Кіріспе

1503 жылы салынған Кочи қаласындағы Форт-Кочидегі Сент-Франциск шіркеуі – Үндістандағы ең көне еуропалық шіркеулердің бірі және субконтиненттегі еуропалық отаршылдық құлшындықтарының куәсі ретінде тарихи маңызы бар. Португалдық саяхатшы Васко да Гама 1524 жылы Үндістанға үшінші сапары кезінде Кочиде қайтыс болды. Оның денесі бастапқыда осы шіркеуге жерленген, бірақ он төрт жыл өткен соң оның қалдықтары Лиссабонға көшіріліп, қазір Жеронимуш монастырында сақталған.

Тарих

1498 жылы Еуропадан Үндістанға теңіз жолын ашқан Васко да Гама Кожикод (Каликут) маңындағы Каппадқа жетті. Одан кейін Педро Альварес Кабрал және Афонсо де Альбукерке келді. Олар Кочин раджасының рұқсатымен Кочи жағалауында Еммануэль бекінісін салды. Бекініс ішінде ағаштан салынған шіркеу тұрғызылды, ол Әулие Варфоломейге арналды. Бүгінде бұл аймақ Форт-Кочи деп белгілі. 1506 жылы Кочин раджасы португал вице-королі Франсиско де Алмейдаға ағаш үйлерді тас және кірпішпен қайта жаңартуға рұқсат берді. Португал саяхатшысы Васко да Гама 1524 жылы Үндістанға үшінші сапарында Кочиде қайтыс болды. Оның денесі бастапқыда осы шіркеуге жерленді, бірақ он төрт жыл өткен соң оның қабір қалдықтары Лиссабонға көшірілді. Францискан монахтары 1663 жылы голландтар Кочиді басып алғанға дейін шіркеуді өз бақылауларында ұстады. Португалдықтар рим католиктері болғанмен, Нидерландыда католиктер де, протестанттар да болды, бірақ голланд үкіметі мен отарлаушылар протестанттар еді. Олар осы шіркеуден басқа барлық шіркеулерді бұзды. Оны жөндеп, мемлекеттік шіркеуге айналдырды.