Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық азаматтық инженер (1839–1919)
Теодор Купер (13 қаңтар 1839 – 24 тамыз 1919) – американдық азаматтық инженер. Ол 1907 жылы құлап түскен Квебек көпірінің кеңесші инженері ретінде ең жақсы танылған.
American civil engineer (1839–1919)
Theodore Cooper (January 13, 1839 – August 24, 1919) was an American civil engineer. He may be best known as consulting engineer on the Quebec Bridge that collapsed in 1907.
Өмірбаян
1858 жылы Реселер институтынан (қазіргі Реселер политехникалық институты) азаматтық инженер мамандығы бойынша диплом алғаннан кейін Купер Трой және Гринфилд темір жолы мен Хосак туннелінде инженер-ассистент лауазымына тағайындалды. 1861 жылы теңіз флотына қабылданды; оның әскери мансабы он жылдан асты, Оңтүстік Тынық мұхитында «Chocorua» және «Nyack» атқыштар қайығында қызмет етті, сондай-ақ Теңіз академиясында оқытушы және инженер болып жұмыс істеді. 1872 жылы бірінші көмекші инженер шенімен теңіз флотынан кеткеннен кейін, Джеймс Эдс, Миссисипи өзеніндегі болат аркалы көпірдің (Эдс көпірі) авторы, оны Мидвейл болат зауытының инспекторы етіп тағайындады; 1872-1875 жылдары Эдстың орнын басып, Көпір және туннель компаниясының инженері болды. Купер президенттің Хадсон өзеніндегі көпірдің ұзындығын анықтау үшін таңдаған бес сарапшы инженердің бірі болды. Ол сондай-ақ Нью-Йорк қалалық кітапханасының кеңесші инженері болды. Купердің жобаларына Мексиканың Ұлттық темір жолының Ларедо шеберханаларынан бастап, Пенсильвания штатының Скрантон қаласындағы Лакаванна көмір және темір компаниясының домендік пеш зауытына дейінгі алуан түрлі құрылыстар кірді, бірақ оның ең есте қаларлық еңбегі көпірлерді жобалау саласында болды. Оның көпір салу мансабы теңіз флотынан босатылғаннан бастап 1907 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін созылды. Ол Питтсбургтегі Аллегейни өзенінің үстіндегі (1876) Біріккен көпірлерді, Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Сиконк көпірін, Нью-Йорктегі Харлем өзенінің үстіндегі Екінші авеню көпірін және Мерримак өзенінің үстіндегі Ньюберипорт (Массачусетс) көпірін жобалады. Үшінші Алтыншы көше көпірі Купер толыққанды жобалаған жалғыз құрылым ретінде сақталған, оның қатысуы тіпті көпірдің қоршауы, шамдары және фасады сияқты ең ұсақ бөлшектеріне дейін жеткен. 1885 және 1902 жылдар аралығында Купер теміржол және автомобиль жолдары көпірлерін жобалау туралы бірнеше маңызды еңбектер жариялады. Оның теориялары теміржол көпірлері үшін дөңгелек жүктемесін талдауды қабылдауға зор ықпал етті. Сондай-ақ, осы кезеңде ол Нью-Йорк және Бостон сияқты қалалардағы жылдам транзиттік жүйелерді дамытумен айналысқан көптеген комиссияларға кеңесші ретінде қызмет етті. Осы көрнекті және танымал инженердің (Америка инженерлер қоғамының екі мәрте Норман медалімен марапатталған) мансабы трагедиямен аяқталды, 1907 жылы Купер кеңесші инженері болған монументалды Квебек көпірі құрылыс кезінде құлап, 75 адамның қаза болуына әкелді. Апаттан кейінгі есептерде Купер апатқа дейін нашар шешімдер қабылдағаны және командалық жұмыс істемегені үшін қатты сынға ілікті. Купер 1919 жылдың 24 тамызында Нью-Йорктегі үйінде 81 жасында пневмониядан қайтыс болды. Ол отбасы құрмаған.
Upon receiving a degree in civil engineering from Resselaer Institute (now Rensselaer Polytechnic Institute) in 1858, Cooper accepted a position as assistant engineer on the Troy and Greenfield Railroad and Hoosac Tunnel. He entered the Navy in 1861; his military career lasted over a decade and included active duty aboard the gunboat Chocorua and the Nyack in the South Pacific, as well as assignments as an instructor and engineer at the Naval Academy. After resigning from the Navy in 1872 with the rank of first assistant engineer, he was appointed inspector at the Midvale Steel Works by James Eads, designer of the noteworthy Mississippi River steel arch bridge (Eads Bridge) at St. Louis; he succeeded Eads as engineer of the Bridge and Tunnel Company from 1872 to 1875. Cooper was also assistant engineer in charge of the construction of the first elevated railroads in New York City. He was one of the five expert engineers selected by the president to determine the Hudson River bridge span. Cooper was also the consulting engineer for the New York Public Library. Cooper's designs included a broad variety of structures, ranging from the Laredo Shops of the Mexican National Railroad to the furnace plant of the Lackawanna Coal and Iron Company at Scranton, Pennsylvania, but his most memorable contributions were in the area of bridge design. His bridge building career extended from his discharge from the Navy until his retirement in 1907. He designed the Junction Bridges over the Allegheny River at Pittsburgh (1876), the Seekonk Bridge at Providence, Rhode Island, the Second Avenue Bridge over the Harlem River at New York City, and the Newburyport (Massachusetts) Bridge over the Merrimack River. The third Sixth Street Bridge has been identified as the only surviving structure entirely designed by Cooper, whose involvement extended even to such details as the bridge's handrail, lamps, and fascia. Between 1885 and 1902, Cooper published several important works on railroad and highway bridge design. His theories strongly influenced the adoption of wheel load analysis for railroad bridges. Also during this period, he served as consultant to numerous commissions charged with the development of rapid transit systems in such cities as New York and Boston. The career of this distinguished and celebrated engineer (twice awarded the Norman Medal by the American Society of Civil Engineers) ended in tragedy when the monumental Quebec Bridge, for which Cooper was consulting engineer, collapsed while under construction in 1907, resulting in 75 fatalities. Cooper was roundly criticized in post accident reports for his poor judgement and lack of teamwork in the run up to the disaster. Cooper died in his home in New York City on August 24, 1919, of pneumonia at the age of 81. He was unmarried.
Купердің жүктеу жүйесі
Купер 1894 жылы теміржол көпірлерін қауіпсіз жүктеуге арналған есептеулер және стандарттар жүйесін әзірлеуге де жауапты болды. Купердің жүктеу жүйесі E10 стандартына негізделген, яғни 2-8-0 типті бу локомотивтерінің жұбы, шексіз сандағы вагондарды тартқан. Әр локомотивке жетекші доңғалақтарға, алдыңғы жүк көлігіне және тендерлік жүк көлігіне арналған ось жүктемесі берілді. Әрбір соңынан келе жатқан вагондарға рельстің білігімен жүктеме берілді. 1880 жылдары теміржол көпірлері E20 эквивалентті рейтингімен салынған. 1894 жылы Купер өз стандартын ұсынғанда, ол E40 стандартын, яғни E10 стандартынан төрт есе жоғары стандартты ұсынды. 1914 жылға қарай стандарт E60-қа дейін өсті. 1990 жылдардың ортасына қарай Америка теміржол инженерлік қауымдастығы бетон конструкциялар үшін E72 (E10 стандартынан 7,2 есе) және болат конструкциялар үшін E80 ұсынды.
Cooper is also responsible for developing in 1894, a system of calculations and standards for the safe loading of railway bridges. Cooper's loading system was based on a standard of E10, meaning a pair of 2 8 0 type steam locomotives, pulling an infinite number of rail cars. Each locomotive was given an axle loading of for the driving axles, for the leading truck, and for the tender trucks. Each trailing rail car was given an axle loading of of track. During the 1880s, railway bridges were built using an equivalent rating of E20. By 1894, when Cooper presented his standard, he recommended a standard of E40, or four times the E10 standard. By 1914, the standard had increased to E60. By the mid 1990s, the American Railway Engineering Association was recommending E72 (7.2 times the E10 standard) for concrete structures, and E80 for steel structures.