Корейдің ежелгі Silla патшалығындағы әйел-жауынгерлер тобы – Wonhwa жайлы маңызды мәліметтер. Сұлулығымен және шеберлігімен танылған, бірақ қысқа ғұмырлы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вонхва (түпкі гүлдер) – Кореяның үш патшалығының бірі болған 6-шы ғасырдағы Силла мемлекетіндегі әйел жауынгерлер тобы. Олардың шайқастарға қаншалықты қатысқандығы нақты белгісіз. Жинхен патшаның тұсында құрылған Вонхваның алғашқы тобы шамамен 300 жас қызды құрады. Оларды әдемілігі мен шеберлігіне қарай таңдаған. Олардың басшылары екі әйел болды. Бірақ, олардың біреуі кісі өлтірген соң, Вонхва тобы таратылып, оның орнына тек ерлерден құралған Хваранг тобы құрылды. Кейіннен Вонхва атағы Хварангтың әйел рухани көшбасшыларына берілді. "Вон-Хва" термині көбінесе бір адамды көрсету үшін қате қолданылады; шындығында, Вон-Хва – буддалық монах жауынгерлерін рухани тұрғыдан жетектеген, өте құрметті буддалық монахтардың тобы болған". Кейбір зерттеушілер Вонхва кейінірек Кисаенг тобының пайда болуына себеп болған болуы мүмкін деп санайды, бірақ бұл теорияны қолдайтын нақты дәлелдер аз. Вонхваға алғашқы кандидаттар болған екі әйел – Вонхваның екі бөлімінің басшылары, Наммо (南毛) және Джунчжон (俊貞) болды. Олар бір-біріне қызғанышпен қарады. Джунчжон өзінің қарсыласын өлтіргеннен кейін Вонхва тобы таратылды. Әңгімеге сүйенсек, Джунчжон Наммоны үйіне шақырып, оған ішімдік беріп, содан кейін солтүстік ағысында Наммоны өлтірген. Наммоның халқы жоғалған Наммоны іздеп, балалар көшеде айта алатын ән жазды. Бір топ адам Наммоның денесін тауып, Джунчжонды жазалаған. Бұл оқиға, басы артық миф және аңызға негізделген болуы мүмкін, себебі "воньхуа" термині "вонь" (源) – "көз" деген сөзден тұрады және бұл сектаның негізін қалаушыларын білдіреді, ал "хва" (花) – "гүл" сөзі, бір нәрсені іздеуге көп уақыт немесе ақша жұмсаған адамды білдіретін эвфемизм, яғни адал жандар. Вонхва жағдайында – философия мен өнерге адал болу. Сонымен қатар, Наммо мен Джунчжон есімдері осы екі әйелдің сотта пайдалану үшін қабылдаған лақап аттары болуы мүмкін, бірақ олардың сипаттамаларын елемеуге болмайды. Наммо – салғырт, бірақ сәтті немесе туа біткен қабілетімен көзге түсетін, сондықтан одан әрі білім алуға құштар емес адамды білдіреді. Ал Джунчжон – талантты және ізгі адамды көрсетеді, кісі өлтіруге бейім болғанына қарамастан. Егер біреудің белгілі бір мақсатқа жету үшін көп еңбектенуі керек болса, ал оның қарсыласы, әсіресе бәсекелес, сол мақсаттарға әлдеқайда аз күш жұмсап қол жеткізсе, онда қызғаныш сезімі тууы мүмкін деп ойлау логикалық.
The Wonhwa (original flowers) were a class of female warrior cadets in 6th century Silla, one of the Three Kingdoms of Korea. It is not clear to what extent they ever engaged in battle. Created in the reign of King Jinheung, the first group of Wonhwa consisted of about 300 young girls chosen for their beauty and skill. Their leaders were two women. However, after one of them committed murder, the wonhwa class was abolished, and replaced by the all male Hwarang. Subsequently, the Wonhwa title was granted to female spiritual leaders of the Hwarang. "The term Won Hwa is often incorrectly used to represent a single individual; in fact, Won Hwa was a group of highly revered Buddhist nuns who spiritually guided these Buddhist monastic warriors." Some have suggested that wonhwa might be the origin of the later kisaeng class, but little evidence exists to support this theory. The first two women to be nominated for Wonhwa were the leaders of the two bands of Wonhwa, Nammo (南毛) and Junjeong (俊貞), who grew jealous of one another. When Junjeong murdered her rival, the Wonhwa were disbanded. The tale goes that Junjeong asked Nammo to her house and forced her to drink, killing Nammo at the north stream. The people of Nammo searched for the missing Nammo and made a song so that the children could sing it in the streets. A group of these people found Nammo's body and Junjeong was executed. This origin story is most likely based on myth and legend, as the term wonhwa is composed of won 源, "source", and undoubtedly refers to the founders of the sect, while hwa 花, "flower", is a euphemism for someone who has spent a great deal of time or money in the pursuit of something, i. e. a devotee. In the case of the Wonhwa, devotion to philosophy and the arts. Furthermore, while the names nammo and junjeong could have been appellations adopted by these two women for use in court, one cannot overlook the obvious descriptions they portray. Nammo hints at one who is careless yet lucky, or perhaps someone who is innately insightful and therefore lackadaisical about further erudition. Junjeung clearly indicates a person who is talented and virtuous, despite the fact that she was the one who succumbed to homicidal tendencies. It would be logical to assume that if someone had to work hard, maybe even struggle with attaining certain goals, that envy might consume them if their counterpart, especially if viewed more as a rival, seemed to reach the same objectives with substantially less effort.