«Бэби Пегги»: Американдық киноактриса және тарихшы өмірі мен шығармашылығы
Diana Serra Cary
Баби Пегги (Диана Серра Кэри) – американдық киноактриса, тарихшы, үнсіз фильмдердің соңғы өкілі. Балалар киносы, тарих және актерлер құқығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық балалар киносының актрисасы және кинотарихшысы (1918–2020)
American child film actress and film historian (1918–2020)
Диана Сера Кэри (туған аты Пегги Джин Монтгомери; 29 қазан 1918 – 24 ақпан 2020), «Бейби Пегги» деп танылған, американдық балалар киносының актрисасы, водевиль әртісі, жазушы және үнсіз киноның тарихшысы болды. Ол үнсіз фильмдерде маңызды мансапқа ие болған соңғы тірі адам еді. Жастығынан бастап жазу және тарихқа қызығушылық танытқан Монтгомери, кейінірек Диана Сера Кэри деген атпен жазушы және үнсіз кино тарихшысы ретінде екінші мансабын тапты. Ол бірнеше кітаптың авторы, соның ішінде «Айдың батуы» атты тарихи романы бар. Сондай-ақ ол бала актерлердің құқықтарын қорғаушы болды. Пегги Жан Монтгомери – Марианның (құрметті әкесі Бакстер) және Джек Монтгомеридің екінші қызы. Кейбір дереккөздер оның туған есімін Маргарет деп дұрыс емес көрсетсе де, Кэри өзінің автобиографиясында ол шынымен Пегги Джин болып дүниеге келгенін айтады. Ол, туған ауруханасындағы Рим-католик монахтар Пегги есімін бұрынғы дінге жатқызып, Маргарет есімін ұсынғанын түсіндірді. Оның ата-анасы бұл ұсыныстан бас тартты. Оның үлкен әпкесі, заңды түрде Джек Луиза (1916–2005) деп аталған, көбінесе Луиза немесе кейде Джеки деп аталды.
Diana Serra Cary (born Peggy Jean Montgomery; October 29, 1918 – February 24, 2020), known as Baby Peggy, was an American child film actress, vaudevillian, author and silent film historian. She was the last surviving person with a substantial career in silent films. Having an interest in both writing and history since her youth, Montgomery found a second career as an author and silent film historian in her later years under the name Diana Serra Cary. She was the author of several books including her historical novel The Drowning of the Moon. She was also an advocate for child actors' rights. as Peggy Jean Montgomery, the second daughter of Marian (née Baxter) and Jack Montgomery. While some sources incorrectly give her birth name as Margaret, Cary herself, in her autobiography, notes that she was indeed born as Peggy Jean. She further explained the Roman Catholic nuns at her birth hospital recommended the name Margaret as Peggy was a pagan name. Her parents rejected the suggestion. Her elder sister, legally named Jack Louise (1916–2005), was called Louise or occasionally Jackie.
Актерлік өнер
Бейби Пегги 19 айлық шағында, анасы және киноға қатысатын досымен бірге Голливудтағы Сансет бульварындағы Century Studios студиясына келген кезде «ашылды». Оның әкесі Джек, бұрынғы ковбой және паркті күзетуші, каскадер болып жұмыс істеген және Том Микстің бірнеше ковбой фильмдерінде оның орнына түскен. Пеггидің жақсы мінез-құлқы мен әкесінің нұсқауымен орындауға дайындығына тәнті болған режиссер Фред Фишбек оны Century студиясының жұлдызы Брауни Ғажайып Итпен бірге түсірілген қысқа фильмдер сериясына шақырды. 1921 жылы шыққан «Ойыншықтар» атты алғашқы фильм сәтті болды және Пегги Century компаниясымен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды. 1921 және 1924 жылдар аралығында Пегги Century үшін 150-ге жуық қысқа комедиялық фильм түсірді. Оның фильмдері көбінесе толық метражды фильмдерді, қоғамдық мәселелерді және сол дәуірдің жұлдыздарын пароди жасап көрсетті; «Пег О’ Фильмдер» фильмінде ол Рудольф Валентино мен Пола Негриді де сатиралық түрде бейнеледі. Ол сондай-ақ «Гензель мен Гретель» және «Джек пен Бұршақ сабағы» сияқты романдар мен ертегілердің киноадаптацияларында, заманауи комедияларда және бірнеше толық метражды фильмдерде де ойнады. Century және Universal компанияларымен келісімшарт жасасқан кезде Пегги өте жақсы жалақы алды. 1923 жылы ол Universal компаниясымен жылына 1,5 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды (1924 жылы 1,5 миллион доллар қазіргі жылдарда шамамен миллионға тең); ал водевильдік гастрольдерінен күніне 300 доллар табады. Оның ата-анасы барлық қаржыны басқарды және ақша қымбат көліктерге, үйлерге және киім-кешекке жұмсалды.
Baby Peggy was "discovered" at the age of 19 months, when she visited Century Studios on Sunset Boulevard in Hollywood with her mother and a film extra friend. Her father, Jack, a former cowboy and park ranger, had done work as a stuntman and stand in for Tom Mix in a number of his cowboy films. Impressed by Peggy's well behaved demeanor and willingness to follow directions from her father, director Fred Fishback hired her to appear in a series of short films with Century's canine star Brownie the Wonder Dog. The first film, Playmates in 1921, was a success, and Peggy was signed to a long term contract with Century. Between 1921 and 1924, Peggy made close to 150 short comedy films for Century. Her films often spoofed full length motion pictures, social issues and stars of the era; in one, Peg O' The Movies, she satirized both Rudolph Valentino and Pola Negri. She also appeared in film adaptations of novels and fairy tales, such as Hansel and Gretel and Jack and the Beanstalk, contemporary comedies, and a few full length motion pictures. While under contract with Century and Universal, Peggy commanded an impressive salary. By 1923, she was signed to a $1.5 million a year contract at Universal ($1.5 in 1924 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ); on her vaudeville tours she made $300 per day. Her parents handled all of the finances and money was spent on expensive cars, homes, and clothing.
Жұмыс шарттары
Кейінгі сұхбаттарда және оның өмірбаянында Пеггидің жұмыс жағдайының қатал болғаны айтылған. Ол өте кішкентай кезінде күніне сегіз сағат, аптасына алты күн жұмыс істеген. Ол көбінесе өзінің қауіпті трюктерін орындауға міндетті болды, мысалы, мұхитта су астында ұсталып, есінен айырылғанша (Теңіз жағалауы пішіндері), жанған бөлмеден өзі жеке қашып шығу (Нью-Йорк сүйіктісі), және пойыз вагонының астында жүру (Шымылдар милясы). «Century» студиясында ол жануарларға қатыгездік жасалған бірнеше жағдайды көрді, сондай-ақ бір дрессировщиктің пілдің басып өлтіргенін куә болды. Пегги мен оның әпкесі Луизаның білімі нашар болды. Екеуі де водевиль дәуірі аяқталғанға дейін мектепке бармады; орта білім алу үшін олар Лаулор кәсіптік мектебінде оқу үшін жұмыс істеді, ол икемді кесте ұсынып, фильмдерде түсуге мүмкіндік берді. Пеггидің мансабын оның әкесі толығымен бақылап отырды, ол оны күнде студияға алып жүріп, оның барлық келісімшарттарына қатысты шешімдерді қабылдады. Әкесі Пеггидің жетістігі оның өзінің қабілетіне емес, бұйрықтарды сұрақсыз орындауына байланысты екенін жиі айтатын.
Peggy's working conditions, as described in later interviews and her autobiography, were harsh. As a toddler she worked eight hours a day, six days a week. She was generally required to perform her own stunts, which included being held underwater in the ocean until she fainted (Sea Shore Shapes), escaping alone from a burning room (The Darling of New York), and riding underneath a train car (Miles of Smiles). While at Century she also witnessed several instances of animal cruelty and saw a trainer crushed to death by an elephant. Schooling for both Peggy and her sister, Louise, was sporadic at best. Neither attended school until the end of the vaudeville era; for their secondary education, they worked to pay for their tuition at Lawlor Professional School, which offered flexible schedules and allowed them to continue performing in films. Baby Peggy’s career was controlled by her father, who accompanied her to the studio every day and made every decision about her contracts. Her father often claimed that Peggy's success was based not on her own talent, but on her ability to follow orders unquestioningly.
Кинодағы мансап та , сахнадағы жұмыс та жоғалады .
Бейби Пеггидің кино мансабы 1925 жылы әкесі продюсер Сол Лессермен жалақысы мәселесінде келіспей, оның келісімшартын тоқтатып, күрт аяқталды.
Baby Peggy's film career abruptly ended in 1925 when her father had a falling out with producer Sol Lesser over her salary and canceled her contract.
Орындаудан кейінгі жылдар
Пегги 1938 жылы Гордон Айреске үйленді және бірнеше жылдан кейін «Baby Peggy» имиджінен алыстау үшін Диана Айрес деген есімді қабылдады. Ол кезде радиошоулар үшін жазушы болып жұмыс істеген ол, кім екенін білген адамдардың оның жазу дағдысынан гөрі «Baby Peggy» бейнесіне көбірек қызығушылық танытқанын байқады. Кейін ол атын Диана Серра Кэри деп өзгертті және былай деп түсіндірді: «Гордон Айрестен ажырасқаннан кейін және католик дініне кіргенімде, Серраны мінездеме атым ретінде алдым. Бобқа (екінші күйеуі) үйленгенімде Миссис Кэри атандым». Актерлік мансабынан кейін ол телефон операторы, кітап дүкенінің сатушысы және сыйлық дүкенінің менеджері болып жұмыс істеді, содан кейін бос лауазымда жазумен айналысты. Кэри өзінің жұмысы туралы көптеген телеарналардың деректі фильмдері мен сұхбаттарында пайда болды, сондай-ақ үнсіз фильмдер фестивальдарында қонақ ретінде қатысты. 99 жасында Кэри өзінің алғашқы романы «Айдың батуы» атты кітабын шығарды.
Peggy married Gordon Ayres in 1938 and a few years later adopted the name Diana Ayres in an effort to distance herself from the Baby Peggy image. Working at the time as a writer for radio shows, she found that people who figured out her identity were more interested in her Baby Peggy persona than in her writing abilities. She later changed her name to Diana Serra Cary explaining, "After my divorce [from Gordon Ayres] and when I became a Catholic I took Serra as my confirmation name. When I married Bob [her second husband] I became Mrs. Cary." Following acting, she had worked as a switchboard operator, a bookstore clerk, and a gift shop manager before she got into freelance writing. Cary appeared in numerous television documentaries and interviews about her work, and made guest appearances at silent film festivals. At the age of 99, Cary self published her first novel, The Drowning of the Moon.
Жеке өмір
Он жеті жасында кино индустриясынан және ата-анасының өміріне қатысты жоспарларынан қашуға тырысқан Кэри үйден қашып, әпкесі Луизамен бірге пәтер жалдады. Ол 1938 жылы "А, жабайы табиғат!" түсірілімінде танысқан актер Гордон Айресқа үйленді. Олар 1948 жылы ажырасты. 1954 жылы ол суретші Роберт "Боб" Кэриге (кейде Боб Кэри деп те аталады) үйленді. Олардың Марк есімді бір ұлы болды. Олар Кэри 2001 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Ол көп жылдар бойы Калифорния штатындағы Модесто қаласына жақын Густин қаласында тұрды.
At the age of seventeen, trying to escape the film industry and her parents' plans for her life, Cary ran away from home and rented an apartment with her sister Louise. She married actor Gordon Ayres, whom she met on the set of Ah, Wilderness!, in 1938. They divorced in 1948. In 1954, she married artist Robert "Bob" Cary (sometimes listed as Bob Carey). They had one son, Mark. They remained married until Cary's death in 2001. She lived in Gustine, California, near Modesto, for many years.
Өлім
Пегги 2020 жылдың 24 ақпанында Калифорния штатының Густин қаласындағы үйінде 101 жасында дүние салды.
Peggy died at her home in Gustine, California on February 24, 2020, at age 101.
Құрметтер
2008 жылдың 8 қарашасында, 90 жасқа толғаннан кейін он күн өткен соң, Кэри Калифорния штатының Найлс қаласындағы Эдисон театрында «Хеленнің сәбилері» және «Капитан Януари» атты екі көркем фильмінің көрсетілімімен құрметке бөленді. Диана Серра Кэридің қолтаңбасы мен қолының іздері Шығыс Голливудтағы Виста театрының сыртындағы цементке орнатылған. Бейби Пеггидің «Тіптер» фильмі 1923 жылы ашылған кинотеатрда көрсетілген алғашқы фильм болды. 2012 жылдан бері Кэриге Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдыз алу үшін краудфандинг науқаны жүргізілуде, бірақ 2021 жылға дейін нәтижесіз аяқталды. 2012 жылдың 3 желтоқсанында Turner Classic Movies алғаш рет 2011 жылғы «Baby Peggy: The Elephant in the Room» деректі фильмін көрсетті және кейіннен әр түрлі жағдайларда қайта көрсетілді, мысалы, 2015 жылдың 25 қазанында Кэридің 97 жылдық мерейтойына орай Конгресс кітапханасының қалпына келтірілген «Отбасы құпиясы» фильмінің тұңғыш көрсетілімімен бірге. «Playmates», «Miles of Smiles» және «Sweetie» сияқты Бейби Пеггидің бірнеше қысқаметражды фильмдері дүниежүзілік киноархивтерде, соның ішінде Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында табылып, сақталды. «Отбасы құпиясы», «Сәуір әдемі», «Капитан Януари» және «Хеленнің сәбилері» толық метражды фильмдері де сақталған, қазіргі уақытта авторлық құқығы бұзылған және бірнеше тәуелсіз кино дилерлері оларды қалпына келтіріп, сатуға ұсынып отыр. «Заң тыйым салады» фильмінің толық көшірмесі де бар деген әңгіме бар, бірақ ол әлі күнге дейін көпшілік назарына түскен жоқ. Сонымен қатар, «Заң тыйым салады», «Нью-Йорктің сүйіктісі» және «Қызыл қалпақша» фильмдерінен алынған фрагменттер табылып, қалпына келтірілді.
On November 8, 2008, ten days after her 90th birthday, Cary was honored at the Edison Theatre in Niles, California, with a screening of two of her feature films, Helen's Babies and Captain January. Diana Serra Cary's handprints and signature are preserved in cement outside the Vista Theater in East Hollywood. Baby Peggy's film "Tips" was the first film shown at the cinema when it opened in 1923. Since 2012, there have been attempts to get Cary a star on the Hollywood Walk of Fame through a crowdfunding campaign, but as of 2021 it has not yet succeeded. On December 3, 2012, Turner Classic Movies first presented the 2011 documentary Baby Peggy: The Elephant in the Room, and has since reaired on various occasions, such as alongside the first broadcast of the Library of Congress restored version of The Family Secret on October 25, 2015, to mark Cary's 97th birthday. A handful of Baby Peggy shorts, including Playmates, Miles of Smiles and Sweetie, have been discovered and preserved in film archives around the world, including the Museum of Modern Art in New York City. The full length films The Family Secret, April Fool, Captain January and Helen's Babies have also survived, are currently in the public domain, and have been restored and made available for sale by several independent film dealers. A full copy of The Law Forbids is also rumored to exist, but it has not surfaced publicly. In addition, fragments of some works, including The Law Forbids, The Darling of New York and Little Red Riding Hood have surfaced and been restored.