Кіріспе

Accademia degli Infiammati ("Жанағандар академиясы") – Италияның солтүстігіндегі Падуа қаласындағы, қысқа ғасырлар бойы болған, бірақ зор ықпалға ие болған философиялық және әдеби академия. Ол 1540 жылы Леоне Орсини құрған және 1545 мен 1550 жылдар аралығында таратылған. Бұл академияны 1624 жылы Доминикан монахы Джованни делла Роббия Форлимпополиде құрған басқа Accademia degli Infiammati академиясымен шатастыруға болмайды. Падуа академиясының эмблемасында Оэта тауында өртенген Геркулес бейнеленген, ал ұраны – Arso il mortale al ciel n’andrà l’eterno ("Күйген өлімтіл, мәңгілік көкке бет түзеп шығады") деген мағынаны білдіреді. Академияның белгілі мүшелері мен серіктестері: Спероне Сперони, Бенедетто Варчи, Пьетро Аретино, Джироламо Прети, Луиджи Аламанни, Уголино Мартелли, Алессандро Пикколомини және Анджело Беолко (эль Рузанте). Академияның кейбір шаралары грек және латын тілдерінде өткізілді. Алайда, 1542 жылы жергілікті тілді қатты қорғаушы Сперони академияға төрағалық еткеннен кейін, венециялық және тосканалық тілдер басымдыққа ие болды. Осы кезеңде академия жергілікті поэзия бойынша лекцияларды (Lezioni) ұйымдастырды, мысалы, Бембоның «Piansi e cantai l'aspra guerra» және «Verdeggi all'Apennin la fronte, e 'l petto» сонеттері Мартелли тарапынан, ал Фортегерридің «Ora ten va superbo, or corre altero» сонеті Пикколомини тарапынан талданды. 1540 жылы Джованни Мадзуоли да Страда Флоренциядағы үйінде Accademia degli Umidi («Суақтар академиясы») құрды. Бастапқыда ол жаңа құрылған Падуа академиясының әуесқойлық және пародистикалық шараларға арналған пародиасы ретінде құрылған, бірақ ақырында құрметті және беделді Accademia Fiorentina академиясына айналды.