Сингапур қаласындағы Петр мен Павел шіркеуінің тарихы

Кіріспе

Қасиетті Петір мен Пауыл шіркеуі (қытай тілінде: 圣伯多禄圣保禄堂) – Сингапурдағы Рим католик шіркеуі. Ол Сингапурдың өнер ауданындағы Bras Basah Bugis аймағындағы Королева көшесінде орналасқан.

Тарих және сәулет

Қасиетті Петр мен Пауыл шіркеуінің тарихы Сингапурдағы қытай католик қауымының басталуымен және дамуымен тығыз байланысты. Мұнарасы бар ғимарат 1869-1870 жылдары салынған. Оны Қытай католик миссиясы тұрғызып, барлық қытай диалектілері мен үнді бауырластарының қауымына қызмет еткен. Бұл шіркеуде көптеген еуропалық миссионерлер де қызмет етті, олар басқа жерлерге жіберілмес бұрын қытай тілін үйренуге мұқтаж болды. Бастапқыда қытай католик қауымы Брас-Баша жолындағы алғашқы тұрақты католик ғибадат үйінің құрылысына үлес қосты. Құрылыс шығындарының бестен бір бөлігін төлеген соң, шіркеу 1833 жылға қарай дайын болды. Алайда 1830-шы жылдардың соңында шіркеу тым кішкентай болып қалды. Шатырды кеңейтудің орнына, жақын маңдағы Ізгі Бағушы соборының құрылысы басталды, ал Қасиетті Жүсіп институты шіркеу үй-жайын иеленді. Пьер Париждің басшылығымен қытайлар мен үндістер арасындағы апостолдық дамуымен собордағы әртүрлі тілдік топтарды орналастыру қиын болды. 1860-шы жылдардың соңында жаңа шіркеу қажет болды, соның нәтижесінде Қасиетті Петр мен Пауыл шіркеуі салынды. Айтуынша, шіркеудің қабырғасын Францияның Наполеон III төлеген. Ол кезде шіркеу жеті жұп бағанадан тұратын кішкентай ғимарат еді. 1883 жылы Париж әкесі үш қоңырауды сыйлады, олар бүгінге дейін қолданылуда, бірақ денсаулығының нашарлығы оған қоңыраулар батасын алу кезінде қатысуға мүмкіндік бермеді. Ол сондай-ақ мұнараның құрылысын бастады. Париж 1883 жылдың 23 мамырында 28 жылдан астам уақыт бойы Тығызда жұмыс істегеннен кейін қайтыс болды және шіркеуде жерленді. Ауру кезінде Париж әкесінен орын алған Лудвик Жюль Галмель әкесі мұнараны аяқтап, пресвитерияны салдырды. Тамил тілін білмейтіндіктен, басқа діни қызметкер оған көмектесіп, үнді қауымына қызмет етті. 1888 жылы Офир жолындағы Лурдес әйелінің шіркеуі салынғаннан кейін үнді қауымы сонда көшті. Содан кейін Пётр және Павел шіркеуі тек қытай шіркеуіне айналды, ал әкесі Альфонс Виньольдің басшылығымен әртүрлі қытай диалектілік топтарына назар аударды. 1891-1892 жылдары шіркеу кеңейтілді, сакристия мен трансепт қосылды. Әкесі Виньоль сондай-ақ үш мәрмәр құрбандық үстелін тұрғызды, ал жаңа ғибадатханадағы бас құрбандық үстелін епископ Эдуард Гаснье бағыштады. 1910-1911 жылдары шіркеу хордың төбешігін кеңейту, кіреберіс верандасын салу және Бангкок пен Сингапурдағы Kiam Hoa Heng сауда фирмасының менеджері Low Gek Seng мырза сияқты бай қытай қауымының мүшелерінің көмегімен фасадын кеңейту арқылы кеңейтілді. Бұл құрбандық үстелдер (соның ішінде бас құрбандық үстелі) қазір жоқ, өйткені олар 1970 жылы қайта жаңарту кезінде қиратылды, бұл Екінші Ватикандық собордан кейінгі шатасу кезеңіне сәйкес келді, онда көптеген жақсы ниетті шіркеу мүшелері мен дінбасылары әдемі ғимараттарды зақымдаған қажетсіз "жаңғыртуды" бақылады. 1910 жылы кантон және хакка тілдерінде сөйлейтін топтар Сент-Петр мен Пауылдан шығып, Танк-роудтағы жаңа Киелі жүрек шіркеуіне барды. 1929 жылы Хокло халқы Кампонг-Бахрудағы жаңа Киелі Тереза шіркеуіне көшті. Соңғы екі шіркеуді бай қытай қауымының мүшелері, атап айтқанда Джейкоб Лоу Киок Чианг (1843-1911) және Чан Тэк Хи, Kiam Hoa Heng фирмасының негізін қалаушылар қаржыландырды. Wee Cheng Soon (1944 ж.т.), бай мердігер және мүлік әзірлеуші және Чан Тэк Хи мырза сондай-ақ Киелі Тереза шіркеуінің құрылыс шығындарының көп бөлігін өтеді. Ғимараттың жүз жылдық мерейтойына арналған үлкен жөндеу жұмыстары жоспарланды және 1969 жылдың қазан айында Ғимаратты жаңарту комитетінің, қауым мүшелері мен басқа да ізгі ниеттілердің көмегімен 1970 жылдың маусым мен шілдесінде жүз жылдық мерейтойына дейін жөндеу жұмыстары аяқталды. Осы күрделі жөндеу кезінде бастапқы неоготикалық бас құрбандық үстелі қиратылды және оның орнына протестант шіркеуінде кездесетінге ұқсас, рередоссыз, көзге көрінетін айқышқа шегеленбеген немесе шамдарсыз, қазіргі заманғы "қауымдық үстел" стилімен алмастырылды. (Бұл мәселелер 1969 жылғы апаттан кейінгі қалпына келтірудің көп бөлігі жойылған кезде ең соңғы қалпына келтіруде қарастырылды.) Бір кездері бұл шіркеуде париждік орган жасаушы Аристид Кавайель Колл орнатқан құбырлы орган болған. Ол 1877 жылы салынған, көлемі қарапайым, құны 5939,75 франк. Бұл хор органы бөлшектеліп, оның көп бөлігі 1960 жылдары тасталды. Оның қасбеті шіркеуге іргелес католик орта мектебінің залына көшірілді, онда ол сәндік мақсаттарда пайдаланылды. Бүгінгі таңда бұл органның қалған бөлігі - цинк түтігінің аяғы және бірнеше көйлектер, олардың барлығы жеке коллекцияларда сақталған. Бұрынғы ағаш орындықтардың fleur de lis әшекейлері алынып тасталған. 2008 жылдың басында шіркеу хор төбешігіне 50 тоқталғышты Allen 2 мануалды цифрлық компьютерлік орган орнатты. Қасиетті Петр мен Пауыл шіркеуінің қауымы 1970-ші жылдары сәл өсті, бірақ 1980-ші жылдардан бастап мектептердің жақын маңдағы жерлерге көшірілуіне байланысты төмендеді. Жаңа шіркеулердің салынуымен және қауым шекараларының белгіленуімен көптеген қауым мүшелері өз үйлеріне жақын орналасқан жаңа қауымдарға көшті. Қасиетті Петр мен Пауыл шіркеуі 2003 жылдың 10 ақпанында ұлттық ескерткіш ретінде тіркелді. 2006 жылдың 4 қыркүйегінен 12 қарашасына дейін шіркеу Сингапур биенналесінің көрме алаңдарының бірі болды, Сингапурдың заманауи өнердің халықаралық биенналесі. Қазіргі таңда шіркеу Дискальцед Кармелиттік монахтардың қамқорлығында. Собордан кейінгі барлық миссалар әдетте ағылшын тілінде өтеді, жексенбі күндері таңертең мандарин қызметі және кешке кантон қызметі бар. Сингапур архиепископтығының ресми санкцияланған Ерекше формасы немесе дәстүрлі латын миссасы шіркеуде әр жексенбі күні кешкі сағат 18:00-де өткізіледі. Соңғы кезде шіркеу күрделі жөндеуден және қалпына келтіруден өтті, ол 2016 жылы аяқталды. Қажетті жөндеулермен қатар, жөндеу жөндеуге алынып тасталған әртүрлі ескі қасбеттер сияқты бастапқы шіркеудің бірнеше ерекшеліктері де қалпына келтірілді. Ескірген шатыр құрылымын жөндеуден және жарықтандыру және кондиционерлеу сияқты басқа да техникалық жақсартулардан басқа, 1970 жылғы жөндеуде енгізілген көптеген жағымсыз өзгерістер кері қайтарылды: жаңа металл тік терезе жалюзилері дәстүрлі ағаш жалюзилерімен ауыстырылды, батыс жағындағы нашар жоспарланған галерея алынып тасталды және қиратылған бас құрбандық үстелі сияқты жаңа құрбандық үстелі сатып алынып, шығыс жағына қайта орнатылды. Шығыс қабырғасына қосымша ағаш экрандар қосылды және құрбандық қоршауы қайтадан енгізілді. Осы жөндеуден кейін шіркеу 2016 жылы Сингапур қалалық даму басқармасының архитектуралық мұрасы сыйлығын алды.

The history of the Church of Saints Peter and Paul is closely linked with the beginning and growth of the Chinese Catholic community in Singapore. The church, with its tower, was constructed between 1869 and 1870. It was erected by the Chinese Catholic Mission serving a congregation of all the Chinese dialect groups and their Indian brethren. It was also a centre for many European missionaries who needed to learn the Chinese language before other postings. Initially, the Chinese Catholic community had contributed to the building of the first permanent Roman Catholic house of worship along Bras Basah Road. With a fifth of the construction cost borne by them, the chapel was ready by 1833. However, by the end of the 1830s, the chapel had become too small. Instead of enlarging the chapel, work was begun on the Cathedral of the Good Shepherd nearby and Saint Joseph's Institution took over the chapel's premises. With the development of the apostolate among the Chinese and the Indians under Father Pierre Paris, it became increasingly difficult to accommodate the different linguistic groups in the cathedral. By the late 1860s, a new church was needed and the Church of Saints Peter and Paul was erected. It is said that the cost of the compound wall of the church was defrayed by Napoleon III of France. The church was smaller then, with only seven pairs of columns. In 1883, Father Paris bestowed the three bells, which are still in use today, but the state of his health prevented him from being present when the bells were blessed. He also initiated construction of the spire. Father Paris died on 23 May 1883, after having worked in the Straits for over 28 years and is buried in the church. Father Ludovic Jules Galmel, who had taken over from Father Paris during his illness, completed the spire and built the presbytery. As he spoke no Tamil, another priest became his assistant to minister to the Indian congregation. When the Church of Our Lady of Lourdes in Ophir Road was built in 1888, the Indian congregation moved there. The Church of Saints Peter and Paul then became an exclusively Chinese parish under Father Alphonse Vignol, concentrating on the different Chinese dialect groups. From 1891 to 1892, the church was enlarged when the sacristy and transept were added. Father Vignol also erected three marble altars whereby the High Altar in the new sanctuary was consecrated by Bishop Edouard Gasnier. From 1910 to 1911, the church was further extended with the enlargement of the choir loft, construction of the entrance porch and the extension of the façade with the help of contributions from wealthy Chinese parishioners such as Mr Low Gek Seng, a manager of the Bangkok and Singapore based merchant firm Kiam Hoa Heng. These altars (including the high altar) no longer exist, as they were demolished in the renovations of 1970, which came in the period of confusion following the Second Vatican Council, where many well meaning church members and clergy oversaw the unnecessary 'modernisation' with beautiful buildings scarred. In 1910, the Cantonese and Hakka speaking groups left Saints Peter and Paul for the new Church of the Sacred Heart in Tank Road built by Father Vincent Gazeau. In 1929, the Hoklo people left for the new Church of Saint Teresa in Kampong Bahru. The last two churches were financed by wealthy Chinese parishioners particularly Mr Jacobe Low Kiok Chiang (1843–1911) and Mr Chan Teck Hee, both founders of the firm Kiam Hoa Heng. Mr Wee Cheng Soon (d. 1944), a wealthy contractor and property developer and Mr Chan Teck Hee, also defrayed almost all of the costs of the Church of St Theresa. A major renovation of the church was planned for its centenary year and in October 1969, with the help of the Church Renovation Committee, the parishioners and other well wishers, renovations were completed in time for the Centenary Celebrations in June and July 1970. It was during this major renovation that the original neo gothic high altar was demolished, and replaced with a modern 'communion table' style altar, similar to what one would find in a Protestant church, without a reredos, and no visually obvious crucifix or candles, with the stained glass windows becoming the visual focal point instead. (these issues were addressed in the most recent restoration when the 1969 wreckovation was mostly undone.) There was once a pipe organ installed by Parisian organ builder Aristide Cavaillé Coll in this church. It was built in 1877 and was of modest dimensions, costing 5939.75 francs. This orgue de choeur was dismantled, and most of it was discarded in the 1960s. Parts of its facade was moved to the hall of the Catholic High School adjacent to the church, where it was used for decorative purposes. Today, the only remnants of this organ are a zinc pipe foot and several tuning collars, all of which reside in private collections. The old wooden pews have also had their fleur de lis decorations removed. In early 2008, the church installed a second hand 50 stops Allen 2 Manual Digital Computer Organ in the Choir Loft. The parish of the Church of Saints Peter and Paul grew marginally in the 1970s but began to decline since the 1980s when schools within its vicinity were relocated. With the completion of new churches in the various housing estates and the demarcation of parish boundaries, many parishioners have since left for their new parishes located nearer to their homes. The Church of Saints Peter and Paul was gazetted a national monument on 10 February 2003. From 4 September to 12 November 2006, the church was one of the exhibition venues for the Singapore Biennale, Singapore's inaugural international biennale of contemporary art. Currently, the church is under the care of the Discalced Carmelite Friars. All Post Conciliar Masses are usually in English with a Mandarin service on Sunday mornings and a Cantonese service on Sunday afternoons. The officially sanctioned Extraordinary Form or Traditional Latin Mass within the Archdiocese of Singapore is held within the church every Sunday evening at 6:00pm. Most recently, the church underwent a major renovation and restoration, which was completed in 2016. Apart from addressing necessary repairs to the fabric, the renovation also reinstated several features of the original church, such as ornate encaustic tiles, similar to the ones removed in the late 1960s. Besides repairing the aging roof structure and other technical improvements such as lighting and air conditioning, many of the unsympathetic changes introduced in the 1970s renovation were reversed: the modern sheet metal vertical window louvres were replaced with traditional wooden louvred windows, the badly planned gallery at the west end was removed, and a high altar, similar to the one that was demolished, has been purchased and re installed at the east end. Additional joinery screens were added to the east wall, and an altar rail was reintroduced. Following this renovation, the church became the recipient of the Urban Redevelopment Authority of Singapore's Architectural heritage award in 2016.