Кіріспе

Федерико Феллинидің 1976 жылғы «Касанова» фильмі – режиссер Федерико Феллинидің Бернардино Заппонимен бірлесіп жазған сценарийі негізінде түсірілген, Дональд Сазерленд ойнаған 18 ғасырғы Венециялық авантюрист және жазушы Джакомо Касанованың өмірбаянынан бейімделген итальяндық сюрреалистік эротикалық тарихи драма. Фильм Касанованың өмірін сексуалдық еркіндікке деген саяхат ретінде және оның «өмірінің махаббаты» Генриеттамен (Тина Омонт ойнады) қарым-қатынасын көрсетеді. Сюжет Касанованың басынан өткен оқиғаларды бейтарап, жүйелі түрде баяндайды, ол құрметке деген құштарлығы оның қарапайым құштарлықтарымен үнемі құлдырайды. Римдегі Cinecittà студиясында түсірілген бұл фильм «Ең жақсы костюм дизайны» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлық Данило Донатиге берілді. Феллини мен оның әріптесі Бернардино Заппони «Ең жақсы бейімделген сценарий» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ие болды. Сонымен қатар фильм «Ең жақсы костюм дизайны» және «Ең жақсы өндіріс дизайны» номинациялары бойынша BAFTA сыйлығын, ал «Ең жақсы музыка» номинациясы бойынша «Давид ди Донателло» сыйлығын жеңіп алды.

Сюжет

Казанова Венеция аралдарының біріне барып, бай байлаушының қызығушылығы үшін жалған монахпен жыныстық қатынасқа түседі. Касанова алхимияны зерттеуге және оның одан әрі жоспарларына қызығушылық танытпағандықтан, оның көңілі қалады. Касанова құрлықта қайықтап жүргенде, жоғары сот оны тұтқындап, соттап, әйгілі азғындығы үшін түрмеге қамап қояды. Түрмеде болған кезінде Касанова өзінің тігіншімен, кейіннен оның кіші қызметкерлерінің бірі Анна Мариямен болған қарым-қатынасын еске алады. Касанова түрмеден шатыр арқылы қашып кетеді және Венециядан жер аударылады, Париждің мадам д'Урфе сотына әкелінеді. Касанованың алхимия туралы біліміне таңданып, қарт әйел өзінің жан дүниесін еркекпен ырымдық қатынас арқылы өзгерткісі келеді. Қалай болғанда да, Касанова өзінің досы болған ағасына кездеседі. Екі жылдан кейін Форлиде Касанова, әдемі жас әйел Генриетті қамқорлауға кіріскенде, Дю Буаның сарайсына көшіп келеді. Ғашықтар бір-біріне адал болуға ант береді, бірақ келесі күні таңертең Генриетті жоғалтады. Дю Бу Касановаға алыс соттың елшісі Генриетті қайтарып алғанын және Касанованың оны іздемеуін сұрағанын айтады. Лондонда Касанованы екі әйел тонап, ол өзін-өзі Темзаға батырып өлтіруге тырысады. Ол гигант пен екі жұлдызды көру арқылы алаңдап, оларды мұздақ жәрмеңкесіне ертіп барады. Казанова Римдегі Лорд Талу сарайының бір тойына қатысады, онда ол бір сағат ішінде қанша оргазмға ие бола алатыны туралы ставкаға ұтып алады. Бернде ол алхимиктің қызы Изабелланы жақсы көреді, ол онымен Дрезденге бару үшін кездесуді сақтамайды; Касанова оның орнына ол қамалып қалған жатақханада органияға қатысады. Дрезденде ол театрдан алыстаған анасымен қысқаша кездеседі. Содан кейін ол Вюртембергтегі соттың алдына келеді, онда оның жазушы / өнертапқыш ретінде маңызды қабылдануға деген тілегі соттың оргиастикалық, жауыз табиғатымен бұзылады. Бұл жерде ол Росальбамен кездеседі, ол механикалық қуыршақпен бірге би билейді, кейін жыныстық қатынасқа түседі. Уақыт өте келе Касанова қартайған шағында граф Валдштейннің Дукстағы сарайының кітапханашысы болып қызмет етеді. Касанова үшін қалада өмір ашудан да көп, өйткені ол мазақ пен жеккөрушілікке ұшырайды. Қанынан арылған, қанға батқан Казанова креслода тұрып, соңғы түсін баяндайды. Бұл түсінде Казанова Венецияға оралды. Ол бұрынғы сүйіктілерінің арбақтарын қуып жүр, олардың барлығы жоғалып кетеді. Бірде ол бір үлкен көліктің арбасына мініп, онымен бірге жүруге шақырады. Ақыры ол Росальбамен, механикалық қуыршақпен, тағы да кездеседі және олар бір-бірімен билейді.

Өндіріс

Феллинидің "Казанова" фильмі символикалық, өте стильді декорациясы және басты рөлге Дональд Сазерлендтің тартылуымен ерекшеленеді. Феллинидің кейіпкерге деген наразылығы жақсы құжатталған, тіпті бір сұхбатында ол Касанованың өміріндегі "бос кеңістікті" ашу туралы айтқан. Продюсер Дино Де Лаурентис Роберт Редфордты Касанова рөліне ұсынған, бірақ Феллини оны рөлге бекітуден бас тартқан. Джек Николсон, Марчелло Мастроянни, Альберто Сорди және Джан Мария Волонте де осы рөлге үміткер болған. Де Лаурентис жобадан бас тартып, Феллини продюсер Альберто Грималдимен жаңа келісімге келгеннен кейін Сазерленд рөлге қабылданды. Феллини одан басын қырып, жасанды мұрын мен жақ сүйегін тағуды талап етті, осылайша оған ерекше келбет беруді көздеді. Фильм ағылшын және итальян тілдерінде түсірілді, бұл Феллинидің ағылшын тіліндегі тұңғыш фильмі болды. 1975 жылдың 27 тамызында Тибуртинодағы Technicolor лабораториясынан 70 таспа, соның ішінде түсірілімдердің алғашқы үш аптасы ұрланып кеткендіктен, Феллини фильмнің бөліктерін, оның ішінде Венеция карнавалының әсем көрінісін қайта түсіруге мәжбүр болды. Ұрылар Пазолинидің "Сало, немесе Содомның 120 күні" (1975) фильміне қызығушылық танытқан көрінеді, сонымен қатар осы фильмнің бір бөлігі және Дамиано Дамианидің "A Genius, Two Partners and a Dupe" (1975) спагетти-вестернінің жартысы да ұрланды. Чести Морган мен Барбара Стил де фильмде түсірілді, бірақ олардың эпизодтары соңғы монтаждан алынып тасталды. Музыка авторы – Феллинимен жиі жұмыс істейтін Нино Рота.

Марапаттар

Сыйлық беру жылы Санаты Жеңімпаз(дар) Нәтиже Сілтеме (ерекшелеу) Оскар сыйлығы 1977 Ең үздік сценарий (басқа материал негізінде) Федерико Феллини және Бернардино Заппони Ең үздік костюм дизайны Данило Донати Дэвид ди Донателло Ең жақсы музыкалық қойылым Нино Рота Британдық кино академиясының сыйлығы 1978 Ең жақсы операторлық жұмыс Джузеппе Ротуно Ең үздік костюм дизайны Данило Донати Ең жақсы өндіріс дизайны