Америкалық теңіз жаяу әскерлерінің 2/4 батальонының тарихы

Кіріспе

2-ші батальон, 4-ші теңізшілер (2/4) – АҚШ Теңіз әскері корпусының жаяу әскер батальоны. Вьетнам соғысынан бері "Ұлы жауыздықтар" (Magnificent Bastards) деген лақап атымен танылған бұл батальон Калифорния штатындағы Пендлтон теңізшілер базасында дислокацияланып, 5-ші теңіз жауынгерлері полкінің және 1-ші теңіз жауынгерлері дивизиясының құрамында қызмет етеді.

Алғашқы жылдар

2-ші батальон, 4-ші теңіз жаяу әскерлері 1914 жылғы сәуірде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 4-ші теңіз жаяу әскерлері полкінің үш батальонының бірі ретінде құрылды. Құрылғаннан кейін көп ұзамай батальон генерал Джон Дж. Першинг басқарған жазалау экспедициясының құрамында Мексикаға жіберілді. Америка әскерлерінің жағалауда болуы мексикалық үкіметке американдықтарға қауіпті жою үшін әрекет етуге жеткілікті қысым жасады. 1916 жылы Доминикан Республикасында азамат соғысы басталды және Доминикан үкіметі дауды тоқтатуға шамасы келмеді. Президент Вудро Вильсон американдық әскерді жіберді. 2/4 Доминикан Республикасына десантталып, көтерілісшілермен бірнеше шайқасқаннан кейін революцияны сәтті басып шықты. Сайланған үкімет құрылғанға дейін оккупациялық міндеттер сақталды. Батальон 1924 жылғы тамызда Доминикан Республикасынан Сан-Диего, Калифорнияға аттанды. 1926 жылғы қазанда Федералдық үкімет Теңіз жаяу әскерлеріне поштаны күзету үшін бөлімдер ұсынуға нұсқау берді, себебі пошта қызметі бірнеше тонауға ұшыраған. Батальонға Миссисипи өзенінің батысында пойыз және жүк көліктерімен тасымалданатын поштаны қорғау міндеті жүктелді. Тонаулар дереу тоқтатылды. 1927 жылғы сәуірде батальон Қытайдың Тяньцзинь қаласына жіберілді. Олардың міндеті – қытай ұлтшыл күштеріне қарсы көтерілген АҚШ күштерін нығайту болды. 1927 жылғы 4 қазанда 2/4 12-ші теңіз жаяу әскерлерінің 2-ші батальоны болып қайта аталды. Осы қайта атаумен 2/4-тің тарихы мен наградалары 2/12-ге берілді. Жаңа 2/4 болашақта құрылатын болар еді, бірақ тарихы мен наградалары тұрғысынан ол ескі 2/4-ке ешқандай қатысы болмайтын еді. 1932 жылғы 18 қыркүйекте Қытайдың Шанхай қаласында жаңа 2/4 құрылды. Осыдан бастап бүгінгі таңда білетін 2/4-тің тарихы басталды. Батальон Шанхайдың американдық секторын қытай және жапон күштері арасындағы шайқастардан кейін қолдады. 1940 жылғы мамырда 2/4 жаңа батальон командирінің орынбасарына ие болды. Оның аты Чести Пуллер еді. Кейіннен ол батальон командирі болды. Батальонның болуы жапондықтардың аймақты басып алуына жол бермеді, олар қытай күштерін айналасындағы аймақтан ығыстырып шығарғаннан кейін.

2nd Battalion, 4th Marines was constituted in April 1914 during World War I when it was activated as one of the three battalions of the 4th Marine Regiment. Shortly after being activated, the battalion deployed to Mexico as part of the punitive expedition led by General John J. Pershing. The presence of American forces offshore proved to be sufficient pressure on the Mexican government to act to end the threat to Americans. In 1916, civil war broke out in the Dominican Republic and the Dominican Government was unable to end the strife. President Woodrow Wilson dispatched American forces. 2/4 went ashore in the Dominican Republic and, after several clashes with rebel forces, successfully put down the revolution. Occupation duty followed pending the establishment of an elected government. The battalion departed the Dominican Republic in August 1924 for San Diego, California. During October 1926 the Federal government directed the Marine Corps to furnish units to guard the mail because the postal service had experienced several robberies. The battalion was directed to safeguard mail transported by rail and truck west of the Mississippi river. The robberies promptly stopped. In April 1927 the battalion was ordered to Tientsin, China. Their mission was to reinforce U. S. forces already in place against rebelling Chinese nationalist forces. On 4 October 1927, 2/4 was re designated as 2nd Battalion, 12th Marines. With this re designation, 2/4's lineage and honors were transferred to 2/12. A new 2/4 would be activated in the future, but for lineage and honors purposes it would in no way be connected with the old 2/4. On 18 September 1932 in Shanghai, China the new 2/4 was activated. This began the lineage of the 2/4 we know today. The battalion supported the American sector of Shanghai after fighting nearby had broken out between Chinese and Japanese forces. In May 1940 2/4 got a new Battalion XO. His name was Chesty Puller. Later he became the battalion's CO. The battalion's presence deterred a Japanese takeover of the settlement after they had driven Chinese forces from the surrounding area.

Екінші дүниежүзілік соғыс

АҚШ пен Жапония арасындағы қарым-қатынастардың нашарлауы 1941 жылдың қараша айында 4-ші теңіз жаяу әскерлерінің Қытайдан кері қайтарылуына әкеп соқты. Батальон Филиппин Республикасының Субик шығанағына ауыстырылды және Олонгапо әскери-теңіз базасын қорғау міндеті алды. Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін батальонға Манила шығанағының аузындағы Коррегидор аралдық бекінісіне көшуге бұйрық берілді. 1942 жылдың мамыр айында жапондар аралға шабуыл жасады. Жабдықталуы жеткіліксіз және саны аз болса да, Төртінші теңіз жаяу әскері батырлықпен шайқасты; олар 6 мамыр 1942 жылы АҚШ армиясының генерал-майоры Джонатан Мейхью Уэйнрайт IV-нің бұйрығымен капитуляциялауға мәжбүр болды. 1944 жылдың 1 ақпанында батальон Гуадалканалда Төртінші батальонның бірінші шабуыл полкінің теңізшілерімен қайта құрылды. Батальонның алғашқы міндеті Эмирау аралына шабуылға қатысу болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың қалған бөлігінде батальон Гуам шайқасында (2/4 жағаға бірінші болып шықты) және Окинава шайқасында қатысты. Окинавада батальон Мотобу түбегі үшін болған шайқасқа, Наха қаласын басып алуға және Оруку түбегіне шабуылға қатысты. Ұйымдастырылған қарсылық тоқтағаннан кейін полк Гуамға Жапонияның құрлық бөлігіне шабуылға дайындалу үшін қайта орналастырылды. Жапонияның капитуляциясынан кейін Төртінші теңіз жаяу әскері Токио шығанағындағы Йокосукадағы ірі теңіз базасын басып алып, оккупациялады. Бұл әрекет "Коррегидордағы" "Ескі Төртіншінің" тұтқындалуына жауап беру мақсатында жасалды. Төртінші теңіз жаяу әскерінің Екінші батальонының теңізшілері Футцу мүйісіне қонды, осылайша материктік Жапонияға аяқ басқан алғашқы американдық жауынгерлік бөлім болды. Олар Токио шығанағына қауіпсіз жол қамтамасыз ету үшін жағаға жіберілді. 1945 жылдың соңында батальон Йокосука теңіз базасының периметрін қорғады. 1946 жылдың 1 қаңтарында батальон Жапониядағы барлық міндеттерден босатылып, Калифорния штатындағы Кэмп-Пендлтонға аттанды. Ақпан айында демобилизацияның бір бөлігі ретінде 2/4 батальоны таратылды. 2/4 батальоны 1946 жылдың 8 наурызында Цинтао қаласында қайта құрылды. Оның алғашқы міндеті жапондық азаматтар мен әскери қызметкерлерді елдеріне қайтаруға көмектесу, сондай-ақ Цинтаодағы американдық теңіз базасының қауіпсіздігін қамтамасыз ету болды. Батальон осы міндеттен босатылып, 1946 жылдың қыркүйек айында Солтүстік Каролина штатындағы Кэмп-Лежунге аттанды. 2/4 батальоны 1947 жылдың 18 қарашасында қайтадан таратылды.

Deteriorating relations between the United States and Japan caused the 4th Marines to be withdrawn from China in November 1941. The battalion transferred to Subic Bay, Republic of the Philippines and was given the task of protecting the Olongapo Naval Station. The battalion was ordered to move to the island fortress of Corregidor in the mouth of Manila Bay after the attack on Pearl Harbor. After unrelenting bombardment the Japanese launched an amphibious assault on the island in May 1942. Though under equipped and outnumbered, the Fourth Marine Regiment fought valiantly; they were eventually forced to surrender on 6 May 1942 under orders from Major General Jonathan Mayhew Wainwright IV, U. S. Army. On 1 February 1944, the battalion was reactivated on Guadalcanal with the marines from Fourth Battalion, First Raider Regiment. The battalion's first assignment was to take part in the assault on Emirau Island. During the remainder of World War II the battalion saw action in the Battles of Guam (2/4 was the first ashore) and of Okinawa. On Okinawa, the battalion was involved in the fighting for the Motobu Peninsula, the capture of Naha, and the assault on the Oruku Peninsula. Once organized resistance ended, the regiment was redeployed to Guam to prepare for the assault on mainland Japan. Following the surrender of Japan, Fourth Marines seized and occupied the large naval base at Yokosuka in Tokyo Bay. This gesture was designed to avenge the capture of the "Old Fourth" on Corregidor. The marines of Second Battalion, Fourth Marines were the first American combat troops to set foot in Mainland Japan, landing on Futtsu Cape. They were sent ashore to ensure the approaches to Tokyo Bay were secure. During the latter part of 1945 the battalion maintained perimeter defense for the Yokosuka Naval Base. On 1 January 1946 the battalion was relieved of all duties in Japan and sailed for Camp Pendleton, California. In February, as part of the demobilization, 2/4 was deactivated. 2/4 was reactivated on 8 March 1946 in Tsingtao, China. Its first mission was to assist in repatriation of Japanese civilian and military personnel, as well as provide security for the American Naval base at Tsingtao. The battalion was relieved of this mission and sailed for Camp Lejeune, North Carolina in September 1946. 2/4 was again deactivated on 18 November 1947.

1950 және 1960 жылдар

Батальон 1952 жылғы 2 қыркүйекте Корея соғысы үшін қайта құрылды, бірақ соғыс аяқталғандықтан оларға қатысу мүмкіндігі тумады. Батальон 1953 жылғы 24 тамызда Төртінші теңіз жаяу әскері полкінің құрамында Жапонияға келді және оңтүстік Жапонияны қорғау міндеті берілді. Жауынгерлік қабілетін сақтау мақсатында батальон Иво Джима және Окинавада десанттық операциялар бойынша жаттығулар жасады. 1953 жылы Төртінші теңіз жаяу әскері полкі Гавайиге ауыстырылды, ал батальон Бірінші теңіз жаяу әскері бригадасының құрамына кірді. Батальон содан кейін он жылдық қызметке кірісті.

Вьетнам соғысы

4-ші теңіз жаяу әскерінің 2-ші батальоны тағы да құрлықтағы ұрыс операцияларына қатысты, бұл жолы Оңтүстік Вьетнамда. 1965 жылдың мамыр айында батальон Чу Лай маңындағы LZ Blue (Грин Бичтің батысында) жерге қонды. Соғыстың алғашқы бірлескен құрлық операциясы – 28 шілдеде Вьетнам Республикасы теңіз дивизиясының 2/4 және 3-батальондары арасындағы Lien Ket 4 операциясы болды. Батальонның алғашқы ірі қақтығысы 1965 жылдың тамызында «Старлайт» операциясы болды. Бұл Ван Туонг түбегіндегі жау бекіністеріне қарсы амфибиялық және тікұшақпен шабуыл болды. Операция басталғаннан алты күн өткен соң 1-Вьетконг полкі жеңілді. Осы операция кезінде капрал Джо С. Пол (H ротасы) батальонның бірінші Құрмет медаліне ие болды. Екі жақтың жалпы шығыны 52 теңіз жаяу әскерінің қаза болуы және 200-ден астам адамның жарақат алуы болды. Вьетконгтың (ВК) шығыны 600-дан астам өлген және 9 тұтқын болды. 2 Құрмет медалі, 6 Әскери-теңіз кресі және 14 Күміс жұлдыз табылды. «Старлайт» операциясының нәтижесінде полковник Джозеф Р. «Булл» Фишер 30 теңіз жаяу әскерінен және бір сержанттан тұратын шағын бөлім құрды. Бұл бөлім «Бұлқындар» деп аталды. 12 теңіз жаяу әскерінен тұратын S/2 барлаушылары осы бөлімді құрауға, сондай-ақ қосымша теңіз жаяу әскері еріктілерін, көбінесе мамандандырылған дағдылары бар E 4 елордаларын пайдаланды. Олардың міндеті – шабуыл жасағы, жауынгерлік барлау және жылдам әрекет ететін күштерді құру болды. «Аңшы-жойғыш» деп аталатын жаңа барлау-жинақтау тактикасы пайда болды. Бір отряд немесе 10 рейдкер тікұшақпен жиналатын жерге жіберіліп, онда олар екі командаға бөлініп, беске бөлінетін еді. Олар барлық бағытта таралып, ақпарат жинап, белгілі бір уақытта жиналатын жерге қайта оралатын еді. Бұл патрульдер көбінесе Хо Ши Мин жолының айналасында жүргізілді. Бұл теңіз жаяу әскерлері сондай-ақ батальонға тағайындалған тактикалық жауапкершілік аймағында орналасқан вьетнамдық ауылдарда Оңтүстік Вьетнамның халық күштерімен жұмыс істеуге арналған алғашқы Біріккен әрекеттер бағдарламасы (CAP) бөлімі ретінде пайдаланылды. Олардың жинаған ақпараттары осы аймақтағы Вьетнам Халық Армиясының (ВАА) бөлімшелерін анықтауға көмектесті. Бұл ақпарат және басқа барлау мәліметтері 1965 жылдың желтоқсан айында «Жас ай» операциясын бастады. «Жас ай» операциясы – 3-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының 3-ші теңіз жаяу әскері полкі, 9-шы теңіз жаяу әскері полкі және 7-ші теңіз жаяу әскері полкі ARVN күштерімен бірге салған екінші ірі қақтығыс болды. Бұл операция Чу Лайдан солтүстік-батысқа қарай 37 шақырым жердегі Куан Тин провинциясында өтті. 1966 жылдан бастап жауынгерлік операциялар айтарлықтай артты, батальон «Double Eagle» және «Hastings» операцияларына қатысты. «Prairie» операциясы Леатэрнек алаңына батыстағы төбелерде жүргізілген алғашқы операциялардың бірі болды. Осы операция кезінде капитан Говард В. Ли батальонның екінші Құрмет медаліне ие болды. Теңіз жаяу әскерлерінің жалпы шығыны 200 адамның қаза болуы және 1000-нан астам адамның жарақат алуы болды. PAVN 324B дивизиясының шығыны 1329 адамның қаза болуы және 7 тұтқын болды. 1966 жылғы 25 маусымда «Jay» операциясы Хуэден солтүстік-батысқа қарай 30 шақырым жерде басталды және тоғыз күнге созылды. 2/4-і 812-ші ПАВН-нің негізгі батальонының солтүстігіне, ал басқа теңіз жаяу әскері бөлімшелері ПАВН-нің оңтүстігіне қонды. Екі жауынгерлік бөлімнің арасында қаза тапқан ПАВН тоғыз күндік шайқаста 80 адамнан өліп қалды. «Ұлы балағаттанушылар» деген атақты алғаш рет 1964 жылғы 4 маусымда батальон командирі подполковник Джозеф Р. «Булл» Фишер қолданды. 1966 жылғы 24 қыркүйектегі No 5600.1B батальон бұйрығы қол қойылды. Ол ресми түрде (заңды тәртіп бойынша) «Ұлы балағаттанушылар» деген лақаппен төменгі жалаушаны қосты. Келесі ірі қақтығыс 324B дивизиясымен (8000-10000 сарбаз) 1967 жылдың жазы мен күзінде Кон Тьенді қоршау кезінде болды. Бұл операция «Kingfisher» деп аталды және 16 шілдеден 31 қазанға дейін жалғасты. Батальон осы аймаққа қыркүйектің екінші аптасында келді. 14-ші күні Эхо ротасы Кам-Лодан солтүстікке қарай ПАВН артиллериясының соққысына 5 адамын жоғалтты. 16 және 17-ші күндері Дунг Ха ұрыс базасы Кон Тхеннің маңында 24 сағат ішінде 17 дюймнен астам жаңбыр жауғанын хабарлады. 25 қыркүйек – ПАВН артиллериясының ең үлкен күні болды. Төбе мен оның айналасындағы аумақтар шамамен 1500 (130 мм және 152 мм) снарядтан зардап шекті. Батальон бірнеше адамды өлтірді. 2/4 осы кезеңде үш ірі шайқасқа қатысты: Фу Ок (21 қыркүйек), «Washout Bridge» немесе «Бастард көпірі» (14 қазан) және 48-ші төбе (25-7 қазан). Батальон командирі подполковник Джеймс В. Хаммонд жараланды, ал батальонның атқарушы офицері қаза тапты. PAVN американдық бекінісін басып алу әрекетіне тоқтатылды. 2/4 осы операцияны 952 теңіз жаяу әскерімен бастады. Алты аптадан кейін олар Леатэрнек алаңынан шамамен 300 адамы әлі де қызметке жарамды күйде қалды. «Kingfisher» операциясының жалпы шығыны 340 теңіз жаяу әскерінің қаза болуы және 3000-нан астам теңіз жаяу әскерінің жарақат алуы болды. PAVN шығыны 1100-ден астам өлген және 5 тұтқын болды. Осы қанды шайқас кезінде сержант Пол Х. Фостер (CP) және капрал Джед Кольби Баркер (Fox ротасы) осы шайқастардағы ерліктері үшін Құрмет медалімен марапатталды (өлгеннен кейін). Осы уақытта тоғыз Әскери-теңіз кресі де табылды. Қыркүйек айында генерал Уэстморленд (Вьетнамдағы АҚШ күштерінің командирі) Кон Тьен маңындағы DMZ-дегі шайқас соғыс тарихындағы конвенциялық қару күшінің ең ауыр шайқасы екенін мәлімдеді. 71 B-52 сортиесінің, жағалаудағы теңіз артиллериясының және Солтүстік корпусқа қарасты барлық өрттік базалардың көмегімен теңіз жаяу әскерлері өз орнын ұстады. 28 қазан күні лейтенант-генерал Кушман (Вьетнамдағы барлық теңіз жаяу әскерлерінің басшысы) батальонға мынадай хабарлама жіберді (соңғы жол): «2/4 жаудың ұсынған ең жақсы күштерімен кездесіп, жеңіске жетті. Жарайсыңдар». 1968 жылғы Тет шабуылы DMZ бойындағы шайқастың күшеюіне әкелді. 30 сәуірде басталып, 3 мамырға дейін жалғасқан 2/4 және PAVN 320-шы дивизиясы (8000-10000 сарбаз) арасындағы ащы қақтығыс Дунг Хадан солтүстік-шығысқа қарай жарылды. Базаны және 3-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының штаб-пәтерін қорғау үшін 2/4, B/1/3 күшімен күшейтіліп, бекітілген ауылды және Дай До маңындағы аумақты басып алу үшін алға жылжыды. Үш күндік Дай До шайқасы екі тарапқа да қымбатқа түсті. PAVN шамамен 1500 адамды өлтірді, ал 2/4 81 қаза тапты және 397 адам жарақат алды. Батальон командирі подполковник Уильям Вайсе Әскери-теңіз кресімен марапатталды, ал екі рота командирі, капитан Джеймс Е. Ливингстон (E ротасы) және капитан Джей Р. Варгас (G ротасы) олардың батылдығы мен басшылығы үшін Құрмет медалімен марапатталды. 15 мамырға дейін PAVN DMZ-дің солтүстігіне кері шегінді. Теңіз жаяу әскерлерінің жалпы шығыны 233 қаза тапқан және 821 жарақат алған адамды құрады. PAVN шығыны 2945 өлген және 47 тұтқынды құрады. 2/4 қатысқан басқа ірі операциялар «Lancaster II» операциясы 1968 жылғы 21 қаңтардан 23 қарашаға дейін жалғасты. Бұл көп батальондық операция Ка Ло мен Ка Лу арасындағы 9-шы маршрутты қамтамасыз етуге бағытталған. Жалпы шығын 359 теңіз жаяу әскерінің қаза болуы және 1713 жарақат алуы болды; PAVN шығыны 1801 адамды құрады. «Napoleon/Saline» операциясы 1968 жылғы 29 ақпаннан 12 қыркүйекке дейін жалғасты және Оңтүстік Қытай теңізіне жақын Куа Виет өзенінің аймағын қамтыған тағы бір көп батальондық операция болды. Жалпы шығын 117 теңіз жаяу әскерінің қаза болуы болды; PAVN шығыны 3495 адамды құрады. «Scotland II» операциясы 1968 жылғы 15 сәуірден 1969 жылғы 28 ақпанға дейін Ке Сан аймағында жүргізілген көп батальондық операция болды. Жалпы шығын 435 теңіз жаяу әскерінің қаза болуы және 2396 жарақат алуы болды; PAVN шығыны 3304 адамды құрады. 1969 жылғы 6 қарашада 2/4 Окинаваға АҚШ-тың соғысты Оңтүстік Вьетнамға бірте-бірте беру саясатының аясында қайтарылды. 1970-ші жылдардың басында 2/4 3-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының басқа бөлімдерімен бірге Вьетнам жағалауындағы Арнайы түсіру күштерінің (SLF) бөлігі ретінде Батальон түсіру топтарын ұсынды. 1972 жылғы Пасха шабуылы кезінде 2/4 белсенді түрде қолдау көрсетті...

2nd Battalion 4th Marines was once again committed to ground combat operations, this time in South Vietnam. In May 1965 the battalion landed at LZ Blue (west of Green Beach) near Chu Lai. The first combined land operation of the war was Operation Lien Ket 4 between 2/4 and 3rd Battalion, Republic of Vietnam Marine Division on 28 July. The first major engagement for the battalion was Operation Starlite (the first regimental sized battle for American forces since the Korean War) in August 1965. It was a combined amphibious/helicopter borne assault on enemy fortified positions of the Van Tuong Peninsula, 15 mile (24 km) south of the Chu Lai Air Base. Six days after the operation had begun; the 1st Vietcong Regiment was decisively defeated. During this operation, Lance Corporal Joe C. Paul (H Co.) became the battalion's first Medal of Honor recipient. Total losses for both sides were 52 marines killed and over 200 were wounded. Vietcong (VC) losses were over 600 killed and 9 POW's. There were 2 Medals of Honor, 6 Navy Crosses and 14 Silver Stars. As a result of Operation Starlite, Col. Joseph R. "Bull" Fisher established a small unit of 30 marines plus one sergeant in charge. This unit became known as "The Bull's Raiders". The S/2 Scouts, which consisted of 12 marines, was used to make up this unit plus additional Marine volunteers, mostly E 4 Corporals with specialized skills. Their mission was to act as shock troops, combat intelligence, and a quick reaction force. A new intelligence gathering tactic was established known as "hunter / killer" patrols. One squad, or 10 Marine Raiders would be sent by helicopter to a staging area where they would break up into five, two man teams. They would then scatter in all directions, gather intelligence, and re locate to a pickup point at a given time. These patrols were conducted mostly around the Ho Chi Minh Trail area. These Marine Raiders were also used as the first Combined Action Program (CAP) unit to work with the South Vietnamese Popular Force within Vietnamese villages located within the Tactical Area of Responsibility that the battalion was assigned. Their intelligence gathering aided in the discovery of People's Army of Vietnam (PAVN) units in this area. This information along with other intelligence began Operation Harvest Moon in December 1965. Operation Harvest Moon was the second major conflict that the 3rd Marine Division 3rd Marine Regiment, 9th Marine Regiment and 7th Marine Regiment along with ARVN forces fought. This operation took place in Quang Tin Province 23 mile (37 km) northwest of Chu Lai. Beginning in 1966, combat operations measurably increased with the battalion participating in Operation Double Eagle and Operation Hastings, a coordinated Marine/Army of the Republic of Vietnam (ARVN) search and destroy mission. Operation Prairie was one of the first operations that was fought in the hills west of Leatherneck Square. During this operation, Captain Howard V. Lee (E Co.) became the battalion's second Medal of Honor recipient. Total Marines losses were put at 200 killed and over 1,000 wounded. The PAVN 324B Division losses were put at 1,329 killed and seven POW's. On 25 June 1966 Operation Jay began about 30 kilometers northwest of Huế, and lasted nine days. 2/4 landed north of the PAVN 812th Main Force Battalion, and other Marine units landed south of the PAVN position. Caught in between the two Marine units, the PAVN suffered over 80 dead in nine days of fighting. The moniker of "The Magnificent Bastards" was first used by the incoming Battalion Commander, Lt. Col. Joseph R. "Bull" Fisher the day he assumed his command on 4 June 1964. On 24 September 1966, Battalion Order No. 5600.1B, was signed. It officially added (by legal order) the lower pennant with the nickname the "Magnificent Bastards". The next major confrontation was with 324B NDivision (8,000 to 10,000 soldiers) came during the siege of Con Thien in the summer and fall of 1967. This was called Operation Kingfisher and ran from 16 July through 31 October. The battalion arrived in the area around the second week of September. On the 14th, Echo Company lost five men due to PAVN artillery north of Cam Lo. On the 16th and 17th, Đông Hà Combat Base reported over 17" rain in one 24 hour period around Con Thien. 25 September was the largest single day for PAVN artillery. The hill and surrounding areas was hit with nearly 1500 (130 mm and 152 mm) rounds. The battalion took several killed. 2/4 was involved in three major battles during this period. Phu Oc (21 September), Washout Bridge or "Bastard's Bridge" (14 October) and Hill 48 (25 7 October). The battalion commanding officer LtCol James W Hammond was wounded and the battalion executive officer was killed. The PAVN was stopped in their attempt to overrun the American outpost. 2/4 started this operation with 952 marines. Six weeks later they left Leatherneck Square with about 300 men still fit for duty. Total casualties for Operation Kingfisher were 340 marines killed, over 3,000 marines wounded. PAVN losses were over 1,100 killed and five POWs. During this period of bloody fighting Sergeant Paul H. Foster (CP) and Lance Corporal Jedh Colby Barker (Fox Co.) were awarded the Medal of Honor (posthumously) for their actions during these battles. There were also nine Navy Cross awarded at this time. In September General Westmoreland (Commander of U. S. forces in Vietnam) declared that the fighting on the DMZ around Con Thien was the heaviest in conventional firepower in the history of warfare. With the help of 71 B 52 sorties, offshore naval gunfire and the support of all the fire bases in Northern I Corps, the marines held their ground. On 28 October Lt. General Cushman (head of all marines in Vietnam) sent a message to the battalion that read (last line) "2/4 has met and beaten the best the enemy had to offer. Well done". The 1968 Tet Offensive resulted in an increase in fighting along the DMZ. A bitter clash started 30 April and ran through 3 May between 2/4 and the PAVN 320th Division (8,000 to 10,000 soldiers) that broke out northeast of Đông Hà. To protect the base and also the 3rd Marine Division headquarters, 2/4 reinforced by B/1/3 was moved forward to seize the fortified village and area around Dai Do. The three day Battle of Dai Do was costly for both sides. The PAVN lost nearly 1,500 killed, while 2/4 suffered 81 dead and 397 wounded. The battalion commanding officer LtCol. William Weise received the Navy Cross and two company commanders, Captain James E. Livingston (E Co.) and Captain Jay R. Vargas (G Co.) were awarded the Medal of Honor for their bravery and leadership. By 15 May the PAVN were driven back north across the DMZ. Total losses for the Marines were 233 killed and 821 wounded. PAVN losses were put at 2,945 killed and 47 POW's. The other major operations that 2/4 was involved in were Operation Lancaster II ran from 21 January to 23 November 1968. This was a multiple battalion operation was to secure Route 9 between Cam Lộ and Ca Lu. Total losses were 359 marines killed 1,713 wounded; PAVN losses were put at 1,801. Operation Napoleon/Saline ran from 29 February to 12 September 1968 and was another multi battalion operation that covered the Cua Viet river area near the South China Sea. Total losses were put at 117 marines killed; PAVN losses were put at 3,495. Operation Scotland II was a multi battalion operation that ran from 15 April 1968 to 28 February 1969 in the Khe Sanh area. Total losses were put at 435 marines killed 2,396 wounded; PAVN losses were put at 3,304. On 6 November 1969, 2/4 was withdrawn to Okinawa as part of the United States policy of gradually turning the war over to the South Vietnamese. In the early 1970s, 2/4 participated with other units from the 3rd Marine Division in providing Battalion Landing Teams as part of the Special Landing Force (SLF) off the coast of Vietnam. During the 1972 Easter Offensive, 2/4 actively supported Vietnamese Marines, U. S. Army Rangers and U. S. advisors ashore, from nearby amphibious ships. During the summer of 1972 the battalion participated in a massive disaster relief effort, Operation Saklolo conducted in the northern part of the Philippines. On 12 April 1975, 2/4 took part in Operation Eagle Pull, the evacuation of Americans from Phnom Penh, Cambodia. On 29–30 April they took part in Operation Frequent Wind, the evacuation of Saigon.

Вьетнамнан кейінгі кезең және 1980-жылдар

1976 жылдың қазан айында батальонға 12 айлық мерзімді қызметтен кейін басқа бекеттерге ауысқан теңізшілердің орнына жаңа теңізшілер келді. Жаңа келгендердің көпшілігі жаяу әскерді даярлау мектебі мен офицерлік даярлау мектебін бітірген, ал отызына жуығы тәжірибелі болды. Жақын арада өткен жаңғақ соғысы және шабуылдық жаттығулардан кейін бұл теңізшілерге 2/4 батальондық десант тобы ретінде міндет жүктелді және WESTPAC флотына кіріп, Филиппин аралдарында және басқа да порттарда шамамен бес ай бойы қатаң жаттығуларға қатысты. Барлығы Филиппинде Маркос режимін құлатуға тырысқан коммунистік «Жаңа халық армиясы» (НПА) қаупіне байланысты қауіпсіздік шараларын үйренді. 1977 жылдың маусым айында Echo ротасынан бір взвод тікұшақпен Retrans тауына LCPL Circles байланыс офицерінің қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін жіберілді. Сағат 21:00 шамасында PFC Дэн Монетт пен PFC Ричард Палафокс жағалаудан жаңғаққа қарай қозғалған жасыл шамдарды байқады, олар жартастың төменгі бөлігіне, олардың орнына қарай бет алды. Взвод командирі CPL Хайме Чавес артқа қолдау сұрап радио байланыс жасады, ал LCPL Стив Паррилла взводпен бірге байонет орнатып, қорғаныс позициясын қалыптастырды. Жартастың үстінен тас пен құм сынып түскенін естігеннен кейін таңға дейін күшті күйзелісте болды. Таң атқан соң барлығы артқа эвакуацияланды және S2 барлау бөлімінен бұл туралы хабарлама алды: 2/4 батальонының артиллериясы жартастың шетіне бағытталған, реакциялық взвод дайын күйде болды және барлау тобы жасыл шамдарды көрген ауылдық шошқа аулаушылары екенін анықтады, бұл халықаралық инцидентке әкелуге жақын болды. Кейін BLT 2/4 1977 жылдың шілдесінде Сингапурдан Австралияға бағыт алғанда, АҚШ армиясының тікұшағы ДМЗ үстінен жолдан жаңғырылып, Солтүстік Кореямен атып түсірілді, соқтығысу кезінде екеуі қаза тапты, біреуі жердегі атыстан қаза тапты, ал екіншісі тұтқынға алынды. BLT 2/4 кері бұрылып, Корея ДМЗ жағалауындағы халықаралық суларда дайын күйде болды, бірақ президент Джимми Картер соңғы сәтте бұйрық берді. 1981 жылдың қазан айында батальон 2-ші теңізшілер полкіне қосылу үшін MCB Camp Lejeune-ге көшірілді; олар 18 айдан кейін Camp Lejeune-ге оралғаннан кейін, Окинавадағы Schwab лагеріне оралғанда, Unit Deployment Program (UDP) бағдарламасына қатыса бастады. Сол жерде олар бірнеше операцияға қатысып, 1981 жылдан 1985 жылға дейін үш жыл қатарынан теңізшілер корпусының негізгі әуелік ескерту күштері қызметін атқарды. 1985 жылы Окинаваға өзінің дәстүрлі аталық полкының, 4-ші теңізшілер полкінің құрамында орналасу кезінде Филиппинде, Диего Гарсияда, Жапонияның материктік бөлігінде және Окинаваның солтүстігіндегі орманды жерлерде оқу мен операцияларға қатысты. Кез келген климат пен жерде қызмет етіп, 1985 жылдың қазан айында Окинавадан оралғаннан кейін және 2-ші теңіз жаяу әскер полкіне қайта қосылғаннан кейін, 2/4 дереу II MEF Арнайы операциялар оқу тобымен Лежун лагерінде, Арктикалық шеңберден солтүстікке қарай 270 шақырым жердегі Норвегиядағы суық ауа райына дайындық бастады; Теңіз жаяу әскерлерінің тау соғысын оқыту орталығында, Бриджпорт, Калифорния; Маккой лагерінде, Спарта, Висконсин, және 1986 жылдың ақпан айының соңы мен наурыз айының басында Норвегияның Нордланд және Тромс округтеріне, Эвенс пен Бройстадботтн маңында 4-ші теңіз жаяу әскерінің қосалқы маневр элементі ретінде, сол кездегі бригадир генерал Карл Э. Мунди, Дж. Қысқы, мұз астындағы ауа райы, бұрын-соңды болмаған қар жинақталуы және "Анкор Экспресс" операциялық аймағындағы қиыр жері Salangenfjord, Faksfjorden және Lavangenfjord жағалауларында 2/4-нің шаңғымен жүретін теңізшілерін шектеріне дейін сынады. Бұл қатты қар жинақталуы, фьорд аймағындағы өте тік таулар мен нөлден төмен желдің әсерінен 1986 жылдың 5 наурызында Нордландтың Васдален қаласында 31 норвегиялық сарбазды жойған лавина болды, солтүстіктегі бригаданың 16 инженері қаза тапты. Васдален қар көшкіні 1940 жылы Германияның ІІ дүниежүзілік соғыстан кейінгі Норвегия тарихындағы ең ауыр апат болды. Нәтижесінде Норвегия аза тұтып, күш-қуатты қолдану мерзімінен бұрын тоқтатылды. "Анкор Экспресс" жоспарланған аяқталу алдында тоқтатылғанына қарамастан, мұндай қатал жағдайларда аман қалу, маневрлеу және күресу туралы көптеген құнды сабақтар алынды, бұл қысқы соғыс жабдықтары, тактикасы, әдістері мен процедураларына қатысты алғашқы бақылаулар мен тәжірибелерді қамтамасыз етті. Жарым жыл ішінде тропикалық, субтропикалық және Арктикалық қысқы ауа райында жұмыс істегеннен кейін, 1980 жылдардың соңында 2/4 теңізшілері 8-ші теңіз полкіне Лежун лагерінде, Солтүстік Каролинаға қайта тағайындалды. 1990 жылдың жазында батальонды қайтадан шынайы әлемдегі төтенше миссияға шақырды. Батыс Африкадағы Либерия елінде азаматтық соғыс жүріп жатты. Батальон, 22-ші теңізшілер экспедициялық тобының жердегі күресу элементі ретінде Францияның Тулон қаласынан операция «Sharp Edge» үшін теңізге шықты. 5 тамызда батальон АҚШ елшілігінде АҚШ азаматтары мен шетел азаматтарын қорғау үшін қорғаныс позицияларын алу үшін жағаға шығуға міндеттелді. 1650 американдық пен шетел азаматтарын сәтті эвакуациялағаннан кейін теңізшілер 21 тамызда амфибиялық кемелерге мінгізілді.

In October 1976 the battalion had fresh marines rotating in to replace those marines rotating to other duty stations fulfilling their twelve month tour. The new arrivals were mostly just out of Infantry Training School and Officer Candidate School with about thirty percent being seasoned. After thorough and rigorous jungle warfare and raid training these marines were tasked as being the Battalion Landing Team 2/4 and boarded the WESTPAC Fleet headed for more rigorous training in the Philippine Islands and other Ports of call for about five months. All were trained in security measures due to the NPA, New People's Army, a communist movement attempting to overthrow the Marcos regime in the Philippines. Around June 1977 a rifle squad from Echo Co was dispatched by helicopter to provide security for the communications Marine LCPL Circles on Retrans Mountain. About 2100 hours, PFC Dan Monette and PFC Richard Palafox noticed a formation of green lights moving in from the near the beach into the jungle headed to the bottom of the cliff toward their position, Squad Leader CPL Jaime Chavez radioed to the rear for support while LCPL Steve Parrilla along with the squad fixed bayonets and formed a defensive position after hearing rocks and debris sliding down below the cliff's edge and remained alert till dawn. When daylight finally broke they were all flown to the rear and briefed by S2 intelligence only to find out 2/4's artillery was zeroed in on the Cliff's edge, a reactionary platoon was on standby and that a Recon Team was inserted and intercepted the green light party found to be village pig hunters, nearly sparking an international incident. Later back ship BLT 2/4 was headed to Australia from Singapore in July 1977 when a U. S. Army helicopter veered off course over the DMZ and was shot down by North Korea killing two on impact, one killed by gunfire on the ground and the other captured. BLT 2/4 made a U turn and sat in international waters off the coast of the Korean DMZ geared up and ready for action but was called off at the last moment by President Jimmy Carter. The battalion moved to MCB Camp Lejeune to join the 2nd Marine Regiment in October 1981; they began participating in the Unit Deployment Program (UDP), returning to Camp Schwab, Okinawa after 18 months at Camp Lejeune. While there they participated in several operations and served as the Primary Air Alert Force for the Marine Corps three consecutive years in a row from 1981 to 1985. During its deployment to Okinawa in 1985 under its traditional parent regiment, the 4th Marines, 2/4 took part in training and operations in The Philippines, Diego Garcia, Mainland Japan and in the jungles of northern Okinawa. Truly serving in every clime' and place, after returning from Okinawa and rejoining the 2nd Marine Regiment in October 1985, 2/4 immediately began preparing for cold weather operations in Norway about 270 kilometers north of The Arctic Circle by training with II MEF Special Operations Training Group at Camp Lejeune; at the Marine Corps Mountain Warfare Training Center, Bridgeport, California; at Camp McCoy, Sparta, Wisconsin, and; in late February and early March 1986, deploying to Nordland and Troms counties of Norway, near Evenes and Brøstadbotn, as the main US ski mobile maneuver element of the 4th Marine Amphibious Brigade commanded by then Brigadier General Carl E Mundy, Jr, taking a leading role in the multi national NATO winter exercise, "Anchor Express". The wintry, subfreezing weather, unprecedented snow accumulations, and the rugged terrain in the operating area of "Anchor Express" astride Salangenfjord, Faksfjorden and Lavangenfjord tested 2/4's ski borne Marines to their limits. Such were the deep snow accumulations, extremely steep mountains in fjord country and gusty subzero winds that on 5 March 1986, a devastating avalanche in Vassdalen, Nordland, struck 31 fellow Norwegian soldiers, killing sixteen engineers from the elite Norwegian Army unit Brigade North, many of whose soldiers operating with 2/4 during the exercise. The Vassdalen avalanche was Norway's worst disaster in its history since the WWII German invasion of 1940. As a result, Norway went into mourning and the force on force exercise prematurely ended. Despite "Anchor Express" being terminated before its scheduled conclusion, many valuable lessons were learned about surviving, maneuvering and fighting in such harsh conditions, providing first hand observations and experiences related to winter warfare gear, tactics, techniques and procedures. Having endured and excelled operating in tropical, subtropical and Arctic winter weather conditions within a six month period, by the late 1980s 2/4 was reassigned to the 8th Marine Regiment at Camp Lejeune, NC, to participate in deployments to more temperate climates in The Mediterranean. The battalion was once again called upon for a real world contingency mission during the summer of 1990. The West African nation of Liberia was experiencing a civil war. The battalion, as the ground combat element (GCE) for the 22nd Marine Expeditionary Unit set sail from Toulon, France for Operation Sharp Edge. On 5 August, the battalion was committed to go ashore to take defensive positions at the U. S. Embassy to protect U. S. citizens and foreign nationals. The marines embarked on amphibious shipping on 21 August after having successfully completed a Non combatant evacuation operation of 1,650 Americans and foreign nationals.

Перс шығанағындағы соғыс және 1990 жылдар

Перс шығанағындағы соғыстан бұрын, 1990 жылдың тамызында, 2/4 бөлімшесі Либерияның Монровия қаласындағы АҚШ елшілігіне «Sharp Edge» операциясы аясында орналастырылды. 1990 жылдың желтоқсан айының соңында 2/4 әуе арқылы Сауд Арабиясының Әл-Жабайл қаласына «Шөл қалқаны» операциясына жіберілді. «Desert Storm» операциясы кезінде батальон 2-ші теңізшілер дивизиясының Кувейтке шабуылы кезінде механикаландырылған жаяу әскердің броньдық техникалық тобы (Task Force Spartan) ретінде шайқасты. Оқ ату тоқтатылғаннан кейін батальон 8-ші теңізшілермен бірге Кувейтте қалды және Кувейт қаласының батысында қауіпсіздік және жедел әрекеттерді жүргізді. 2/4 Кувейттен соңғы теңіз жаяу әскері батальоны болып шықты, 1991 жылдың 15 мамырында АҚШ-қа келді. 2/4 «Sea Signal» операциясына қатысты. Осы сапар барысында 2500-нен астам гаитилік иммигранттар USNS Comfort (T AH 20), CMV Ivan Franco және CMV Griuzy кемелерінде тіркелді. Бұл операция кезінде 2/4 Кубадағы Гуантанамодағы АҚШ Әскери-теңіз базасындағы босқындар лагерінің қауіпсіздігін қамтамасыз етті. 1994 жылдың 25 шілдесінде Солтүстік Каролина штатының Лежун лагерінде 2-ші теңізшілер дивизиясының құрамында болған 4-ші теңізшілер әскерінің 2-ші батальоны 6-шы теңізшілер әскерінің 2-ші батальоны болып қайта тағайындалды. 1994 жылдың 25 шілдесінен 1 қыркүйегіне дейін 4-ші теңізшілер дивизиясының 2-ші батальоны штаттық құрамда болды. 1994 жылдың 2 қыркүйегінде батальон Калифорния штатының Пендлтон лагеріне көшірілді, онда 5-ші теңізшілер полкінде 9-шы батальонды алмастырды.

1998 жылдың желтоқсан айында 2/4 31-ші теңізшілер экспедициялық тобының арнайы операцияларға қабілетті (MEUSOC) батальондық десанттық тобы (BLT) ретінде қатысты. «Desert Fox» деп аталған операция Саддам Хусейннің БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің қаулыларын орындаудан бас тартуына жауап ретінде жүргізілді, бұл коалициялық әуе шабуылына әкелді. 2/4 теңізшілері Кувейттегі Мутла қыратының маңында қорғанысқа орналастырылды, бұл әуе шабуылынан кейін Кувейтке жасалған кез келген ирактық шабуылды болдырмау үшін жасалды.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

2001 жылдың қыркүйегінен желтоқсан айына дейін 2/4, 11 қыркүйектегі шабуылдарға жауап ретінде АҚШ-тың батыс жартысында Noble Eagle операциясы кезінде жылдам әрекет ететін күштер ретінде қызмет етті. Осы міндеттен кейін көп ұзамай Окинавадағы 31-ші теңіз экспедициялық бөлімшесіне жіберілген 2/4, Шығыс Тиморға гуманитарлық көмек көрсетуге шақырылды және 2002 жылдың қазан және қараша айларында елде болды. 2004 жылдың ақпан айында "Ұлы балағаттаушылар" Ирактың "Азат ету" операциясын қолдау үшін Әл-Анбар провинциясының астанасы Рамади қаласына жіберілді. Батальон 6 сәуірге дейін қолдау және тұрақтандыру операцияларын (SASO) жүргізді, содан кейін көтерілісшілердің әрекеттері екі күндік қақтығысқа ұласты. Қазан айында батальон кетуіне дейін көтерілісшілердің белсенділігі сирек болды және 6 және 7 сәуірдегі бастапқы шайқас сияқты қатал болды, сондықтан саяхаттың қалған бөлігі көтерілісшілерге қарсы операцияларға бағытталды. Бөлім Ирактағы көтерілісшілермен күресте ерекше көзге түсті. 21 маусымда 2/4-тен төрт барлаушы-снайпері шатырда қаза тапты. Көтерілісшілер снайперлік мылтықты ұрлап алды, бірақ ол 2006 жылы Хаббаниядағы миссия кезінде 5-ші теңізшілер батальонының 3/5-ші батальонынан қайтарылып алынды. 2/4 2004 жылдың қазан айында Пендлтон лагеріне оралды. Содан кейін батальон 2005 жылдың сәуірінен желтоқсан айына дейін Окинава, материктік Жапония және Филиппинде 31-ші теңіз экспедициялық бөліммен бірге бөлімдерді орналастыру бағдарламасының бөлігі ретінде қызмет етті. Батальон 2006 жылдың қараша айында 15-ші МЭУ құрамында Иракқа қайта келді. Осы кезеңде Fox және Echo компаниялары Ар-Рамадиде операциялар жүргізді, ал BLT негізгі күштері Хадитадан жұмыс істеді. Өкінішке орай, 2007 жылдың ақпан айында Багдадтың солтүстік-батысында тікұшақ апатында батальондық сержант-майоры Джозеф Эллис қаза тапты деген жалған хабар тарады. Шындығында ол бақылау бекетінде жасалған қанаушылық шабуылдың құрбаны болды. 2008 жылдың қаңтар-шілде айларында 2/4 Окинаваға, Жапонияға 31-ші теңіз экспедициялық бөлімнің батальондық десант тобы ретінде жіберілді. BLT 2/4 филиппиндіктерге Balikatan 2008 үшін барды, ал Fox компаниясы Индонезияда оқу жаттығуларын өткізді. 2008 жылдың мамырында 31-ші МЭУ Иравадди дельтасында Наргис дауілі салдарынан Мьянма жағалауында Реагуация операциясын қолдады. BLT 2/4 2009 жылдың қыркүйегінде 11-ші теңіз экспедициялық бөлімнің батальондық десант тобы ретінде орналастырылды. BLT Шығыс Тимор мен Индонезиядағы жергілікті күштермен бірдей оқу-жаттығуларын аяқтады. USS Cleveland және USS Rushmore теңізшілері жаттығулар кезінде KORMARS (Индонезия теңізшілері) -мен бірге тікелей атыс және маневрлік жаттығулар, сондай-ақ теңізшілердің жекпе-жек өнері бағдарламасын (MCMAP) өткізді. Сонымен қатар, BLT қалалық жағдайда әскери операциялар (MOUT) және Австралия армиясымен бірге қарауылдау тобын жүргізді. 2010 жылдың мамырында Echo және Fox компаниялары Ауғанстанға "Тұрақты бостандық" операциясын қолдау үшін кішігірім жаяу әскерлер компаниясы ретінде жіберілді, олар сәйкесінше Марджа және Сангин аудандарында жауынгерлік операцияларға қатысты. 2011 жылдың қыркүйегінде батальон Хелманд провинциясына, Ауғанстанға "Тұрақты бостандық" операциясын қолдау үшін 6-шы полктік ұрыс тобының (RCT 6) құрамына кірді, ол Now Zad және Musa Qal'ah аудандарына жауапкершілік алды. Голф компаниясы ауылды талибандардың ықпалынан босатты, бұл ауыл тұрғындарына тарихында алғаш рет аудандық кеңес сайлауында дауыс беруге мүмкіндік берді. Echo, Fox және Golf компаниялары тағы бір жаңалық жасады, бұрын болмаған стратегиялық маңызға ие ауылда полиция бөлімшесін құрды. Қару компаниясы мен Голф компаниясы Ноу-Задтағы жергілікті тұрғындармен жұмыс істеуге үлкен күш салды, бұл Ауғанстан полиция күштерінің өсуіне және қауіпсіздікті жақсартуға көмектесті. Соңғысы, бірақ ең маңыздысы, H&S компаниясы 25 ISO контейнерін жабдықпен Камп Лизернекке қайтарып, кері тасымалдауға көмектесті. Батальон 2012 жылдың сәуірінде Пендлтон лагеріне оралды және 2012 жылдың маусым айында командалық рәсімді өзгертті. 2013 жылдың мамыр айының соңында 2/4 Окинаваға, Жапонияға 31-ші теңіз экспедициялық бөлімнің құрамында батальондық десант тобы (BLT) ретінде жіберілді. 2013 жылдың маусым айының соңында BLT 2/4 Task Force 76 кемелеріне мінді және Батыс Тынық мұхитында үш айлық патрульді бастады. Патруль кезінде BLT 2/4 Австралияда екі ірі жаттығуға қатысты: Shoalwater Bay жаттығу алаңындағы Exercise Talisman Sabre және Bradshaw Field жаттығу алаңындағы Exercise Koolendong. BLT 2/4 2013 жылдың қыркүйегінің соңында Окинаваға оралды және қараша айында Пендлтон лагеріне қайта орналастырылды. 2014 жылдың қаңтарында 2/4-тің Fox, Weapons және Штаб-қызметкерлері Сингапурге екіжақты жаттығулар үшін Сингапур гвардиясымен бірге жаттығулар жасады. Жаттығулар барысында олар тікелей атыс жаттығуларына қатысты, күштік жаттығулар жасады және тәжірибе алмасты. 2014 жылдың маусымында 2/4 және 2/7 теңізшілері Пендлтон лагеріндегі тікұшақтан секіру және түсіру курсында екі жарым апталық жаттығулар жасады. 2014 жылдың шілде айында 2/4 Теңіз корпусының Пендлтон лагеріндегі Инфраструктуралық оқу орталығында (IIT) батальондық жаттығулар жасады. Жаттығулар барысында теңізшілер IIT ұсынған қалалық жағдайда қарауылдау жасады.

From September to December 2001, 2/4 served as the Quick Reaction Force during Operation Noble Eagle for the western half of the United States in response to the 11 September attacks. Leaving shortly after this mission for the 31st Marine Expeditionary Unit in Okinawa, 2/4 was called upon to give humanitarian aid to East Timor and served in country from October to November 2002. In February 2004, "The Magnificent Bastards" deployed to Ramadi, Iraq, the provincial capital of the Al Anbar Province in support of Operation Iraqi Freedom. The battalion conducted support and stability operations (SASO) until 6 April when insurgent activity simultaneously bursted into a two day barrage of toe to toe fighting. From then on until their departure in October, insurgent activity was still sporadic and nearly equal in ferocity as the initial battle of 6 and 7 April, therefore the deployment focused on counter insurgency operations for the remainder of the tour. The unit continued to serve with distinction while engaging insurgent forces in Iraq. Tragically, four scout snipers from 2/4 were killed on a rooftop on 21 June 20. While insurgents stole a sniper rifle, it was later recovered by fellow 5th Marines battalion, 3/5, during a mission in Habbaniyah in 2006. 2/4 returned to Camp Pendleton in October 2004. The battalion then served as part of the Unit Deployment Program tour in Okinawa, mainland Japan, and the Philippines from April to December 2005 with the 31st Marine Expeditionary Unit and in early 2006 they were designated the Battalion Landing Team for the 15th Marine Expeditionary Unit. The battalion arrived in Iraq again as part of the 15th MEU in November 2006. During which Fox and Echo company conducted operations in Ar Ramadi, while the BLT main body operated out of Haditha. Tragically, in February 2007, Battalion Sergeant Major Joseph Ellis was falsely reported to have been killed in a helicopter crash that occurred northwest of Baghdad. He was actually killed by a suicide bomber at a checkpoint. From January to July 2008, 2/4 deployed to Okinawa, Japan, as the Battalion Landing Team for the 31st Marine Expeditionary Unit. BLT 2/4 spent time in the Philippines for Balikatan 2008, while Fox Company conducted training exercises in Indonesia. In May 2008, the 31st MEU supported Operation Response off the coast of Burma, due to the Cyclone Nargis making landfall in the Irrawaddy Delta. BLT 2/4 deployed in September 2009 as the Battalion Landing Team for the 11th Marine Expeditionary Unit. The BLT completed training exercises simultaneously with indigenous forces in both East Timor and Indonesia. When not in the jungle training, marines off the USS Cleveland and USS Rushmore conducted live fire and maneuver training and Marine Corps Martial Arts Program (MCMAP) with the KORMARS (Indonesian Marines). Additionally, the BLT conducted Military Operations in Urban Terrain (MOUT) and a patrolling package with the Australian Army. In May 2010, Echo and Fox Company deployed as reduced infantry companies to Afghanistan in support of Operation Enduring Freedom, engaging in combat operations in Marjah and Sangin respectively. In September 2011, the battalion deployed to Helmand Province, Afghanistan, in support of Operation Enduring Freedom, as part of Regimental Combat Team 6 (RCT 6), assuming responsibility for the districts of Now Zad and Musa Qal'ah. Golf company freed a village from a Taliban stranglehold, allowing villagers to return and vote in district council elections for the first time in history. Echo, Fox and Golf companies also accomplished another first, establishing a police station in another strategically located village where none had existed before. Weapons Company and Golf Company made significant strides engaging locals in Now Zad to help spur Afghan police force growth and improve security. Last but not least, H&S Company supported the retrograde by shipping 25 ISO containers of equipment back to Camp Leatherneck. The battalion returned to Camp Pendleton in April 2012 and had a change of command ceremony in June 2012. In late May 2013, 2/4 deployed to Okinawa, Japan, as a Battalion Landing Team (BLT) as part of the 31st Marine Expeditionary Unit. In late June 2013, BLT 2/4 embarked on ships from Task Force 76 and began a three month patrol in the Western Pacific Ocean. During the patrol, BLT 2/4 participated in two major exercises in Australia: Exercise Talisman Sabre in the Shoalwater Bay Training Area and Exercise Koolendong in the Bradshaw Field Training Area. BLT 2/4 returned to Okinawa in late September and redeployed to Camp Pendleton in November 2013. In January 2014, marines and sailors of 2/4's Fox, Weapons, and Headquarters and Service Companies traveled to Singapore to conduct bilateral training with Singapore Guardsmen. During the exercise they participated in live fire training, conditioning hikes, and exchanged tactics. In June 2014, marines with 2/4 and 2/7 conducted fast rope and rappel training during a two and a half week Helicopter Rope Suspension Technique course aboard Camp Pendleton. In July 2014, 2/4 participated in a Battalion Field Exercise at the Infantry Immersion Trainer (IIT) aboard Marine Corps Base Camp Pendleton. During the exercise, marines conducted patrols through urban terrain provided by the IIT.