Кіріспе

Савидж станциясы – Америка Азамат соғысының Вирджиния түбегі науқаны кезінде Потомак армиясының жабдықтау қоймасы, оқ-дәрі қоймасы, далалық госпиталі және бас штабы болған соғыс уақытындағы атауы.

Шаруа үйінен бас басқармаға

Савидж станциясы Вирджиния штатының Хенрико округінде Ричмонд және Йорк өзені темір жолында орналасқан. Алайда, темір жолдың қазіргі иесі Норфолк Оңтүстік темір жолының тарихи бөлімінде бұл жерде нақты темір жол станциясы немесе станса ғимараты болғандығы туралы ешқандай мәлімет жоқ. Темір жолдың жанындағы шағын төбеде, ағаштардың арасында бір ферма үйі орналасқандығы белгілі, және ол соғыс кезінде жасалған бірнеше кезеңдік суреттерде және фотосуреттерде көрінеді. Ферма үйі Жеті қарағай шайқасы мен Жеті күндік шайқастар кезінде және олардан кейін үлкен далалық госпитальдің ядросы ретінде қызмет етті. Үй 1862 жылғы 29 маусымда Савидж станциясы шайқасы кезінде генерал Джордж Б. Макклелланның штабы ретінде де пайдаланылды. Үй 1862 жылғы шайқастан аман қалғанмен, 1864 жылы генерал Филип Х. Шеридан басқаратын Федералды атқыштар жасағы оны өртеп жіберді. Үй ешқашан қайтадан салынбаған және бүгінгі күнге дейін оның ізі қалмаған. Дегенмен, 19 ғасырға жататын шағын дөңгелек пеш 1930 жылдарға дейін мүлікте сақталған, ол Азаматтық консервация корпусының жобасы аясында жергілікті тарихи ескерткіштерді зерттеу кезінде суретке түсірілген. Пеш 1980 жылдарға дейін қирап, құлаған. 18 ғасырға жататын кішкентай кірпішпен қаланған зират әлі де темір жолдан көп алыс емес, үйдің бұрынғы орналасқан жеріне жақын тұр.

Қазіргі заманғы соғыс алаңы

Бүгінде Савидж станциясының шайқас алаңы сақтаушылар тарапынан "жоғалған" деп есептеледі, ең қатты жаяу әскер шайқасы болған аймақ I 295 және I 64 тас жолдарының жақын маңдағы төрт қабатты қиылысымен жабылған. Дегенмен, Савидж станциясын құраған жер, мысалы, Одақтың далалық госпиталі, жабдықтау қоймасы, оқ-дәрі қоймасы және Федералдық әскер қатарының тыл аймақтары, таңқаларлықтай жақсы сақталған, ал жақын орналасқан қиылыс жапырақтар толық гүлдеген кезде көзден жасырынып қалады. 1980-жылдардың аяғында жергілікті тұрғындар соңғы рет осы төбелі егістік жерді коммерциялық пайдалану үшін қайта бөлуден қорғауға тырысты, бірақ олардың тілектері Хенрико округі комиссиясының шешімімен қабылданбады. Бір құрылыс компаниясы бұл жерге ірі жүк көліктері тоқтайтын және жүк тасымалдау стансасын салуды ұсынған, бірақ қиылысқа тым жақын болғандықтан, мүлікке ыңғайлы және қауіпсіз кіру-шығу қиын болар еді. Мұндай пайдалану сонымен қатар айналасындағы тыныш тұрғын үйлермен де үйлеспес еді. Осы себепті, бүгінгі күнге дейін бұл жер игерілмей келеді және қазір ауыл шаруашылығына жалға берілген, алайда мүлік қазіргі уақытта Ричмонд аймағындағы белгілі жылжымайтын мүлік компаниясына тиесілі және сатуға қойылған. Бұл жер қазір күн энергиясын өндіретін ферма.