Кіріспе

Флегмон – жұмсақ тіндердің жедел қабынуының шешілген аймағы. Бұл бактериялық инфекцияға немесе инфекциялық емес себептерге (мысалы, панкреатит) байланысты қабынуды сипаттау үшін қолданылатын термин. Көбінесе, ол "қабырғамен оқшауланған" ірің жиналған ошақтан (абсцесс) айырмашылығын көрсетеді, бірақ емделмесе, флегмон абсцесске айналуы мүмкін. Флегмон денеде кез келген жерде орналасуы мүмкін. Латынша "флегмон" термині көне грек тіліндегі φλέγω (phlégō) сөзінен, яғни "күйдіру" деген мағынадан шыққан.

Белгілері мен симптомдары

Қабынудың кез келген түрі сияқты, флегмон да қабыну белгілерімен көрінеді: dolor (жергілікті ауырсыну), calor (жергілікті тіндер температурасының жоғарылауы), rubor (терінің қызаруы/гипермиясы), tumor (шекарасы анық немесе анық емес тіндердің ісінуі), functio laesa (зақымдалған функцияның төмендеуі). Қызба, жалпы әлсіздік, дікіс, тершеңдік, бас ауруы, тәбет жоғалту сияқты инфекцияның жүйелік белгілері де болуы мүмкін.

Себеп

Көбінесе бактериялық инфекциядан туындайды, мысалы, целлюлит немесе дивертикулит сияқты. Флегмонның жұқпалы емес себептерінің қатарында жіті панкреатит бар, онда панкреатикалық ас қорыту ферменттерінің айналағы тіндерге сіңуінен қабыну пайда болады. Флегмонның дамуына бактериялардың вируленттілігі мен иммунитет күші әсер етеді.

Диагностика

Қазіргі медицинада флегмон көбінесе хирургия/хирургиялық патология және медициналық визуализация салаларында сипаттамалық тұрғыдан қолданылады. Флегмонның УДТ және КТ суреттеріндегі көрінісі – ошақтық тіндердің ісінуі, бірақ абсцесс пайда болуын көрсететін локализацияланған сұйықтық жиналуы байқалмайды.

Емдеу

Флегмон – нақты ауру емес, қабынудың орны болғандықтан, емдеу қабынудың себебіне және ауырлығына байланысты болады. Целлюлит сияқты бактериялық инфекциялар, ауырлығына қарай, антибиотиктермен емделуі мүмкін.