Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс композиторы Иоганн Каспар Айблингер (23 ақпан 1779 – 6 мамыр 1867) – цецилиялық қозғалыспен байланысты неміс композиторы.
German composer
Johann Caspar Aiblinger (23 February 1779 – 6 May 1867) was a German composer associated with the Cecilian Movement.
Өмірбаян
Айблингер Баварияның Вассербург-ам-Инн қаласында дүниеге келген. Он бір жасында Тегернзее аббаттығында оқуға түсіп, фортепиано мен орган ойнауды үйренген. Төрт жыл өткен соң Мюнхен гимназиясына қабылданды, онда өзінің елдесі профессор Шлетттің сабақтарын алды. 1800 жылы Ландшут университетінде оқуын жалғастырды. Католик шіркеуіне деген құштарлығы оны философияны тәмамдап, теологияны оқуға итерді, бірақ Бавариядағы көптеген діни ордендердің секуляризациясы аббатқа кіруіне кедергі келтірді. Ол енді тек музыкаға ғана өзін арнады. Сол кездегі Италияға бармаса музыкалық білім толық болмайды деген пікірге бас сүйеп, оңтүстікке бет бұрды. Виченцада сегіз жыл тұрғаннан кейін, ол жердегі елдесі Иоганн Симон Майрдың ықпалына ілесіп, Айблингер (1811) Венецияға сапар шекті, онда Мейербермен танысты, ол оған консерваторияда жұмыс табуға көмектесті. Классикалық музыка мектебін ашудағы сәтсіздігі оны Миланға, жергілікті балетті басқаруға алып келді. Баварияға оралғаннан кейін Бавария королі Максимилиан I Иосиф оны Мюнхенге итальян операсын басқаруға шақырды. Бавария королі Людвиг I оны корольдік оркестрдің директоры етіп тағайындап, Италияға ескі итальяндық шедеврлерді жинау үшін жіберді. Оралғаннан кейін Allerheiligen Hofkirche шіркеуінің органшысы болды және осы шіркеу үшін көптеген шығармалар жазды. 1820 жылдары ол екі сәтсіз опера жазды, содан кейін күшін итальян операсының ықпалына қарсы күреске жұмсады, бұл Кристоф Виллибальд Глюктің «Тавристегі Ифигения» операсының қайта жандануына әкелді, осы операны Айблингер қайта оркестрледі. Содан кейін ол шіркеу музыкасына бет бұрып, ескі шеберлерді зерттеді және олардың шығармаларын орындады. Оның көптеген шіркеу шығармалары – мессалар мен реквиемдер, оферторийлер мен градуальдар, псалмдар, литаниялар және неміс гимндері, олардың көптегені Аугсбург, Мюнхен, Регенсбург және Майнц қалаларында жарық көрді. 1864 жылы ол жасының өтуіне байланысты «Барлық қасиеттілер» шіркеуінен кетті. Мюнхенде қайтыс болды.
Aiblinger was born in Wasserburg am Inn, Bavaria. In his eleventh year, he commenced his studies at Tegernsee Abbey, where he was instructed in piano and organ playing. Four years later, he entered the gymnasium at Munich, where he studied under Professor Schlett, his countryman. In 1800 he began his studies at the University of Landshut. Inwardly drawn to the Catholic Church, he completed his study of philosophy and began that of theology, but the secularization of many religious orders in Bavaria prevented his entrance into a cloister. He now devoted himself solely to music. Led by the then prevailing idea that without a visit to Italy no musical education is complete, he turned his footsteps southward. After a stay of eight years at Vicenza, where he fell under the influence of his countryman Johann Simon Mayr, Aiblinger (1811) went to Venice and there met Meyerbeer, who procured for him an appointment at the Conservatory. His failure to establish a school for classical music led him to Milan to assume the direction of the local ballet. On his return to Bavaria, King Maximilian I Joseph of Bavaria invited him to Munich to direct the Italian opera. King Ludwig I of Bavaria appointed him director of the royal orchestra, and sent him to Italy to collect old Italian masterpieces. On his return he became the organist at the Allerheiligen Hofkirche, the church of All Saints, for which he wrote many compositions. In the 1820s, he wrote two unsuccessful operas, before turning his energies to a crusade against the influence of Italian opera, which eventually led to a revival of Christoph Willibald Gluck's Iphigenia in Tauris, re orchestrated by Aiblinger. Then he then turned to church music, studying the old masters and procuring performances of their works. His numerous church compositions comprise masses and requiems, offertories and graduals, psalms, litanies, and German hymns, many of which have been published at Augsburg, Munich, Regensburg, and Mainz. In 1864 he resigned from All Saints, on account of advancing years. He died in Munich.