Кіріспе

Москвич 408 (Москвич 408, М 408 сериясы) – 1964 және 1975 жылдар аралығында MZMA/AZLK совет автомобиль өндірушісі шығарған шағын отбасылық автомобиль. Алғашқы прототипі 1960 жылы жасалды. Серияның алғашқы үлгісі болған М 408, екінші буын Москвич 407-ні негізгі өндіріс моделі ретінде алмастырды; оның дөңгелек базасы 407-ден ұзын болды. Жобалау жұмыстары 1959 жылы басталды, ал алғашқы прототип 1961 жылдың наурыз айында пайда болды. Автомобильдердің алғашқы сериясы 1964-1969 жылдары Мәскеуде шығарылды. Бұл автомобильдерде тік бұрышпен орналасқан артқы шамдар, екі немесе төрт дөңгелек фаралар, алдыңғы қатардағы бір біріне жалғасқан орындық және руль колоннасына орнатылған 4 жылдамдықты қолмен басқару жұмыс істететін беріліс рычагі болды. Стандартты модельдің ұзындығы... 1969 және 1976 жылдар аралығында екінші серия шығарылды. Оның қозғалтқышы мен берілісі алдыңғы модельдегіден ешқандай айырмасы жоқ болды, бірақ жаңартылған корпусы тікбұрышты фаралармен және көлденең артқы шамдармен, сондай-ақ артқы қанатында үшбұрышты сигнал шамдарымен жабдықталды. Бұған қоса, автомобиль бөлек орналасқан креслолармен және еденге орнатылған беріліс рычагімен жабдылды. 1966-1967 жылдары бұл машинаны Ижевск қаласындағы IZh әскери зауыты да өндірді, оны IZh Москвич 408 деп атады, бірақ көбінесе жай ғана "IZh" деп атады. Бұл машина МЗМА Москвич 408 машинасының қайта жаңартылған түрі болды. 1967 жылдан бастап 1976 жылға дейін өндірісте IZh 412 машинасына алмастырылды, ол М 412 машинасының көшірмесі болып табылады.

Даму

M 433 1966 жылдың желтоқсанының ортасында дебют жасады, алғашқы үлгілерде жүргізушінің артында шағын бөлікпен бөлінген аралық қабырға болды; артқы есік батыс елдеріне жеткізілетін үлгілердегідей тегіс емес, екі бөлікке – жоғарғы және төменгі – бөлінді. M 426 1967 жылдың наурыз айында пайда болды; жеткізілім үлгісі сияқты, оның артқы серіппелері де қаттырақ болды.

Сыртқы көрінісі мен интерьері

Көлік 1964 жылға сай заманауи ерекшеліктерге ие болды: жалпақ төбе панелі және өткір қанаттары бар тікбұрышты корпус, панорамалық артқы терезе және жартылай панорамалық алдыңғы әйнек. Делюкс нұсқаларында сол кездегі сәнді төрт фара және (кейбір серияларда) екі түсті бояу болды. Бірінші прототиптердің құрылымы алдыңғы М 407 моделінің негізінде жасалғандықтан, рестайлингке дейінгі модельдердің артқы бөлігі хромдалған қанаттарымен, тар артқы шамдарымен, танымал багаж тұтқасымен және нөмірлік тақтаның артындағы орталық май бакінің қақпағымен бұрынғы «Москвич» сериясының ерекше белгілерін сақтап қалды. Ішкі жағында стильді трапеция тәрізді приборлар панелі, руль колоннасына орнатылған жылдамдық қоробкасы (1973 жылға дейін), тиімді жылытқыш және сол кездегі кең таралған жасанды былғарыдан (винил) жасалған, түсті үйлесімді төсемдер болды.

Техникалық мәліметтер

M 408 – 1357 см³ OHV тік төрт цилиндрлі қозғалтқышы бар, 4750 айналымда (60,5 SAE ат күші) қуат беретін дәстүрлі артқы жетектегі үнемді автомобиль. 1967 жылдан кейін қозғалтқыштарды құрастыру Уфадағы УЗАМ зауытында жүзеге асырылды. Бір екі камералы төмен ағынды карбюратор қолданылды. Экспорттық нұсқаларында қуат аздап артты, эмиссия аздап төмендеді және ең жоғары жылдамдық сәл көтерілді. Автомобиль бастапқыда автоматты реттелетін қолмен барабанды тежегіштермен жабдықталды, ал 1969 жылдан бастап гидровакуумдық күштендіргіш және екі контурлы тежегіш жүйесі бар күшті тежегіштермен жабдықталды. Бұл "Москвич" – қауіпсіздік жабдықтарымен жабдықталған алғашқы советтік автомобиль (1969 жылдан бастап): деформацияланатын аймақтар, қауіпсіз руль бағанасы, жұмсақ жабын руль, жұмсақ интерьер элементтері, қауіпсіздік белбеулері, жұмсақ панель және екі контурлы тежегіш жүйесі.

Сатылымдар

Автомобиль Кеңес Одағы және басқа Шығыс блогы елдерінде жақсы сатылды және экспортқа жіберілді. КСРО-да М 408/412 моделі 1970-ші жылдар бойында ең көп сатылған екінші "Москвич" болды, одан тек ізбасары М 2140 ғана озып кетті. Бәсекеге қабілеттілігін арттыру үшін автомобиль өндіріс кезеңінде жиі жаңартылып, жақсырақ беріліс қораптарымен, қуатты 75 а.к. (SAE) қозғалтқыштарымен, гидро-вакуумды тежегіш күшейткіштерімен және тағы да басқа жабдықтармен жабдықталды. Экспорттық үлгілер (408E) төрт фаралы шамдармен жабдықталған. Автомобиль Францияда Moskvitch 1300, Финляндияда Moskvitsh Elite (408) / Elite De Luxe (408E) / Elite 1300, ал Норвегияда Moskvich Carat деген атпен сатылды. 1966 жылдан бастап ол тік төрт цилиндрлі бензинді қозғалтқышпен жабдықталды. Бұл автомобиль Бельгияда Scaldia Volga SA компаниясымен құрастырылды және Scaldia 1300/1400 деген атпен сатылды. Ол классикалық 408 қозғалтқышынан айтарлықтай өзгеше емес, бірақ жанармай үнемдеуі жақсырақ болды. 1965 және 1966 жылдың басында 1.6 литрлік Perkins 4.99 қозғалтқышы орнатылды, кейін ол 1.8 литрлік нұсқамен ауыстырылды. Бұл кіші қозғалтқыш "Москвич 407" моделіне де орнатылды.

M-412/Izh-412/Comby-мен айырмашылықтары

M 408 және M 412 1975 жылдың желтоқсанына дейін бір уақытта өндірілді, содан кейін ескі модель өндірістен алынды. M 412 – 1500 см³ OHC төрт цилиндрлі қозғалтқышы бар, жақсырақ жабдықталған нұсқасы болды. 1967 жылы шығарылған 1967–1969 жылдардағы түпнұсқа Москвич 412 шассиі мен сыртқы пішіні 1964 жылғы М 408 шассиіне ұқсас болды, екеуі де екі немесе төрт фарамен жабдықталған. 1969–1976 жылдар аралығындағы M 408 және M 412 модельдерінің кузовтары да бірдей болды, ал M 412 1969 жылы M 408-ге енгізілген өзгерістерді алды. Ең басты айырмашылық – қозғалтқыштар (тиісінше 1300 және 1500 см³). Бұл екі көліктің арасында сыртқы айырмашылық болмағандықтан, оларды анықтау қиын. Әдетте, бірінші серия M 412 көліктерінің арт жағында, «Москвич» логотипіне қарама-қарсы немесе логотиптің жанында «412» немесе «1500» деген жазу болған. Кейбір көліктерде есіктердің жанындағы немесе алдыңғы тордың үстіндегі алдыңғы қанаттарында «1500» немесе «412» деген жазу болған. 412 кейде қателікпен «408 1500» деп аталған, бірақ мұндай атау болған емес. Тағы бір айырмашылық – M 412 жылдамдық көрсеткіші 160 км/сағ дейін, ал 408-де 140 км/сағ дейін көрсеткен. Бірінші серия 412 көліктеріндегі беріліс тұтқасы руль колоннасына орнатылған, себебі алғашқы M 412 сериясы алдыңғы қатардағы орындықтармен жабдықталған және 408-ге арналған беріліс қорабын пайдаланған. 1968 жылдың соңынан бастап тұтқа еденге орнатылды, себебі жаңа беріліс қорабының арқасында өнімділік жақсартылды және жаңа қозғалтқышты тиімді пайдалануға мүмкіндік болды, сондай-ақ құлақша тәрізді орындықтар қолданыла бастады. Салыстыра келгенде, IZH 412 сериясының басынан бастап еденге орнатылған беріліс қорабы мен құлақша тәрізді орындықтар болған. Іске қосылған кезде 408 мен 412 арасындағы ең байқалатын айырмашылық – қозғалтқыштың дыбысы, 412 408-ге қарағанда тыныш және жұмсақ жұмыс істеген. Сонымен қатар, 412-нің шығарынды трубкасының диаметрі сәл үлкен болған. 1967–1969 жылдар аралығындағы бірінші M 412 сериясы бүгінде сирек кездеседі, себебі олар M 408-ге қарағанда аз өндірілген, сондай-ақ UFA мотор зауыты жеткілікті 412 қозғалтқышын шығара алмағандықтан, олар қымбатқа түскен және экспорттау қиын болған. Moskvitch 408 сериясының соңына дейін, тіпті бұл қозғалтқыш 2138/2140 сериясына өткен кезде де, май ванналы ауа тазартқышы қолданылған. Moskvitch 412 құрғақ типтегі ауа тазартқышымен жабдықталған, бірақ бірінші серияда 1968 жылдың соңына дейін май ванналы ауа тазартқышы да қолданылған. 1967 жылы «Иж Москвич 412» өндіріске енгізілді. 1967 жылы бұл көлік, Izh Moskvitch 408 моделі сияқты, Ижевск қаласындағы Ижевск әскери зауытында жасалған «Москвич 412» машинасының бірдей көшірмесі болды. Izh 412 1967–1976 жылдар аралығында сонда өндірілді. 1971 жылдан бастап Ижевск қаласында «Иж Комби» атты жаңа серия әзірленді және Мәскеуге және КСРО-ның басқа қалаларына жеке экспортталды. Ол 5 есікті хэтчбек пен 3 есікті терезесі бар «саяхат машинасынан» (панельді фургон негізінде жасалған) тұрды, бұл бастапқы жиынтыққа кірмеген. Izh төрт фаралы нұсқаны жасаған жоқ, бірақ 1964 жылғы стилін сақтап қалды.

Танымал мәдениетте

Moskvitch 408 2023 жылғы Atomic Heart видео ойынында жүргізілетін көлік ретінде маңызды рөлде бейнеленген. Ойын ішінде басқа да басқарылмастанды көліктерді де көруге болады.