Алехандро Чатаинг: Венесуэла сәулетшісінің өмірі мен еңбектері
Alejandro Chataing
Алехандро Чатаинг – Венесуэла сәулетшісі, Караксты жаңартқан маман. Нео-Ренессанс, нео-барокко сияқты стильдерде жұмыс істеген. Сәулет өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алехандро Чатейнг (1873 жылдың 24 ақпаны – 1928 жылдың 16 сәуірі) – венесуэлалық маңызды сәулетші. Чатейнг "Сиприано Кастро режимінің бас құрылысшысы" ретінде танымал болды. Ол өнімді сәулетші болды және Каракасқа жаңа келбет беруге көмектесті.
Alejandro Chataing (February 24, 1873 – April 16, 1928) was an important Venezuelan architect. Chataing was known as the "great constructor of the regime of Cipriano Castro." He was a prolific architect who helped give Caracas a new face.
Кіріспе
Жалпы, оның жобалары таңғажайып эклектизмді көрсетті, оның ішінде нео-ренессанс, нео-роман, мориско және нео-барокко стильдері болды. Сонымен қатар, дәстүрлі венесуэлалық тас қалаудың қатарсында, ол бетон негіздерді, сондай-ақ қабаттар арасындағы темір арқалықтарды пайдаланды, бұл 19-шы және 20-шы ғасырлар арасындағы өтпелі кезеңге тән әдіс еді.
In general, his projects demonstrated a remarkable eclecticism, with tendencies that included neo renaissance, neo romanesque, morisco and neo baroque. At the same time, next to the traditional Venezuelan rubblework, he used concrete foundations, as well as iron joists in the intrafloor space, a method characteristic of the transitional period between the 19th and 20th centuries.
Алғашқы жылдар
Чатеинг Венесуэланың Каракас қаласында дүниеге келген. Оның мансабы 1894 жылы Сан-Хасинто Каракас қалалық базарының қасбеттеріне арналған байқауда бірінші жүлде алғаннан бастау алды. 1895 жылы ол өзінің ұстазы Хуан Хуртадо Манрикемен бірге Эль-Кальварио төбесіндегі Федерация аркасының жобасын жасады.
Chataing was born in Caracas, Venezuela. His career began when he received first prize in a contest for the facades of the San Jacinto Caracas town market in 1894. In 1895 he collaborated with his teacher Juan Hurtado Manrique in the design of the Arch of the Federation on the slopes of El Calvario.
1904 және 1905 жылдардағы жобалар
1904 жылы ол Ұлттық пантеонды қайта жаңартып, Эль-Параисодағы Циприано Кастроның президенттік резиденциясын, Вилла Зоила деп атады. Бір жыл өткен соң ол Ла Планьие әскери мектебінің құрылымын және фасадын "флорентийлік әскери стильдің" күшін бейнелейтін жобамен өзгертті. 1904-1905 жылдары ол Ұлттық театрының құрылысын жүзеге асырды, президент Сиприано Кастро оның Антонио Гусман Бланконың туындыларын еліктеуін қалаған. 1905 жылы ол Эль-Валледегі жуынатын үйдің жобасын жасап, Өнер мектебі мен кеңселерді қайта жаңарта түсті.
In 1904, he rebuilt the National Pantheon and constructed the presidential residence of Cipriano Castro in el Paraíso, called Villa Zoila. A year later he modified the structure and the facade of the Military School of la Planicie, with a project imitating the strength of "florentino military style." Between 1904 and 1905, he constructed the National theater, which president Cipriano Castro wished to have emulate the works of Antonio Guzmán Blanco. In 1905 he designed the House of Baths in El Valle and modified the School of Arts and offices.
1906 жылғы жобалар
1906 жылы ол Ла Провиденсия (эс) аралында (Маракайбо көлінің кіреберісінде) мәйектің (жалаңаяқ ауруының) науқастарына арналған аурухана құрылысы жобасын және аяқталмаған қайта жаңғырту аркасын қолға алды.
In 1906, he took on the project of the construction of a hospital for leprosy patients for the island of La Providencia (es) (at the entrance of Lake Maracaibo) and of an Arch of the Restoration that would not be completed.
1907 жылғы жобалар
1907 жылы ол Ішкі істер департаментінің сарайын және оған жалғастырылған полиция бөлімшесін аяқтады, сондай-ақ Кармелитас көшесінің бұрышында Тұрғын үй министрлігінің ғимаратын тұрғызды.
In 1907, he completed the palace of the Department of the Interior with the annexed police ward and constructed the building of the Ministry of Housing on the corner of Carmelitas.
Басқа сәулет жұмыстары
Шатаингтің басқа архитектуралық жұмыстары: 1910 жылы Боливар алаңындағы Ұлттық кітапхана (немесе Боливарлық музей), 1912 жылы Ұлттың Бас архиві, 1919 жылы Луис Муньос Тебармен бірлесіп «Ньюво Цирко де Каракас» және 1921 жылы Хуан Висенте Гомес ашқан Карабобо аркасы. Сондай-ақ Луис Муньос Тебармен бірге Каракастағы Иса Жүрегі шіркеуін, Оңтүстік Әулие Августин ғибадатханасын және Сантисимо-Сакраменто қызметкерлерінің шіркеуін аяқтады. Діни ғимараттар салумен қатар, ол «Аякучо», «Капитолий», «Принцесса» (қазіргі Боливар алаңының алдындағы «Риалто» кинотеатры), «Бірінші Ұлттық қалалық банк» (Қоғам көшесінің бұрышында) және Университет даңғылындағы «Венесуэла банкі» театрларын жобалау жобасын қолға алды. Ол Бультон отбасының «Лас-Акасиас» резиденциясын (қазіргі таңда Ұлттық гвардия штабы) салды және Макутодағы «Мирамар» қонақ үйінің дизайнын жасады, бұл жоба оған 1928 жылы танымал атақ әкелді.
Other architectural works made by Chataing were the National Library (or Bolivarian Museum) in Bolivar plaza in 1910, the General Archives of the Nation in 1912, Nuevo Circo de Caracas in 1919 in collaboration with Luis Muñoz Tébar, and the Arch of Carabobo inaugurated by Juan Vicente Gómez in 1921. Also with Luis Muñoz Tébar, he finished the church of Heart of Jesus in Caracas, the temple of Saint Augustine of the South and the church of the Servants of the Santísimo Sacramento. In addition to the construction of religious buildings, he took on the project of designing the theaters Ayacucho, Capitol, Princess (today, Rialto cinema in front of Bolivar plaza), the First National City Bank (on the corner of Society) and the Bank of Venezuela on University Avenue. He constructed Las Acacias residence of the Boulton family (today, host of the Command of the National Guard) and conceived the design of the Miramar hotel in Macuto, a project that brought him recognition in 1928.