Кіріспе
Юдит, Листовел графының әйелі (1903–2003)
Юдит, Листовел графының әйелі (12 шілде 1903 – 15 шілде 2003) – Венгрияда туған журналист және коммунизмге қарсы жазушы, 1933 жылдан 1945 жылға дейін Уильям Хар, Листовелдің 5-ші графына үйленген.
Өмірбаян
Ол 1903 жылғы 12 шілдеде Венгрияның Капошвар қаласындағы отбасылық мүлікте Юдит Марффи Мантуано де Версег және Лено болып дүниеге келді. Ол 1902 жылы венгр Марффи отбасының атағы мен мүлкін сатып алған, кейін Резо (Рауль) де Марффи Мантуано деп танылған Родольфо Мантуаноның (1869–1940) қызы, Италия Сыртқы істер министрлігінің экономикалық кеңесшісі, сондай-ақ Тамас Марффидің әпкесі болды. 1926 жылы ол Лондон экономика мектебінде экономикалық тарихты оқуға стипендия алды (1929 жылы тәмамдады), онда ол "Билли" Харэмен танысты, ол 1931 жылдан бастап Листовелдің 5-ші графы және Лейборист партиясының мүшесі болды, олар 1933 жылы Будапештте үйленді. Олардың дүниетанымындағы қарама-қайшылықтар оларды үйлесімсіз жұп етті: ол консервативті католик болса, оның сенімдері социалистік және дінсіз болды. 1938 жылы олар ажырасып, графа қайтадан үйленбеді. Оның күйеуінің саяси байланыстары оған пайда келтіргені айтылады. 1920 жылдары ол венгр қоғамы туралы әңгімелер жинағын жазды. 1929 жылы бітіргеннен кейін ол 1940 жылға дейін Англиядағы венгр газеттері «Nemzeti Újság» және «Pester Lloyd» үшін журналист болып жұмыс істеді. 1932 жылы ол Гитлердің алғашқы американдық демеушісі және нацистік партияның басшысы Эрнст Ханфстенгльмен экономикалық мәселелер бойынша сұхбаттасты, ол 1933 жылы жақсылыққа ие болмай қалды. 1934 жылы ол күйеуімен бірге Германияға оралды және нацистік концлагерьлерді зерттеуге тырысты, нәтижесінде олардың есімдері «Sonderfahndungsliste G. B» тізіміне енгізілді. Ол және оның күйеуі, Үндістан мемлекеттік хатшысы, 1945 жылы ажырасты, сол жылы ол Клемент Атли үкіметіндегі Ұлыбританияның пошта министрі болып тағайындалды. Олардың Дирдре есімді қызы болды, кейін Грантли баронессасы (1935 жылы туған). 1944 жылдың қазанынан 1954 жылдың қыркүйегіне дейін ол екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Польша әскери штабының екінші бөлімінің (барлау және контрбарлау) екі командирі Ян Ковалевский мен Ежи Нжебжицкиймен бірлесіп «Шығыс Еуропа» апталық ақпараттық бюллетенін жариялады. Бұл бюллетень 1944–1950 жылдары «Шығыс Еуропа. Жеті Шығыс Еуропа елінің бюллетені» (S.E.E.C. Bulletin) ретінде, 1950–1953 жылдары «Шығыс Еуропа және Кеңес Ресейі» ретінде және 1954 жылы «Кеңес орбитасы» ретінде жарық көрді. Он жыл бойында осы бюллетеньнің 493 саны жарық көрді. Бұл бюллетеньде кеңеске қарсы және коммунизмге қарсы насихаттар болғандықтан, оған 1964 жылға дейін Венгрияға кіруге тыйым салынды. Ол Австрияға барып, 1956 жылдың 4 қарашасында Венгрия көтерілісінің оқиғаларын жариялау үшін шекараны заңсыз кесіп өтті.
She and her husband, then Under Secretary of State for India, divorced in 1945, the year he was appointed Postmaster General of the United Kingdom in the Labour government of Clement Attlee. They had one daughter, Deirdre, later Baroness Grantley (born 1935). From October 1944 to September 1954, she published the weekly news bulletin East Europe as a joint effort with the two wartime commanders of the Second Department of Polish General Staff (military intelligence and counterintelligence) in exile, Jan Kowalewski and Jerzy Niezbrzycki. It appeared as East Europe. Bulletin of Seven East European Countries (S. E. E. C. Bulletin) between 1944–50, as East Europe and Soviet Russia between 1950–53, and as Soviet Orbit during 1954. In total, 493 issues of the title were produced over the ten years of existence. Due to the bulletin's anti Soviet and anti Communist propaganda, she was banned from entering Hungary until 1964. She travelled to Austria and crossed the border illegally on 4 November 1956 to cover the events of the Hungarian uprising,