Мариенберг аббаттығы: Оңтүстік Тирольдегі тарих және мәдениет ошағы

Кіріспе

Мальс, Виншгаудағы бенедиктиндер аббаттығы, Оңтүстік Тироль, Солтүстік Италиядағы Мариенберг аббаттығы (Abtei Marienberg;) – Мальс, Виншгаудағы бенедиктиндер аббаттығы, Оңтүстік Тироль, Солтүстік Италияда орналасқан. Ол 1149 немесе 1150 жылы Ульрих фон Тарасп және басқа да ақсүйектермен құрылған. Аббаттық ұзақ білім беру дәстүрін сақтап келеді және 1340 метр биіктікте Еуропаның ең биік аббаттығы болып табылады. Онда роман стилінің элементтерімен барокко стилі сақталған, сондай-ақ жақсы күйде сақталған фрескалар бар.

Тарих

Негізгі тарихы 780 және 786 жылдар аралығында аңғардың жоғары жағында Мюстайрда Санкт-Джон бенедиктин монастырын құрған Карл Ұлына (Charlemagne) дейін барады. 880 жылдан кейін бенедиктин монастыры таратылып, екі жынысқа арналған монастырь ретінде қайта құрылды. Шамамен екі жүз жылдан кейін қайта ұйымдастыру болды, Еберхард Тарасп Энгадиннің Инн аңғарында Шулс монастырын қауымның ерлер бөлігі үшін салған, ал әйелдер Адиге аңғарындағы Тауферде қалды. 1131 жылы Шулстегі монастырь қайтадан салынды және қайтадан киеленді, содан кейін Ульрих фон Тарасп оны қайта жандандыру үшін неміс монастыры Оттобеуренен (Ottobeuren) монахтарды шақырды. Қосымша монахтар қауымды монастырьдан аббаттыққа көтеруге мүмкіндік берді. 1149 немесе 1150 жылы қауым Мариенберг атауымен Бургеис ауылының жанындағы төбеге қоныстанды. Одан шамамен жүз жыл өткен соң, аббаттықта қақтығыс болды. Абат Конрад III (1271–98) тұсында ақсүйектер екі рет тонады, ал 1304 жылы абат Германды Мацхтың Ульрих өлтірді. Қара өлім аббаттың төрт мүшесін, соның ішінде абат Вайхоны және Госвинды, кейін діни қызметкер болып, монастырь тарихын жазған, өлтірді. Бұл жылнама үш кітапқа бөлінген, олардың біріншісінде аббаттың негізі мен сыйлықтары туралы айтылады. Жылнаманың екінші кітабы абаттардың тарихын, ал үшіншісі папалар мен княздардың берген артықшылықтарын баяндайды. Онда монастырьдің негізін қалаушылар, байлықтары, меценаттары және қуғыншылары туралы ретсіз және хронологиялық тәртіпсіз есеп беріледі. Госвин кейін аббаттың преоры және Австрия герцогы Леопольд III-нің сот капелланы болды. 1418 жылы Мариенберг өртеніп, кейін қайта салынды. XVI ғасырдағы құлдырау кезеңінен кейін бірнеше неміс монахтары аббатты қалпына келтіруге және кеңейтуге көмектесті. Вайнгартен аббаттығынан (Weingarten Abbey) келген абат Матиас Ланг (1615–40) оны реформалады, ал 1634 жылы Мариенберг Швабияның бенедиктин конгрегациясына (Benedictine Congregation of Swabia) қосылды. Лангтың ізбасары Якоб Графингер (1640–53) кітапхананы кеңейтіп, жас мүшелерін беделді мектептерде білімдерін аяқтауға ынталандырды. 1656 жылы монастырь тағы да өртеніп кетті. Абат Иоганн Баптист Мурр (1705–32) 1724 жылы Меранда (Meran) гуманистік гимназияны құрды, оны бүгінге дейін Мариенберг монахтары басқарады. Абат Плацид Зобел (1782–1815) абаттардың жылнамасын жазды. 1807 жылы Мариенберг бавариялық үкімет таратып жіберді, бірақ 1816 жылы император Франц II қайта қалпына келтірді. Бүгінде монахтар ересектерді оқытуға маманданған: демалыс күндері курстар мен ұзақ мерзімді семинарлар монастырьде өткізіледі. Аббаттың өзі экскурсиялар үшін ашық.

The history of the foundation goes back to Charlemagne, who established the St. John Benedictine monastery between 780 and 786 in Müstair further up in the valley. Sometime after 880, the Benedictine monastery was dissolved and re established as a convent for both sexes. About two hundred years later there was a reorganization, when Eberhard of Tarasp built the monastery of Schuls in the Inn valley in the Engadin for the male portion of the community, while nuns remained at Taufers in the Adige valley. After the monastery at Schuls had been rebuilt and reconsecrated in 1131, Ulrich von Tarasp called monks from the German monastery of Ottobeuren to revive it; the additional numbers made it possible to raise the community from a priory to an abbey. In 1149 or 1150 the community was re settled on the hill near the village of Burgeis, under the name of Marienberg. About one hundred years after its foundation the abbey suffered from serious conflict. It was sacked twice by nobles under Abbot Konrad III (1271–98) and in 1304 Abbot Hermann was killed by Ulrich of Matsch. The Black Death killed all but four members of the abbey including Abbot Wyho and Goswin, a lay brother, who later became a priest and chronicled the history of the monastery. This chronicle is divided into three books, the first of which details the story of the foundation and donations to the abbey. The second book of the chronicle is a history of the abbots, and the third recites the privileges conferred by popes and princes. It gives an account, without regard for order or chronology, of the founders, fortunes, benefactors and oppressors of the monastery. Goswin later became a prior of the abbey and court chaplain to Duke Leopold III of Austria. In 1418 Marienberg was burned down and was later rebuilt. After a period of decline in the sixteenth century, several German monks helped to restore and expand the abbey. Abbot Mathias Lang (1615–40), from Weingarten Abbey, reformed it, and in 1634 Marienberg joined the Benedictine Congregation of Swabia. Lang's successor, Jacob Grafinger (1640–53), enlarged the library, and made the younger members finish their education at schools of repute. In 1656 the abbey was again burned down. Abbot Johann Baptist Murr (1705–32) in 1724 founded a humanistic high school in Meran which is still administered by the monks of Marienberg. Abbot Placidus Zobel (1782 1815) compiled a chronicle of the abbots. In 1807 Marienberg was dissolved by the Bavarian government, but was restored by Emperor Francis II in 1816. Today the monks specialise in adult education: weekend courses and longer retreats are held at the abbey. The abbey itself is available for tours.