Кіріспе

Американдық орнитолог Уолтер Эдмонд Клайд Тодд (Смитфилд, Огайо, 6 қыркүйек 1874 – 25 маусым 1969) – Карнеги мұражайында жұмыс істеген американдық құс зерттеуші. Ол негізінен арктикалық аймақта үлгілер жинады және бірнеше кітаптың авторы еді.

Өмірбаян

1891 жылы Тодд Женева колледжіндегі оқуын тастап, АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінде Клинтон Харт Мерриамның хабаршысы болып жұмыс істеді. Оның алғашқы міндеті спиртте сақталған құс асқазандарын сұрыптап, тізімдеу болды. Вашингтонда ол Роберт Риджвей сияқты көптеген көрнекті ғалымдармен танысты және оны өзінің үлгісі етіп алды. 1898 жылы үкіметтік жұмыстан көңілі толмаған Тодд, жаңадан құрылған Карнеги мұражайымен Пенсильванияның батысында құс үлгілерін жинау жөнінде келісім жасады. Көп ұзамай ол мұражайға көмекші болып орналасты және қалған өмірін сонда өткізді, зейнетке шығу жасы қалыпты жасқа қарағанда әлдеқайда кешіккен еді. Ол Пенсильванияда, содан кейін Солтүстік-Шығыс Канадада далалық жұмыстарын жалғастырды және екі маңызды еңбек жазды: «Батыс Пенсильванияның құстары» (1940) және «Лабрадор түбегінің құстары және іргелес аймақтар» (1963); сонымен қатар, мұражайдың өсіп келе жатқан неоторпикалық құстар коллекциясына негізделген көптеген жаңа таксондардың сипаттамалары мен жүйелі зерттеулер жариялады. Тоддтың маманы – Арктика. «Лабрадор түбегінің құстары» еңбегін жариялауға дейін жиырмадан астам экспедицияға қатысты. Ол Вашингтонда жұмыс істеген кезде жұқтырған малярия салдарынан тропиктік климатта жұмыс істей алмайтындықтан Арктиканы өзінің маманы ретінде таңдады. Орталық және Оңтүстік Америкада далалық жұмыс істей алмаса да, оның алғашқы кітабы «Санта-Марта құстары» деп аталды және Колумбияның нақты бір аймағына арналды. Тоддтың зерттеулері Карнеги мұражайында жинаған құс терілерінің коллекциясына негізделген. 1925 жылы ол Брюстер медалімен марапатталды. Америка орнитологтар одағының көп жылдық мүшесі болған ол 1968 жылы құрметті мүше болып сайланды. Ол сондай-ақ жергілікті табиғатты қорғау және қайырымдылық шараларымен де белгілі болды. «Батыс Пенсильванияның құстары» (1940) кітабында және «Бәкелі өзенінің құстары» атты памфлетінде (авторы қайтыс болғаннан кейін жарияланды) ол Батыс Пенсильвания экологиясына деген сүйіспеншілігін және қалалардың кеңеюі, жаһандық жылыну және мекендеу ортасының фрагментациясы сияқты мәселелерді болжау қабілетін көрсетті. Ол жеке коллекцияларды және бір құстың немесе құс жұмыртқасының бірнеше данасын жинаған мұражайларды де жоқтап, мұндай практиканы ысырапшылдық деп айыптады және құстарды зерттеуге ешқандай үлес қоспайды. Тодд үйленгенімен, ертеде жесір болып, баласы болмады. Сөйтіп, ол балалық шағының көп бөлігін өткізген Буффало қалашығын (Батлер округі) қорғауға жеке қаражатының көп бөлігін жұмсады. 1942 жылы ол әкесінің фермасының орнында жетпіс бір акр жер сатып алды, онда ол алғашқы маңызды орнитологиялық ашылуын жасаған. Жерді кесіп тастаудан құтқарып, оны Батыс Пенсильванияның Аудубон қоғамына (ASWP) сыйға тартты, оны табиғат резерватына айналдыруды ұсынды. Қоғам оның тілегін орындады, ал 1956 жылы ол алғашқы сыйлықтан оңтүстікке қарай тағы 61 акр жер сыйлады. ASWP табиғи резерватты кеңейтуді жалғастырды және 2009 жылға қарай ол Батлер округіндегі 28-ші және 356-шы тас жолдардың жанында орналасқан Тодд табиғи резерватына айналды. Резерват В. Э. Клайд Тоддтың құрметіне аталған және жыл бойы күн шығудан күн батуға дейін жұртшылыққа ашық (қараша-желтоқсан айларындағы аңшылық маусымынан басқа). ASWP жыл сайын «Батыс Пенсильванияда табиғатты қорғауға ерекше үлес қосқан адамды» марапаттау үшін В. Э. Клайд Тодд сыйлығын тартады.