«Арман қыздары» фильмі туралы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

2006 жылы Билл Кондонның түсірген фильмі
DreamWorks Pictures
Paramount Pictures
| ел = АҚШ
| тіл = ағылшын тілі
| бюджет = $75–80 миллион

2006 film by Bill Condon

DreamWorks Pictures
Paramount Pictures
| country = United States
| language = English
| budget = $75–80 million

Dreamgirls debuted in four special road show engagements starting on December 4, 2006, before its nationwide release on December 15, 2006. Curtis is a slick Cadillac dealer turned record executive who founds the Rainbow Records label and shows ruthless ambition in his quest to make his black artists household names with white audiences. At first romantically involved with Effie, Curtis takes a professional and personal interest in Deena after appointing her lead singer of the Dreams in Effie's place. Beyoncé Knowles as Deena Jones; based upon Motown star and lead Supremes member Diana Ross, Deena is a very shy young woman who becomes a star after Curtis makes her lead singer of the Dreams. This, as well as her romantic involvement and later marriage to Curtis, draw Effie's ire, though Deena realizes over time she is a puppet for her controlling husband. Eddie Murphy as James (Jimmy) "Thunder" Early; inspired by R&B/soul singers such as James Brown, Jackie Wilson and Marvin Gaye, is a good natured background singer with the Dreams who falls deeply in love with the married Jimmy Early and becomes his mistress. Keith Robinson as Clarence Conrad (C. C.) White; inspired by Motown vice president, artist, producer, and songwriter Smokey Robinson, Effie's soft spoken younger brother, a singer songwriter, serves as the main songsmith for first the Dreams and later the entire Rainbow roster. Sharon Leal as Michelle Morris; based upon three Supremes members Cindy Birdsong, Lynda Laurence, and Susaye Greene, Curtis' secretary who replaces Effie in the Dreams and begins dating C. C.
Hinton Battle as Wayne, a salesman at Curtis' Cadillac dealership who becomes Rainbow's first record producer and Curtis' henchman. Mariah I. Wilson as Magic White, Effie's daughter
Yvette Cason as May, Deena's mother
Ken Page as Max Washington
Michael Leon Wooley as Tiny Joe Dixon
Loretta Devine as Jazz Singer. Devine originated the role of Lorrell in the 1981 stage production. John Lithgow as Jerry Harris, a film producer looking to cast Deena
John Krasinski as Sam Walsh, Jerry Harris' screenwriter/film director
Esther Scott as Aunt Ethel, Curtis' aunt
Bobby Slayton as Miami Comic
Dawnn Lewis as Melba Early, James' wife
Jaleel White as Talent Booker at the Detroit Theatre talent show
Fatima Robinson (the film's choreographer) as a member of the Stepp Sisters
Rory O'Malley as Dave
Laura Bell Bundy as Sweetheart
Cleo King as Janice
Eddie Mekka as Club Manager
Robert Cicchini as Nicky Cassaro
Robert Curtis Brown as Technical Director
Gregg Berger as Chicago Deejay
Paul Kirby as Promo Film Narrator (voice)
Yvette Nicole Brown as Curtis' Secretary

Dreamgirls 2006 жылдың 4 желтоқсанында басталған төрт арнайы көрсетімде тұңғыш рет көрсетілді, ал 15 желтоқсан 2006 ж. бүкіл ел бойынша кеңейтілді. Кертис – Cadillac дилері, кейін рекорд компаниясының директоры болып, «Rainbow Records» лейблін құрып, қара нәсілді әртістерін ақ нәсілді тыңдаушылар арасында танымал етуге тырысады. Алғашында Эффимен романтикалық қарым-қатынаста болған Кертис, Эффи орнына Dreams тобына Динаны жетекші әнші еткеннен кейін оған кәсіби және жеке қызығушылық танытады. Бейонсе Ноулз Дина Джонс рөлінде; Motown жұлдызы және Supremes тобының мүшесі Диана Россқа негізделген Дина – өте ұялшақ жас әйел, Кертис оны Dreams тобының жетекші әншісі етіп қойғаннан кейін жұлдызға айналады. Бұл, сондай-ақ оның Кертиспен романтикалық қарым-қатынасы және кейінірек үйленуі Эффидің ашуын туғызады, бірақ Дина уақыт өте келе өзінің күйеуінің бақылауындағы қуыршақ екенін түсінеді. Эдди Мерфи – Джеймс (Джимми) «Тундер» Эрли; Джеймс Браун, Джеки Уилсон және Марвин Гей сияқты R&B/soul әншілерінің ықпалымен, Dreams тобының талантты қосымша әншісі, үйленген Джимми Эрлиге қатты ғашық болып, оның сүйіктісіне айналады. Кит Робинсон – Кларенс Конрад (C. C.) Уайт; Motown вице-президенті, суретші, продюсер және ән жазушы Смоки Робинсоннан шабыт алған, Эффидің жұмсақ сөйлейтін інісі, әнші-жазушы, алдымен Dreams тобының, кейіннен бүкіл Rainbow лейблінің негізгі ән жазушысы болып қызмет етеді. Шарон Лиал – Мишель Моррис рөлінде; Supremes тобының үш мүшесі – Синди Бердсонг, Линда Лоренс және Сюзай Гринге негізделген, Кертистің хатшысы, Эффиді Dreams тобында алмастырып, C. C.пен қарым-қатынас бастайды. Хинтон Батл – Уэйн, Кертистің Cadillac дилерлік кеңсесінің сатушысы, кейін Rainbow лейблінің алғашқы продюсері және Кертистің оң қолы. Марая И. Уилсон – Меджик Уайт, Эффидің қызы. Иветт Кейсон – Мэй, Динаның анасы. Кен Пейдж – Макс Вашингтон. Майкл Леон Вули – Кішкентай Джо Диксон. Лоретта Девайн – Джаз әншісі. Девайн 1981 жылғы сахналық қойылымда Лоррелл рөлін ойнаған. Джон Литгоу – Джерри Харрис, Динаны кастингтен өтуге тырысатын кино продюсері. Джон Красински – Сэм Уолш, Джерри Харрис сценарисі / кинорежиссері. Эстер Скотт – Этель тәте, Кертистің тәтесі. Бобби Слейтон – Майами комигі. Даунн Льюис – Мелба Эрли, Джеймстің әйелі. Джалель Уайт – Детройт театрындағы таланттар шоуындағы таланттарды іріктеуші. Фатима Робинсон (фильмнің хореографы) – Stepp Sisters тобының мүшесі. Рори О'Мэлли – Дейв. Лора Белл Банди – Сүйікті. Клео Кинг – Дженис. Эдди Мека – Клуб менеджері. Роберт Чичини – Никки Кассаро. Роберт Кертис Браун – Техникалық директор. Грег Бергер – Чикаго диджейі. Пол Кирби – Фильмді насилдаушы (дауыс). Евэтта Николь Браун – Кертистің хатшысы.

Алдын ала өндіріс

1980 және 1990 жылдары «Дримгерлз» мюзиклінің экранизациясын жасауға бірнеше әрекет жасалды. Бұл мюзикль 1982 жылы алты «Тони» жүлдесін жеңіп алған «The Supremes» және «Motown Records» тобының тарихына негізделген. Сахналық мюзиклдің қаржы демеушісі болған Дэвид Геффен «Дримгерлз» фильмінің құқықтарын өз қолында ұстады және оны экранға бейімдеу туралы көптеген ұсыныстарды қабылдамады. 1987 жылы қайтыс болған «Дримгерлз» сахналық режиссері Майкл Беннетттің туындысының сақталғанын қадағалау қажеттігін ол айтты. Сол жылы «Warner Bros.» компаниясымен байланысты «Geffen Pictures» киностудиясын басқарған Геффен, Бродвей лирика авторы және продюсері Говард Эшменмен Дина рөлін сомдайтын Уитни Хьюстонға арналған фильм жасау үшін келіссөздер жүргізді. Бірақ Хьюстон Дина мен Эффидің әндерін орындағысы келгендігіне байланысты («And I Am Telling You I'm Not Going» әнін қоса), сондай-ақ 1991 жылы Эшменнің қазасынан кейін жоба тоқтап қалды. 1994 жылы Геффен «DreamWorks» компаниясын құрып, «Geffen Pictures» киностудиясын таратып жібергенде, «Дримгерлз» фильмінің құқықтары «Warner Bros.» компаниясында қалды. «Warner» режиссер Джоэл Шумахер мен сценарист Тина Эндрюспен Дина рөлін сомдауды жоспарлады, ал Эффи рөліне Келли Прайсты қарастырды. Бірақ «Warner» компаниясының Франки Лаймон туралы «Неге ақымақтар ғашық болады» фильмі прокатта сәтсіздікке ұшырағаннан кейін студия «Дримгерлз» жобасын тоқтатты. Олар Геффенмен кешкі ас ішіп, Кондонға «Дримгерлз» үшін сценарий жазуға рұқсат беруге көндірді. Кондон Альфред Кинси туралы «Кинси» (2004) атты фильмді түсіргеннен кейін ғана «Дримгерлз» сценарийін жазуға кірісті.

Кастинг және репетиция

Марк пен Кондон Джейми Фокс пен Эдди Мерфиді, екеуі де рекорд индустриясында тәжірибелі актерлер, Кертис Тейлор-младший және Джеймс "Тандер" Эрли рөлдеріне таңдау ниетімен алдын ала өндірісті бастады. Мерфи болса, DreamWorks негізін қалаушы Джеффри Катценбергтің оны көндіруінен кейін Джимми Эрли рөлін қабылдады. R&B жұлдызы Ашерді C. C. White рөліне қарастырған, бірақ келісімшарт талқылаулары сәтсіз аяқталды; Ашер жобаға жарты жыл уақыт бөлше алмады. Outkast тобынан Андре 3000-ге де рөл ұсынылды, бірақ ол бас тартты. R&B әншісі Омарионды қысқаша қарастырғаннан кейін, әнші-актер Кит Робинсон рөлге қабылданды. Аника Нони Роуз, Бродвей сахнасының ардагері және Тони сыйлығының иегері, ұзақ іріктеуден кейін Лоррелл Робинсон рөлін жеңіп алды. Фильм жасаушылар сол кездегі 21 жасар Дженнифер Холлидейді сол рөлге алғашқы Бродвей қойылымында таңдауға ұқсас, рөлге салыстырмалы түрде танылмаған актерді таңдауға тырысты. Баррино бастапқыда рөлге басты үміткер болғанымен, Хадсон ақырында Эффи рөліне таңдалды, соның салдарынан Баррино Хадсонға телефон соғып, оның рөлін "ұрлап алғанын" әзілдеп айтты. Хадсон рөлге жиырма фунт салмақ қосуы керек болды, бұл оның кинодағы тұңғыш дебюті болды. Хадсонды таңдағанда Кондон бастапқыда дұрыс шешім қабылдағанына сенімсіз болғанын еске алды, бірақ Хадсон бірнеше рет іріктеуден өткеннен кейін инстинктивті түрде таңдады, себебі ол "басқа ешкімге сенбеді". 2005 жылдың қарашасында Хадсонды таңдағаннан кейін Dreamgirls актерлері Кондонмен және хореографтар Фатима Робинсонмен және музыкалық видео индустриясының ардагері Аакомон "AJ" Джонспен бірге кең ауқымда репетицияларды бастады. Осы уақытта музыкалық продюсерлер актерлермен және студиялық музыканттармен бірге фильмге арналған әндерді жаздыра бастады. Репетициялар 2005 жылдың Рождествосына дейін аяқталғанымен, Кондон Хадсонды бір аптаға жеке репетицияға шақырды, оған Эффидің "дива" кейіпкеріне толыққанды кірігуіне көмектесу үшін. Хадсон түсірілім алаңында да, одан тыс жерде де әдепсіз мінез көрсетуі және кешігіп келуі керек болды, сондай-ақ ол мен Кондон апта бойы Эффидің реті мен сахналарын жаттап, пысықтады. Фильм негізінен Лос-Анджелес орталық студиясында және Лос-Анджелес аймағында түсірілді, ал екінші пландағы кейбір кадрлар Детройт, Майами және Нью-Йорк қалаларында түсірілді. Бейонсе Ноулз 70-жылдардағы ересек Дина Джонстың жас нұсқасынан өзгеше көрініс беру үшін салмағын азайтуды шешті. Су, лимон, клен сиропы және кайен бұрышы (бұл диета Master Cleanse деп те аталады) диетасын ұстану арқылы Ноулз тез арада жиырма фунттан арылды, бірақ өндіріс аяқталғаннан кейін салмағын қайта жинады. Түсірілім 2006 жылдың 8 сәуірінде таңертеңгі сағаттарда аяқталды, оның алдында төрт күн бойы Дженифер Хадсонның "And I Am Telling You I'm Not Going" атты музыкалық нөмірін түсірген, ол түсірілімнің соңына дейін мақсатты түрде сақталған болатын. Пост-өндіріс кезеңінде композитор Стивен Траск фильмге қосымша музыкалық материал әкелу үшін шарт жасады. Бродвей қойылымынан бірнеше музыкалық нөмірлер фильмге енгізілмеді, әсіресе Лорреллдің "Ain't No Party" солосы. Фильмге төрт жаңа ән қосылды: "Love You I Do", "Patience", "Perfect World" және "Listen". Крейгер жаңа әндерді жазуға әртүрлі лириктерді шақырды. "Love You I Do" әнін Сиеда Гаррет сөздерімен Эффи Рейнбоу рекордс студиясында репетиция кезінде орындайды. "Listen" саундтректің алғашқы ресми синглі болды, оны Бейонсенің қатысқан музыкалық видеосы қолдады. "And I Am Telling You I'm Not Going" Dreamgirls саундтрегінің екінші синглі болды. Бір кезде барлық түпнұсқа кадрлары бар музыкалық видео жоспарланғанымен, ақырында "And I Am Telling You" үшін шығарылған видео нақты фильмдегі сәйкес көріністің барлығын қамтыды.

Mark and Condon began pre production with the intentions of casting Jamie Foxx and Eddie Murphy, both actors with record industry experience, as Curtis Taylor Jr. and James "Thunder" Early, respectively. Murphy, on the other hand, accepted the role of Jimmy Early after being convinced to do so by DreamWorks co founder Jeffrey Katzenberg. R&B star Usher was to have been cast as C. C. White, but contract negotiations failed; Usher was unable to dedicate half a year to the project. André 3000 of Outkast was also offered the role, but declined. After briefly considering R&B singer Omarion, singer/actor Keith Robinson was eventually cast in the role. Anika Noni Rose, a Broadway veteran and a Tony Award winner, won the part of Lorrell Robinson after an extensive auditioning process. The filmmakers insisted on casting a relative unknown in the role, paralleling the casting of then 21 year old Jennifer Holliday in that role for the original Broadway production. Though Barrino emerged as an early frontrunner for the part, Hudson was eventually selected to play Effie, leading Barrino to telephone Hudson and jokingly complain that Hudson "stole [Barrino's] part." Hudson was required to gain twenty pounds for the role, which marked her debut film performance. In casting Hudson, Condon recalled that he initially was not confident he'd made the right decision, but instinctively cast Hudson after she'd auditioned several times because he "just didn't believe any of the others." After Hudson was cast in November 2005, the Dreamgirls cast began extensive rehearsals with Condon and choreographers Fatima Robinson and Aakomon "AJ" Jones, veterans of the music video industry. Meanwhile, the music production crew began work with the actors and studio musicians recording the songs for the film. Although rehearsals ended just before Christmas 2005, Condon called Hudson back for a week of one on one rehearsals, to help her more fully become the "diva" character of Effie. Hudson was required to be rude and come in late both on set and off, and she and Condon went over Effie's lines and scenes throughout the week. The film was primarily shot on soundstages at the Los Angeles Center Studios and on location in the Los Angeles area, with some second unit footage shot in Detroit, Miami, and New York City. Beyoncé Knowles elected to lose weight to give the mature Deena Jones of the 1970s a different look than the younger version of the character. By sticking to a highly publicized diet of water, lemons, maple syrup, and cayenne pepper (also known as the Master Cleanse), Knowles rapidly lost twenty pounds, which she gained back once production ended. Shooting was completed in the early morning hours of April 8, 2006, after four days were spent shooting Jennifer Hudson's musical number "And I Am Telling You I'm Not Going", which had purposefully been saved until the end of the shoot. During post production, composer Stephen Trask was contracted to provide additional score material for the film. Several musical numbers from the Broadway score were not included in the film version, in particular Lorrell's solo "Ain't No Party". Four new songs were added for the film: "Love You I Do", "Patience", "Perfect World," and "Listen." various lyricists were brought in by Krieger to co author the new songs. "Love You I Do," with lyrics by Siedah Garrett, is performed in the film by Effie during a rehearsal at the Rainbow Records studio. "Listen" was the first official single from the soundtrack, supported by a music video featuring Beyoncé. "And I Am Telling You I'm Not Going" was the Dreamgirls soundtrack's second single. Though a music video with all original footage was once planned, the video eventually released for "And I Am Telling You" comprised the entire corresponding scene in the actual film.

Шығару

Dreamgirls премьерасы 2006 жылдың 4 желтоқсанында Нью-Йорктегі Зигфелд театрында өтті, онда көрермендер тұрып шапалақтады. Фильмнің Лос-Анджелестегі премьерасы 11 желтоқсанда Беверли-Хиллздегі Уилшир театрында болды. "The Sound of Music", "My Fair Lady" және "West Side Story" сияқты бұрынғы Голливуд мюзиклдерінің шығуына ұқсас, "Dreamgirls" 2006 жылдың 15 желтоқсанында Нью-Йорктегі Зигфелд театрында, Лос-Анджелестегі Cinerama Dome және Сан-Францискодағы AMC Metreon 15 кинотеатрында басталған үш арнайы он күндік роудшоумен дебют жасады. "Dreamgirls" роудшоудан барлығы 851 664 доллар тапты, демалыс күндері билеттердің бәрі сатылып кетті. Фильм 25 желтоқсанда жалпы республикалық көрсетілімге, қалыпты бағамен шықты. АҚШ-тан тыс жерлерде "Dreamgirls" 18 қаңтарда Австралияда, ал 2 ақпанда Ұлыбританияда көрсетілді. Басқа елдерде фильмдер қаңтар мен наурыздың басында әртүрлі күндері шыға бастады. "Dreamgirls" Солтүстік Америкада 103 миллион доллар, ал әлем бойынша 155 миллион доллартан астам табыс тапты. DVD, HD DVD және Blu-ray форматтарында қол жетімді. DVD нұсқасы екі баламада шығарылды: бір дискілі стандартты нұсқа және екі дискілі "Showstopper Edition". Екі дискілі нұсқаға толық метражды деректі фильм, өндіріс процесінен видеоматериалдар, актерлердің сынақтары, анимациялық сюжеттер және басқа да алдын ала дайындалған материалдар мен суреттер кірді. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, отандық бейнесатудан түскен жалпы табыс 95,1 миллион долларды құрады. "Dreamgirls" фильмінің "Director's Extended Edition" нұсқасы Blu-ray және Digital HD форматтарында 2017 жылдың 10 қазанында Paramount Home Media Distribution компаниясы арқылы жарық көрді. Фильмнің көрсетіліміне дейін алдын ала көрсетілімдер үшін жасалған түзетулерге негізделген бұл нұсқа, театрлық нұсқадан он минутқа ұзақ, сондай-ақ ұзақ музыкалық номерлер (алдын ала көрсетілімдерде қысқартылған әндер мен жолдарды қоса) және қосымша көріністер бар.

Сыни жауап

Rotten Tomatoes веб-сайтында фильмнің мақұлдау деңгейі 206 рецензия негізінде 79% құрайды, орташа бағасы 7.30/10. Сайттың сыншыларының консенсусы былай деді: "Дримгерлздің қарапайым кейіпкерлері мен сюжеті фильмнің нағыз жетістіктеріне – әсерлі өнерлеулер мен таңғажайып музыкалық номерлерге – ешқандай зиян келтірмейді". Metacritic 37 сыншының бағасын есепке алып, 100 балдық шкала бойынша 76 балдық салмақты орташа баға берді, бұл "жалпы жағымды пікірлерді" көрсетеді. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша көрермендер фильмге A+–ден F–ге дейінгі шкала бойынша орташа "A" бағасын қойды. Rolling Stone журналының Питер Траверс фильмге төрттен үш жарым жұлдыз берді және оны "2006 жылдың ең жақсылары" тізімінде екінші орынға қойды, сонымен қатар "кейбір қиындықтарға қарамастан, Кондон Дримгерлзді мақтан тұтады" деді. Variety журналының Дэвид Руни фильмде "өте қызықты музыкалық тізбектер" бар екенін және "The Phantom of the Opera, Rent және The Producers сахнадан экранға ауысуда сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, Дримгерлз бұл жұмысты дұрыс орындайды" деп жазды. 2006 жылдың 10 желтоқсанындағы "Эберт және Ройпер" телешоуында Ричард Ройпер және қонақ сыншы Айша Тайлер (Роттер Эберт қатерлі ісікке байланысты операциядан кейін жазылып жатқандықтан оны алмастырды) фильмге "екі бас бармақ" көрсетті, Ройпер фильмнің "жүрек пен жаны жетіспейді" және "тыныш дәстүрлі" екенін атап өтті. Дегенмен, Ройпер фильмнен ләззат алды, Дженифер Хадсонның "And I Am Telling You I'm Not Going" әнін "2006 жылғы кез келген фильмнің ең жарқын сәті" деп атады және Мерфидің өнерін де жоғары бағалады, "адамдар бұл фильмін жақсы көреді" деді. Slant журналының Эд Гонзалес фильмнің барлық суретін тым жылтыр деп тапты және "фильм кейіпкерлерін мазалайтын сезімдерді жеткізуге мүдделі емес" деді. Сидней университетінің профессоры Тимоти Лори фильмнің әлеуметтік хабарына сын айтып, "лайықты адамдар оларды маргиналдандыратын салалар үшін одан да көп еңбек еткеннен кейін ғана лайықты сыйлық алады" деп мәлімдеді. Көптеген рецензияларда, фильм туралы жалпы пікірлеріне қарамастан, Хадсон мен Мерфидің өнерлеуі ерекше аталып өтті, ал Траверс Мерфидің "Джиммидің рэпін" "оның ең жақсы экрандық сәті" деп жариялады. The Celebrity Cafe журналындағы рецензияда Хадсонның дауысы "біз ұзақ уақыттан бері естімеген нәрсеге ұқсайды, ал оның актерлік шеберлігі осы қуатты дыбысқа өте сай келеді" деп жазылған. Сахнада Эффи рөлін ойнаған Дженнифер Холлидей бірнеше теле-, радио және баспасөз сұхбаттарында фильм жобасына қатыспағанына өкініш білдірді. Ол әсіресе 1982 жылы жазылған "And I Am Telling You I'm Not Going" әнінің өндіріс басталғанға дейін жасалған Дримгерлз фильмінің алғашқы трейлерінде қолданылуына қарсы болды. Dreamgirls мюзиклінің басқа да көптеген түпкілікті актерлері, оның ішінде Obba Babatundé, Vondie Curtis Hall және Cleavant Derricks, Jet журналы үшін сұхбат берді, онда олар Дримгерлз фильмінің сценарийі мен өндірісіне қатысты әртүрлі пікірлерін талқылады.

On the review aggregation website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 79% based on 206 reviews, with an average rating of 7.30/10. The site's critics consensus states: "Dreamgirls simple characters and plot hardly detract from the movie's real feats: the electrifying performances and the dazzling musical numbers." Metacritic gives a weighted average score of 76 out of 100 rating, based on 37 critics, indicating "generally favorable reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "A" on an A+ to F scale. Rolling Stone's Peter Travers gave the film three and a half stars (out of four) and the number two position on his "best of 2006" list, stating that "despite transitional bumps, Condon does Dreamgirls proud". David Rooney of Variety reported that the film featured "tremendously exciting musical sequences" and that "after The Phantom of the Opera, Rent and The Producers botched the transfer from stage to screen, Dreamgirls gets it right." On the December 10, 2006 episode of the television show Ebert & Roeper, Richard Roeper and guest critic Aisha Tyler (filling in for Roger Ebert, who was recovering from cancer related surgery) gave the film "two thumbs up", with Roeper's reservations that it was "a little short on heart and soul" and "deeply conventional". Roeper still enjoyed the film, noting that Jennifer Hudson's rendition of "And I Am Telling You I'm Not Going" as the "show stopping moment of any film of 2006" and very much enjoyed Murphy's performance as well, remarking that "people are going to love this film." Ed Gonzales of Slant magazine found the entire picture too glossy, and declared that "the film doesn't care to articulate the emotions that haunt its characters". University of Sydney academic Timothy Laurie was critical of the film's social message, noting that "the worthy receive just desserts by working even
harder for the industries that marginalise them". Many reviews, regardless of their overall opinion of the film, cited Hudson's and Murphy's performances as standouts, with Travers proclaiming Murphy's performance of "Jimmy's Rap" as "his finest screen moment." A review for The Celebrity Cafe echoes that Hudson's voice "is like nothing we’ve heard in a long time, and her acting is a great match for that power house sound." Jennifer Holliday, who originated the role of Effie onstage, expressed her disappointment at not being involved in the film project in several TV, radio, and print interviews. Holliday in particular objected to the fact that her 1982 recording of "And I Am Telling You I'm Not Going" was used in an early Dreamgirls film teaser trailer created before production began. Many of the other original Dreamgirls Broadway cast members, among them Obba Babatundé, Vondie Curtis Hall, and Cleavant Derricks, were interviewed for a Jet magazine article in which they discussed their varying opinions of both the Dreamgirls film's script and production.

Шын оқиғаларға сілтеме жасау

Фильмнің жалпы сюжеті мен сахналық мюзиклде бар элементтерден басқа, фильмде The Supremes, Motown немесе R&B/soul тарихына көптеген тікелей сілтемелер бар. Бір көріністе Эффи Кертистің кеңсесіне кіріп, Rainbow Records-тың соңғы альбомы – Мартин Лютер Кингтің сөздері жазылған «The Great March to Freedom» туралы әңгімелейді. Бұл LP 1963 жылғы маусымда Gordy 906 ретінде шығарылған Motown-ның түпнұсқалық альбомы. Кейінгі көріністе Кертис пен Dreams студияда жазба жасап жатқанда, сыртта тәртіпсіздік болып тұрады. Алайда, 1967 жылғы шілдеде Детройттың 12-ші көшесіндегі тәртіпсіздік кезінде Motown-ның Hitsville U. S. A. студиясы ашық және жұмыс істеп тұрды. «When I First Saw You» әніне қоса жасалған фотосуреттер монтажы, сондай-ақ Динаның өзінің еркіне қарсы Кертистің «Клеопатра» фильмінде түсуге мәжбүр болуы – Диана Росс басты рөлде ойнаған және Motown бас директоры Берри Горди режиссерлік еткен 1975 жылғы «Mahogany» фильмінің сахналары мен өндірісін көрсетеді. Бір көріністе Эд Салливан өзінің шоуында шынайы Supremes тобын таныстырып тұрады. Тікелей сілтемелердің арасында Dreams тобының фильмде жазылған альбомдары үшін Supremes альбомдарының мұқабаларының бейімделген дизайндары бар. Үш Supremes альбомы – «Let the Sunshine In», «Cream of the Crop» және «Touch» – Дина Джонс пен The Dreams тобының альбомдарына қайта өңделді, мұқабалардағы жалғыз айырмашылық – Supremes есімдері мен суреттерінің Дина Джонс пен The Dreams есімдерімен алмастырылуы. Фильмде көрінетін Dreams тобының тағы бір альбомы – «Meet the Dreams» – Supremes тобының «Meet The Supremes», «More Hits by The Supremes» және «The Supremes A' Go Go» альбомдарының дизайнынан алынған мұқабамен бейнеленген. Сондай-ақ, Дина Джонстың фильмде көрсетілген «Just In Time» атты жеке альбомы бар, оның мұқабасы Дионн Уорвиккең 1970 жылғы «Very Dionne» альбомының дизайнына негізделген. Диана Росс, өзінің өмірбаянын иемдену деп санайтын Dreamgirls мюзиклінің Бродвей нұсқасын ұзақ уақыттан бері сынап келді, фильм нұсқасын көргенін жоққа шығарды. Ал Мэри Уилсон фильмнің Лос-Анджелестегі премьерасына қатысып, кейіннен Dreamgirls оны көз жасына дейін толтырғанын және «олар білмейтін шындыққа жақын» екенін айтты. Бірақ Смоки Робинсон фильмнің Motown тарихына жасаған сілтемесіне риза болған жоқ. 2007 жылғы 25 қаңтарда NPR радиосына берген сұхбатында Робинсон фильмдегі Берри Гордидің аналогы Кертис Тейлордың «жаман кейіпкер» ретінде бейнеленгеніне наразылық білдірді. Ол бұл алаңдаушылықтарын Access Hollywood телеарнасына берген сұхбатында қайталады, сонымен қатар DreamWorks және Paramount Гордиден кешірім сұрауы керек деп ойлады. 23 ақпанда, Оскар марапаттау салтанатына бір апта қалғанда, DreamWorks және Paramount Горди мен басқа Motown тобының өкілдеріне кешірім сұрады. Көп ұзамай Горди кешірімді қабылдағанын білдіретін мәлімдеме жасады. Сонымен қатар, Кертистің Rainbow Records компаниясын қаржыландыру үшін қолданған мафиялық несиелерге де бірнеше сілтеме жасалды. Гордидің Motown компаниясын қаржыландыру үшін мафиялық несиелерді пайдаланғаны күдік тудырды, бірақ ешқашан дәлелденген жоқ.

Aside from the overall plot of the film and elements already present in the stage musical, many direct references to The Supremes, Motown, or R&B/soul history in general are included in the film. In one scene, Effie saunters into Curtis' office and discusses Rainbow Records' latest LP, The Great March to Freedom, a spoken word album featuring speeches by Martin Luther King Jr. This LP is an authentic Motown release, issued as Gordy 906 in June 1963. A later scene features Curtis and the Dreams recording in the studio, while a riot rages outside. By comparison, Motown's Hitsville U. S. A. studio remained open and active during Detroit's 12th Street Riot in July 1967. The photo shoot montage which accompanies "When I First Saw You", as well as the subplot of Deena being forced to star in Curtis' Cleopatra film against her will, reflect both scenes from and the production of Mahogany, a 1975 Motown film starring Diana Ross and directed by Motown CEO Berry Gordy. In a snapshot, Ed Sullivan appears presenting the real Supremes on his show. Among the more direct references are the uses of adapted Supremes album cover designs for albums recorded in the film by the Dreams. Three Supremes albums – Let the Sunshine In, Cream of the Crop, and Touch – were reworked into Deena Jones & The Dreams album designs, with the only differences in the designs being the substitution of the names and images of the Supremes with those of Deena Jones & the Dreams. Another Dreams LP seen in the film, Meet the Dreams, is represented by an album cover derived from the designs for the Supremes LPs Meet The Supremes, More Hits by The Supremes and The Supremes A' Go Go. There is also a solo album, Just In Time, recorded by Deena Jones shown in the film, the album cover for which is based on Dionne Warwick's 1970 album, Very Dionne. Diana Ross, long a critic of the Broadway version of Dreamgirls for what she saw as an appropriation of her life story, denied having seen the film version. On the other hand, Mary Wilson attended the film's Los Angeles premiere, later stating that Dreamgirls moved her to tears and that it was "closer to the truth than they even know". However, Smokey Robinson was less than pleased about the film's allusions to Motown history. In a January 25, 2007 interview with NPR, Robinson expressed offense at the film's portrayal of its Berry Gordy analogue, Curtis Taylor Jr., as a "villainous character" who deals in payola and other illegal activities. He repeated these concerns in a later interview with Access Hollywood, adding that he felt DreamWorks and Paramount owed Gordy an apology. On February 23, a week before the Oscars ceremony, DreamWorks and Paramount issued an apology to Gordy and the other Motown alumni. Gordy issued a statement shortly afterwards expressing his acceptance of the apology. Several references are also made to Mafia backed loans Curtis uses to fund Rainbow Records. Gordy was highly suspected, though never proven, to have used Mafia backed loans to finance Motown during its later years.