Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сириялық саясаткер (1922–2000)
Syrian politician (1922–2000)
Джамал Әл-Атаси (1922–2000) (جمال الأتاسي) – сириялық араб ұлтшылы, саясаткер және жазушы. Ол жаңадан құрылған Сирия Баас партиясының алғашқы идеологтарының бірі болды және партия құрылғаннан кейін көп ұзамай оған қосылды. Ол партияның конституциясын құруға көмектесті және "Мәңгілік хабарламасы бар біртұтас араб ұлты" деген партия ұранын ойлап тапты. Сонымен қатар, ол партияның күнделікті газеті "Әл-Баас" бас редакторы болып қызмет етті.
Jamal Al Atassi (1922−2000) (جمال الأتاسي) was a Syrian Arab nationalist, politician and author. He was one of the earliest ideologues of the nascent Syrian Ba'ath Party, which he joined soon after it was founded. He helped to lay out its constitution and was the man who came up with the party's motto, "One united Arab Nation with an eternal Message." He also served as chief editor of the party's daily newspaper, Al Baath.
Ерте өмір
Атаси белгілі саяси отбасынан шыққан және 1947 жылы Дамаск университетінде клиникалық психология ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Ол 1950-1958 жылдар аралығында туған қаласы Хомста, Аттасидің саяси базасында осы салада жұмыс істеді, дейін Египет президенті Гамал Абдель Насер басқарған араб ұлтшыл қозғалысы оны қоғамдық аренаға тартқанша. Атаси 1958 жылы құрылған Біріккен Араб Республикасын қалыптастырған Египетпен одақты ынталы түрде қолдады. Медициналық білімінен бас тартып, Атаси журналистикаға оралып, Насерді қолдаған «Аль Джамахир» («Халық») газетінің бас редакторы болды, одақ 1961 жылы тарағанша. Осы кезеңде ол Насерді қолдап жұмыс істеді, дәріс оқыды және үгіт жүргізді. Сириядағы төңкеріс одақты таратып жібергеннен кейін, ол Біріккен Араб Республикасын қайта жаңғыртуға арналған оппозицияның белсенді мүшесіне айналды. Бұл ұстанымы оны Назим әл-Қудси басқарған елдің жаңа демократиялық үкіметімен келіспеушілікке түсірді және ол 1961-1963 жылдар аралығында саяси оқшаулықта болды. Сол жылдың наурыз айында болған жаңа төңкеріс Баас партиясының ұлтшыл және одақтас қанатын билікке әкелді. Жамалдың өзінің туысы, болашақ президент Нүреддин әл-Атаси Ішкі істер министрі болды, ал Жамал Баас партиясының негізін қалаушылардың бірі, премьер-министр Салах әл-Дин әл-Битардың кабинетінде Ақпарат министрі болды. Ол сондай-ақ партияның Революциялық командалық кеңесіне сайланды. Төрт айдан кейін Атаси Біріккен Араб Республикасын қайта жаңғырту партияның басымдығы емес екенін түсінгеннен кейін отставкаға кетті. Содан кейін ол өзінің партиясын, Араб Социалистік Одағын құрды, ол Біріккен Араб Республикасын қайта жаңғырту және Насерді Сирия президенті етіп қайта тағайындауды қалаған адал одақтастардың бірлестігі болды. Жамал әл-Атаси Сами Друбимен бірге Франц Фанонның «Жер бетіндегі қасірет көргендер» кітабын араб тіліне аударды.
Atassi belonged to a prominent political family, and was educated at Damascus University where he earned a PhD in clinical psychology in 1947. He practiced in this field from 1950 1958, in his home town and Atassi political base of Homs, until lured into the public arena by the Arab nationalist movement led by the Egyptian president, Gamal Abdel Nasser. Atassi strongly supported the union with Egypt that formed the United Arab Republic in 1958. Once again eschewing his medical training, Atassi returned to journalism and became chief editor of the pro Nasser daily, Al Jamaheer (The Masses) until the union became defunct in 1961. During this time he worked, lectured and campaigned in favor of Nasser. When a coup in Syria dissolved the union, he became a vocal member of the opposition dedicated to restoring the UAR. This position put him at odds with the country's new democratic government led by Nazim al Kudsi, and he was a political outcast during those years from 1961 to 1963, when a new coup in March of that year brought to power a more nationalist and unionist wing of the Baath. Jamal's own cousin, the future president Nureddin al Atassi became Minister of the Interior, and Jamal became Minister of Information in the cabinet of Prime Minister Salah al Din al Bitar, one of the founders of the Baath party. He was also voted into the party's Revolutionary Command Council. A mere four months later Atassi resigned after coming to the realization that restoration of the UAR was not a party priority. He then formed his own party, the Arab Socialist Union, an umbrella group of dedicated unionists who wanted to restore the UAR and reappoint Nasser as president of Syria. Jamal Al Atassi with Sami Droubi translated Frantz Fanon's book The Wretched of the Earth into Arabic.
Саяси қарсылық
1970 жылы Жамал әл-Атаси өзінің туысы Нұр әл-Дин президенттік лауазымнан қуылған төңкерілгеннен кейін Хафез әл-Асадты қолдады. Ол Ассадтың Мысырмен бірігу мәселесінде қатаң позиция танытатынына үміттенді. 1972 жылдың наурыз айында Асад Баас партиясы жетекшілігімен социалистік партиялардың коалициясын – Ұлттық прогрессивті фронтты құрды. Ол сол кезде елдегі ең беделді ұлтшылдардың бірі болған Атассиді 13 мүшеден тұратын комитетке қосылуға шақырды, осы комитет Ұлттық прогрессивті фронттың саяси істерін басқаруға міндеттелген. Ассадтың Біріккен Араб Республикасын (БАҚ) немесе Ұлттық прогрессивті фронтты қайта құруға қарсы екенін түсінген ол бір жыл ішінде одан шығып, жаңа ұйым – Демократиялық араб социалистік одағын құрды. Асад оны дереу тыйым салып, Атассиді оқшаулауға тырысты, сол себепті оған парламентке өтуге рұқсат берілмеді.
In 1970 Jamal al Atassi supported Hafez al Assad after the a coup that ousted his cousin Nour al Deen as president. He hoped Assad would take a harder line on reunification with Egypt. In March 1972, Assad formed the National Progressive Front, a Baath led coalition of socialist parties. He invited Atassi, who by this time was one of the most venerated nationalists in the country, to join a 13 member committee delegated with administering the NPF's political affairs. Realizing that Assad opposed restoring the UAR or the NPF, he left within a year and formed a new organization, the Democratic Arab Socialist Union. Assad promptly outlawed it and sought to isolate Atassi, who was therefore never allowed to enter parliament.
Кейінгі өмірі
Сол кезден бастап, өмірінің соңына дейін ол пан-арабизмді дәріптеді және осы идеал үшін жұмыс істеді, әрине, Асад диктатурасының қатаң шеңберінде. 1980 жылы ол басқа да заңсыз партиялармен бірлесіп, өзінің ДАСУ ұйымын Ұлттық демократиялық жиналысқа біріктірді, ол NPF-тің қарсы көшірмесі секілді әрекет етті. Жамал әл-Атасси оның ресми өкілі атанды. Оның беделі оның қайтыс болуымен бірге осыншалық деңгейге жеткендіктен, Асад оған жартылай мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімін ұйымдастырып, оны өзінің қағидалары мен нанымынан айнымаған патриот ретінде құрметтеді. Саяси тұлғалардың отбасында Жамал әл-Атасси Сирия саяси кеңістігінде өзіне ерекше орын жасап, Асад үкіметіне қарсылығына қарамастан, елдестерінің арасында кең құрметке ие болды. Ол арабшылдық және социализм туралы өзіндік көзқарастары бар ұлы саясаткер ретінде танылды. Оның өлімінен кейін 2000 жылы Асадтың өзі де дүниеден өтті. Дамаск көктемі (2000 жылдың маусымынан 2001 жылдың күзіне дейін) кезінде оның құрметіне реформашыл, демократиялық саяси талқылау форумы ашылды, бірақ ол Сирия үкіметінің қатаң шараларынан кейін таратылды.
From that time until his death, he continued to extoll pan Arabism and worked for this ideal, albeit within the rigid confines of the Assad dictatorship. Together with other illegal parties, his DASU formed the National Democratic Rally in 1980, to act as a sort of mirror version to the NPF. Jamal al Atassi became its official spokesman. Such was his stature at the time of his death, that Assad ordered him a semi official state funeral, honoring him as a patriot of conviction and principle. In a family of political giants, Jamal al Atassi managed to carve for himself a distinct place in the Syrian political landscape, and commanded wide respect among his countrymen despite his continued opposition to the Assad government. He was known as a great political mind with his own views on Arabism and socialism. His death was followed closely by the death of Assad himself in 2000. During the Damascus Spring (June 2000 through the autumn of 2001), a reformist pro democracy political discussion forum was named in his honor, until it was disbanded in a crackdown by the Syrian Government.