Евген Ф. Макдональд: Zenith радиокорпорацияның негізін қалаушысы
Eugene F. McDonald
Юджин Ф. Макдональд (1886-1958) – Zenith Radio құрылтайшысы, АҚШ-тың танымал радио және электроника өндірушісі. Өмірбаяны, жетістіктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Юджин Ф. Макдональд (1886–1958) 1921 жылы Zenith Radio радио-электроникалық өндірістің ірі американдық кәсіпорнының негізін қалады, ол XX ғасырдың көп бөлігінде жұмыс істеді.
Eugene F. McDonald (1886–1958) founded Zenith Radio in 1921, a major American radio and electronics manufacturer for most of the twentieth century.
Ерте өмір
Юджин Ф. Макдональд-младший 1886 жылдың 11 наурызында Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласында Фрейзер Макдональд пен Бетти Мэй Томпсон Макдональдтың ұлы болып дүниеге келді. Ол мектеп оқушысы кезінде электр есептегіштерін оқып, алғашқы ақшасын тапқан. Макдональдқа мектеп ұнамады, сондықтан орта мектепте екінші курсты бітіргеннен кейін Франклин автомобиль компаниясында фабрика жұмысына орналасты. 1904 жылы Чикагоға көшіп келіп, Франклин автокомпаниясында автомобиль сатушысы болды және бірде жарнамалық әрекет ретінде Грант паркіндегі генерал Джон Логан ескерткішінің сатыларымен көлікті айдап шықты – фотографтың куәлігінде және оны тұтқындауға полиция қызметкері келді. Ол полиция қызметкеріне тұтқындағаны үшін 10 доллар төледі. 1904 жылы ол Сиракузадағы компанияда жұмыс істеуге кірісті. Ол сату және жарнама салаларында тез өрлеп, өзін таныстырды. 1910 жылы ол Чикагоға қайтып оралып, досының автомобильдің автостартерін өндіруді жоспарлаған жедел бизнесіне қосылды. Бизнес сәтті болмады және Макдональд инвестициясын жоғалтты. 1911 жылы ол Детройтте қолданылған автомобильдерді сатумен айналысты, ал 1912 жылдың соңына қарай жаңа және қолданылған автомобильдерді сатып алуға арналған несиелік қаржы компаниясын құрды – бұл тауар бұрын несиеге қолжетімді болмаған. Ол жұмыс істейтін адамдарға автомобиль сатып алу үшін төлем жоспарын ұсынған алғашқы адам болды.
Eugene F. McDonald Jr. was born March 11, 1886, in Syracuse, New York, the son of Frazier McDonald and Betty May Thompson McDonald. He earned his first money while a schoolboy by reading electric meters. School did not appeal to McDonald, and at the end of his sophomore year in high school he left school to take a factory job with the Franklin Automobile Company. Moving to Chicago in 1904, he became an automobile salesman with the Franklin Auto Company and, as a publicity stunt, once drove a car up the steps of the General John Logan Memorial in Grant Park—with a photographer present and a policeman there to arrest him. He paid the policeman $10 for the arrest. In 1904, he began working for the company in Syracuse. He quickly rose in the sales and promotion areas and made a name for himself. In 1910, he moved back to Chicago to join a speculative business of a friend of his who wished to manufacture an automobile self starter. The business did not succeed and McDonald lost his investment. In 1911, he was in partnership in Detroit selling used cars, and by the end of 1912 had begun a credit finance company for the purchase of new and used cars, a commodity that had previously not been available on credit. He was the first to offer working people a payment plan for the purchase of an automobile.
Әскери қызмет
1917 жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, ол теңіз-әскери барлау қызметіне қабылданып, ақырында командир-лейтенант атағын алды. Оның лауазымға тағайындалуына себеп, ол теңіз күштерінде радио және телефон әңгімелерін жазуға арналған құрылғы – "телеграфон" қағидатын түсінгені және оның өндірушісі бизнестен шығып кеткені болды. Ол 1919 жылға дейін қызметте болды, бірақ 1939 жылға дейін Теңіз резервінде қызметін жалғастырды. USNR-ден зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол өмірінің соңына дейін командир-лейтенант атағын сақтап қалды.
When the United States entered World War I in 1917, he enlisted in the Naval intelligence service and eventually became a lieutenant commander. His commission came about as he understood the operation a device used in the Navy for recording radio and telephone conversations – the "telegraphone" – and the manufacturer was no longer in business. He remained in the service until 1919 but continued service in the Naval Reserve until 1939. He kept the title of lieutenant commander for the rest of his life, having retired at the rank from the USNR.
Zenith радио корпорациясының құрылуы
Ол Ральф Мэтьюс пен Карл Хассельге қосылды, олардың үшеуі 1923 жылы «Zenith Corporation» (бұрынғы Чикаго радио лабораториялары) компаниясын құрды. Олар 9ZN әуесқойлық станциясының шақыру белгілерінен ZN сауда таңбасын жасады. Компания Ұлы депрессиядан аман қалды және көп ұзамай радио өндірушілердің арасында жетекші орынға ие болды. Сонымен қатар Макдональд барлаушы және авантюрист ретінде мансап бастады, ол Zenith өнімдерін жариялап, сатуды жаңа рекордтарға жеткізді. Ол Ұлттық радио хабар таратушылар қауымдастығын құрып, оның тұңғыш президенті болды және қысқа толқынды радионың дамуына үлкен үлес қосты. Дональд Б. Макмиллан Арктикаға сапар жасағанда, оған «Zenith Corporation» ұсынған хабар таратушылармен және қабылдағыштармен жабдықталды. «Ол радио мүмкіндіктерін халықаралық байланыс, кемеден жағаға хабарласу, радар, VHF және UHF теледидарына дейін кеңейтті». Компанияның ұраны: «Атауы жазылмас бұрын сапасы кепілдік беріледі». «Zenith Corporation» – ұлы компания және басқаларға үлгі боларлық жақсы мысал. Ұлы депрессия кезінде Zenith қызметкерлері компанияны сақтап қалу үшін жалақысын төмендетіп, ұзақ сағаттар бойы жұмыс істеді. Экономика жақсарған кезде ком. Макдональд оларды компания акцияларымен және пайданың үлкен үлесімен сыйлады. Ол 1920 жылы радио бизнесінен ақша табуға болатынын білгеннен кейін осы салаға қызығушылық танытты. Алайда, Эдвин Армстронгтан өндіріс лицензиясын алу қажет болды, ал олардың шығарылуы мерзімсіз тоқтатылған еді. Бірақ 1921 жылы ол Чикаго радио зертханасының негізін қалаушылар Карл Хассель және Ральф Мэтьюспен серіктестікке кірді. «Znith» сауда таңбасымен бұл компания Армстронгтың құнды лицензиясына ие болды, бірақ тапсырыс кітапшасының талаптарын қанағаттандыру үшін кеңейтуге жеткілікті қаражаты болмады. Макдональд бас менеджер болып тағайындалды және серіктестік 1923 жылы Zenith Radio Corporation ретінде ресми тіркелді. 1927 жылға қарай компания өзінің RCA өндіріс лицензиясын алуға жеткілікті үлкен болды. Макдональд харизматикалық көшбасшылық стилімен танымал болды, ал 1958 жылы болған күтпеген өлімі «компания жоғарғы жағында таланттардың жетіспеуіне» себеп болды деген хабар тарады.
He joined with Ralph Matthews and Karl Hassel, the three of them incorporating the Zenith Corporation (formerly Chicago Radio Labs) in 1923. From the call letters of their amateur station, 9ZN, they developed the trade name of ZN th. The company survived the Great Depression and was soon the leader of radio manufacturers. At the same time McDonald launched a career as an explorer and adventurer that publicized the Zenith products and sent sales to new records. He formed and was the first president of the National Association of Broadcasters and pioneered the development of the short wave radio. When Donald B. MacMillan made his Arctic trip he was equipped with transmitters and receivers supplied by the Zenith Corporation. "He expanded the radio medium into international communications, ship to shore, radar, and VHF and UHF television." The company slogan was: "The quality goes in before the name goes on." The Zenith Corporation was a great company and a good example to others. During the Great Depression, Zenith employees took less pay and worked longer hours to keep the company alive. As the economy improved, Comdr. McDonald rewarded them with additional shares in the company and a larger portion of its profits. He became interested in the radio business in 1920 upon learning that there was money to be made in it. However, it was necessary to hold a manufacturing license from Edwin Armstrong and issuance of these had been suspended indefinitely. However, in 1921 he entered into a partnership with the founders of the Chicago Radio Laboratory, Karl Hassel, and Ralph Matthews. Under the tradename "Z nith", this company held a valuable Armstrong license but lacked funds for expansion to meet the demands of their order book. McDonald was appointed general manager and the partnership was formally incorporated in 1923 as the Zenith Radio Corporation. By 1927, the company was large enough to secure its own RCA manufacturing license. McDonald was well known for his charismatic leadership style, and his unexpected death in 1958 reportedly "left a void of talent at the top" of the company.
"Zenith" теледидар қашықтан басқаруын таныстырады
RCA радио өндірушілерін авторлық төлемсіз теледидар жасауға ынталандыру саясаты 1940 жылдардың соңында Zenith Radio компаниясын теледидар бизнесіне енгізді. Рекламаға қарсылығы зор болған Макдональд Zenith компаниясының пульт жасап сатуын қалады. 1950 жылы Zenith теледидарға сымдар арқылы қосылатын "Жалқау сүйектер" деп аталған қашықтан басқару құралын ойлап тапты. Келесі жетістік – Юджин Полли жобалаған "Flashmatic" (1955) сымсыз пульт, ол теледидарға (жарыққа сезімтал құрылғысы бар) станцияны өзгерту үшін жарық сәулесін сигнал ретінде жіберді. Бір мәселе – күндіз сезімталдығы төмендеді. 1956 жылы Zenith Макдональдтың "Командир" лақап атымен аталатын пульт шығара бастады және оны "Ғарыш командасы" деп атады. Бұл жаңа технология теледидарға ультрадыбыстық сигнал жіберіп, оны тек сол сигналға сезімтал шағын микрофон арқылы қабылдады. Бағасы 259,95 доллар болғандықтан, бұл шынымен де үлкен сәнділік тауар еді.
RCA's promoting radio manufacturers to build televisions with its no royalty policy got Zenith Radio into the TV business during the end of the 1940s. McDonald, whose aversion to commercials was well known, wanted Zenith to produce and sell a remote control. In 1950 Zenith came up with a remote control called the "Lazy Bones" which was connected with wires to the TV set. The next development was the "Flashmatic" (1955), designed by Eugene Polley, a wireless remote control that used a light beam to signal the TV (with a photosensitive pickup device) to change stations. One problem was that during the daytime the sensitivity degraded. In 1956 Zenith began producing a remote control named after McDonald's nickname "The Commander" and calling it the "Space Command". This new technology worked by sending an ultrasonic tone to the TV set, where it was picked up with a miniature microphone sensitive to only that tone. At the cost of $259.95, it was truly a luxury item.
Отбасылық өмір туралы қоғамдық хабарламалар
Макдональд бұрынғы Инез Риддлге үйленді, бірақ олар 1947 жылы ажырасты. 1962 жылы, командир қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң, оның бұрынғы әйелі Инез Риддл Макдональд Нил ажырасуды жоюға тырысты. Бұл ұзақ және жағымсыз сот процесі жергілікті газеттерде жарияланды. Балалары анасының жағына шықты, бірақ соңында оның өтініші қабылданбады. Макдональдтың мүлкі 30 миллион долларға бағаланды, бірақ одан да төмен бағалар да болды. Шешімнің мәліметтері (Макдональд пен Нил ісі) 1962 жылы тіркелді. Бұл оның бұрынғы әйелі талап еткен талаптарға қарсы шешім болды. Иллинойс сотының шешімін мына сілтемеден көруге болады: Макдональд-младший Нилге қарсы. Осы некеде екі бала дүниеге келді: қызы Жан Марианна және ұлы Евгений Макдональд III. Ұлы "Шторми" деп аталды, ол 1965 жылдың 6 ақпанында өзін-өзі атқаннан көз жұмды. Оның денесі Аризонадан Чикагоға әкелінді, онда жерлеу рәсімі өтті. Өлімінен бұрын ол Вирджиния Бейкерге қысқа уақытқа үйленді. Arizona Daily Star газетінен алынған мәліметтермен танысу үшін мына сілтемеге өтіңіз: The Stormy McDonald Mystery. Евгений Макдональд III және оның анасы Инез Риддл Макдональд Нилдің суреттері бар Reading Eagle газетінен бір жыл өткен соң (1966 жылдың 13 ақпаны) жарияланған тағы бір мақаланы мына сілтемеден көруге болады: The Boy Who Had Everything.
McDonald married the former Inez Riddle but they divorced in 1947. In 1962, four years after the commander's death, his former wife Inez Riddle McDonald Neale sought to have the divorce set aside. There was a long and ugly trial played out in the local newspapers. The children sided with the mother but she was finally denied her request. The McDonald estate was estimated to be worth $30 million, but there were also lower estimates. Details of the decision were (McDonald v Neale) filed in 1962. It was ruled against claims his former wife petitioned for. The Illinois court ruling can be seen at this link McDonald Jr vs Neale. There were two children born to the marriage: daughter Jean Marianne and son Eugene McDonald III. The son was known as "Stormy" died from a self inflicted gunshot wound on February 6, 1965. His body was brought back to Chicago from Arizona, where a funeral service was conducted. Prior to his death he was briefly married to Virginia Baker. For details transcribed from the Arizona Daily Star newspaper go to the link The Stormy McDonald Mystery Another article written a year later (February 13, 1966) from the Reading Eagle newspaper with photos of Eugene McDonald III and his mother Inez Riddle McDonald Neale can be seen at this link The Boy Who Had Everything.