Жапон "Ивате" крейсері (1901-1945)

Кіріспе

Жапондық соғыс кемесі (1901–1945)

Ивате (磐手) – 1890-шы жылдардың соңында Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштері (IJN) үшін салынған екінші және соңғы бронекруизер (Sōkō jun'yōkan). Жапонияда мұндай кемелерді құрастыруға қажетті өндірістік қуаты болмағандықтан, кеме Ұлыбританияда салынды. Ол 1904–1905 жылдардағы орыс-жапон соғысының көптеген теңіз шайқастарына қатысты. Кеме Порт-Артур шайқасында, Ульсан шайқасында және Цусима шайқасында орташа дәрежеде зақымданды. Ивате бірінші дүниежүзілік соғыста шағын рөл атқарды және 1916 жылы теңізшілерді оқытуға арналған алғашқы круизді бастады, бұл міндет 1939 жылдың соңына дейін жалғасты. Кеме Тынық мұхиты соғысы кезеңінде отандық суларда оқуларын жалғастырды. Ивате 1945 жылдың шілдесінде Куре шабуылы кезінде американдық авианосецтердің шабуылынан батырылды. 1946–1947 жылдары кеме судан шығарылып, мақұлданып, металлға тапсырылды.

Негізгі мәліметтер мен сипаттама

1896 жылғы Әскери-теңіз кеңейту жоспары Бірінші қытай-жапон соғысынан кейін жасалды және төрт бронекруизер мен тағы төрт линкорды қамтыды. Олардың барлығы британдық кеме жасаушылықтарынан тапсырыс беруге мәжбүр болды, себебі Жапонияның оларды өзі салуға қабілеті болмады. Ресейдің кеме құрылысы бағдарламасын одан әрі қарастыру IJN-ді бастапқы жоспар бойынша тапсырылған линкорлар Ресей империясының Әскери-теңіз күштеріне қарсы тұру үшін жеткіліксіз деп ойлауға итерді. Бюджеттік шектеулер линкорларды көбейтуге мүмкіндік бермеді, сондықтан IJN төрттен алтыға дейін бронекруизерлердің санын арттыруға шешім қабылдады. Жаңартылған жоспар көбінесе «Алты-Алты Флоты» деп аталады. Көптеген замандастарының сияқты коммерциялық шабуылдарға немесе колониялар мен сауда жолдарын қорғауға арналған емес, Ивате және оның жартылай әпкелері флоттық барлаушылар ретінде және тікелей шайқаста қолданылуы тиіс еді. Кеменің жалпы ұзындығы ал еңістіктер арасындағы ұзындығы болды. Оның ені ал су астындағы сызығының орташа тереңдігі болды. Ивате қалыпты жүктемеде ал терең жүктемеде ығыстырды. Кеменің метацентрлік биіктігі ал құрамында 672 офицер мен сарбаз болды. Иватеде төрт цилиндрлі үш кеңейімді бу машинасы болды, олардың әрқайсысы жеке винтті айналдырды. Бу машиналарына 24 Белльвиль қазандығы қуат берді, ал машиналарының жалпы қуаты ал болды. Кеменің жобаланған жылдамдығы ал, теңіз сынақтарында ол ал жылдамдыққа жетті. Ол көмірдің дейін тасыды және ал жылдамдықпен сағат бойы жүре алды. Жақын қашықтықтағы торпедолық катерлерге қарсы қорғану үшін кемеде сегіз 2,5 фунттық Yamauchi зеңбірегі орналастырылған. Кемеде әрбір жағында екіден төрт суасты торпедолық түтіктер болды. «Алты-Алты Флоты» бронекруизерлерінің барлығы дерлік бірдей брондалу схемасын қолданды, тек шағын айырмашылықтар болды. Крупп цементтелген броньдың су сызығы кеменің бүкіл ұзындығы бойынша созылды, ал қалыңдығы ортаңғы бөлігінде ал мұрын және кормасында ал болды. Оның биіктігі ал, оның ішінде ал су астында болды. Белдеу бронясының жоғарғы бөлігі ал қалыңдықта болды және су сызығы белдеуінің жоғарғы жиегінен бас деңгейіне дейін созылды. Ол алдығыдан артқы барбетке дейін созылды. Идзумо класында орталық брондалған цитадельдің шеттерін жабатын көлбеу 127 мм брондалған қабырғалар болды. Барбеттер, зеңбірек мұнаралары және казематтардың алдыңғы бөлігі 6 дюйм қалыңдықпен, ал казематтардың бүйірлері мен артқы бөлігі броньтың ал қалыңдығымен қорғалған. Палуба ал қалыңдықта болды, ал бақылау мұнарасын қорғайтын бронь ал қалыңдықта болды.

The 1896 Naval Expansion Plan was made after the First Sino Japanese War and included four armored cruisers in addition to four more battleships, all of which had to be ordered from British shipyards as Japan lacked the capability to build them itself. Further consideration of the Russian building program caused the IJN to believe that the battleships ordered under the original plan would not be sufficient to counter the Imperial Russian Navy. Budgetary limitations prevented ordering more battleships and the IJN decided to expand the number of more affordable armored cruisers to be ordered from four to six ships. The revised plan is commonly known as the "Six Six Fleet". Unlike most of their contemporaries which were designed for commerce raiding or to defend colonies and trade routes, Iwate and her half sisters were intended as fleet scouts and to be employed in the battleline. The ship was long overall and between perpendiculars. She had a beam of and had an average draft of Iwate displaced at normal load and at deep load. The ship had a metacentric height of Her crew consisted of 672 officers and enlisted men. Iwate had a pair of four cylinder triple expansion steam engines, each driving a single propeller shaft. Steam for the engines was provided by 24 Belleville boilers and the engines were rated at a total of The ship had a designed speed of and reached during her sea trials from She carried up to of coal and could steam for at a speed of and eight QF 2.5 pounder Yamauchi guns as close range defense against torpedo boats. The ship was equipped with four submerged torpedo tubes, two on each broadside. All of the "Six Six Fleet" armored cruisers used the same armor scheme with some minor differences. The waterline belt of Krupp cemented armor ran the full length of the ship and its thickness varied from amidships to at the bow and stern. It had a height of , of which was normally underwater. The upper strake of belt armor was thick and extended from the upper edge of the waterline belt to the main deck. It extended from the forward to the rear barbette. The Izumo class had oblique 127 mm armored bulkheads that closed off the ends of the central armored citadel. The barbettes, gun turrets and the front of the casemates were all 6 inches thick while the sides and rear of the casemates were protected by of armor. The deck was thick and the armor protecting the conning tower was in thickness.

Құрылыс және мансап

Ивате префектурасының атымен аталған келісімшарт 1898 жылғы 19 шілдеде Армстронг Уитворт компаниясымен жасалды. Кеме 1898 жылғы 11 қарашада олардың Елсвик кеме құрылыс шиянында салына бастады және 1900 жылғы 29 наурызда суға түсірілді. Ол 1901 жылғы 18 наурызда аяқталып, құрылысын қадағалауға және оны Жапонияға жеткізуге тағайындалған капитан Хикохачи Ямада басқаруымен келесі күні Жапонияға бағытталды. Ивате 17 мамырда Йокосукаға келді, ал 6 шілдеде капитан Такетоми Куникане Ямаданы алмастырды.

Ресей-жапон соғысы

Рәсей-Жапон соғысының басында Иватэ 2-ші флоттың 2-ші дивизиясының командирі контр-адмирал Мису Сотароның флагманы болды. Ол 1904 жылғы 9 ақпанда Порт-Артур шайқасына қатысты, онда вице-адмирал Того Хейхачиро Тынық мұхиты эскадрильясының ресейлік кемелеріне Порт-Артурдың сыртында шабуыл жасады. Того өз жойғыштарының түнгі шабуылы сәтті болады деп күткен еді, себебі орыстардың жай-күйсіз және әлсірегенін болжаған, бірақ олар таңғалысынан есін жиып, шабуылға дайын болды. Жапондық кемелерді қорғалған крейсер «Боярин» байқады, ол жағалауда күзетшілік етіп жүрді және ресейліктерді ескертті. Того өзінің негізгі қару-жарағымен ресейлік жағалау қорғанысына шабуыл жасап, екінші қатарлы қаруларымен кемелермен қақтығысуды жоспарлады. Жапондық 8 және 6 дюймдік зеңбіректер орыс кемелеріне көп зиян келтірмеді, сондықтан отты бөлу дұрыс шешім болмады. Екі жақта да көптеген кемелер зардап шеккенімен, ресейліктердің жоғалғандары 150-ге жуық болды, ал жапондықтар Тогоның шайқастан шығуына дейін шамамен 90 адам қаза тапты немесе жарақат алды. Шындығында, Иватэ шайқаста қатты зақымданған. Наурыздың басында Камимураға 2-ші дивизияны солтүстікке алып барып, Владивосток маңында аласұру міндеті жүктелді. Жапондық крейсерлер 6 наурызда Владивосток портын және қорғанысын бомбалады, бірақ тиімді нәтижеге қол жеткізе алмады. Бірнеше күннен кейін Жапонияға оралғаннан кейін 2-ші дивизияға императорлық гвардия дивизиясын Кореяға жеткізетін көліктерді сүйемелдеу және Порт-Артурды блокадалап тұрған кемелерге қосылу бұйрығы берілді. Сәуірдің ортасында Камимураға Жапон теңізін қорғау және Владивосток тәуелсіз крейсерлік эскадрильясының, контр-адмирал Карл Йессеннің басшылығымен, Тынық мұхиты эскадрильясымен бірігуге жасалатын кез келген әрекеттің алдын алу үшін Корея бұғазының қорғанысын қамтамасыз ету тапсырылды. Екі бөлімше 24-і күні қатты тұманға байланысты бір-бірін жіберіп алды, ал жапондықтар Владивостокқа қарай жол тартты, онда бірнеше миналық өрістерді орналастырды. Дивизия 15 маусымда Окиношима аралының оңтүстігінде бірнеше көлікке шабуыл жасаған ресейлік эскадрильяны ұстап алмады. Ресейліктер 30 маусымда қайтадан шабуылға шықты, ал Камимура оларды келесі күні Окиношима маңында ұстап алды. Олар байқалғанда жарық нашарлап, ресейліктер қараңғыда қашып кетті. 17 шілдеде Йессеннің кемелері Жапонияның шығыс жағалауына қарай жол тартты, Жапон теңізі мен Сары теңізден жапондық күштерді алшақтату мақсатында. Ресейлік кемелер екі күннен кейін Цугару бұғазынан өтіп, Жапонияға бара жатқан кемелерді тоқтатуға кірісті. Ресейліктердің 24-і күні Токио шығанағына келгені Кемелік-теңіз штабының Камимураға Кюсюдегі Тои Мисаки мүйісіне жүзуді бұйыруына себеп болды, Йессеннің Жапонияны айналып Порт-Артурға жетеді деп қорқып. Екі күннен кейін оны солтүстікке, Кии арнасына, ал 28-і күні Токио шығанағына жөнелтті. Бас штаб 30-ы күні Цусима аралына қайтаруға бұйрық берді, сол күні кешке қарай Йессеннің кемелері Цугару бұғазынан өтіп, 1 тамызда Владивостокқа жеткенін білді.

At the start of the Russo Japanese War, Iwate was the flagship of Rear Admiral Misu Sotarō, commander of the 2nd Division of the 2nd Fleet. She participated in the Battle of Port Arthur on 9 February 1904, when Vice Admiral Tōgō Heihachirō led the Combined Fleet in an attack on the Russian ships of the Pacific Squadron anchored just outside Port Arthur. Tōgō had expected the surprise night attack by his destroyers to be much more successful than it was, anticipating that the Russians would be badly disorganized and weakened, but they had recovered from their surprise and were ready for his attack. The Japanese ships were spotted by the protected cruiser Russian cruiser Boyarin, which was patrolling offshore and alerted the Russians. Tōgō chose to attack the Russian coastal defenses with his main armament and engage the ships with his secondary guns. Splitting his fire proved to be a poor decision as the Japanese eight and six inch guns inflicted little damage on the Russian ships, which concentrated all their fire on the Japanese ships with some effect. Although many ships on both sides were hit, Russian casualties numbered some 150, while the Japanese suffered roughly 90 killed and wounded before Tōgō disengaged. Iwate had, in fact, been considerably damaged in the engagement. In early March, Kamimura was tasked to take the reinforced 2nd Division north and make a diversion off Vladivostok. While scouting for Russian ships in the area, the Japanese cruisers bombarded the harbor and defenses of Vladivostok on 6 March to little effect. Upon their return to Japan a few days later, the 2nd Division was ordered to escort the transports ferrying the Imperial Guards Division to Korea and then to join the ships blockading Port Arthur. Kamimura was ordered north in mid April to cover the Sea of Japan and defend the Korea Strait against any attempt by the Vladivostok Independent Cruiser Squadron, under the command of Rear Admiral Karl Jessen, to break through and unite with the Pacific Squadron. The two units narrowly missed each other on the 24th in heavy fog and the Japanese proceeded to Vladivostok where they laid several minefields before arriving back at Wonsan on the 30th. The division failed to intercept the Russian squadron as it attacked several transports south of Okinoshima Island on 15 June due to heavy rain and fog. The Russians sortied again on 30 June and Kamimura finally was able to intercept them the next day near Okinoshima. The light was failing when they were spotted and the Russians were able to disengage in the darkness. Jessen's ships sortied again on 17 July headed for the eastern coast of Japan to act as a diversion and pull Japanese forces out of the Sea of Japan and the Yellow Sea. The Russian ships passed through Tsugaru Strait two days later and began capturing ships bound for Japan. The arrival of the Russians off Tokyo Bay on the 24th caused the Naval General Staff to order Kamimura to sail for Cape Toi Misaki, Kyūshū, fearing that Jessen would circumnavigate Japan to reach Port Arthur. Two days later he was ordered north to the Kii Channel and then to Tokyo Bay on the 28th. The General Staff finally ordered him back to Tsushima Island on the 30th; later that day he received word that Jessen's ships had passed through the Tsugaru Strait early that morning and reached Vladivostok on 1 August.

Ульсандағы шайқас

10 тамызда Порт-Артурдағы кемелер Владивостокқа шығуға тырысты, бірақ Сары теңіз шайқасында кері қайтарылды. Джессенге олармен кездесуге бұйрық берілді, бірақ бұйрық кешіктірілді. Оның үш бронекері – орыс крейсері «Россия», орыс крейсері «Громобой» және орыс крейсері «Рурик» – бу көтеруге мәжбүр болды, сондықтан ол 13 тамызда кешке дейін шықпады. Таң атқанда ол Цусимаға жетті, бірақ Порт-Артур эскадрильясының кемелерін көре алмағандықтан кері бұрылды. Аралдың солтүстігіне қарай 58 шақырым жерде Камимура эскадрильясы – төрт заманауи бронекер, жапон крейсері «Изумо», жапон крейсері «Токива», жапон крейсері «Азума» және «Ивате» кездесті. Екі эскадрон бір-бірін байқамай түнде өтіп, әрқайсысы таңертең бағытын өзгертті. Бұл жапон кемелерін Владивостокқа қарайтын ресейлік бағытқа алып келді. Джессен кемелеріне жапондықтарды таңғы сағат 05:00-де байқағанда солтүстік-шығысқа бұрылуға бұйрық берді, олар да сәл жинақы бағытта болса да, соған ілесіп кетті. Екі тарап та шамамен 05:23-те атыс ашты. Жапон кемелері ресейлік құрылымның артқы кемесі, «Рурикке» шабуыл жасады. Ол тез соққыға ұшырап, қалған екі кемеден қалып қойды. Джессен қашықтықты арттыруға тырысып, оңтүстік-шығысқа бұрылды, бірақ күннің шығуымен ресейлік артиллерияшылардың көзі көру қабілеті нашарлады, кең жақтағы қаруларын жапондықтарға бағыттау мүмкін болмады. Сағат 06:00-де Джессен Корея жағалауына жету үшін және «Руриктің» эскадрильяға қосылуына мүмкіндік беру үшін 180 градусқа оңға бұрылды. Камимура шамамен 06:10-да соңынан еріп, бірақ солға бұрылды, бұл эскадрильялар арасындағы қашықтықты арттырды. «Азумада» қозғалтқышқа ақаулық туды және жапон эскадрильясы оның ең жақсы жылдамдығына сәйкес келу үшін баяулады. Атыс 06:24-те қайта басталды, «Руриктің» кормасына үш рет соққы тиді, рульдік бөлімі суға батып, оны қозғалтқыштарымен басқаруға тура келді. Оның жылдамдығы төмендеді, япониялық отқа одан да көп ұшырады, ал рулі шамамен 06:40-та солға тұйықталды. Джессен екі кемесін жапондықтар мен «Рурик» арасына қою үшін тағы да 180 градусқа бұрылды, бірақ соңғы кеме кенеттен оңға бұрылып, жылдамдығын арттырып, Джессеннің кемелері мен жапондықтардың арасынан өтті. Камимура да 180 градусқа бұрылды, сондықтан екі эскадрон да оңтүстік-шығысқа қарама-қарсы бағыттарда бағытталды, бірақ Джессен тез арада тағы да 180 градусқа бұрылды, осылайша олар қарама-қарсы бағыттарда бағытталды. Осы кезде 8 дюймдік снаряд «Иватетің» оң жақтағы, жоғары жақтағы 6 дюймдік казематының шатырына тиіп, дайын оқ-дәрілерді тұтандырды. Өрттен 40 адам қаза тауып, тағы 24 адам жарақат алды, сондай-ақ казематтағы алты дюймдік зеңбірек, сондай-ақ оның астындағы және артқы жағындағылары зақымдалды. Сонымен қатар, оның үстіндегі 12 фунттық зеңбірек жұмыс істемейтін болды. Ресейліктер «Рурикті» қолдауға тағы да үшінші рет 07:45 шамасында бұрылды, бірақ «Россияның» өзі өртеніп жатты, оның өрті жиырма минуттан кейін сөндірілді. Камимура «Рурикті» оңтүстікке қарай сағат 08:00-де айналып өтіп, қалған екі ресейлік кеменің солтүстікке қарай өтуіне мүмкіндік берді, оларға Владивостокқа кедергісіз жол берді. Осыған қарамастан, Джессен сағат 08:15-те тағы да кері бұрылып, «Руриктің» Владивостокқа өздігінен қайтуын бұйырды, содан кейін ол ең жоғары жылдамдықпен солтүстікке бұрылды. Осы уақытта Камимураның екі ескі қорғалған крейсері, жапон крейсері «Нанива» және жапон крейсері «Такачихо» оңтүстіктен жақындады. Олардың келуі Камимураға барлық бронекерімен Джессенді қууға мүмкіндік берді, ал екі жаңа келген «Рурикпен» айналысты. Олар келесі бір жарым сағат бойы ресейліктермен ұрыс жүргізді, олардың жылдамдығын төмендетуге жеткілікті соққылар жасады. Жапондықтар шамамен 300 шақырымға жақындады, бірақ Камимура кейін қашықтықты арттырды. Желтоқсан айының басында крейсерді жөндеу үшін үйге жіберді. Ақпан айының ортасында ол Цугару бұғазында күзетте тұрып, сәуірдің ортасына дейін сонда қалды.

On 10 August, the ships at Port Arthur attempted a breakout to Vladivostok, but were turned back in the Battle of the Yellow Sea. Jessen was ordered to rendezvous with them, but the order was delayed. His three armored cruisers, Russian cruiser Rossia, Russian cruiser Gromoboi, and Russian cruiser Rurik, had to raise steam, so he did not sortie until the evening of 13 August. By dawn he had reached Tsushima, but turned back when he failed to see any ships from the Port Arthur squadron. 36 mile (58 km) north of the island he encountered Kamimura's squadron, which consisted of four modern armored cruisers, Japanese cruiser Izumo, Japanese cruiser Tokiwa, Japanese cruiser Azuma, and Iwate. The two squadrons had passed during the night without spotting one another and each had reversed course around first light. This put the Japanese ships astride the Russian route to Vladivostok. Jessen ordered his ships to turn to the northeast when he spotted the Japanese at 05:00 and they followed suit, albeit on a slightly converging course. Both sides opened fire around 05:23 at a range of The Japanese ships concentrated their fire on Rurik, the rear ship of the Russian formation. She was hit fairly quickly and began to fall astern of the other two ships. Jessen turned southeast in an attempt to open the range, but this blinded the Russian gunners with the rising sun and prevented any of their broadside guns from bearing on the Japanese. About 06:00, Jessen turned 180° to starboard in an attempt to reach the Korean coast and to allow Rurik to rejoin the squadron. Kamimura followed suit around 06:10, but turned to port, which opened the range between the squadrons. Azuma then developed engine problems and the Japanese squadron slowed to conform with her best speed. Firing recommenced at 06:24 and Rurik was hit three times in the stern, flooding her steering compartment; she had to be steered with her engines. Her speed continued to decrease, further exposing her to Japanese fire, and her steering jammed to port around 06:40. Jessen made another 180° turn in an attempt to interpose his two ships between the Japanese and Rurik, but the latter ship suddenly turn to starboard and increased speed and passed between Jessen's ships and the Japanese. Kamimura turned 180° as well so that both squadrons were heading southeast on parallel courses, but Jessen quickly made another 180° turn so that they headed on opposing courses. At this time an eight inch shell struck the roof of Iwates starboard forward upper six inch casemate and ignited the ready use ammunition. The fire killed 40 and wounded 24 more and knocked out the six inch gun in that casemate, as well as those below and aft of it. In addition, the 12 pounder above it was rendered inoperable. The Russians reversed course for the third time around 07:45 in another attempt to support Rurik although Rossia was on fire herself; her fires were extinguished about twenty minutes later. Kamimura circled Rurik to the south at 08:00 and allowed the other two Russian ships to get to his north and gave them an uncontested route to Vladivostok. Despite this, Jessen turned back once more at 08:15 and ordered Rurik to make her own way back to Vladivostok before turning north at his maximum speed, about
About this time Kamimura's two elderly protected cruisers, Japanese cruiser Naniwa and Japanese cruiser Takachiho, were approaching from the south. Their arrival allowed Kamimura to pursue Jessen with all of his armored cruisers while the two new arrivals dealt with Rurik. They fought a running battle with the Russians for the next hour and a half; scoring enough hits on them to force their speed down to The Japanese closed to a minimum of about , but Kamimura then opened the range up to
In mid September, Tokiwa and Iwate were transferred to the 1st Division. In early December the cruiser was sent home to refit. In mid February, she was guarding the Tsugaru Strait and remained there through mid April.

Цусима шайқасы

Ресейдің 2-ші және 3-ші Тынық мұхит эскадрильялары 27 мамырда Жапонияға жақындаған кезде, Балтық теңізінен келгеннен кейін, сол күні таңертең жапон кемелерінің патрульдік кемелері оларды байқады, бірақ көріну шектеулі болды және радио байланысы нашар еді. Алдын ала хабарламалар Тогоға өз кемелерін теңізге шығаруға бұйрық беруге жеткілікті болды. 2-дивизия 11:30 шамасында вице-адмирал Зиновий Рождественскийдің басқаруындағы ресейлік кемелерді байқады. Камимура Тогоның соғыс кемелеріне қосылу үшін шамамен 150 км қашықтықта атысқа дайындалды. Ивате, қазір контр-адмирал Шимамура Хаяоның флагманы, 2-дивизияда соңғы болып тұрды, ол кезде Того 14:10-да 2-ші Тынық мұхит эскадрильясына атыс бастады және дивизияның көптеген кемелері сияқты, 14:50-де формациядан шығуға мәжбүр болған «Ослябья» атты ресейлік жауынгерлік кемені шабуылдады және 20 минуттан кейін батты. Крейсер 14:50-ден бұрын «Император Николай I» атты ресейлік жауынгерлік кемесіне де оқ атқан. Қорғалған крейсер «Жемчуг» ресейлік крейсері шамамен 15:06-да торпедалық шабуыл жасауға тырысты, бірақ Ивате мен жапондық крейсер «Касуга» және жапондық крейсер «Ниссин» отымен кері шегінді. «Княз Суворов» атты ресейлік жауынгерлік кемесі тұманнан кенеттен 15:35 шамасында пайда болды. Камимураның барлық кемелері оны бес минутқа жуық уақытқа «Азума» және жапондық «Якумо» бронекрейсерімен ұрысты. 17:30-дан кейін Камимура өзінің дивизиясын орыс крейсерлерінің кейбіреулерін жемісті қуып, Тогоның соғыс кемелерін өздеріне қалдырды. Ол 18:03 шамасында қуғын-сүргінді тоқтатып, Тогоға қайта қосылу үшін солтүстікке бұрылды. Оның кемелері 18:30 шамасында ресейлік ұрыс шебінің артқы жағын байқады және қашықтық 8000-9000 метрге жақындаған кезде оқ ашты. Орыстарға тигізген әсері туралы ештеңе белгілі емес, олар 19:30-да атысты тоқтатып, 20:08-де Тогоға қосылды. Орыс кемелері келесі күні таңертең байқалды, жапондық кемелер 10:30-да, ресейлік кемелер тиімді жауап бере алатын қашықтықтан тыс жерде қалып, оқ ашты. Контр-адмирал Николай Небогатов өзінің кемелерін тапсыруға шешім қабылдады, өйткені ол отқа жауап бере алмады және қашықтықты жақындата алмады. Осы аралықта жағалауды қорғауға арналған «Адмирал Ушаков» кемесі Небогатовтың кемелерінен қалып қойды және таңертең ерте жапондық «Чиода» крейсерімен байқалды, бірақ жапондықтар бірден-бір кемеге шабуыл жасаудан гөрі Ресей флотының негізгі бөлігін табуға тырысты. «Адмирал Ушаковты» Небогатовтың берілгенінен кейін, сағат 14:10-да Шимамура байқады, ол Ивате мен «Якумомен» оны қуып жүруге рұқсат алды. Олар 17:00-де ресейлік кемені ұстап, оның берілуін талап етті. «Адмирал Ушаков» жапон крейсерлерін оның қаруларының қашықтығына жеткізу үшін қашықтықты жақындатуға тырысты, бірақ олар қашықтықты ашық ұстауға жеткілікті жылдамдықпен жүгірді және орыс кемесі ешқашан соққы бермеді. Шамамен жарты сағаттан кейін «Адмирал Ушаковтың» қаруы қатты қисайды, оның пулеметтері жеткілікті көтерілмеді. Командир экипажға кемені тастап кетуді бұйырды, ал суға батыру заряды жарылды. Кеме үш минут ішінде суға батып, 12 офицер мен 327 экипаж мүшесін жапондықтар құтқарып алды. «Якумо» мен Ивате ұрыста 89 8 және 278 6 дюймдік снарядтар атқан. Иватеге соғыс барысында 17 рет соққы берілді, оның ішінде суға жарылған соққылар да бар. Алайда, екі рет соққыға ұшырап, төменгі палубадағы екі бөлім су астында қалды. Бұл соққылар екі 12 дюймдік, үш 8 дюймдік, екі 6 дюймдік, бір 120 мм (4.7 дюйм), бес 75 мм (3 дюйм) және төрт белгісіз снарядтан жасалған. IJN шілде айының басында Сахалин аралына шабуыл жасауға дайындалған кезде, Камимураның 2-дивизиясы, қазір Ивате, Изумо және Токиваға қысқартылды, солтүстік-шығыс Кореяға қонуға аттанатын әскерлерді ертіп барар алдында Корея бұғазының қорғанысы тапсырылды. Тамыз айының ортасында дивизия Ресей шекарасына жақын орналасқан Чонжинге қонуды қамтыды. Соғыстан кейін, ол қысқа уақытқа капитан Ямашита Гентаромен 2 ақпаннан 22 қарашаға дейін 1906 жылы капитан Арима Рёкицумен алмасты. Келесі айда ол Фиджиде, кейіннен Маркиза аралдарында орналасқан Бірінші Оңтүстік теңіздер эскадрильясына тағайындалды. 1915 жылы 1 қыркүйекте Ивате Оқу эскадрильясына тағайындалды. Ол Жапон Императорлық Әскери-теңіз академиясының курсанттары үшін ұзақ қашықтыққа мұхит кемесін және офицерлерді даярлауды жүргізді. 1916 жылы 20 сәуірде Азумамен бірге алғашқы 16 жаттығу сапарын бастады. 22 тамызда үйіне қайтып оралғанға дейін Австралия мен Оңтүстік-Шығыс Азияға барды. Кеме келесі айда тапсырмадан босатылды, бірақ бір жылдан кейін келесі жаттығу сапарына дайындалып, Оқу эскадрильясына қайта қосылды. Ивате 1918 жылы 2 наурызда Орталық Америкаға, Гавайиге және Оңтүстік теңіз аралдарына бағытталды және 6 шілдеде оралды. Екі жылдан кейін, кеме 1920 жылы 21 тамызда Оңтүстік Америкаға және Оңтүстік теңіз аралдарына бағытталған келесі жаттығу сапарын бастады және 1921 жылы 4 сәуірде оралды. 1 қыркүйекте ол 1-сыныпты жағалау қорғаныс кемесі ретінде қайта тағайындалды. 1922 жылы 26 маусымда Ивате, Изумо және «Якумомен» бірге Гавайиге, Калифорниядағы Лос-Анджелес арқылы Панама каналына, содан кейін Бразилияның тәуелсіздігінің 100 жылдығына арналған Халықаралық көрмені тамашалау үшін Рио-де-Жанейрого бағытталған әлемді айналып өтуді бастады. Кемелер содан кейін Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласына және Оңтүстік Африканың Дурбан қаласына барды, содан кейін Үнді мұхиты арқылы үйіне қайтып келді, онда 1923 жылы 8 ақпанда келді. Одан басқа, оның қазандықтары Yarrow қазандықтарымен ауыстырылды, олардың қуаты тек болды, бұл оның ең жоғары жылдамдығын азайтты. Ол енді көмірдің және май отынының көлемін тасыды. Оның экипажы енді 726 офицер мен сарбаздан тұрды. 1928 жылы желтоқсанда кеме Император Хирохитоны Йокогама портындағы Императорлық флотты қарап шығу кезінде сүйемелдеді. 1932 жылдан бастап оқу сапарлары жыл сайынғы іс-шараға айналды, 1935 жылды қоспағанда, олар 1939 жылдың соңында тоқтатылды. 1945 жылы 19 наурызда Ивате американдық ұшақ тасымалдағыштарынан шабуылға ұшырады, бір экипаж мүшесі қаза болды, бірақ олар едәуір зиян келтіре алмады. Содан кейін оның 8 дюймдік зеңбіректер 89 түрінің екі қос маусымдық зеңбіректерімен және оның қалған 6 дюймдік зеңбіректердің төртін ауыстырылды. Оның жеңіл әуе қорғаныс қарулары Hotchkiss 25 миллиметрлік 96 түрінің жеңіл әуе қорғаныс зеңбіректерімен (бір үштік, екі екілік және екі жеке зеңбіректерде) және бір жеке зеңбіректерде орналасқан екі 13,2 миллиметрлік Hotchkiss пулеметтерімен күрт күшейтілді. Кеме 1945 жылы 24 шілдеде Куредегі американдық әуе шабуылы кезінде бомбаланды. Ешқандай бомбаға түспегенімен, үш жақын соққы кеменің тігістерін ашты және одан туған су басу кеменің шалқалануына себеп болды. Келесі күні кеме координаттарда батты. Ол 30 қарашада флот тізімінен алынды және оның корпусы 1946-47 жылдары Harima Dock Company компаниясымен көтеріліп, жаратылды.

As the Russian 2nd and 3rd Pacific Squadrons approached Japan on 27 May, having sailed from the Baltic Sea, they were spotted by patrolling Japanese ships early that morning, but visibility was limited and radio reception poor. The preliminary reports were enough to cause Tōgō to order his ships to put to sea and the 2nd Division spotted the Russian ships under the command of Vice Admiral Zinovy Rozhestvensky at around 11:30. Kamimura closed to about a range of before sheering off under fire to join Tōgō's battleships. Iwate, now the flagship of Rear Admiral Shimamura Hayao, was last in the 2nd Division when Tōgō opened fire on the 2nd Pacific Squadron at 14:10 and, like most of the ships in the division, engaged the battleship Russian battleship Oslyabya which was forced to fall out of formation at 14:50 and sank 20 minutes later. The cruiser also fired upon the battleship Russian battleship Imperator Nikolai I before 14:50. The protected cruiser Russian cruiser Zhemchug attempted to make a torpedo attack at about 15:06, but was driven off by fire from Iwate and the armored cruisers Japanese cruiser Kasuga and Japanese cruiser Nisshin. The battleship Russian battleship Knyaz Suvorov suddenly appeared out of the mist at 15:35 at a range of about All of Kamimura's ships engaged her for five minutes or so with Azuma and the armored cruiser Japanese cruiser Yakumo also firing torpedoes at the Russian ship without effect. After 17:30 Kamimura led his division in a fruitless pursuit of some of the Russian cruisers, leaving Tōgō's battleships to their own devices. He abandoned his chase around 18:03 and turned northwards to rejoin Tōgō. His ships spotted the rear of the Russian battleline around 18:30 and opened fire when the range closed to 8000–9000 meters. Nothing is known of any effect on the Russians and they ceased fire by 19:30 and rejoined Tōgō at 20:08 as night was falling. The surviving Russian ships were spotted the next morning and the Japanese ships opened fire around 10:30, staying beyond the range at which the Russian ships could effectively reply. Rear Admiral Nikolai Nebogatov therefore decided to surrender his ships as he could neither return fire nor close the range. In the meantime, the coast defense ship Russian coast defense ship Admiral Ushakov had fallen well behind Nebogatov's ships and was spotted by the protected cruiser Japanese cruiser Chiyoda early in the morning, but the Japanese were more intent on locating the main body of the Russian fleet than attacking a single isolated ship. Admiral Ushakov was then spotted at 14:10, well after Nebogatov's surrender, by Shimamura who received permission to pursue her with Iwate and Yakumo. They caught up with the Russian ship at 17:00 and demanded her surrender. Admiral Ushakov attempted to close the range to bring the Japanese cruisers within range of her guns, but they were fast enough to keep the range open and the Russian ship never hit either one. After about half an hour, Admiral Ushakov was listing heavily enough that her guns could not elevate enough to bear and her commander ordered his crew to abandon ship and the scuttling charges detonated. The ship sank in three minutes and 12 officers and 327 crewmen were rescued by the Japanese. Between them, Yakumo and Iwate fired 89 eight and 278 six inch shells during the engagement. Iwate was struck 17 times, over the course of the entire battle, including hits that burst in the water alongside. She was, however, only lightly damaged by two hits that caused two compartments on the lower deck to flood. These hits were made by two 12 inch, three 8 inch, two 6 inch, one 120 mm (4.7 in), five 75 mm (3 in), and four unidentified shells. As the IJN was preparing to invade Sakhalin Island in early July, Kamimura's 2nd Division, now reduced to Iwate, Izumo, and Tokiwa, was tasked to defend the Korea Strait before it escorted troops that made an amphibious landing in northeastern Korea. In mid August, the division covered the landing at Chongjin, closer to the Russian border. After the war, she was briefly commanded by Captain Yamashita Gentarō from 2 February to 22 November 1906 before he was relieved by Captain Arima Ryokitsu. The following month she was assigned to the First South Seas Squadron, based at Fiji and later at the Marquesas Islands. On 1 September 1915, Iwate was assigned to the Training Squadron where she conducted long distance oceanic navigation and officer training for cadets in the Imperial Japanese Navy Academy. She began the first of her 16 training cruises on 20 April 1916, together with Azuma, and visited Australia and Southeast Asia before returning home on 22 August. The ship was relieved of her assignment the next month, but rejoined the Training Squadron a year later in preparation for her next training cruise. Iwate departed on 2 March 1918, bound for Central America, Hawaii and the South Sea Islands, and returned on 6 July. Two years later, the ship began her next training cruise on 21 August 1920, visiting South America and the South Sea Islands, before returning on 4 April 1921. On 1 September, she was re designated as a 1st class coast defense ship. On 26 June 1922, Iwate, accompanied by Izumo and Yakumo, began a circumnavigation of the world that took them to Hawaii, Los Angeles, California, through the Panama Canal to Rio de Janeiro, where the cadets viewed the Independence Centenary International Exposition commemorating Brazilian independence. The ships then visited Buenos Aires, Argentina and Durban, South Africa before heading home via the Indian Ocean, where they arrived on 8 February 1923. In addition her boilers were replaced by six Yarrow boilers with an output of only which reduced her top speed to She now carried of coal and of fuel oil. Her crew now numbered 726 officers and enlisted men. In December 1928, the ship escorted Emperor Hirohito during an Imperial fleet review in Yokohama harbor. From 1932 the training voyages became annual events, with the exception of 1935, until they ceased at the end of 1939. On 19 March 1945, Iwate was attacked by American carrier aircraft, killing one crewman, although they failed to inflict any significant damage. Shortly afterwards, her 8 inch guns were replaced by four Type 89 dual purpose guns in two twin mounts and four of her remaining 6 inch guns were removed. Her light anti aircraft armament was significantly reinforced by the addition of nine license built Hotchkiss 25 millimeter Type 96 light AA guns in one triple, two twin, and two single gun mounts and two 13.2 millimeter Hotchkiss machine guns in single mounts. The ship was bombed during the American aerial attack on Kure on 24 July 1945. While not hit by any bombs, the three near misses sprang the ship's seams and the resulting flooding caused her to sink in shallow water at coordinates the following day. She was removed from the navy list on 30 November and her hulk was raised and scrapped in 1946–47 by the Harima Dock Company.