Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Калифорния штатындағы маяқ, АҚШ
Lighthouse in California, United States
Шығыс Бауырлас аралы маяғы – Калифорния штатының Ричмонд қаласындағы Сан-Рафаэль шығанағындағы Шығыс Бауырлас аралында орналасқан маяқ. Ол Сан-Франциско шығанағынан Сан-Пабло шығанағына кіретін жерді көрсетеді. 1874 жылы салынған және 1969 жылы автоматтандырылған бұл маяқты американдық "Стик" стилінде Пол Пелц жобалаған. Ол сонымен қатар Шығыс Бауырлас аралының ұқсас станцияларын, Сан-Педродағы Пойнт Фермин маяғын, Калифорниядағы Каркинес бұғазындағы Маре аралы маяғын (1930 жылдары бұзылған), Калифорниядағы Пойнт Хуэнем маяғын (1940 жылы жаңасымен ауыстырылған), Нью-Джерси штатының Солтүстік Уайлдвуд қаласындағы Херефорд Инлет маяғын және Вашингтон штатындағы Пойнт Адамс маяғын (1912 жылы маяқ қызметі өртеп жіберген) да осы стильде салған. Бұрынғы күзетшінің үйі 1980 жылдан бастап қонақ үй ретінде жұмыс істейді.
East Brother Island Lighthouse is a lighthouse located on East Brother Island in San Rafael Bay, near the tip of Point San Pablo in Richmond, California. It marks the entrance to San Pablo Bay from San Francisco Bay. Built in 1874 and automated in 1969, the lighthouse was designed in the American Stick style by Paul J. Pelz, who also designed East Brother Island's sister stations, Point Fermin Light in San Pedro CA, Mare Island Light, in Carquinez Strait, California (demolished in the 1930s), Point Hueneme Light in California (replaced in 1940), Hereford Inlet Light in North Wildwood, New Jersey, and Point Adams Light in Washington State (burned down by the Lighthouse Service in 1912), all in essentially the same style. The former keeper's house began operating as a bed and breakfast in 1980.
Тарих
АҚШ үкіметі аймақты белгілеу үшін шамның қажеттігін мойындағанмен, материктегі жерді қолжетімді бағамен алу мүмкін болмады. Сондықтан үкімет назарын бұрыннан өзіне тиесілі болған аралға бұрды. Ірі жарылыстар арқылы арал тегістелді, екі қабатты күзетші үйі, оған біріктірілген мұнара және тұман сигналының ғимараты салынды. Шам алғаш рет 1874 жылдың 1 наурызында жарыққа шықты. Жарық мұнарасы күзетші үйіне жалғастырылған, екі қабатты Виктория стиліндегі үй жарылыс жасалған тасқа орналасқан. Аралда күзетшінің көмекшісіне арналған үй, жабдықтар ғимараты, су жинағыш және су резервуары болды. Су жинағыш 30 фут (9 метр) тереңдікке жарылып, жаңбыр суын сақтауға қабілетті. Ең белгілі маяк сақшылары – Джон Стенмарк пен Уиллард Миллер есімді екі адам болды. Олардың әрқайсысы 20 жыл қызмет етті, бұл кез келген басқа сақшыдан көп. Швециядан келген Стенмарк 20 жасында маяк қызметіне қабылданды және қайық апаты кезінде көрсеткен батылдығымен көзге түсті. 1894 жылы ол «Ист Брат» маягының сақшысы болып тағайындалды және әйелі мен төрт баласымен бірге станцияда тұрды. Миллер 1922 жылы «Ист Брат» маягында қызметін бастады. Оның қызмет кезеңінде шам 500 ваттты шаммен жабдықталған бесінші реттік Френель линзасына жаңартылды. Бумен жұмыс істейтін тұман сигналы компрессормен басқарылатын диафонға айналдырылды. 1940 жылдың 4 наурызындағы ауыр апат салдарынан өрт шығып, аралдағы кемежай мен қайық үйі, сондай-ақ төрт қайық жойылды. АҚШ Маяктар қызметі 1939 жылға дейін маяқтың жұмысын жүргізді, содан кейін Маяктар қызметі АҚШ Жағалау күзет қызметімен біріктірілді. Маяктарда үлкен отбасылар тұрды. Олар бастапқы линзаның шамдағы жібін жағып, оны кит майымен толтырып отыруға тиіс болды. Көптеген тұманды түндерде олар бу қазандықтарын қосып, көмірді қайықтан ұзын пандусқа көтеріп тасуға мәжбүр болды. Маяк автоматтандырылғаннан кейін үкімет күзетші үйін және басқа ғимараттарды бұзуды жоспарлады, бірақ жергілікті тұрғындардың наразылығы бұзуға кедергі келтірді. 1971 жылы маяк Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Бірнеше жылдық тоқыраудан кейін 1979 жылы «East Brother Light Station, Inc.» атты коммерциялық емес ұйым құрылды, ол осы ескерткішті қалпына келтіруді мақсат етті. Үкіметтік гранттар, жеке қайырымдалықтар және еріктілердің еңбегі аралдағы ғимараттарды жаңартты, қазір олар қонақ үй ретінде пайдаланылуда.
Although the U. S. government recognized the need for a light to mark the area, mainland property was not available at a reasonable price. Instead the government turned its attention to the island, which it already owned. Large scale blasting leveled the island off, and the two story keeper's house was built with the attached tower and a fog signal building. The lamp was first lit on March 1, 1874. The light tower is attached to the keeper's house, a two story Victorian placed on a blasted away rock. There was an assistant keeper's house, equipment building, cistern, and water tank. The water cistern was blasted to a depth of 30 feet (9 m) and is capable of holding of rainwater. Two of the most notable lighthouse keepers were John Stenmark and Willard Miller, each of whom logged twenty years of service, more than any other keeper. Originally from Sweden, Stenmark joined the lighthouse service at age twenty and distinguished himself for bravery during a boating accident. He was eventually appointed keeper at East Brother in 1894, and he lived at the station with his wife and four children. Miller began his tenure at East Brother in 1922. During his service the light was upgraded to a fixed, fifth order Fresnel lens, powered by a 500 watt bulb. The steam fog signal was also converted to a compressor driven diaphone. A serious accident on March 4, 1940, resulted in a fire that destroyed the island's wharf and boathouse along with four boats. The United States Lighthouse Service ran the lighthouse operation until 1939, when the Lighthouse Service merged with the United States Coast Guard. Large families occupied the lighthouse. They had to light the original lens wick and keep it filled with whale oil. On many foggy nights, they would have to fire up the steam boilers to drive the foghorns, hauling coal up the long ramp from the boat. After the lighthouse was automated, the government wanted to tear down the keeper's house and other buildings, but protests from local residents prevented the demolition. The lighthouse was listed on the National Register of Historic Places in 1971. After several years of neglect, a non profit group, East Brother Light Station, Inc., was formed in 1979 to restore the landmark. Government grants, private donations, and volunteer labor restored the structures on the island, which are now used for the bed and breakfast.