Жамайкалық перкуссия шебері: Алвин "Сико" Паттерсонның өмірі мен жолы
Seeco Patterson
Альвин "Seeco" Паттерсон (1930-2021) – ямайкалық перкуссияшы, The Wailers тобының мүшесі. Кубада туған, жастайынан музыкамен айналысқан музыкант туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ямайкалық перкуссионист (1930–2021)
Jamaican percussionist (1930–2021)
Альвин "Сико" Паттерсон (туған Франсиско Алоизиус Вилли, 30 желтоқсан 1930 – 1 қараша 2021) – Кубада туған ямайкалық перкуссионист. Ол "The Wailers" тобының мүшесі болды.
Alvin "Seeco" Patterson (born Francisco Aloysius Willie, 30 December 1930 – 1 November 2021) was a Cuban born Jamaican percussionist. He was a member of The Wailers Band.
Ерте өмір
Паттерсон 1930 жылдың желтоқсанында Кубаның Гавана қаласында Франсиско Вилли есімімен дүниеге келді. Оның әкесі ямайкалық болса, анасы – Селестина Хардин, панамалық әйел еді. Ол Альвин Паттерсонды сахналық аты ретінде алды, ал туған аты Франсисконың бұрмалануынан "Сико" деген лақап атқа ие болды. Оны кейде мектепте алған "Пеп" деген лақап атымен де атайтын. Бала кезінде Паттерсон ата-анасымен Ямайкаға көшіп келді, алдымен әкесінің шаруашылық еткен Вестморлендте тұрды, бірақ ата-анасының некесі ажырасқан соң анасымен Кингстонға көшіп кетті. Жас шағында Паттерсон боксит кенішінде жұмыс істеді. 1957 жылы Паттерсон жақсы жұмыс табу үшін АҚШ-қа көшіп баруға тырысты. Бірақ көшіп бара жатқанда, 1 қыркүйекте Ямайкада Кендал пойыз қазасы болды. Бұл Паттерсонды аралға қайтып, 200-ге жуық қаза тапқан және 700-ге жуық жараланған туыстарын іздеуге мәжбүр етті.
Patterson was born as Francisco Willie in Havana, Cuba in December 1930, to a Jamaican father whom he seldom saw, and a Panamanian mother named Celestina Hardin. He took Alvin Patterson as a stage name, and acquired the nickname "Seeco" as a bastardisation of his birth name Francisco. He was also referred to at times as "Pep", a nickname he had earned at school. As a child, Patterson emigrated to Jamaica with his parents, and lived first in Westmorland, where his father farmed, but then moved on to Kingston with his mother, after his parents' marriage dissolved. As a young man, Patterson found work as a bauxite miner. In 1957, Patterson attempted to emigrate to the United States in search of better work. In the midst of his move, however, the Kendal train crash occurred in Jamaica on 1 September, prompting Patterson to return to the island to seek out relatives he feared might have been among the nearly 200 dead and 700 injured.
" Валерлер " тобы
Паттерсон Марлиді ән айтумен тәжірибе жасауға ынталандырды, өйткені ол өзінің музыкалық тәжірибесін танымал калипсо әртісі Лорд Флимен және басқа да менто-калипсо тобымен перкуссия ойнау арқылы алған болатын. 1964 жылдың шілдесінде Паттерсон Марли, Питер Тош және Бэнни Ливингстоннан құралған, жаңа құрылған Wailers тобын Кокссон Додтың Studio One студиясына алғашқы тыңдауға алып барды. Кокссон бастапқыда Wailers тобын қабылдамағаннан кейін жазылған сеанс Марлидің мансабын бастаған "Simmer Down" хитін шығарды. Wailers тобы Ямайка сахнасында танымал бола бастағанда, Паттерсон боксит кеніштерінде жұмыс істеді. Бірақ 1966 жылы, Марли АҚШ-та жұмыс істеп жүргенде, Паттерсон кендегі апатта жарақат алды – асхана еденінің астынан өткен газ құбыры жарылып, бірнеше кеншіні ауыр жарақаттаған жарылыс болды. Ол бөлмеден лақтырылып, аяқ киімін жоғалтты. Марли бірнеше аптадан кейін аралға оралғанда, Паттерсонды кен өндіруден бас тартып, музыкамен тұрақты түрде айналысуға көндірді. Осының нәтижесінде Паттерсон бірнеше Wailers шығармаларына перкуссия тректерін қоса бастады. Оның алғашқы белгілі үлесі 1967 жылдың маусымында "Lyrical Satyrical I" және "This Train" сессияларында болды, бұл тректер Wailers-тің Wail N Soul M лейблінде жарық көрді. Паттерсонның алғашқы Wailers (Тош және Ливингстон қатысқан) құрамындағы рөлі шағын болғанымен, оның үлесі біртіндеп артты. 1973 жылы алғашқы және жалғыз рет Ұлыбританияға гастрольдік сапарға шыққанда Паттерсон роуди рөлін атқарды. Алайда, сол жылы Марлидің Тош пен Ливингстонмен байланысы аяқталғаннан кейін, Паттерсон Марлидің басшылығымен құрылған жаңа Wailers тобының негізгі мүшесіне айналып, Марлидің өмірінің соңына дейін жасаған барлық жазбалары мен тікелей өнер көрсетулеріне үлес қосты. 1976 жылдың желтоқсанында Паттерсон Марлимен 56 Hope Road мекенжайында репетиция жасап жатқанда, қарулы адамдар топқа оқ атып, Марли, оның әйелі Рита және менеджер Дон Тейлорды жарақаттады. 1980 жылдың қыркүйегінде Паттерсон Марлимен бірге Нью-Йорктегі Централь паркте жүгіріп жатып құлдырап қалды, және Марлидің Нью-Йорк пен Германиядағы доктор Йозеф Исселс клиникасында ракпен емделген кезінде де оның қасында болды. Марлидің қайтысынан кейін Паттерсон Wailers тобымен ойнауын жалғастырды.
Patterson encouraged Marley as he began to experiment with singing, as Patterson himself had gained experience in the musical realm playing percussion with famed calypso artist Lord Flea, and with other mento calypso combos. And it was Patterson who would first take the newly formed Wailers group, consisting of Marley, along with Peter Tosh and Bunny Livingston, at Coxsone Dodd's Studio One for their first audition, in July 1964. The resulting recording session, which took place only after Coxsone's initial rejection of the Wailers, produced the hit single "Simmer Down", the record which launched Marley's career. As the Wailers rose in prominence on the Jamaican scene, Patterson worked in the Bauxite mines. In 1966, however, while Marley was working in the United States, Patterson was injured in a mine accident, when the gas line running under the canteen floor ruptured, causing an explosion that left a number of miners seriously injured. He was thrown from the room and lost his shoes in the process. When Marley returned to the island some weeks later, he convinced Patterson to give up mining, and to begin working in music more regularly. As a result, Patterson began to contribute percussion tracks to a number of Wailers cuts. His first known contribution was on the June 1967 session which produced "Lyrical Satyrical I" and "This Train", and was released on the Wailers' own Wail N Soul M label. While Patterson's role in the original Wailers (that featured Tosh and Livingston) was small, his contributions gradually increased. When the original Wailers went on their first and only tour of the U. K. in 1973, Patterson acted as roadie. When Marley’s association with Tosh and Livingston ended that year, however, Patterson became a core member of the newly formed Wailers band under Marley’s direction, and contributed to every recording and live performance that Marley would make for the rest of his career. In December 1976, Patterson was rehearsing with Marley at 56 Hope Road when gunmen opened fire on the group, injuring Marley, wife Rita, and manager Don Taylor. In September 1980, Patterson was with Marley when he collapsed jogging in Central Park, and remained with Marley through his cancer treatment both in New York and then at the clinic of Dr. Josef Issels in Rottach Egern, Germany. Following Marley's death, Patterson continued to play with the Wailers band.
Кейінгі өмір және өлім
1990 жылы Паттерсон өлімге жуық миға қан құйылуды бастан өткізіп, осының салдарынан музыкалық өмірден жартылай зейнетке шықты. Паттерсон 2021 жылғы 1 қарашада 90 жасында Кингстон университетінің ауруханасында қайтыс болды. Миына қан кетудің нәтижесінде ұйықтағанда қайтыс болғаны хабарланды. Ол Мей Пен зиратында жерленген.
In 1990, Patterson suffered a near fatal brain haemorrhage, leading to his partial retirement from the music scene. Patterson died on 1 November 2021 at the age of 90, at University Hospital in Kingston. It was stated that Patterson died in his sleep, after developing bleeding on the brain. He is buried in May Pen Cemetery.