Толентино шарты: Франция мен Пап мемлекеті арасындағы келісім (1797)
Treaty of Tolentino
Толентино шарты (1797) – Франция мен Пап мемлекеті арасындағы келісім. Наполеон басқарған француз әскерінің жеңісінен кейін, Папа Римге шарттар таңылды. Тарих, келісімдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1797 жылы Франция мен Папалық мемлекеттер арасындағы келісім
1797 treaty between France and the Papal States
Толентино шарты – Революциялық Франция мен Папалық мемлекеттер арасындағы бейбіт келісім. 1797 жылдың 19 ақпанында қол қойылған бұл шарт Папалық тарапқа капитуляциялау шарттарын жүктеді. Франция тарапынан Франция Директориясының Ағын орындағы елшісі Франсуа Како және өсіп келе жатқан генерал Наполеон Бонапарт, ал қарсы жағынан Папа Пий VI-ның куриясының төрт өкілі қол қойды. Бұл шарт Бірінші коалиция соғысы кезінде 1796-1797 жылдардағы Италия науқанынан кейін болған оқиғалардың бір бөлігі еді. Мантуя шайқасында, Арколь шайқасында және Риволи шайқасында австриялықтарды жеңгеннен кейін Бонапарттың Солтүстік Италияда жауы қалмады және ол Папалық мемлекеттерге назар аудара алды. Франция мен Папалық мемлекеттер арасындағы тоғыз айлық келіссөздерден кейін, 1797 жылдың ақпан айында 9 000 француз әскері Папалық Романья аймағына басып кірді, бұл Папаға француз шарттарын қабылдаудан басқа амал қалдырмады.
The Treaty of Tolentino was a peace treaty between Revolutionary France and the Papal States, signed on 19 February 1797 and imposing terms of surrender on the Papal side. The signatories for France were the French Directory's Ambassador to the Holy See, François Cacault, and the rising General Napoleon Bonaparte and opposite them four representatives of Pope Pius VI's curia. It was part of the events following the Italian campaign of 1796 1797, during the War of the First Coalition. Having defeated the Austrians at the Battle of Mantua, at the Battle of Arcole and in the Battle of Rivoli, Bonaparte had no more enemies in northern Italy and was able to devote himself to the Papal States. Following nine months of negotiations between France and the Papal States, in February 1797 9,000 French soldiers invaded the Papal Romagna region, leaving the Pope no choice but to accept the French terms.
Шарттары
Келісім Болоньяда қол қойылған бұрынғы қарулы келісімнің қатал шарттарын растады, бұған дейін Папалық мемлекеттерден алынған 21 миллион лирге қоса 15 миллион лир қосылып, барлығы 36 миллион лирлік өтемақы белгіленді. Сонымен қатар, революцияның басында француз әскерлері басып алған паптық Авиньон қаласы және оның аумағы, Контат Венассин, Францияға ресми түрде берілді, бұл жарты мың жылдық паптық билікке нүкте қойды. Француздардың бұрын басып алған Рим папасының Романья, Феррара және Болоньядағы елшіліктері де Папалық мемлекеттерден алынып, жаңа құрылған Цизальпин Республикасына қосылды. Келісімде Ватиканнан өнер қазыналарын тәркілеу де ресми түрде бекітілді. Жүзден астам картина және басқа да өнер туындылары Париждегі Лувр мұражайына жіберілді. Француз комиссарлары Францияға не әкелуге болатынын таңдау және бағалау үшін кез келген ғимаратқа – қоғамдық, діни немесе жеке – кіру құқығын өзінде сақтады. Шарттың бұл бөлігі 1798 жылы басқа итальян мемлекеттерімен жасалған келісімдер арқылы бүкіл Италияға таратылды. Папалық мемлекетке қойылған басқа талаптардың ішінде, Римде "Папаны қорлаған" деп айыпталғандықтан халықтың наразылығынан қаза тапқан француз журналисі Хью де Басевильдің отбасына өтемақы төлеу және француз әскерлерінің соғыс аяқталғанға дейін Анконада орналасуына келісім беру де болды.
The treaty confirmed the harsh terms of the preceding armistice signed at Bologna, adding 15 million livre to the indemnity of 21 millions previously extracted from the Papal States—36 million in all. In addition, the papal city of Avignon and its territory, the Comtat Venaissin, which had been occupied by French forces at an early stage of the Revolution, were formally ceded to France putting a definite end to half a millennium of Papal rule. The papal legations of Romagna, Ferrara, and Bologna, already invaded by the French, were also ceded by the Papal States and incorporated into the newly created Cisalpine Republic. The treaty also formalized the confiscation of artistic treasures from the Vatican. Over a hundred paintings and other works of art were to go to the Louvre in Paris. The French commissioners reserved the right to enter any building, public, religious or private, to make their choice and assessment of what was to be taken to France. This part of the treaty was extended to apply to all of Italy in 1798 by treaties with other Italian states. Other conditions imposed on the Papal States included a compensation to the family of French journalist Hugh de Basseville, killed by a crowd in Rome for having allegedly "insulted the Pope", and giving consent to the stationing of French troops in Ancona until the end of the war.
Сын
Француз терминдерінің ішінде көркем шығармаларды тәркілеу, немесе көптеген адамдар оны ұрлық және қарақшылық деп есептеген, сынға ұшырады және оның заңдылығына күмән туды. Ең қатал қарсыластарының бірі – Кватремер де Куинси болды, ол 1796 жылы «Мирандадағы хаттар» атты памфлет жазды. Онда ол өнер туындысы мен оның арналуы тиіс орын арасындағы берік байланысты растап, «туынды жасалған контексті жою оның түсініктілігіне қайтымсыз нұқсан келтіреді» деп мәлімдеді. Тәркіленген өнер туындыларының арасында Люций Юний Бруттың қола мүсінінің мәрмәр көшірмесі Парижде сақталған. Дегенмен, Наполеон құлағаннан кейін көптеген туындылар қалпына келтірілді, ал негізгі туындылар қазір Римдегі Ватикан бағында орналасқан. Ал Люций Юний Бруттың қола мүсіні Капитолий мұражайларына қайтарылды.
Of the French terms, the confiscation of artistic works or, as many considered it, theft and plunder came under criticism and its legitimacy questioned. Among the fiercest opponents was Quatremère de Quincy who in 1796 wrote a pamphlet, Letters in Miranda, in which he affirmed the strong relationship between a work of art and the place in which it was intended, asserting that "eradicating the context in which the work was created irreparably impairs its legibility". Of the confiscated works of art, a marble copy of a bronze statue of Lucius Junius Brutus remains in Paris. However, most of the works were restored after Napoleon's fall, and the main works are now located in the Vatican Gardens in Rome. The bronze statue of Lucius Junius Brutus has returned to the Capitoline Museums.
Салдары
Келісім Франция Директориясын қанағаттандырмады, олар әлі де Апостолдық Тақтың уақыттық билігін жоюды көздеді. Бір жыл өткен соң француз әскері Папалық мемлекеттердің қалған бөлігіне басып кірді және Пий VI-ны тұтқындап, Рим Республикасын орнатты.
The treaty did not satisfy the French Directory, which still sought to end the temporal power of the Holy See. Just a year later, the French Army invaded the rest of the Papal States and arrested Pius VI, imposing a Roman Republic.