Кіріспе

Португалия мен Испаниядағы өзен, Ямайкадағы өзен. Миньо (Minu) немесе Миньо (Mino) – Галисиядағы ең ұзын өзен. Ол Испания мен Португалия арасындағы халықаралық шекараның бір бөлігін құрайды. Су шығыны көлемі бойынша Дуро, Эбро және Тежу өзендерінен кейін Иберия түбегіндегі төртінші ірі өзен. Миньо өзені жүзімдіктер мен егістік жерлерді суарады және гидроэлектр энергиясын өндіруге пайдаланылады. Бұл өзен Испания-Португалия шекарасының бір бөлігін де белгілейді. Көне ағылшын карталарында Мино деп көрсетілген. Миньо өзенінің бастауы Галисиядағы Луго қаласының солтүстігінде, Педрегал де Иримия деген жерде орналасқан. Шамамен 300 км-ден кейін, өзен осы ежелгі рим қаласының қабырғаларынан оңтүстікке қарай ағып өтеді, орташа су шығыны 42 м³/с құрайды, содан кейін Оуренсе қаласының солтүстігінде кеңейген аңғар арқылы оңтүстікке қарай ағып түседі. Өзен Портомариннен Фриераға дейінгі су қоймаларында жиналады. Оның бойында келесі су қоймалары орналасқан: Белесар (196 млн м³), Пиарес (165 млн м³), Велле (99 млн м³), Кастрело (138 млн м³) және Фриера (75 млн м³). Оуренседен солтүстікке қарай, Ос Пеарес тұсында Миньо өзені 102 м³/с су шығынымен негізгі саласы – Силь өзенінен (184 м³/с) су алады. Оренседен өткеннен кейін, Рибадавия қаласының жанында Фриерада үлкен бөгет орналасқан, ол Ribeiro DOP шараптарымен әйгілі (аталған өңірдің атымен). Бұл жерде Миньо өзенінің су шығыны орташа есеппен 316 м³/с құрайды. Содан кейін өзен оңтүстік-батысқа қарай ағып, Мельгасо маңында Португалия шекарасына жетеді. Галисия арқылы шамамен 340 км ағып өткеннен кейін, Миньо Португалиямен шамамен 110 км шекараны белгілейді, көбінесе батысқа қарай. Аңғар – шұрайлы, жасыл шаруашылық аймақ, онда жыл мезгіліне байланысты жүгері, картоп, кәдігі көкбас, тіпті киви жемісі немесе қарапайым шөп өсіріледі. Егістіктердің, өзендердің және бақтардың жиегінде, барлық қолда бар жерде, осы аймаққа тән "Vinho Verde" және Ribeiro шараптарын өндіретін жүзімдіктер өседі. Осы шараптардың ең жақсы сорттары – португал тілінде Альвариньо, испан және галисия тілінде Альбариньо – Монсао, Арбо және Мельгасо аймақтарында өндіріледі. Ортағасырлық Мельгасо және Монсао қалаларынан өтіп, Миньо испандық Туи және португалдық Валенса-ду-Миньо қалаларын бөліп тұрады, бұл қалалар маңызды көпірді қорғаған. Екі қалада да бекіністер сақталған және олар ұлттық ескерткіштер болып табылады. Миньо Атлантика мұхитына Галисияның А-Гуарда және Португалияның Каминья арасында 420 м³/с орташа су шығынымен құяды.

География

Өзен Педрегал-де-Иримиядан басталады, Луго провинциясының солтүстік-шығысында, теңіз деңгейінен жоғары, Мэйра қаласынан өтеді және А Пасториза муниципалитетіндегі Фонминха лагунасына жетеді. Лагуна тарихи түрде (және қателікпен) Минхоның бастауы ретінде қарастырылған. Өзен Галисия массиві, Кантабрия таулары және Леон таулары арқылы ағып өтеді, бұл Иберия түбегіндегі ең жаңбырлы аймақтардың екеуі. Жоғарғы ағысы Биосфералық қорық деп жарияланған. Алғашқы 64 шақырым Луго (Террача) платосын кесіп өтеді, оның биіктігі теңіз деңгейінен жоғары. Басты салалары: Силь, Нейра, Авия, Барбантиньо, Бубал, Арнойя өзендері.

Этимология

Э. Баскуастың сөзіне қарағанда, "Миньо" Миниус және Минеус атауларымен тіркелген. Бұл ежелгі еуропалық гидронимияға жататын түрі және *mei индоевропалық түбірінен ("жүру, бару") шыққан.

Аңыздар, дәстүрлер және ырымдар

Ауызша дәстүрде Рио-Миньо бассейнінде мекендеген галициялық мифологиялық кейіпкерлер туралы әңгімелер кездеседі, мысалы, өзенде өмір сүрген феициралар (құпия білушілер), су алабындағы құдықтарда қоныстанған Xarcos және құрлықта да, суда да өмір сүре алатын екі жақты балық адамдар.