Кіріспе

USS Winchester (SP 156) – 1917 жылдан 1919 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде патрульдік кеме ретінде қызмет еткен қаруланған яхта. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін және одан кейін «Винчестер» жеке яхта болып, кейін «Ренард» деп аталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Ренард» Канада Корольдік теңіз күштері үшін патрульдік кеме ретінде пайдалануға алынды, бұл кезде атын сақтап қалды. 1944 жылы кеме өз иелеріне қайтарылды.

Сипаттама

Уинчестердің тоннажы: Яхтаның ұзындығы 225 фут (69 метр), ені 21 фут (6 метр) және суға бату тереңдігі 5 фут (2 метр) болды. Кеме екі тісті Парсонс бу турбинасымен қозғалды, олар екі валға қуат берді, ал қуатты екі су түтікті қазан қамтамасыз етті. Бұл кемеге максималды жылдамдық берді.

Құрылыс және мансап

SS Winchester – 1916 жылы Мэн штатының Бат қаласындағы Бат темір зауытында салынған, жылдам, болат корпусты, бу машинасымен жүретін, эсминец сияқты азаматтық яхта. Кемені салуға миллионер Питер В. Росс тапсырыс берген. Яхта 1916 жылғы 29 сәуірде суға түсірілді. Винчестер 1920 жылдары мансабында "қозғалмалы сарай" деп есептелді. АҚШ Әскери-теңіз күштері 1917 жылғы 30 мамырда яхтаны иесінен Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде патрульдік кеме ретінде пайдалану үшін сатып алды.

АҚШ-тың әскери-теңіз флотында қызмет ету, 19171919

1917 жылы 4 қыркүйекте яхта USS Winchester (SP 156) деп қабылданып, тапсырысқа берілді. "Уинчестер" бастапқыда Жаңа Англияның оңтүстігіндегі 2-ші әскери-теңіз округінде Чатем, Массачусетс және Нью-Лондон, Коннектикут арасындағы жағалауды патрульдеуге тағайындалды. 1918 жылдың қаңтарында кеме 5-ші әскери-теңіз округіне қайта тағайындалып, Вирджиния штатының Норфолк-Хэмптон-Роудс аймағында орналасты, онда ол АҚШ Әскери-теңіз құрылыс және жөндеу бюросымен бірге мина іздеу жабдықтарын сынауға арналған ерекше міндеттерге тартылды. 1918 жылдың желтоқсан айының соңында "Уинчестер" Нью-Йорк штатының Бронкс ауданындағы Сити Айлендке жөнелтілді, онда мина іздеу жабдықтарын сынау жұмыстарын жалғастырды. 1919 жылдың 13 сәуірінде ол Вирджиния штатының Йорктаун қаласынан 5-ші әскери-теңіз округіне оралды, мина іздеу құралдарын сынауды жалғастырды. "Уинчестер" 1919 жылдың 19 желтоқсанында Норфолк қаласында қызметтен босатылды. Бірнеше әрекеттен кейін, ол 1921 жылдың 24 наурызында Нью-Йорк қаласындағы Кокс пен Стивенс компаниясына сатылды.

Азаматтық мансап, 1921-1940

Винчестер Кокс пен Стивенспен бірге қайтадан азаматтық қызметке, яхта ретінде көшті. Кеме бірнеше рет сатылды, бірінші рет 1930 жылы яхтаны қайта жаңартқан Винсент Асторға. Кеменің ішкі бөлігі терек, азу сүйегі және жаңғақ ағашымен әрленді. Иесінің жатын бөлмелері, корма бөлігінде, бір қонақ бөлмесі, екі екі орындық каюта, төрт бір орындық каюта және төрт жуынатын бөлмеден тұрды. Алдыңғы бөлігінде асхана мен экипажға арналған бөлмелер орналасқан. Яхта Рассел А. Алгер кішіге, содан кейін Корнелиус Вандербилт III-ге сатылды. Уинчестер кейін Б. П. МакКардиге сатылды, және осы соңғы сатылымында SS Renard деп қайта аталды.

Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты және тағдыр

Екінші дүниежүзілік соғыстың басында қосымша мақсаттар үшін британдық кемелерді сатып алуға мүмкіндік болмағаннан кейін, Канада Корольдік теңіз күштері (Канаданың Корольдік теңіз флоты) Америка нарығында қолайлы кемелерді жасырын іздестірді. Бірақ, американдық заң соғысқа қатысушы тараптарға соғыста пайдалануға болатын кемелерді сатуға тыйым салды. Канада Корольдік теңіз күштері (Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты) жарамсыз канадалық яхталарды реквизициялады (талап ету арқылы иелігіне алды) және олардың иелерінен Америка Құрама Штаттарына барып, теңіз күштеріне қажетті кемелерді алмастыру ретінде сатып алуын сұрады. Кемелер Канадаға келген соң, теңіз күштері бастапқы яхталарды қайтарып берді және жаңаларын реквизициялады (талап ету арқылы иелігіне алды). "Ренард" осы таңдалған кемелердің бірі болды және 1940 жылы сатып алынды. "Ренард" Галифаксқа, Новая Шотландияға жеткізілді және 1940 жылдың 27 мамырында S13 тактикалық белгісімен (флагмандық нөмірі), кейіннен Z13 деп өзгертілді, аты өзгертілмей, комиссияға берілді. Содан кейін кеме Квебек қаласына, Квебекке жөнелтілді, онда ол қаруланған яхтаға айналдырылды, алға 12 фунттық теңіздік зеңбірек орнатылды, ASDIC жүйесі (сонар) орнатылды және тереңдік зарядтарымен жабдықталды. Бұл 1940 жылдың желтоқсанына дейін жалғасты, содан кейін кеме Галифаксқа қайтып оралды және Галифакс жергілікті қорғаныс күштеріне бекітілді. 1941 жылы "Ренард" HMCS Stadacona-ға (Корольдік теңіз күштерінің базасы) қарасты болды, ал 1942 жылы жоғары жылдамдықты мақсатты сүйреуге арналған жабдықтармен жабдықталды. "Ренард" 1942 жылдың сәуір айына дейін осы бөлімде болды, содан кейін кеме күрделі жөндеуге жіберілді, ол шілде айына дейін жалғасты. Жөндеуден кейін, ол торпедалық оқу кемесі ретінде бекітілді және екі торпедалық түтік артқы бөлігіне орнатылды. 1943 жылдың шілдесінде оқу тобы Дигбиге, Новая Шотландияға көшті. Бірақ, қараша айында "Ренард" қайтадан Галифаксқа оралды. 1944 жылы "Ренард" тексерілді және жөндеуге жарамсыз деп танылды және 1 тамызда қызметтен босатылды. Кеме 1945 жылдың 15 қарашасында сатуға қойылды және Новая Шотландияның Сидней қаласынан W. N. MacDonald-қа сатылды. Кеме 1949 жылға дейін Сиднейде болды, содан кейін яхта Новая Шотландиядағы Мабу маңындағы кен өндіру үшін стационарлық электр стансасына айналдырылды. "Ренардтың" турбиналары алынып тасталып, заманауи генераторлармен ауыстырылды, ал оның мұнаймен жұмыс істейтін агрегаттары ұнтақталған көмірмен жұмыс істейтін жабдықтармен ауыстырылды. 1955 жылы кеме Новая Шотландияның Сидней қаласында құлай бастады.