978 Hughes Stadium 23 мамыр 1976 Боб Дилан: вокал, гитара, Скарлет Ривера: скрипка; Т-боун J. Генри Бернетт: гитара, пианино; Стивен Соулз: гитара; Мик Ронсон: гитара; Бобби Ньювирт: гитара, вокал; Роджер Макгуинн: гитара, вокал; Дэвид Мэнсфилд: сталь гитара, мандолина, скрипка, добро; Роб Стон: бас; Хоуи Уайет: барабан; Гари Берк: перкуссия 4 The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991 1991 A&R Studios 19 қыркүйек 1974 4 (қайта жазу) – органды қосымша жазумен Боб Дилан: вокал, гитара, гармоника; Тони Браун: бас. Органды қосымша жазуды Пол Гриффин жасаған. 2018 Sound 80 27 желтоқсан 1974 Боб Дилан: вокал, гитара, гармоника, орган; Крис Вебер: гитара; Грегг Инхофер: клавиатура; Билли Петерсон: бас; Билл Берг: барабан.

Мұқабалар

Мэри Лидің Corvette тобы 2002 жылы "Blood on The Tracks" альбомының барлық әнін, оның ішінде "Idiot Wind" әнін каверледі. "Idiot Wind" әнінің нұсқасы Coal Porters тобының "How Dark This Earth Will Shine" альбомына енді.