Кіріспе

Панафрикалық Жастар және Патриоттар Конгресі (COJEP), көбінесе Абижанның жас патриоттары деп танылады, бұл Кот-д’Ивуар президенті Лоран Гбагбо және оның үкімдік еткен Кот-д’Ивуар Халық фронты (FPI) партиясын қолдаған жастар қозғалысына берілген атау. Оның негізін қалаушы – Шарль Бле Гуде. 2001 жылдың маусымында құрылған бұл топ, соттан тыс кісі өлтірулерге қатысы болды деген айыптамалар мен жиі зорлық-зомбылыққа ұшыраған наразылықтарды ұйымдастырғаны үшін көп дау тудырып, халықаралық айыптауларға ұшырады. Ұйым ұлтшыл және елдің исламизациясына қарсы. Гбагбоның қолдаушылары көбінесе оңтүстіктен келген христиандар болды, ал 2002 жылдан 2006 жылға дейін Гбагбо үкіметіне қарсы бірінші Кот-д’Ивуар азамат соғысында күрескен, көптеген мұсылмандары бар солтүстіктен келген көтерілісшілерден өзгеше. Ұйым өздері зорлық-зомбылықты жоққа шығарады және Батыс, әсіресе Францияның бұқаралық ақпарат құралдарында олардың дұрыс емес бейнеленгенін мәлімдейді.

2006 жылғы қаңтар оқиғалары

2006 жылдың 16 қаңтарында Жас патриоттар БҰҰ-ға қарсы зорлық-зомбылыққа толы демонстрацияларға қатысты, және бір оқиғада БҰҰ бейбітшілік сақтаушыларының лагерінде атыс болғаннан кейін кем дегенде төрт адам қаза тапты. БҰҰ бейбітшілік сақтаушыларына зорлық шабуылға ұшыраған жағдайда оқ атуға рұқсат беріледі. Дағдарыс БҰҰ делдалары Ұлттық Ассамблеяны (Кот-д’Ивуар) тарату және Гбагбоның өкілеттігін тоқтату туралы шақыру жасағаннан кейін басталды. Одан кейінгі күндері екі мың жас БҰҰ бейбітшілік сақтаушыларымен қақтығысты. Жас патриоттар Кот-д’Ивуардың мемлекеттік телеарнасы RTI кеңсесін басып алып, Далоадағы БҰҰ базасына, сондай-ақ француз объектілеріне шабуыл жасау туралы қайталап хабар таратты. Олар сондай-ақ, оларды ішке кіргізбеген Radio Tchrato Daloa қоғамдық радиостанциясын тонады, екі күн бойы БҰҰ базасын және француз елшілігін қоршап алды, бірақ 20 қаңтарда Бле Гуде оларды үйлеріне қайтуға және "көшелерді тазалауға" шақырды.

Идеология

Жас патриоттар өздерін "неоколониализм мен империализмге" қарсы күресушілер ретінде сипаттады. Олар бұрын елді отарлаған Франция, көптеген порттар мен ірі компаниялар француздарға тиесілі болғандықтан, Абиджан экономикасын басып алды деп мәлімдеді. Азаматтық соғыс басталғанға дейін миллиондаған босқындар Мали, Буркина-Фасо, Либерия және Сьерра-Леоне сияқты көршілес елдерден Абиджанға аштық пен қақтығыстан қашып келді. Бұл жергілікті халық арасында наразылық тудырды, өйткені иммигранттар арзан жұмыс күшін ұсынды және олардың жұмыс орындарын алып жатыр деп саналды, әсіресе Абиджанның кедей аудандарында, онда Жас патриоттарға қолдау ең жоғары деңгейде. Жас патриоттар елдің солтүстігіндегі көтерілісшілерге қарсы, олардың көп бөлігі мұсылмандар, көбінесе көрші елдерден келген кедей мигрант жұмысшылар. Ұйымға тек 20 мен 32 жас аралығындағы, Абиджандық тегі бар немесе ата-анасы екеуі де Абиджандық адамдар ғана мүше бола алады. Бұл саясат елдің солтүстігінен келген көптеген адамдарды мүшелікке қабылдамауға алып келеді, олар 40 жылдан астам бұрын, елдің 1960 жылы Франциядан тәуелсіздік алғанға дейін көшіп келген. Ұйым осы талаптарға сай келмейтін "шетелдіктерге" жасалған зорлық шабуылдары үшін айыпталды. Ұйым Гбагбоны қатты қолдайды, ал оның басшысы Бле Гуде "елдегі төртінші ең беделді адам" деп сипатталған. Кейбір наразылық акцияларының зорлыққа толуына қарамастан, ол өзін Махатма Ганди мен Мартин Лютер Кингке теңеп, бейбіт қарсылық тактикасын қолданамын деп мәлімдейді.