1883 жылғы американ локомотиві "Эль Говернадор"

Кіріспе

1883 жылы салынған американдық локомотив «Эль Губернадор» – Калифорния штатының Сакраменто қаласында Central Pacific Railroad компаниясы құрастырған американдық булы локомотив. Бұл Central Pacific локомотивтерінің арасында ресми атау алған соңғысы болды, сонымен қатар АҚШ рельстерінде жұмыс істеген осы дөңгелек конфигурациясына ие жалғыз локомотив еді. Салынған кезде «Эль Губернадор» – құрылған ең ірі локомотив болып есептелді. Оның аты теміржолдың алғашқы локомотивін, «Губернатор Стенфордты» еске түсіреді, себебі «Эль Губернадор» испан тілінде «Губернатор» деген мағынаны білдіреді. Бұл локомотив «Мастодон» типіне жатады. Қызығы, бұл ертеректегі «Мастодон» No. 229 локомотивінің ресми емес атауы болған, ол сәтті құрылған алғашқы локомотивтердің бірі еді. Екі локомотив те дерлік бірдей көрінеді, бірақ «Эль Губернадор» ұзынырақ және қосымша доңғалектері бар.

Құрылыс және пайдалану

"Эль Губернадор" құрылысы 1883 жылғы ақпанда аяқталды, бірақ ол бір жылдан астам уақыттан кейін, 1884 жылғы наурыз айында ғана пайдалануға берілді. Осы кезеңде, әлі де Сакраментода бола тұрып, алып локомотив теміржол үшін керемет жарнама құралы болды. Автор Гай Л. Данскомбтың айтуынша, локомотив Орталық Тынық мұхитының жолаушылар депосының жанында бумен қыздырылып тұрды, шығыстан келіп жатқан жолаушылар пойыздарының келуін күтіп отырды. Пойыз келген кезде "Эль Губернадор" деподан өтіп, артынан бос жүк вагондарының тізімін сүйреп, үлкен қызығушылық тудырды. Содан кейін локомотив ажыратылып, жақын жердегі жолға қойылды, онда жолаушылар локомотивті жақыннан көре алатын. Құрылыс пен пайдалану арасындағы кешігу сол кездегі теміржолдың жолдары мен инфрақұрылымына байланысты болды. Ол бастапқыда Техачапи Loop арқылы Калифорнияның Сан-Хоакин аңғарынан пойыздарды тарту үшін жоспарланған. Локомотивтің салмағы жол бойындағы көптеген көпірлерге тым ауыр болады деп есептелгендіктен, асуға тасымалдау үшін ол бес үлкен бөлікке бөлінді. Локомотивтің жұмыс істеуі үлкен цилиндр көлемі мен кішкентай оттық аймағына байланысты күтілгендей жақсы болмады (бір оттықшы тіпті ашуланып: "Бұл локомотивте буды ұстау мүмкін емес еді!"). Сакраменто маңындағы алғашқы сынақ жүргізу кезінде, мысалы, инновациялық роторлық клапандармен салынған локомотивтің цилиндрлері дұрыс жұмыс істемейтіні анықталды. Сондықтан цилиндрлердің жаңа жиынтығын дәстүрлі сырғыма клапандармен және Стивенсон клапандық механизмімен құю қажет болды. Central Pacific 1885 жылы локомотивті қайта жаңарту кезінде оның салмағын арттырып, жүргізуші дөңгелектеріндегі жүктемені көбейтуге тырысты. Осы кезеңде будың тиімділігін арттыру мақсатында көмір отыны ретінде сыналып көрді. Локомотивтің Кернвилл ауласындағы бірнеше суреті сақталған, онда оның цистернасы әдеттегі ағаш орнына көмірмен толтырылған. Теміржолдың 1891 жылғы қайта нөмірлеу жоспарында "Эль Губернадорға" 2050 нөмірі берілді. Қайта жаңарту теміржолдың үмітін ақтамады және локомотив 1894 жылғы 15 шілдеде жарамсыз деп танылды. Бөлшектегеннен кейін, локомотивтің алып қазаны Сакраментодағы теміржол шеберханаларындағы стационарлық қозғалтқыштарға бу беру үшін 1905 жылға дейін пайдаланылды. Алайда, локомотивтің қазаны әлі де сақталған болуы мүмкін және ол ескі шеберханаларға жақын Сакраменто өзенінің жағасындағы топыраққа қосылған.

El Gobernador's construction was completed in February 1883, amid much fanfare from the railroad, but it did not enter service until March 1884, just over a year later. During this time, while still in Sacramento, the gigantic engine was used as an advertising tool by the railroad, to spectacular effect. According to author Guy L. Dunscomb, the engine was kept under steam near the Central Pacific's passenger depot, where it would await the arrival of passenger trains coming in from the east. As the train arrived, El Gobernador would steam past the depot dragging a long line of empty freight cars behind it and causing quite a stir in the process. The engine would then be uncoupled and placed on adjacent trackage, where the passengers could get a good close up look at the locomotive. Part of the delay between construction and operation was due to the railroad's track and infrastructure of the time. It was originally designed to haul trains out of California's San Joaquin Valley via Tehachapi Loop. The locomotive was disassembled into five large subassemblies for transportation to the pass because it was thought to be too heavy for the various bridges along the route to the pass. Operationally, the locomotive did not fare as well as was hoped due to its large cylinder size and small fire grate area (one fireman even commented in anger, "All Hell couldn't keep steam up in that engine!"). During initial shakedown runs around Sacramento, it was found, for example, that the engine's cylinders, which were originally built with innovative rotary valves, were not working properly. This necessitated casting an all new set of cylinders with conventional slide valves and Stephenson valve gear. Central Pacific attempted to further remedy the problems in an 1885 rebuild which increased the locomotive's weight to , with on the drivers. It was during this time that coal was apparently tried as a fuel in an effort to gain better steam economy. Several photographs exist of the locomotive in the Kernville yard, its tender loaded with coal instead the usual cord wood. In the railroad's 1891 renumbering plan, El Gobernador received road number 2050. The rebuild was not as successful as the railroad hoped and the locomotive was scrapped on July 15, 1894. After dismantling, the engine's massive boiler was used to provide steam for stationary engines in the railroad shops at Sacramento until scrapped in 1905. However, the boiler from the locomotive is likely still in existence and was used as yard embankment fill near the Sacramento River that is nearest to the old shops, now owned by the California State Railroad Museum

Бұл локомотив негізінен теміржол президенті Лиланд Стэнфордтың асығушылығының құрбаны болған сияқты. Мұндай үлкен локомотив бұрын ешқашан салынбаған еді және бұл ерекше инженерлік қиындыққа толы болды. Мысалы, локомотивтің рамасы өте үлкен болғандықтан, оны Сакраментода салынған басқа локомотивтердегідей бірден емес, екі бөлек бөлімнен құюға тура келді. Бас механик А. Дж. Стивенс бір бөлігін тапқаннан кейін, Стэнфорд оны жаңа локомотивке орнатуды бұйырды, сынақтарға уақыт бермей. Стэнфорд сонымен қатар "Үлкен Төрттік" тобының басқа мүшелерін (бірнеше жыл бұрын қайтыс болған Марк Хопкинстен басқа) жоба туралы да хабардар етпеген. Бірде Стэнфорд қаладан кеткен кезде Чарльз Крокер локомотивтер зауырына тексеруге келіп, жартылай аяқталған "Эль Губернадорды" көрді. Ол бұл туралы білмегендіктен, ашуланып, олардың не істеп жатқанын білгісі келді. А. Дж. Стивенс әлемдегі ең үлкен локомотивті салуға тырысып жатқанын айтқанда, Крокер барлық жұмысты дереу тоқтатуға бұйрық берді. Осы арада Стэнфорд қайтып келгенде, локомотивте жаңа жұмыс істелмегенін және осы оқиғалар туралы хабардар болғаннан кейін, Крокердің бұйрықтарына қатысты шешім кері қайтарылды.