Кіріспе

Саид Әли Акбар (1890 жылы туған, Жоунпур, Солтүстік-Батыс провинциялары, Үндістан) Хайдарабад мемлекетіндегі Пайга әскерінің командирі, капитан Саид Мохаммедтің ұлы және Олимпиадалық теннисші Саид Мохаммед Хадидің бауыры. Ол 1890 жылдың 16 қазанында Хайдарабадта дүниеге келді және бастауыш және орта білімін Әлия медресесінде алды. Мектепті бітірген соң Бомбейге көшіп, Вильсон колледжінде орта білімін аяқтады. 1912 жылы, Б.А. білімінің соңғы курсында оқып жүргенде, Низам үкіметі оған Англияда оқу үшін мемлекеттік стипендия бекітті. 1912 жылдан 1916 жылға дейін Кембридждің Питерхаус колледжінде тарих, саясаттану және экономика пәндерін оқыды. Экономика бойынша магистратураны (M.A. Cantab (Tripos)) бітіргеннен кейін дереу Хайдарабадқа қайтып келді.

Жұмыс өмірі

1916 жылы Низам колледжінде тарих және экономика пәнінің оқытушысы болып мемлекеттік қызметке қабылданды. 1917 жылы Хайдарабад штатының Білім департаментінде мектеп инспекторы лауазымын білім директоры сэр Росс Масуд оған ұсынды. 1918-1947 жылдар аралығында Білім департаментінде мектептердің бөлімдік инспекторы, Білім беру жөніндегі директордың орынбасары, Низам колледжінің директоры және Білім беру жөніндегі директор болып қызмет етті. Ол 1927 жылы Лондонда өткен Империялық білім беру конференциясында Хайдарабад штатын өкілдік етті. 1948 жылы Хайдарабад штаты құлағаннан кейін, Хайдарабадтың жаңа губернаторы генерал-майор Дж.Н. Чоудхари оны штаттың әртүрлі аудандарында полиция әрекеттері кезінде мұсылмандарға қатысты жасалған қиянаттарды тергеу үшін үш мүшеден тұратын тергеу комиссиясына мүше етіп тағайындады. Сейед Әли Акбар бұл комиссияда жеті ай жұмыс істеді және губернаторға жан-жақты есеп ұсынды. 1949 жылы ол Үндістандағы алғашқы кешкі колледждің директоры болып тағайындалды және 1953 жылға дейін қызмет етті. Кейіннен ол жаңадан құрылған Анвар-улум колледжінің құрметті директоры болып тағайындалды, негізгі мақсаты кедей мұсылман студенттерінің білім алу қажеттіліктерін қанағаттандыру болды. Сейед Әли Акбар колледжге 15 жылдан астам қызмет етті және оны бірнеше ондаған студенті бар кіші орта колледжден 1000-нан астам студенті бар гуманитарлық және табиғаттану пәндері бойынша колледжге дейін жеткізуде маңызды рөл атқарды. Достарының көмегімен және мемлекеттен алынған гранттардың арқасында колледждің кеңейіп жатқан қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қолайлы ғимарат салуға қол жеткізді. Анвар-улум колледжінің директоры қызметінен шыққаннан кейін Сейед Әли Акбар әдебиетпен айналысуын жалғастырды. Ол ағылшын тіліндегі танымал Islamic Culture тоқсандық журналының бас редакторы және 20 жыл бойын ай сайын жарияланатын Sub Rus журналының президенті болды. Ол сондай-ақ Сугра Хумаюн Мирза Вақфы мен Сафдария жоғары мектебінің төрағасы болып қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Бірнеше жыл бойы Османия университетінің Сенатының мүшесі болды. Принциптеріне адал, ізгі ниетті адам ретінде танылған Сейед Әли Акбарды әріптестері, достары, қарастырылатындары және туыстары сыйлады және құрметтеді. Оның Хуажа Назимуддин, Шахид Сахарварди, Сейед Мохаммед Азам, Саид Жунг, Сэр Пракаш сияқты көптеген танымал достары болды, олар Кембридждегі әріптестері мен достары болған. Ол сондай-ақ сэр Росс Масуд, сэр Салар Джунг III және сэр Мирза Исмаилмен жақын достық қарым-қатынаста болды. Низам Мир Осман Әли хан да оны жоғары бағалап, құрметтеді. Хайдарабад штатындағы білім беру жүйесін құруға Сейед Әли Акбардың қосқан үлесі әлі күнге дейін есте сақталып, мойындалады. Оның пионерлік және қажырлы еңбегінің арқасында Хайдарабадта бастауыш және орта білім берудің негізі қаланды. Оның бастамасы мен күш-жігерінің арқасында штаттың ұлдар мен қыздары үшін кәсіптік мектептер ашылды. Низам колледжінің, Кешкі колледжінің және Анвар-улум колледжінің бірінші директоры ретінде ол колледж деңгейіндегі білім беру сапасын жақсартуға құнды үлес қосты. Османия университетінің Сенатының белсенді мүшесі ретінде университет деңгейіндегі білім беру сапасын жақсартуға да көмектесті.

Жарияланым

Сайед Али Акбар 1930 жылдары алғаш жарық көрген, кейіннен 2006 жылдың қараша айында "Hesperides Press" баспасы қайта жариялаған "Неміс мектеп жүйесі" атты классикалық кітаптың авторы болды. Ол Карен Исаксен Леонардтың "Ойнайтын үй: Үндістанның шетелдегі Хайдарабады" кітабында (Stanford University Press, 2007) және Э. М. Форстердің "Пингвин Классикс" баспасынан шыққан "Үндістанға жол" атты классикалық кітабында есімдері тілінген.