Канада Жоғарғы Сотының «Eastern Terminal Elevator» ісі және сауда-саттық құқығы
R v Eastern Terminal Elevator Co
Канада Жоғарғы Сотының маңызды шешімі: «R v Eastern Terminal Elevator Co». Сауда және коммерция құқығы, провинциялық және федералдық билік шеңбері анықталды. Экспорттық астық саудасы қарастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Eastern Terminal Elevator Co – Канада Жоғарғы Сотының сауда және коммерция саласындағы Конституциялық өкілеттік туралы алғашқы конституциялық шешімі.
R v Eastern Terminal Elevator Co is an early constitutional decision of the Supreme Court of Canada on the Constitution's Trade and Commerce power.
Канаданың Жоғарғы сотында
Қаржы сотының шешімі күшінде қалды. Duff судья өз шешімінде астықтың сатылуы, тіпті ол толығымен экспортқа бағытталған болса да (алаңда сақталған астықтың бір бөлігі жергілікті нарықтарға арналған), меншік және азаматтық құқықтар саласында провинциялық юрисдикцияға жатады деп шешті. Дегенмен, Канада Парламенті құрылыстар мен кәсіпорындарға қатысты өкілеттіктерін пайдаланған жағдайда юрисдикцияны өз қолына ала алады. Mignault судья да өз шешімінде бұл мәселені қалдық бейбітшілік, тәртіп және жақсы басқару құқығы бойынша "ұлттық төтенше жағдай" деп қарастыру мүмкіндігін жобады. Ол сондай-ақ, Британдық Солтүстік Америка заңының 95-бабына сәйкес 95(7)-бабын қолдау туралы федералдық талапты да қабылдамады, себебі ол ауыл шаруашылығымен емес, ауыл шаруашылығы өнімімен айналысады, демек, ол сауда тауары болып табылады. Anglin CJC келіспей, Заңның ұлттық маңызы бар мәселе ретінде қолдау таба алатынын айтты, бұл туралы Рассел патшайымға қарсы сот ісіндегі үкімдерге сілтеме жасады.
The Exchequer Court's ruling was affirmed. In his ruling, Duff J held that the marketing of grain, even though it was all destined for export (some of the grain stored on the site was for local markets), fell under provincial jurisdiction with respect to property and civil rights. However, the Parliament of Canada could still assume jurisdiction if it invoked its power with respect to works and undertakings. Mignault J, in his ruling, also rejected the idea that the matter could be regarded as a "national emergency" under the residual peace, order and good government power. He also rejected the federal contention that s. 95(7) could be supported under s. 95 of the British North America Act, as it dealt not with agriculture but with a product of agriculture, and therefore was an article of trade. Anglin CJC, in dissent, held that the Act could be upheld as a matter of national concern, citing jurisprudence dating back to Russell v. The Queen.
Әсері
Осы шешімнен кейін Канаданың астық заңына түзетулер енгізілді, осыған сәйкес Канададағы барлық астық көтергіштері Канаданың жалпы мүддесі үшін федералдық "жұмыстар мен кәсіпорындар" деп жарияланды. Кейіннен 1936 жылы Дафф бас судья Natural Products Marketing Reference ісінде Eastern Elevator-ді атады, ал Лорд Аткин Тайлық кеңесіне шағымдану кезінде оны мақұлдады. Лорд Аткиннің мақұлдауы кейіннен 1950 жылы Маргаринге қатысты Тайлық кеңесінің шешімін қолдау үшін пайдаланылды, федералдық сауда және коммерциялық құқыққа қатысты бөлігінде. Бұл шешім Жоғарғы Соттың Тайлық кеңесінің федералдық үкіметтің сауда және коммерциялық құқығын ерекше тар мағынада түсіндіру көзқарасын қабылдауының ең жоғары нүктесін көрсетеді, бұл көзқарас 1971 жылы Caloil Inc. v. Canada ісінде жеңілдетуді бастады.
Following the decision, the Canada Grain Act was amended to declare all grain elevators in Canada to be federal "works and undertakings" for the general advantage of Canada. Eastern Elevator was subsequently cited in 1936 by Duff CJ in his ruling in the Natural Products Marketing Reference, which was cited with approval by Lord Atkin on appeal to the Privy Council. Lord Atkin's approval was later cited in support of the Privy Council's 1950 ruling in the Margarine Reference, in that part dealing with the federal trade and commerce power. The decision represents a high point of the Supreme Court's adoption of the Privy Council's view of an exceptionally narrow interpretation of the federal government's trade and commerce power, which began to be relaxed in 1971 in Caloil Inc. v. Canada.