Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Идель Янчелевичи (5 мамыр 1909 – 28 маусым 1994) – Ресей империясында туған румыниялық және бельгиялық мүсінші және суретші.
Idel Ianchelevici (5 May 1909 – 28 June 1994) was a Russian Empire born Romanian and Belgian sculptor and draughtsman.
Өмір
Леова, Измайл уезі, Бессарабия губерниясы, Ресей империясы еврей отбасында туған ол 1928 жылы Румыниядан Бельгияға мүсіндеу және сурет салуға деген құштарлығына толыққанды берілу үшін кетті. Әскери қызметін елде аяқтағаннан кейін, ол Льежге оралып, Académie des Beaux Arts de la Ville академиясына тіркелді, онда 1933 жылы мүсін өнерінен бірінші жүлде алды. Сол жылы ол Элизабет Френейге үйленіп, Брюссельге көшті. 1935 жылы Брюссельдегі әмбебап халықаралық көрмеге арналған румын павильонын жобалауға қатысты және Брюссель, Тель-Авив, Париж, Амстердам және басқа да бірнеше қалаларда жеке көрмелерін өткізді. 1945 жыл шешуші жыл болды: Янчелевичи бельгиялық азаматтық алды, ал оның танымал мүсіні "Шақыру" (l'Appel) Ла-Лувьерде ресми түрде ашылды. 10 жыл өткен соң Янчелевичи Бельгия Конгосында жұмыс істеуге грант алды, онда Леопольдвильдегі (қазіргі Киншаса) танымал Стэнли ескерткішіне қосымша үш мүсінді жобалады және көптеген керемет суреттер жасады. Одан кейін ол өзінің туындыларын әлемнің түрлі елдерінде көрмеге қойды. 1950 жылы ол Францияда, Мезон-Лаффитте қоныстанды, және 86 жасында қайтыс болғанға дейін сонда тұрды. Қазіргі таңда қаладағы мәдени орталық оның есімін иеленеді.
Born to Jewish parents in Leova, Izmailsky Uyezd, Bessarabia Governorate, Russian Empire, he left Romania for Belgium in 1928 to devote himself entirely to his passion for sculpture and drawing. After completing his military service back home, he returned to Liège and registered at the Académie des Beaux Arts de la Ville, where he was awarded first prize for statuary art in 1933. The same year, he married Elisabeth Frenay and moved to Brussels. He took part in the design of the Romanian pavilion for the Exposition internationale universelle in Brussels in 1935 and went on to hold a variety of exhibitions of his own in Brussels, Tel Aviv, Paris, Amsterdam and several other cities. 1945 was the watershed year: Ianchelevici obtained Belgian nationality, and his famous statue l'Appel ("The Call") was officially unveiled in La Louvière. 10 years later, Ianchelevici was awarded a grant to work in the Belgian Congo, where he designed three statues intended to supplement the famous Stanley monument in Léopoldville (now Kinshasa) and produced a number of outstanding drawings. He subsequently exhibited his work in countries throughout the world. In 1950, he settled in France, at Maisons Laffitte, where he remained until his death on at the age of 86. A cultural centre in the town now bears his name.
Өнер
Адамзаттың өркендеген шағындағы биіктігі Янчелевичидің шығармаларына шабыт берді, бұл "l'Appel" (1939) сияқты монументалды композициялардың жасалу себебін түсіндіреді. Оның тұлғалары көрнекті және күшті, мысалы, "Conspiration" ("Конспирация", 1932) – сол кездегі жұмысшы табының күресінен шабыттанған туынды, сондай-ақ 1954 жылы Бреендонкта орнатылған "Саяси тұтқынға арналған ұлттық ескерткіш". Янчелевичидің туындылары материалдан шынымен де көтеріледі. Бос кеңістік, үзіліс жоқ: композиция толығымен көлемінің массасы мен пішінімен анықталады (Патернел). 1945 жылдан бастап Янчелевичи мрамор мен тасқа мүсін жасауды бастады – екі қиын материал, олар пішіннің қарапайымдалуын қажет етеді. Мүшелер ұзара түсті және икемді болды, ал тақырыптар оның жас модельдерінің пішінделмеген, қыз балалардың бейнесінен шабыт алып, өзгерді. Осы кезде суретшінің мансабы үлкен өзгеріске ұшырады, ол қарапайым пішіндерді және схемалық беттерді іздеуге кірісті (Ева, 1980). Мүсін жасаумен қатар, Янчелевичи сурет салуды да тоқтатқан жоқ. Оның суреттері өздері жеке өнер туындылары болып табылады, және әрқашан оның мүсіндеріне эскиздер емес. Дегенмен, ол екі саланың да бірінде бірдей тақырыптарды қолданады және пішіннің қарапайымдылығына ұмтылады.
"The exaltation of mankind at the height of its powers" is the inspiration for Ianchelevici's work, which explains the ease of monumental compositions such as "l'Appel" (1939). His figures are expressive and powerful, witness Conspiration ("Conspiracy", 1932), a piece inspired by the working class struggles of the time, and the Monument national au prisonnier politique ("National Monument to the Political Prisoner") erected in Breendonk in 1954. The works of Ianchelevici literally step out of the medium. There is no void, no gap: the composition is entirely dictated by the mass and form of its volume (Paternel). From 1945 onwards, Ianchelevici began sculpting marble and stone – two notoriously difficult materials which require simplification of form. Limbs grew longer and more supple and the themes moved on, taking inspiration from the unformed, girlish figures of his young subjects. The artist's career underwent a major change at this point, as he embarked upon a ceaseless quest for simpler forms and more schematic faces (Eve, 1980). Alongside his sculpting, Ianchelevici never stopped drawing. His drawings are works of art in their own right, and not always sketches for his sculptures. In both disciplines, however, he draws on the same themes and strives for the same simplicity of form.