Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Вирджиниядағы автожол жүйесі, АҚШ
Highway system in Northern Virginia, US
Пентагонның жол желісі – 1940 жылдардың басында АҚШ федералды үкіметімен Солтүстік Вирджиниядағы Пентагонға қызмет ету үшін салынған, көбінесе бақылаусыз қозғалысқа арналған автожолдар жүйесі. 1964 жылы Вирджиния штатына өткізілген бұл жолдар қазір негізінен штаттық тас жолдар болып табылады. Желінің басты бөлігі – 395 (Ширли тас жолы) және 27 (Вашингтон бульвары) тас жолындағы «араластыру тостағаны», себебі 1970 жылдардың басында қайта жаңартылғанға дейін екі жолдың арасындағы көлік ағынының қиылысымен үлкен мәселелер болған. «Араластыру тостағаны» деген лақап аты қазір көбінесе жақын орналасқан Спрингфилдте I 395, I 495 және I 95 тас жолдарының қосылатын жеріне – Спрингфилд түйіскен жеріне қолданылады.
The Pentagon road network is a system of highways, mostly freeways, built by the United States federal government in the early 1940s to serve the Pentagon in northern Virginia. The roads, transferred to the Commonwealth of Virginia in 1964, are now largely state highways. The main part of the network is the Mixing Bowl at Interstate 395 (Shirley Highway) and Route 27 (Washington Boulevard), named because it had major weaving issues with traffic "mixing" between the two roads before it was rebuilt in the early 1970s. The "Mixing Bowl" nickname is now more commonly used to refer to the Springfield Interchange, where I 395, I 495, and I 95 converge in nearby Springfield.
Қоспа табаны
Араластыру Bowl 1942 жылы Ширли тас жолының Арлингтон мемориалдық көпіріне және Ли бульварына (қазіргі Арлингтон бульвары) қосылған жерінде ашылды. Батыс жартысы, Ли бульвары бағытында, толық үш деңгейлі Y түйіскен жері болды. Шығыс жартысы, Мемориалдық көпірге қарай, Ширли тас жолының солтүстік-шығысына кіруге арналған пандусынан құралмады. Батыс жартысының оңтүстігінде Арлингтон Ридж Роудқа жалғасатын бір Y түйіскен жері болды. 1970 жылдан 1973 жылға дейін Ширли тас жолын толық қайта құру аясында түйіскен жер толықтай қайта жаңартылды, көлік ағынының қиылысуын жою мақсатында, негізінен жинақтаушы/таратушы жолдарды пайдалану арқылы. Бұрынғы Хэйс көшесімен болған үш жақтан тірелген түйіскен жері әртүрлі жолдарға бағытталған пандустар жүйесіне айналды. I-395 оңтүстіктен 27-ші бағытқа, Мемориалдық көпірге қарай баратын пандус алынып тасталды, ал 27-ші және 110-шы бағыттардың қиылысындағы екі пандус 110-шы бағыттағы (кейін Джефферсон Дэвис тас жолы деп аталған) пандустардың кейбіреулерін қажетсіз етті. Соңында, орталық бөлігіне екі қатарлы қайтымды HOV жолы қосылды, ол түйіскен жерінің шығыс бөлігінен Вашингтонға дейін төрт қатарлы екі бағытты жолға айналды. Мемориалдық көпірге 27-ші бағытқа және Пентагонның оңтүстік тұрақ орнына (Эдс көшесі арқылы) HOV көлігі үшін арнайы пандустар қарастырылды.
The Mixing Bowl originally opened in 1942 as the junction of the Shirley Highway with the connection to the Arlington Memorial Bridge and the connection to Lee Boulevard (now Arlington Boulevard). The western half, towards Lee Boulevard, was a full three level Y interchange. The eastern half, towards the Memorial Bridge, was missing a ramp to enter the Shirley Highway northeastbound. Just south of the west half was another interchange, a single Y connecting to Arlington Ridge Road. From 1970 to 1973, as part of a total reconstruction of the Shirley Highway, the interchange was totally rebuilt to eliminate all weaving of traffic, mainly by the use of collector/distributor roads. The former cloverleaf with Hayes Street became a system of ramps to the various roads. The ramp from I 395 south to Route 27 towards the Memorial Bridge was removed, and a pair of ramps at the crossing of Route 27 and Route 110 made some of the ramps at Route 110 (then known as the Jefferson Davis Highway) redundant. Finally, a two lane reversible HOV roadway was added in the median, becoming a four lane two way road from the eastern part of the interchange into Washington. Special ramps to Route 27 towards the Memorial Bridge and to the Pentagon south parking lot (via Eads Street) were provided for HOV traffic.
Ширли тас жолы (I-395)
Генри Г. Ширли еске алу тас жолы 14-ші көше көпірінен (бұрынғы тас көпір) көлік ағынын алу үшін салынған. Бірінші кезең, көпірден Арлингтон Ридж Роудқа дейін 1942 жылы аяқталды. Ол Маунт-Вернон еске алу тас жолымен қазіргі клеверлифт айырығынан басталып, оңтүстік-батысқа қарай, қазіргі Джефферсон-Дэвис тас жолымен (АҚШ 1-жолы) қатар, Пентагонның оңтүстік-шығысына қарай созылды. Бұл бөлімге Пентагонның солтүстік тұрақтарына қызмет ететін Boundary Channel Drive-мен айырысы және Росслин байланыс теміржолының үстінен өтетін көпір кірді. US 1 оған бағытталды, себебі қолданыстағы US 1 бірнеше жерде жатқан пандустармен қиылысты. Джефферсон-Дэвис тас жолын кесіп өткеннен кейін, US 1 оңтүстікке шығып кеткен жерде Ширли тас жолы батысқа бұрылып, оңтүстік тұрақтарына қосылатын айырысы болды. (Қазіргі Хейс көшесі сол жерде тас жолдың астынан өтеді.) Пентагонның оңтүстік-батысында Арлингтон еске алу көпіріне (қазіргі 27-бағыт) қосылысы бірікті, ал жақын арада Ли бульварына (қазіргі 27-бағыт, Вашингтон бульвары) қосылысы үшін бөлінді. Осыдан кейін бастапқы құрылыс оңтүстік-шығысқа бұрылып, Арлингтон Ридж Роудта аяқталды. 7-бағытқа дейінгі кеңейту, сондай-ақ федералды үкімет салған, 1943 жылдың 23 қазанында ашылды және 1944 жылдың 30 қазанында екі бөлікті автомобиль жолы болды. 7-бағыттан әрі Ококван маңындағы US 1-ге дейінгі кеңейтуді Вирджиния автомобиль жолдары департаменті 1945 жылдан 1952 жылға дейін 350-ші мемлекеттік тас жол ретінде салды. (SR 350 сондай-ақ федералды құрылыстың оңтүстік-батыс бөлігінде белгіленген.) 1964 жылдың 17 желтоқсанында жол жүйесі Вирджинияға берілді, ал көп ұзамай Ширли тас жолы Interstate 95 бөлігіне айналды. Вашингтон арқылы I 95-тің жобасы тоқтатылғаннан кейін, ол 1977 жылы I 395 болып қайта нөмірленді.
The Henry G. Shirley Memorial Highway was built to take traffic off the Highway Bridge (now the 14th Street Bridge). The first phase, from the bridge to Arlington Ridge Road, was completed in 1942. This began at an existing cloverleaf interchange with the Mount Vernon Memorial Highway and ran southwest, parallel to the existing Jefferson Davis Highway (U. S. Route 1), to a point southeast of the Pentagon. That section included an interchange with Boundary Channel Drive, which served the Pentagon's north parking lot, and a bridge over the Rosslyn Connecting Railroad. US 1 was routed onto it, as the existing US 1 was cut in several places by ramps. After crossing the Jefferson Davis Highway, where US 1 exited to the south, the Shirley Highway turned west, with an interchange to access the south parking lot. (Hayes Street now crosses under the highway there.) Southwest of the Pentagon, the connection to the Arlington Memorial Bridge (now Route 27) merged, and soon after was a split for the connection to Lee Boulevard (now also Route 27, Washington Boulevard). Just past that, the original construction turned southeast to end at Arlington Ridge Road. The extension beyond to Route 7, also built by the federal government, opened October 23, 1943 and became a divided highway on October 30, 1944. The extension beyond Route 7 to US 1 near Occoquan was built by the Virginia Department of Highways as State Route 350 from 1945 to 1952. (SR 350 was also signed along the Federally built portion southwest of US 1.) On December 17, 1964, the road system was transferred to Virginia, and soon after the Shirley Highway became part of Interstate 95. With the cancellation of I 95 through Washington, D. C., it was renumbered to I 395 in 1977.
Вашингтон бульвары (27-жол)
Қазіргі 27-ші тас жол екі бөліктен салынған. Батыс бөлігі Вашингтон бульварының Ли бульварынан (АҚШ 50-ші тас жолы, қазір Арлингтон бульвары) оңтүстік-шығысқа қарай, «Араластыру тостағанына» дейін қайта бағытталған жол ретінде қызмет етті. Онда бірнеше теміржол өткелдері және бір түйіскен жер (Route 244, Columbia Pike) болды. «Араластыру тостағанының» шығысында, қазіргі 27-ші тас жолдың екінші бөлігі солтүстік-шығысқа қарай бағытталды, қайта бағытталған Columbia Pike арқылы өтіп, шығыс жағында Пентагонның оңтүстік тұрақ орнына қосылды. Одан кейін Пентагон қызметіне кіру үшін, Джефферсон Дэвис тас жолының кеңейтілген бөлігі мен Росслин қосылатын теміржолымен (қосымша жолдарсыз) қиылысып, тағы бір толық түйіскен жер салынды. Соңында, Боундерли-Ченнел-Драйвпен (солтүстік тұрақ үшін) түйіскен жер жасалды, ол тек солтүстікке және солтүстіктен кіруге мүмкіндік берді. Содан кейін тас жол Боундерли-Ченнелден Вашингтонға (Колумбия аралында) өтіп, Маунт-Вернон ескерткіш тас жолымен (қазіргі G.W. Парквей) және Арлингтон ескерткіш көпірімен байланысты. Бұл тас жолдар 1964 жылдың 17 желтоқсанында Вирджиния штатының тас жолдар департаментіне берілді және 27-ші тас жол деп аталды.
What is now Route 27 was built in two sections. The western section served as a realignment of Washington Boulevard from Lee Boulevard (U. S. Route 50, now Arlington Boulevard) southeast to the Mixing Bowl. It had several grade crossings and one interchange (with Route 244, Columbia Pike). East of the Mixing Bowl, the other part of current Route 27 headed northeast, crossing a realigned Columbia Pike, with access to the Pentagon's south parking lot to the east. Past that was another full interchange, for Pentagon service access, just before a crossing (with no ramps) of the Jefferson Davis Highway Extension and the Rosslyn Connecting Railroad. Finally, an interchange with Boundary Channel Drive (for north parking) was provided, with access only to/from the north, before the road crossed the Boundary Channel into Washington, D. C. (on Columbia Island) for connections to the Mount Vernon Memorial Highway (now the G. W. Parkway) and Arlington Memorial Bridge. Those roads were also transferred to the Virginia Department of Highways on December 17, 1964, and assigned the number Route 27.
Ричмонд тас жолы (110-жол)
Ричмонд тас жолының кеңейтілуі (сол кезде Джефферсон Дэвис тас жолы деп аталған) Пентагонның шығыс жағымен, Рослинге жалғасатын темір жолға параллель, Вирджиния штатының 110-шы маршруты (АҚШ 1-ші маршруты) және Ширли тас жолының Рослинге қосылатын жерін жалғастырды. Оның Пентагонмен бір түйіскен жері болды, ол оңтүстік-шығысқа түсетін жерге қосылды. Араластыру торабы мен Арлингтон мемориалдық көпіріне қосылыстан өткеннен кейін, кіруге мүмкіндік болмады, көпірге баратын басты жолмен жартылай түйісу (оңтүстіктен кіру/шығу) қамтамасыз етілді. Кеңейтім Ли бульварының солтүстігінде (АҚШ 50-ші маршруты) Арлингтон Ридж тас жолында аяқталды. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан кейін, Пентагонға жақындығына байланысты 110-шы маршрут жүк көліктері мен туристік автобустар үшін жабылды. 2002 жылдың қыркүйегінде Пентагон мен көліктер арасындағы қашықтықты арттыру мақсатында 110-шы маршрутты қайта бағыттауға келісімшарт жасалды. «Пентагонның қауіпсіз айналма жолы» деп аталған жоба 2004 жылы аяқталды. 1964 жылдың 17 желтоқсанында жол Вирджиния Автомобиль жолдары департаментіне берілгенде, ол 110-шы маршрут ретінде тіркелді. 2019 жылы Арлингтон округі Арлингтон округі арқылы өтетін АҚШ 1-ші маршрутының атын Ричмонд тас жолы деп өзгертуге дауыс берді.
The extension of the Richmond Highway (which at the time was called Jefferson Davis Highway) ran along the east side of the Pentagon, parallel to the Rosslyn Connecting Railroad, connecting the junction of the Virginia State Route 110 (U. S. Route 1) and Shirley Highway to Rosslyn. It had one interchange with the Pentagon, connecting to the drop off area to the southeast. After crossing the Mixing Bowl Arlington Memorial Bridge connection with no access, a partial interchange (access to/from the south) was provided with the main road to the bridge. The extension ended at Arlington Ridge Road just north of Lee Boulevard (U. S. Route 50). Following the September 11 attacks, Route 110 was closed to trucks and tour buses due to its proximity to the Pentagon. In September 2002, a contract was awarded to reroute Route 110 to increase the standoff distance between vehicles and the Pentagon. The project, called the Pentagon Secure Bypass, was completed in 2004. When the road was transferred to the Virginia Department of Highways on December 17, 1964, it was numbered Route 110. In 2019, Arlington County voted to rename U. S. Route 1 through Arlington County to Richmond Highway.
Колумбия Пайк кеңейтуі (244-жол)
Араластыру тостағаны салынар алдында Колумбия Пайк (және 244-жол) осы жерден өтіп, Джефферсон Дэвис тас жолында (АҚШ 1) аяқталар еді. Сол кезде ол Арлингтон Ридж жолына дейін қысқартылды, ал ол өзі Араластыру тостағанымен (кейін солтүстікке қарай Арлингтон Ұлттық зиратымен) кесілді. Бұл желінің бөлігі ретінде Арлингтон Ридж жолынан Колумбия Пайк көшесінің солтүстігінен шығысқа қарай Арлингтон Мемориал көпіріне қосылыс салынды, содан кейін Пентагонның оңтүстік тұрақ орнына дейін жалғасты. Ол 1964 жылдың 17 желтоқсанында Вирджиния автомобиль жолдары департаментіне берілді және 244-жолдың жалғасы ретінде тіркелді.
Prior to the building of the Mixing Bowl, the Columbia Pike (and Route 244) ran through its site to end at the Jefferson Davis Highway (US 1). It was truncated at that time to Arlington Ridge Road, which itself was cut by the Mixing Bowl (and later cut by Arlington National Cemetery to the north). As part of that network, a connection was built from Arlington Ridge Road north of Columbia Pike east to the Arlington Memorial Bridge connection, continuing across that connection to the Pentagon south parking lot. It was also transferred to the Virginia Department of Highways on December 17, 1964, and numbered as an extension of Route 244.