Ласло Краснахоркаи: Өмір және шығарма жолы

Кіріспе

Венгр романисі және сценарийшісі

Ерте өмір және білім

Краснагоркай 1954 жылғы 5 қаңтарда Гюла қаласында орта таптық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Дьердь Краснагоркай, заңгер, ал анасы, Юлия Палинкаш, әлеуметтік қамсыздандыру әкімшісі болды. 1972 жылы Краснагоркай Эркель Ференц орта мектебін бітірді, онда латын тіліне маманданған. 1973-1976 жылдары Ю. Атилла университетінде (қазіргі Сегед университеті) және 1976-1978 жылдары Будапешттегі Этвёш Лоранд университетінде (ELTE) заңгерлік білім алды. 1987 жылы ол алғаш рет коммунистік Венгриядан тысқары елдерге саяхаттап, DAAD стипендиясының иегері ретінде Батыс Берлинде бір жыл өткізді. Кеңес блогы құлағаннан бері ол әртүрлі елдерде өмір сүрді. 1993 жылы оның "Қарсылықтың күйреуі" романы жылдың ең үздік әдеби туындысы үшін Германияның Bestenliste сыйлығын жеңіп алды. 1996 жылы ол Берлиндегі Wissenschaftskolleg қонағы болды. 1996, 2000 және 2005 жылдары ол Киотода алты айдан астам уақыт өткізді. Қиыр Шығыстың эстетикасы және әдебиет теориясымен танысуы оның жазу стиліне және тақырыптарына маңызды өзгерістер әкелді. Ол Германия мен Венгрияға жиі оралады, сонымен қатар АҚШ, Испания, Грекия және Жапония сияқты бірнеше елде әртүрлі уақыт өткізді, бұл оның 2014 жылы "Ең жақсы аударма кітабы" сыйлығын жеңіп алған "Сейобо төменде" романына шабыт берді. 1985 жылдан бастап режиссер және автордың досы Бела Тарр Краснагоркайдың туындылары негізінде "Сатантango" және "Веркмайстер гармониялары" сияқты фильмдер түсірді. Краснагоркай суретші Макс Нойманмен де тығыз жұмыс істеді, оның ішінде суреттелген повесть "Гомерді қуу" (2021), оған джаз музыканты Силвестер Миклостың перкуссиялық музыкасы қоса берілді. Краснагоркай халықаралық сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Сьюзан Сонтаг оны "Гоголь мен Мелвиллпен салыстыруға шақыратын апокалипсистің қазіргі венгр шебері" деп сипаттады. 2015 жылы ол Халықаралық Букер сыйлығын алды, бұл марапатты алған алғашқы венгр жазушысы болды. 1990 жылы үйленген алғашқы әйелі Анико Пелихеден ажырасқаннан кейін, 1997 жылы синолог және графикалық дизайнер Дора Копчаниге үйленді. 2017: "Манхэттен жобасы", Джон Баткидің аудармасымен фотосуреттер жинағы бар әдеби күнделік (Sylph Editions, 2017).

Krasznahorkai was born in Gyula, Hungary on 5 January 1954 to a middle class family. His father, György Krasznahorkai, was a lawyer and his mother, Júlia Pálinkás, a social security administrator. In 1972 Krasznahorkai graduated from the Erkel Ferenc high school where he specialized in Latin. From 1973 to 1976 he studied law at the József Attila University (now University of Szeged) and from 1976 to 1978 at Eötvös Loránd University (ELTE) in Budapest. He travelled outside of Communist Hungary for the first time in 1987, spending a year in West Berlin as a recipient of a DAAD fellowship. Since the collapse of the Soviet Bloc, he has lived in a variety of locations. In 1993, his novel The Melancholy of Resistance received the German Bestenliste Prize for the best literary work of the year. In 1996, he was a guest of the Wissenschaftskolleg in Berlin. In 1996, 2000, and 2005 he spent six months in Kyoto. His contact with the aesthetics and literary theory of the Far East resulted in significant changes in his writing style and deployed themes. He returns often to both Germany and Hungary, but he has also spent varying lengths of time in several other countries, including the United States, Spain, Greece, and Japan, providing inspiration for his novel Seiobo There Below, which won the Best Translated Book Award in 2014. Beginning in 1985, the director and the author's friend Béla Tarr made films almost exclusively based on Krasznahorkai's works, including Sátántangó and Werckmeister Harmonies. Krasznahorkai has also collaborated closely with the artist Max Neumann, including on the illustrated novella Chasing Homer (2021), which is accompanied by an original percussive score from the jazz musician Szilveszter Miklós. Krasznahorkai has received international acclaim from critics. Susan Sontag described him as "the contemporary Hungarian master of apocalypse who inspires comparison with Gogol and Melville". In 2015, he received the Man Booker International Prize, the first Hungarian author to be so awarded. After divorcing his first wife, Anikó Pelyhe, whom he had married in 1990, he married Dóra Kopcsányi, a sinologist and graphic designer, in 1997. 2017: The Manhattan Project, a literary diary with a photographic essay, translated by John Batki (Sylph Editions, 2017).

Фильмдер сценарийлері

1988: "Қараңдау" (Kárhozat), режиссері Бела Тарр. 1989: "Соңғы қайық" (Az utolsó hajó), режиссері Бела Тарр. 1994: "Сатантанго", режиссері Бела Тарр. 1997–2001: "Веркмейстер гармониялары" (Werckmeister harmóniák), режиссері Бела Тарр. 2007: "Лондоннан келген адам" (A Londoni férfi), режиссері Бела Тарр. 2011: "Туриннің аты" (A torinói ló), режиссері Бела Тарр.