Питер ван дер Биль: Оңтүстік Африка крикетшісінің өмірбаяны
Pieter van der Bijl
Питер ван дер Бийл – оңтүстік африкалық крикетші (1907-1973). 5 тест матчында өнер көрсеткен, Оксфорд стипендиаты. Әкесі мен туысы да крикетте танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық крикетші (1907–1973)
South African cricketer (1907–1973)
Питер Герхард Винсент ван дер Бийль (21 қазан 1907, Кенилворт, Оңтүстік Африка – 16 ақпан 1973, Калк Бей, Кейп провинциясы) – Оңтүстік Африкалық крикетші, 1938–39 жылдары 5 тестілік матчта ойнаған. Оның ұлы Винсент те бірінші сыныпты крикетте табысты карьера жасады. Батыс провинциясының бір крикетшісінің ұлы және тағы бір крикетшінің туысы Питер ван дер Бийль Кейптаун қаласындағы Рондебош епархиялық колледжінде білім алды, содан кейін 1928 жылдан бастап Оксфорд университетінің Брассеноз колледжінде Родс стипендиаты болды. 1930 жылғы газет хабарында ван дер Бийль "Оксфордтағы ең бойы ұзын адам деп есептеледі" делінген. Көптеген хабарламаларда сол кезде де, кейін де оның тегі "ван дер Биль" деп жазылған.
Pieter Gerhard Vintcent van der Bijl (21 October 1907 in Kenilworth, South Africa – 16 February 1973 in Kalk Bay, Cape Province) was a South African cricketer who played in 5 Tests in 1938–39. His son, Vintcent, also had a successful first class cricket career. The son of one Western Province cricketer and the nephew of another, Pieter van der Bijl was educated at Diocesan College, Rondebosch, Cape Town, and was then a Rhodes Scholar at Brasenose College, University of Oxford from 1928. A newspaper report in 1930 said that van der Bijl was "reputed to be the tallest man in Oxford". In many reports then and later, his surname was spelled "van der Byl".
Ертедегі крикет
Оның Батыс провинциясы үшін бірінші сыныпты крикет мансабы 1925–26 жылдары басталды және ол 1926–27 жылдары команда үшін үнемі ойнады, қақпа сақшысы болып қызмет етті. Шығыс провинциясына қарсы өткен ойында 60 ұпайдан астам соққаннан басқа, ол соққы беруші ретінде көп әсер қалдырмады. 1927–28 маусымында бір ойыннан кейін ол шамамен төрт жылға бірінші сыныпты крикеттен кетіп қалды.
His first class cricket career for Western Province began in 1925–26 and he played regularly for the team in 1926–27, acting as wicketkeeper. Aside from an innings of 60 not out against Eastern Province he did not make much impression as a batsman. After a single game in the 1927–28 season he disappeared from first class cricket for almost four years.
Ағылшын тілінде жұмыс тәжірибесі
Оксфордта ван дер Бийль бастапқыда крикетке қарағанда жеңіл атлетика мен бокста көзге түсті. Жеңіл атлетикада оның түрі "салмақ лақтыру" деп аталатын допты лақтыру болды. Бірінші курста ол алғашқы сынақта төртінші орын алды, ал кейін жартылай "көк" жеңіп алды. Келесі күні Кембридж университетіне қарсы университет бокс матчында ауыр салмақта сынға түсіп, жеңіске жетті. Бұл турнирдің соңғы жекпе-жегі болды және ван дер Бийльдің жеңісімен Оксфорд есебінен 4:3 есебімен жеңіске жетті. Крикетте ол 1929 жылы бірінші курс студенттерінің сынақ матчына ілікпеді, ал 1930 жылы үлкендердің матчында ойнағанымен, бірінші сыныптық ойындардың ешқайсысына қосылмады. 1931 жылы ол бір матчта ойнады, бірақ 16 ұпай жинап, 0 ұпайға шыққаннан кейін сол маусымда қайтадан шақырылмады. 1932 жылы ван дер Бийль Оксфорд университетінің крикет сынақ матчының бірінде жүз ұпай жинады, бұл оның алғашқы матчтарға ілігуіне себеп болды. Командаға енгеннен кейін, ол өз орнын сақтауға лайық екенін көрсетті. Ол кейде ойынды ашып, кейде ортаңғы қатарда ойнады, тұрақты түрде ұпай жинап, барлығы 540 ұпайға жетіп, орташа есеппен 45.00 көрсетті. Оның ең сәтті матчы Эссекске қарсы болды, онда ол бірінші иннингте 97 ұпай жинап, екінші иннингте 60 ұпай қосты. Дегенмен, жетістікке қарамастан, ван дер Бийльдің ойыны сынға түсті. The Times газеті оның Эссекске қарсы 97 ұпайы туралы былай деп жазды: "Оның соққылары көбінесе дұрыс емес уақыт пен аяқтамаудан туындайтын өлі және тұншықтырылған дыбыс шығарды. Дегенмен, оның қорғанысы жақсы болды және 50 ұпайға жету үшін көп уақыт жұмсағанымен, ол жоғалтқан ғасырға лайық болды". Wisden Cricketers' Almanack та 1932 жылғы Оксфорд маусымын шолып жазғанда, оны аса мақтаған жоқ: "Ван дер Бийль өте жақсы дене бітімі бар адам үшін қажетсіз ауыр ойын ойнаған сияқты", - деді. "Тұрақты және өте мықты қорғанысы бар ол көбінесе бейімделу үшін көп уақыт жұмсады және ойынды күшпен ойнауға сирек рұқсат берді". Оксфорд крикетте күшті болмаған жылы ван дер Бийль Университет матчына алғашқылардың бірі болып іліккенімен, Кембриджпен өткен жоғары ұпайлы тең ойында ол бір иннингте бар болғаны 7 ұпай жинады.
At Oxford, van der Bijl initially made a mark in athletics and boxing more than in cricket. In athletics, his event was "putting the weight", as the shot put was termed. He was fourth in the freshman's trial in his first year and later won a half blue. The following day, he was the heavyweight in the university boxing match against Cambridge University and won his bout, which was the last of the tournament and won the rubber for Oxford by four to three. In cricket, he was not picked for the freshmen's trial match in 1929, and though he played in the seniors' match in 1930, he was not then selected for any of the first class games; in 1931, he played in a single match, but after scoring 16 not out and 0, he was not chosen again that season. In 1932, van der Bijl scored a century in one of the Oxford University cricket trial matches and that led to his selection for early matches: once in the team, he did well enough to justify continued selection. Sometimes opening the innings, sometimes batting in the middle order, he scored consistently and totalled 540 runs and an average of 45.00. His best match was against Essex when he made an unbeaten 97 in the first innings and followed that with 60 in the second. Despite his success, however, van der Bijl's batting attracted criticism. The Times, reporting on his 97 not out against Essex, wrote: "His driving too often had the dead and muffled sound that comes from bad timing and a lack of follow through. Still, his defence was good and if he took an unconscionable time to reach his 50 he deserved the century that he just missed." Wisden Cricketers' Almanack too, in its review of the 1932 Oxford season, was also somewhat faint in its praise: "Van der Bijl seemed to play an unnecessarily laboured game for a man of such fine physique," it wrote. "Patient, with very strong defence, he usually took a long time to settle down and seldom allowed himself the luxury of an attempt to force the game." In a year when Oxford were not strong in cricket, however, van der Bijl was one of the early selections for the University Match, though in a high scoring drawn game with Cambridge he scored only 7 in his single innings.
Оңтүстік Африкаға оралу
Оксфордтан кеткен соң ван дер Бийль Оңтүстік Африкаға қайтып келді, бірақ келесі екі маусымда бірінші сыныпты крикет ойнамады. 1934–35 маусымында Батыс Провинция үшін үш ойында ойнады, бірақ айқын жетістікке жете алмады және 1935 жылы Англияға барған Оңтүстік Африка құрамасына ілікпеді. Келесі жылы ол маусым соңында бір ғана матч өткізді және австралиялықтарға қарсы тестілік ойындарда қатыспады. Алайда, 1936–37 маусымынан бастап ол жиірек ойнады, ал 1937–38 маусымында Батыс Провинция командасының капитаны болды. Үнемі ойнауы оған үлкен табыс әкелді: дебютінен кейін 10 жылдан астам уақыт өткен соң, 1936–37 маусымында Грикуаленд Вестке қарсы 195 ұпай жинап, бірінші сыныптық жүздік соқты, бұл оның ең жоғары көрсеткіші болып қала берді. Осы матчта ол сонымен қатар боулингті де бастады, бірақ викет алған жоқ және тұрақты боулер болған емес. Келесі маусымда он екі иннингте тағы екі жүздік және тағы бес 50-ден астам ұпай жинады, орташа көрсеткіші 60,30-ды құрады.
Leaving Oxford, van der Bijl returned to South Africa, but did not play first class cricket over the next couple of seasons. He reappeared in three games in the 1934–35 season for Western Province with no great success, and was not in the 1935 South African team in England. The following year, he played only one match, right at the end of the season, and did not feature in the Tests against the Australians. From 1936–37, however, he played more regularly and in 1937–38, he was the captain of the Western Province side. Regular cricket brought more success: he finally hit a first class century, more than 10 years after his debut, in making 195 against Griqualand West in 1936–37, which would remain his highest first class score – in this match he also opened the bowling, though he did not take any wickets, and he was never a regular bowler. The following season, in a dozen innings, there were two further centuries and five other scores of more than 50, and he averaged 60.30.
Тесттік крикетші
Сол кездегі әдеттегідей, 1938–39 маусымдағы Currie Cup отандық бірінші сыныптық жарысы Англия құрамасының Оңтүстік Африкаға гастрольдік сапары болғандықтан тоқтатылды. Ван дер Бийль Батыс провинциясы үшін туристерге қарсы өткен алғашқы ойында ойнап, бар болғаны 19 және 14 ұпай жинады. Содан кейін ол бес ойындық серияның бірінші тесті үшін ашылушы соққышы ретінде таңдалды және 1938 жылғы Рождество қарсаңында дебют жасады; бұл тең аяқталған ойында ол 4 және 38 ұпай жинап, көп жетістікке жете алмады. Ол екінші тестіде, тағы да тең аяқталған ойында, бірінші иннингте 37 ұпай жинады, ал Оңтүстік Африканы екінші рет соққылауға мәжбүрлеген кезде 87 ұпай жинап, Эрик Роуэнмен екінші викетке 147 ұпайлық серіктестік құрды, бұл ойынды тең аяқтауға көмектесті. The Times газеті былай деп хабарлады: «Ван дер Бийль (sic) өзінің иннингсінің бірінші бөлігінде әдеттегідей берік қорғаныс стилінде ойнады, бірақ кейіннен өзінің зор бойын күшпен соққы беру үшін пайдаланды». Англия иннингспен жеңіске жеткен үшінші ойында мұндай ерлік болған жоқ; Ван дер Бийль 28 және 13 ұпай жинады. Бірінші үш матчта Брюс Митчеллмен ашылушы болып ойнаған ван дер Бийль төртінші тестіде Алан Мелвиллмен жаңа серіктес болды, және олар Оңтүстік Африканың ойынның жалғыз иннингсінде 108 ұпайлық серіктестік құрды, нәтижесінде екеуі де шығып кетті, ван дер Бийль 31, ал Мелвилл 67 ұпай жинады. Серия әлі шешілмегендіктен (Англия 1–0 есебімен жеңіске жетіп, үш матч тең аяқталды), соңғы тестіні аяғына дейін ойнау жоспарланған еді: алайда, бұрын-соңды болмаған жоғары ұпайлы матчтан кейін, Англия құрамасының үйіне оралуына мүмкіндік беру үшін тең аяқталды. Ван дер Бийль ең жақсы ойынын көрсетті, 125 және 97 ұпай жинады. Бірінші иннингте ван дер Бийль Мелвиллмен бірінші викетке 131 ұпай жинады және күні бойы ойнады, соңында 105 ұпай жинады. Wisden есебінде айтылғандай, оның соққысы қатал қорғаныс пен күресші соққылардың үйлесімі болды: «Ван дер Биль өз ұпайын ашуға қырық бес минут жұмсады және шекараға жету үшін үш сағат кетті», - деп жазды ол. «Ол ең аз тәуекелге бармады, бірақ ол Райттың бір оверінде бес шекараны қоса алғанда, жиырма екі ұпайға жазалағанда, барлығын таң қалдырды. Содан кейін ол 6 ұпайлық допты трибунаға соқты». Екінші иннингте Митчелл ван дер Бийльдің ашылушы серіктесі ретінде қайта келді, және олар бірінші викетке 191 ұпай жинады, ван дер Бийль Англияға қарсы матчта екі жүздік соққы беру үшін үш ұпай жетіспеді. Серияда жалпы алғанда ван дер Бийль 460 ұпай жинады, орташа есеппен 51,11; оның көрсеткіші Оңтүстік Африка үшін сериядағы екінші ең жоғары көрсеткіш болды, Митчеллдің 466 ұпайынан кейін.
As was usual at that time, the Currie Cup domestic first class competition was cancelled for the 1938–39 season as there was a tour of South Africa by an England team. Van der Bijl played in an early game for Western Province against the tourists and scored just 19 and 14. He was then picked as an opening batsman for the first Test of a five match series, making his debut on Christmas Eve 1938; in this drawn game, he had limited success, scoring 4 and 38. He was more prominent in the second Test, another draw, scoring 37 in the first innings and then, when South Africa was forced to follow on making 87 and sharing a second wicket stand of 147 with Eric Rowan which saved the game. The Times reported: "Van der Byl (sic) played his usual stolid defensive game for the first part of his innings, but later used his great height to hit with vigour." There were no such heroics in the third game which England won by an innings; Van der Bijl scored 28 and 13. Having opened the innings with Bruce Mitchell in the first three matches, van der Bijl had a new opening partner in Alan Melville for the fourth Test, and they responded in South Africa's only innings of the game with a partnership of 108, at which score both batsmen were out, van der Bijl for 31 and Melville for 67. With the series still undecided (England were winning 1–0 with three matches having been drawn), the final Test was intended to be played to a finish: in the event, after a match of unprecedented high scoring, it was left drawn to enable the England team to return home. Van der Bijl had his best match, with innings of 125 and 97. In the first innings, van der Bijl put on 131 for the first wicket with Melville, and batted for the whole of the first day, at the end of which he was 105 not out. His batting was mixture of dour defence and pugnacious stroke making, according to Wisden's report: "Van der Byl spent forty five minutes before opening his score and three hours elapsed before he hit a boundary," it wrote. "He did not take the slightest risk though he astonished everyone when he punished Wright for twenty two in one over, including five boundaries. Next he pulled a ball into the grand stand for 6." In the second innings, Mitchell was restored as van der Bijl's opening partner, and they put on 191 for the first wicket, van der Bijl failing by three runs to become the first South African to score two centuries in a match against England. In the series as a whole, van der Bijl scored 460 runs at an average of 51.11; his was the second highest aggregate of runs for South Africa in the series, beaten only by Mitchell's 466.
Кейінгі мансап
Екінші дүниежүзілік соғыс Оңтүстік Африкадағы бәсекелестік крикетке нүкте қойды. Ван дер Бийль 1939–40 жылдары бірнеше бірінші сыныптық жастар айқасында және бірнеше жыл өткен соң соғыс кезеңіндегі бірінші сыныптық ойында ойнады, бірақ ол үшін енді Тест матчтары мен Кьюри Кубогы болған жоқ. Оның кәсібі мектеп мұғалімі болумен аяқталды, ол Кейптаундағы Епархиялық колледжінің дайындық мектебіне директор болды. Оның ұлы, Винсент ван дер Бийль, де өте бойлы адам болатын, Оңтүстік Африка және Англия командалары үшін табысты жылдам добылаушы болды, алайда оның мансабы апартеид салдарынан Оңтүстік Африканың халықаралық спорттан шеттетілуімен келіп жатты және ол Тест крикетіне қатыспады.
The Second World War brought an end to competitive cricket in South Africa. Van der Bijl played in a few first class friendly matches in 1939–40 and in a war time first class game a couple of years later, but there was no more Test or Currie Cup cricket for him. His career was as a schoolmaster and he became the headmaster of the Diocesan College Preparatory School in Cape Town. His son, Vintcent van der Bijl, another very tall man, became a successful fast bowler for teams in South Africa and England, though his career coincided with the exclusion of South Africa from international sport because of apartheid and he did not play Test cricket.