Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австриялық Нидерландтың күміс монетасы
Silver coin of the Austrian Netherlands
Кроненталер – 1755 жылы Австриялық Нидерландта (Австриялық Нидерландтың Кроненталеріне қараңыз) алғаш шығарылған күміс монета. Ол 19 ғасырдың басында Еуропада кең таралған сауда монетасы болды. Көптеген даналарында алдыңғы жағында австриялық билеушінің бейнесі, артқы жағында үш немесе төрт тәж бейнеленген, сондықтан монетаның аты "тәж талері" деген мағынаны білдіреді (сондай-ақ Брабантер және crocione (итальян тілінде)).
The Kronenthaler was a silver coin first issued in 1755 in the Austrian Netherlands (see Austrian Netherlands Kronenthaler) and which became a popular trade coin in early 19th century Europe. Most examples show the bust of the Austrian ruler on the obverse and three or four crowns on the reverse, hence the name which means "crown thaler" (also Brabanter and crocione (Italian).
Тарих
Корондалер бастапқыда француз экуымен бірдей салмақта, шамамен 29,5 граммда шығарылды, бірақ құны 54 соль (стуйвер) немесе 2,7 гульден болды, ал экудың құны 56 соль (стуйвер) немесе 2,8 гульденді құрады. Теориялық тұрғыдан алғанда, 27 грамм таза күмістен тұратын француз экуын балқытып, 27x27/28 = 26 грамм таза күмістен корондалер етіп қайта құюға болады, бұл Лейпциг конвенциясы бойынша рейхсталердегі күміс мөлшерімен сәйкес келеді. Дегенмен, стандарттан төмен француз экуларын қасақана соғу корондалердегі күміс мазмұнының азаюына да себеп болды. 1794 жылы Оңтүстік Нидерландының Францияға қосылуы, кроненталерлер мен 6 ливр экуларын 1 франк = 1.0125 ливр турнуа = 0.16875 эку = 4.5 грамм таза күміске тең жаңа француз франктарына айырбастауға әкелді. Бұл экю үшін 262/3 грамм, корондалер үшін 255/7 грамм және гульден үшін 911/21 немесе 9,52 грамм теңдестірілді. Бұл құнсыздану белгілі бір дәрежеде Бельгия гульденінің құнын төмендетіп, 1815 жылы Нидерланд Біріккен Корольдігінің стандартты валютасы ретінде 9,61 граммдық голланд гульденін енгізуді қиындатты, себебі 2,7 гульдендік корондалерді 2,7 голланд гульденіне айырбастау кепілдендірілген болатын. Шамамен 1807-1837 жылдар аралығында бірнеше неміс мемлекеттері (мысалы, Бавария, Баден, Вюртемберг) Оңтүстік Германия гульденін құнсыздандыру үшін бәсекелестікке түсті. Олар 2,4 гульдендік Конвенция талерінен (9,74 грамм күміс гульденге) гөрі 2,7 гульдендік корондалерді (9,52 грамм күміс гульденге) соғуды таңдады. Корондалер 19 ғасырда осы себепті көптеп соғылды, себебі ол эмитентке белгілі бір күміс мөлшері үшін ең көп гульдерді әкелді. Нидерландыдағы жағдай голланд гульденінің таза күміс мазмұнын 9,45 граммға дейін төмендету арқылы шешілді, ал Оңтүстік Германия мемлекеттері 1 гульден = 4/7 пруссия талері = 1/24,5 кельн маркасы = 9,545 грамм күміс теңдестірілген жаңа шартты қабылдады, бұл 1837 жылғы Германияның кедендік және валюталық одағының бөлігі болды. Осылайша корондалер жаңа голланд және Оңтүстік Германия гульдерлерінің пайдасына қолданыстан шығарылды. 1850 жылы швейцариялық франк қабылданғанға дейін корондалер Швейцариядағы ең қолайлы төлем құралы болды. Француз экулары 4 швейцар ливрімен қабылданатын болса, корондалердің құны 4x27/28 ливр = 3,86 ливрге тең болар еді. Алайда, брабант экуы 3,9 ливрден жоғары бағамен қабылданатын. Жаңа швейцариялық валютаға айырбастау бағамы корондалер үшін 55/7 швейцариялық франк құрады.
The kronenthaler was initially issued with the same weight as the French écu at around 29.5 grams, but with a value of 54 sols (stuivers) or 2.7 gulden while the écu had a value of 56 sols (stuivers) or 2.8 gulden. French écus with 27 grams of fine silver can be theoretically melted and reissued into kronenthalers with 27x27/28 = 26 grams of fine silver, matching the silver content of the Reichsthaler of the Leipzig convention. A deliberate minting of below standard French écus, however, also resulted in a decreased silver content for the Kronenthaler. The French annexation of the Southern Netherlands in 1794 resulted in the conversion of Kronenthalers and 6 livre écus into new French francs at the rate of 1 franc = 1.0125 livre tournois = 0.16875 écu = 4.5 grams fine silver. This implies a fine silver equivalence of 262/3 grams per écu, 255/7 grams per kronenthaler, and 911/21 or 9.52 grams per gulden. This reduced value Belgian gulden doomed the introduction of the 9.61 gram Dutch Gulden as standard currency of the United Kingdom of the Netherlands in 1815 as the conversion of 2.7 guilder Kronenthalers into 2.7 Dutch guilders was guaranteed. At about the same time from 1807 1837, several German states (e. g., Bavaria, Baden, Württemberg) engaged in a competitive depreciation of the South German gulden by choosing to mint 2.7 gulden Kronenthalers (with 9.52 grams of silver per gulden) rather than the 2.4 gulden Conventionsthaler (with 9.74 grams of silver per gulden). The kronenthaler was minted prolifically in the 19th century precisely because it yielded the issuer the maximum amount of guilders for a fixed quantity of coined silver. The situation was resolved in the Netherlands by reducing the fine silver content of the Dutch gulden to 9.45 grams, and in the Southern German states by adopting a new parity of 1 gulden = 4/7 Prussian thaler = 1/24.5 Cologne mark =9.545 grams of silver as part of the German Customs Union and currency union of 1837. The kronenthaler was thus retired in favor of the new Dutch and South German guilders. The kronenthaler was also the most favorable medium of exchange in Switzerland prior to the adoption of the Swiss franc in 1850. French écus accepted at 4 Swiss livres imply a kronenthaler valuation of 4x27/28 livres = 3.86 livres. Instead the écu de Brabant is accepted at a higher rate of 3.9 livres. The rate of conversion to the new Swiss currency was 55/7 Swiss francs per kronenthaler.