Рене Вормс: Француз ғалымы, экономист және қоғамтанушысы
René Worms
Рене Вормс (1869-1926) – французский юрист, аудитор Государственного совета. Биография, образование, научная деятельность и вклад в статистику Франции.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рене Вормс (8 желтоқсан 1869, Ренн қаласында туған – 12 ақпан 1926, Парижде қайтыс болған) – француз мемлекеттік кеңесінің тексерушісі. Ол саяси экономика профессоры Эмиль Вормстың ұлы болды.
René Worms (8 December 1869 in Rennes – 12 February 1926 in Paris) was a French auditor of the council of state. He was the son of professor of political economics, Émile Worms.
Ерте өмір және білім
Вормс өзінің туған қаласындағы лицейде, Шарльмен лицейінде және Париждегі Ecole Normale Supérieure-де білім алған (құқық докторы, 1891; әдебиет докторы және саяси және экономикалық ғылымдар докторы, 1896). Франция Институтының Моральдық және Саяси ғылымдар академиясының мүшесі болған Вормс 1897 жылы жоғары статистикалық кеңес пен 1903 жылы ауыл шаруашылығы статистикасы консультациялық комитетінің мүшесі болды, сонымен қатар көптеген ғылыми қоғамдардың мүшесі болды.
Worms was educated at the lyceum of his native city, at the Lycée Charlemagne, and at the Ecole Normale Supérieure in Paris (docteur en droit, 1891; docteur ès lettres, and docteur ès sciences politiques et economiques, 1896). Worms, who was a member of the Académie des Sciences Morales et Politiques of the Institut de France, became a member of the higher statistical board in 1897 and of the consulting committee for agricultural statistics in 1903, besides being a member of many learned societies.
Мансап
Ол өзінің заңгерлік мансабын 1891 жылы Париждегі апелляциялық сотта адвокат ретінде бастады және үш жылдан кейін мемлекеттік кеңестің аудиторы болып тағайындалды. 1897 жылдан бері коммерциялық мектептердің емтихан комиссиясында жұмыс істеп келеді. 1904 жылы теңізді зерттеу жөніндегі парламенттік емес кеңестің хатшысы, ал келесі жылы француз колониялық конгресінің хатшысы болып тағайындалды. Оның таланты 1895 жылы Париж университетінің заң факультетінде саяси экономикадан лекция оқуға тағайындалғанда университет тарапынан мойындалды. Ол бұл лауазымда 1897 жылға дейін болды, содан кейін Каендегі сол факультетте доцент болып сайланды және 1902 жылға дейін сол жерде қалды; ол 1897 жылы заң факультетінде, экономикалық ғылымдар бөлімінде және Эколь Нормаль Супьерьерде оқытушы болды, ал 1902 жылы Париждегі Коммерциялық институтының саяси экономикадан құрметті профессоры болып тағайындалды. 1893 жылы Вормс "Revue Internationale de Sociologie" журналын құрды, оның редакторы болды, кейіннен "Bibliothèque Sociologique Internationale" кітапханасын және Халықаралық әлеуметтану институтын, сондай-ақ Париж әлеуметтану қоғамын ұйымдастырды. Ол сонымен қатар жемісті жазушы, оның негізгі еңбектері: "De la Volonté Unilatérale Considérée Comme Source d'Obligations" (Париж, 1891); "Précis de Philosophie" (3-ші басылым, 1905); "Ғылыми және моральдық философияның элементтері" (ib. 1891); "Спинозаның моралі" (Моральдық және саяси ғылымдар академиясымен марапатталған; ib. 1892); "De Natura et Methodo Sociologiæ" (ib. 1896); "Organisme et Société" (ib. 1896; орыс тіліне аударма, Санкт-Петербург, 1897); "La Science et l'Art en Economie Politique" (Париж, 1896); және "Philosophie des Sciences Sociales" (3 томдық, ib. 1903-1905). Ол сонымен қатар техникалық журналдарға қысқаша зерттеулер жариялаған. Вормс яһуди дінінің адал жақтасы болды және Моль конференциясында оның қорғаушысы болып таңдалды, онда ол Алжир яһудилеріне қатысты Кремье жарлығын күшін жоюды талап еткен мүшелерге қарсы екі рет қорғады. 1905 жылдың 18 ақпанында "Құрмет легионы" орденінің кавалері болып тағайындалды.
He began his legal career as an advocate at the Court of Appeals in Paris in 1891, and was appointed auditor of the council of state three years later. He has been on the examining board for commercial high schools since 1897. In 1904 he was the secretary of the extra parliamentary board of marine investigation, and in the following year was appointed recording secretary of the French colonial congress. His talents found university recognition in 1895, when he was appointed lecturer on political economy in the faculty of law of the University of Paris. He held this position until 1897, when he was chosen associate professor in the same faculty at Caen, remaining there until 1902; he was instructor in the faculty of law, section of economic sciences, and in the Ecole Normale Supérieure in 1897, and was appointed in 1902 honorary professor of political economy at the Commercial Institute, Paris. In 1893 Worms established the "Revue Internationale de Sociologie," of which he became the editor, and later founded the "Bibliothèque Sociologique Internationale," besides organizing the Institut International de Sociologie and the Société de Sociologie de Paris. He is, furthermore, a prolific writer, his principal works being as follows: "De la Volonté Unilatérale Considérée Comme Source d'Obligations" (Paris, 1891); "Précis de Philosophie" (3d ed. 1905); "Eléments de Philosophie Scientifique et de Philosophie Morale" (ib. 1891); "La Morale de Spinoza" (crowned by the Académie des Sciences Morales et Politiques; ib. 1892); "De Natura et Methodo Sociologiæ" (ib. 1896); "Organisme et Société" (ib. 1896; Russian translation, St. Petersburg, 1897); "La Science et l'Art en Economie Politique" (Paris, 1896); and "Philosophie des Sciences Sociales" (3 vols., ib. 1903 5). In addition he has contributed briefer studies to technical magazines. Worms was a devoted adherent of Judaism, and was chosen as its apologist at the Mole conference, where he twice defended the decree of Crémieux regarding the Jews of Algeria against those members who demanded its repeal. He was created a chevalier of the Legion of Honor Feb. 18, 1905.