Кіріспе

Генрих V, Брансвик ескісі (Heinrich der Ältere von Braunschweig; шамамен 1173 – 28 сәуір 1227), Велф әулетінің мүшесі, 1195 жылдан 1212 жылға дейін Рейн граф-палатині болды.

Өмір

Генрих Саксония және Бавария герцогы Генрих Арыстанның және Англия королі Генрих II мен Аквитаниялық Элеонораның үлкен қызы Матильданың үлкен ұлы болды. Әкесінің бірінші туысы, Гогенштауфен императоры Фредерик Барбароссадан кейін Англияда өсті. 1189 жылы отбасы Германияға оралғанда, жас Генрих императордың ұлы Генрих VI-ның күштеріне қарсы Брауншвейгтің Велф резиденциясын қорғап, өзін ерекшелендірді. Келесі жылы Генрих пен оның інісі Лотар (1190 жылы қайтыс болған) патшаның кепілінде ұсталған жағдайда бейбітшілік орнады. Ол 1191 жылы Сицилия Корольдігіне жасаған жорықта Генрих VI бастаған неміс күштеріне қосылуға мәжбүр болды және Неапольді қоршауға қатысты. Императордың ауырып қалуынан пайдаланып, Генрих ақырында қашып, Марсельге қашып, Германияға оралды, онда ол Генрих VI-ның өлімін жалған жариялады және өзінің мүмкін мұрагері ретінде өз қабілеттерін көрсетуге тырысты. Бұл Генрих VI-ның кетіп қалуына және Констанция императордың тұтқынға алынуына әкелді. Ол тыйым салынған болса да, 1193 жылы император Генрих VI-ның туысы және Конрад Гогенштауфеннің қызы, Рейн граф-Палатинінің, марқұм император Фредерик Барбароссаның кіші туған ағасы Агнес Гогенштауфенге үйленгені арқылы Рейн графлығы Палатинінің мұрагері болды. Ол және император Генрих VI көп ұзамай татуласты, ал Конрад 1195 жылы қайтыс болғаннан кейін Генрих өзінің графтық Палатинін иеленді. Императордың жақын одақтасы болған ол 1194/95 жылдары Сицилияны жаулап алуда және 1197 жылғы крест жорығында онымен бірге болды. 1197 жылы императордың кенеттен қайтыс болғаннан кейін Генрихтің інісі Отто IV Киелі Рим империясының екі бәсекелес патшасының бірі болды. Алғашында ол оны қолдады, бірақ 1203 жылы Швабияның Филиппінің жағына ауысты. Ол Велфтің аллодиалдық жерлерін ағалары Отто және Вильгельм Винчестермен бөліскен соң, Генрих Стад пен Альтенцельдің айналасындағы солтүстік саксон аумақтарына билік жүргізді, сонымен қатар король Филипп оны граф-палатин ретінде бекітті. 1208 жылы Филиптің өлтірілуімен Германияның тағына талас аяқталғанда Генрих қайтадан Отто IV жағына шықты. Император қызметіне кіріп, ол Кельн, Трир және Майнцтің Рейн князьдерінің аумақтық талаптарын жоюға тырысты, бірақ нәтижесіз. 1213 жылы ағасы Вильгельмнен Саксониядағы маңызды меншіктерді мұра еткеннен кейін Генрих Пфальц аймағын ұлы Генрихке тапсырып, солтүстікке қарай көшті. Келесі жылы ұлының ерте өліміне байланысты ол өзінің Велфтік меншігін немере інісіне, Вильгельмнің ұлы Отто Балаға қалдырды, ол 1235 жылы Брансвик-Люнебургтің бірінші герцогы болды. Генрих 1227 жылы қайтыс болды және Брансвик соборында жерленді.