Калифорния штатының теміржол мұражайындағы локомотив

Кіріспе

Локомотив

Калифорния штатының теміржол мұражайында сақталған 4-2-4T бу локомотиві.

C. P. Huntington – АҚШ-тың Калифорния штаты, Сакраменто қаласындағы Калифорния штатының теміржол мұражайында тоқтап тұрған 4-2-4T бу локомотиві. Бұл Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы сатып алған алғашқы локомотив, оған сол темір жолдың 1-ші нөмірі берілген, және ол оны құрған «Үлкен Төрттік» бірінің құрметіне аталған.

Тарих және мансап

C. P. Хантингтон бастапқыда 1863 жылы Central Pacific Railroad (CP) компаниясы сатып алды, ол теміржолдың 3-ші локомотиві болды, оның ілесуші локомотиві T. D. Джуда (CP No. 4) еді. Бұл CP-ның Гов. Стенфорд (No 1, Norris Locomotive Works компаниясымен салынған) және Pacific (No 2, Mason Machine Works компаниясымен салынған) локомотивтерінен кейінгі үшінші локомотиві болды. Локомотив Оңтүстік Тынық мұхиты компаниясының үшінші президенті Коллис П. Хантингтонның құрметіне аталған. CP локомотивті 1864 жылдың 15 сәуірінен бастап Солтүстік Америкадағы бірінші трансконтиненталдық теміржолдың батыс бөлігін салу кезінде пайдаланды. Оңтүстік Тынық мұхиты (SP) компаниясы 1871 жылдың 5 ақпанында CP-ден C. P. Хантингтонды сатып алып, оған 1-ші нөмірін берді және оны Солтүстік Калифорнияда жеңіл жұмыстарда пайдаланды. Локомотив екі рет қайта жаңартылды, алғаш 1873 жылы жаңа клапандармен, ал 1888 жылы CP-ның Сакраменто шеберханаларында жасалған жаңа қазанмен. 1888 жылы локомотив алғаш рет Сакраментода көпшілік назарына ұсынылды. SP компаниясының 1891 жылғы қайта нөмірлеу жоспарында C. P. Хантингтонға 1001 нөмірі тағайындалды. Локомотив 1901 жылы теміржол бойындағы шөп өртейтін машина ретінде қайта пайдалануға берілгенге дейін біраз уақыт қоймада сақталды. Оның шөп өртейтін машина ретінде пайдалануы қанағаттандырмайтындықтан, локомотив қайтадан активті қызметтен алынды. 1910 жылы C. P. Хантингтон қайтадан қайта құрылды және SP компаниясының машина жасау шеберханаларында бірнеше жыл сақталды. 1914 жылы локомотивтің бұзылуына жақын болды, бірақ SP басшылығы оны 1915 жылы Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесінде көрсету үшін косметикалық жөндеуден өткізіп сақтап қалды. 1939 жылдың 3 мамырында C. P. Хантингтон Лос-Анджелес Юнион вокзалының салтанатты ашылуына қатысты. Өзінің күшімен жұмыс істейтін Хантингтон, көптеген жанкүйерлердің алдынан жаңа салынған жолаушылар терминалына қарай шеру жасады, сонымен қатар әйгілі 4-4-0, Virginia & Truckee 22, Inyo (әлі де Union Pacific түсімен боялған, Сесил Б. Демилдің 1939 жылғы фильмінің түсірілімінен алынған, ол екі күннен кейін көрсетілді) және Southern Pacific 4120, үлкен AC 5 кластың 4-8-8-2 кабиналық локомотивтері де болды. Бұл сәт Disney аниматоры және өмір бойы пойыздарға құмар болған Уорд Кимбаллмен фильмге түсірілді, және бұл локомотивтің бумен жұмыс істейтін жалғыз белгілі кадрларының бірі болуы мүмкін. Southern Pacific компаниясы 1964 жылы локомотивті Калифорния штатына сыйға тартты. Локомотив Сакраментодағы Стоктон бульварындағы ескі мемлекеттік жәрмеңке алаңында қойылды, онда ол 1970 жылға дейін сақталды, содан кейін Southern Pacific компаниясының Сакраменто шеберханаларында қайта жаңартылып, 1979 жылы Олд Сакраментодағы Central Pacific Railroad Passenger Station станциясына орналастырылды. 1981 жылы ол жаңадан ашылған Калифорния штатының теміржол мұражайына көшірілді, онда ол қазір тұрақты түрде көрсетілуде.

C. P. Huntington was originally purchased by Central Pacific Railroad (CP) in 1863 as that railroad's number 3, along with its sister engine T. D. Judah (CP no. 4). It was CP's third locomotive after Gov. Stanford (number 1, built by Norris Locomotive Works) and Pacific (number 2, built by Mason Machine Works). The locomotive is named in honor of Collis P. Huntington, the third president of the Southern Pacific Company (parent company of Southern Pacific Railroad). CP used the locomotive beginning on April 15, 1864, during construction of the western portion of the First transcontinental railroad in North America. Southern Pacific (SP) purchased C. P. Huntington from CP on February 5, 1871, gave it their number 1, and used it in light service in northern California. It was rebuilt twice, first in 1873 with new valves and again in 1888 with a new boiler built by CP's Sacramento shops. In 1888 the locomotive was also put on public display for the first time in Sacramento. In SP's 1891 renumbering plan, C. P. Huntington was assigned road number 1001. The locomotive was placed in storage for some time until it was rebuilt for use as a lineside weed burner in 1901. Its use as a weed burner proved unsatisfactory and the locomotive was again removed from active service. In 1910, C. P. Huntington was again rebuilt and it was then kept at SP's machine shops where it remained for a few years. The locomotive was nearly scrapped in 1914; it was spared this fate by SP management so that it could be displayed at the Panama–Pacific International Exposition in 1915 after a cosmetic restoration. On May 3, 1939, C. P. Huntington participated in the grand opening ceremonies for the Los Angeles Union Station. Operating under her own steam, the Huntington was paraded past large, cheering crowds to the newly completed passenger terminal, along with several other engines, including the famous 4 4 0, Virginia & Truckee 22, the Inyo (still painted in Union Pacific livery, from the filming of Cecil B. DeMille's 1939 movie of the same name, which premiered two days later), and Southern Pacific 4120, a massive AC 5 class 4 8 8 2 cab forward. The moment was captured on film by Disney animator and lifelong train enthusiast, Ward Kimball, and may be some of the only known footage of the engine under steam. Southern Pacific donated the engine to the State of California in 1964. The locomotive was placed on display at the old state fairgrounds on Stockton Boulevard, in Sacramento, where it remained until a 1970 refurbishing at Southern Pacific's Sacramento Shops, when it was placed in the Central Pacific Railroad Passenger Station in Old Sacramento in 1979. In 1981 it was moved into the newly opened California State Railroad Museum, where it now remains on static display.

Жұмыс істейтін репликалар

Chance Rides 1961 жылы 2 футтық тар рельсті C. P. Huntington локомотивін жасауды бастады. Бұл локомотивтер газ, дизель, пропан немесе электр қозғалтқыштарымен жұмыс істей алады; 2024 жылға қарай тек электр моделі ғана ұсынылады. Оның жетек дөңгелектері қуаттандырылмаған, бірақ рельстерде еркін айналады, ал жалған поршеньдердің ішінде және сыртында жалған жетектер қозғалады. Күштің орнына алдыңғы және артқы шассилер қамтамасыз етеді. Кейбір иелері техникалық қызмет көрсетуді жеңілдету үшін жалған жетек дөңгелектерін алып тастауды жөн көреді. 2024 жылға дейін 400-ден астам данасы жасалған C. P. Huntington, Allan Herschell компаниясы 1970 жылы Chance Industries компаниясына біріккеннен және S 24 Iron Horse пойыздың өндірісі тоқтатылғаннан бері ең танымал саябақ пойзы болып табылады. Көптеген саябақтар бу локомотивтерін C. P. Huntington локомотивтерімен алмастырды, себебі оларды күтіп ұстау және пайдалану оңай. Локомотивтер мен вагондарды әртүрлі жолдармен өзгертуге болады. C. P. Huntington-дың жұмыс істейтін көшірмелерін Western Train Co. (бұрынғы Katiland Trains) шығарады, сонымен қатар ескі C. P. Huntington локомотивтерін гидростатикалық дизель қуатына түрлендіреді.

Танымал мәдениетте

C. P. Хантингтонның ерекше дизайны "Тауды бағындырған локомотив" ертегісінің көптеген иллюстрацияларындағы бейнесіне әсер етті.