Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конни Зилякус (13 қыркүйек 1894 – 6 шілде 1967) 1945 жылдан 1950 жылға дейін Гейтсхедтен, ал 1955 жылдан өмірінің соңына дейін Манчестер Гортоннан Парламент депутаты болды. Ол солшыл лейборист саясаткер еді. Зилякус тоғыз тілді мүжіл сөйлейтін және халықаралық мәселелер оның көп күшін жұмсады, соғыс аралығында Ұлттар Лигасының шенеунігі ретінде де, соғыстан кейінгі кезеңде Парламент мүшесі ретінде де. Оның коммунистік көзқарастары бар деген кең пікір қалыптасты, бұл оны Лейборист партиясы жетекшілігімен қақтығысқа түсірді және 1949 жылы партиядан қуылды. 1950 жылы ол парламенттегі мандатын жоғалтты, 1952 жылы Лейборист партиясы оны қайта қабылдады және 1955 жылы Парламентке оралды. Зилякус қару-жараққа жұмсалатын қаражатты азайту үшін күресті. Ол Ядролық қаруды жою науқанының негізін қалаушы мүшесі және Вьетнам соғысына қарсы болды. Оның әкесі Конрад Виктор Зилякус – фин тәуелсіздік қозғалысының белсендісі.
Konni Zilliacus (13 September 1894 – 6 July 1967) was the Member of Parliament for Gateshead from 1945 until 1950, and for Manchester Gorton from 1955 until his death. He was a left wing Labour Party politician. Zilliacus spoke nine languages fluently and international issues absorbed much of his energy, both as an official of the League of Nations between the wars, and as a member of the House of Commons in the post war period. He was widely considered to have had communist sympathies, this led him into conflict with the Labour Party leadership and in 1949 he was expelled from the party. In 1950 he lost his seat in parliament, he was re admitted by Labour in 1952, and returned to the Commons in 1955. Zilliacus campaigned for less spending on weapons. He was a founder member of the Campaign for Nuclear Disarmament and opposed the Vietnam War. His father was Konrad Viktor Zilliacus, a Finnish independence activist.
Ерте өмір
Зиллиакус Жапонияның Кобе қаласында туды, ол Финляндияның қуғынға түскен ұлтшылы Конрад Виктор (Конни) Зиллиакустың (1855–1924) және Америкада туған Лилиан Маклорин Графтың (1873–1938) ұлы еді. Ол 1909 жылға дейін ата-анасымен бірге әлемді аралап, содан кейін Англияға қоныстанды. Зиллиакус Хэмпширдегі Бедалес мектебінде оқыды, онда Жосия Клемент Веджвудтың ұлдарымен дос болды. Ол АҚШ-тағы Йель университетін бітіріп, 1915 жылы курсын бірінші болып аяқтады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ұлыбритания Корольдік әуе күштеріне өтініш берді, бірақ денсаулығына байланысты қабылданбады. Оның орнына ол майданға жақын француз медициналық бөлімінде санитар болып жұмыс істеді. Дифтерияға шалдыққаннан кейін медициналық корпустан шығарылып, Зиллиакус Ұлыбританияға оралып, Демократиялық бақылау одағына қосылды және Либералдық партияның депутаттары Ноэль Бакстон мен Норман Ангелге жұмыс істеді. Ол Веджвудпен бірге Ресейге сапар шегіп, онда Қазан революциясына деген ықыласын білдірді және Ресей азамат соғысына британдық интервенцияның мәліметтерін баспасөзге жеткізді. 1919 жылы Евгения Новичкаға үйленіп, жаңа туған қызы Стелла Зиллиакуспен бірге Ұлыбританияның Еңбек партиясына қосылды.
Zilliacus was born in Kobe, Japan, the son of exiled Finnish nationalist Konrad Viktor (Konni) Zilliacus (1855–1924) and American born Lilian McLaurin Grafe (1873–1938). He travelled the world with his parents until 1909, when they settled in England. Zilliacus then attended Bedales School in Hampshire, where he became friends with Josiah Clement Wedgwood's sons. He attended Yale University in the US, graduating first in his class in 1915. During World War I, he applied to the British Royal Flying Corps but was denied for physical reasons. Instead, he found work as an orderly for a French medical unit near the front lines. Soon invalided out of the medical corps with diphtheria, Zilliacus returned to Britain and joined the Union of Democratic Control and worked for the Liberal Party MPs Noel Buxton and Norman Angell. He travelled with Wedgwood to Russia, where he developed a sympathy for the October Revolution, and leaked details of the British intervention in the Russian Civil War to the press. In 1919, newly married to Eugenia Nowicka and with a recently born daughter, Stella Zilliacus, he joined the British Labour Party.
Ұлттар Лигасының Хатшылығы
Көп тілді болғандықтан, ол Филип Ноэль Бейкермен бірге Ұлттар Лигасына британдық өкілі болып жұмысқа орналасты. 1931 жылы Маньчжурия дағдарысы кезінде Альфред Сзе, Ку және Гуо Тайцзимен бірге Қытаймен ынтымақтастық комитеті үшін сөздер жазды. Ол Женевада келіп тұратын ресейліктерге ресми аудармашы болды. Ұзақ жылдар бойы "С. Говард Эллис" псевдонимімен Ұлттар Лигасының оқулығын – "Ұлттар Лигасының пайда болуы, құрылымы және жұмысы" – жазғаны айтылып келді. Алайда, нақты авторы "Дик" Эллис екені дәлелденді. Зиллиакус "The Manchester Guardian" газетінің C. P. Scott-пен хат алысып тұрды, бұл 1935 жылы Италия Эфиопияны басып алуға тырысса, Ұлыбританияда оған қарсы санкцияларды қолдауға көмектесті, ал бұл шабуыл сол жылы басталды. Ол көптеген мақалалар мен хаттарды халықаралық мәселелер бойынша, көбінесе "Vigilantes" сияқты қалам есімдерімен, қайырымдылыққа негіздеме жасап жазды. Зиллиакус көпұлтты ұйымдардың соғыстың алдын алуға қабілетіне берік сенді, бірақ ол британдық сыртқы саясатты Лига арқылы жүзеге асыруға ықпал ете алмады. Ол Чехословакияға нацистер шабуыл жасағанға дейін Ұлттар Лигасы хатшылығынан кеткенге дейін Ұлттар Лигасында жақсы қызмет етті.
Being multilingual, he found work as the British envoy to the League of Nations alongside Philip Noel Baker. In 1931 during the Manchurian Crisis he wrote speeches for the League's committee for Cooperation with China along with Alfred Sze, Koo, and Guo Taiqi. He was Geneva's official interpreter for visiting Russians. It was long claimed that, writing as "C. Howard Ellis", he wrote the text book for the League: Origins, Structure, and Working of the League of Nations. However, it has been demonstrated that the real author was 'Dick' Ellis. Zilliacus maintained a correspondence with C. P. Scott of The Manchester Guardian, which in 1935 helped generate popular support within Britain for sanctions against Italy should it attempt to conquer Ethiopia, an invasion which was launched later in the year. He wrote many articles and letters on international affairs on a pro bono basis, usually under pen names such as Vigilantes. Zilliacus was a firm believer in the power of multinational organizations to prevent war, but he could not lead British foreign policy to work through the League. He worked diligently for the League of Nations until the Nazi invasion of Czechoslovakia, when he resigned from the Secretariat of the League of Nations.
Парламент
Екінші дүниежүзілік соғыста Зилякус Ақпарат министрлігінде жұмыс істеді және 1941 жылғы комитетке мүше болды.
In World War II, Zilliacus worked for the Ministry of Information and joined the 1941 Committee.
Парламентке сайлау
Ол 1945 жылы Гейтсхедтен Парламент мүшесі болып сайланды және үкіметтің сыртқы саясатын солшыл сыншы ретінде танылды. 1949 жылы Зилякус НАТО-ға қосылуға қарсы дауыс берді және Сыртқы істер министрі Эрнест Бевиннің кеңесшіл емес саясатын ашық түрде сынады. 1949 жылы ол Лесли Соллимен бірге партиядан қуылды. Бұған жауап ретінде ол "Еңбекші тәуелсіздер" тобын құруға көмектесті, бірақ кейіннен бұл топ Жозеф Сталинді Иосип Броз Титодан жоғары қойғанда одан шығып кетті. 1950 жылғы жалпы сайлауда ол қайта сайлануға тырысты, бірақ Еңбекші партияның үміткері Артур Мудиге жеңіліп қалды. Зилякус коммунистік Югославияға да ықылас білдірді. 1952 жылы Чехословакияда Рудольф Сланскийдің көрсетілген сот процесі кезінде Сланский "Чехословакияда капитализмді қайта орнатуды жоспарлау кезінде" Зилякусқа ақпарат бергенін мойындауға мәжбүр болды; Зилякус бұл айыптаманы "мүлдем қисынсыз" деп бағалады.
He was elected as Member of Parliament for Gateshead in 1945 and became known as a left wing critic of government foreign policy. 1949, Zilliacus voted against joining NATO and remained an open critic of Foreign Secretary Ernest Bevin and his anti Soviet policies. In 1949, he was expelled from the party, along with Leslie Solley. To compensate, he helped found the Labour Independent Group, although he would later leave the group when it supported Joseph Stalin over Josip Broz Tito. He sought re election in the 1950 general election, but he lost his seat to Labour Party candidate Arthur Moody. Zilliacus was also sympathetic to Communist Yugoslavia. During the show trial of Rudolf Slánský in Czechoslovakia in 1952, Slánský was forced to confess that he had given information to Zilliacus while "planning the restoration of capitalism in Czechoslovakia"; Zilliacus dismissed the accusation as "quite fantastic".
Парламентте қайтадан
1952 жылы ол Еңбек партиясына қайта қабылданды және 1955 жылғы жалпы сайлауда Манчестер Гортон сайлау округінде жеңіске жетті. Ол 1967 жылғы 6 шілдеде қайтыс болғанға дейін осы орынды сақтап келді. Ол ядролық қаруды жою науқанының негізін қалаушы мүшесі болды және 1961 жылы чех журналына мақала жазғаны үшін бірнеше айға партиядан шеттетілді. Зиллиакус 1950 жылдары қару-жараққа және ядролық сынақтарға жұмсалатын қаражатты азайтуды жақтаған, ал 1960 жылдары Вьетнам соғысына қарсы шыққан белгілі пацифист болды. Ол 72 жасында лейкемиядан қайтыс болды. Бір тарихшының сөзінше, Зиллиакус «Гарольд Уилсонды және Н.С. Хрущевті де құрметтеген және өкінген жоқ» деп сипатталды. Ол Сибирде кездескен 19 жастағы поляк революционер қызы Евгения Новичка Зиллиакус есімді қабылдады. Зиллиакус өзінің, мүмкін, одан да маңызды немесе танымал «әйелі» Жан Тримблге, үнсіз кино дәуірінің американдық режиссері Лоренс Тримблдің қызына ресми түрде үйленбеді, бірақ ол Зиллиакус атын қабылдап, 1945 жылы одан қыз тудырды. Зиллиакус отбасы (оның басқа балалары да болды) 1940 жылдардан бастап Лондонның Сент-Джонс Вуд және жақын маңдағы Майда Вейл аудандарында тұрды, онда ол Лондон зообағының еріктісі болды және 1999 жылы қайтыс болғанға дейін жергілікті (Паддингтон) сайлау округінің Еңбек партиясының адал мүшесі болды.
In 1952, he was readmitted to the Labour Party, and he won the Manchester Gorton constituency in the 1955 general election. He held the seat until his death, on 6 July 1967. He became a founder member of the Campaign for Nuclear Disarmament and in 1961 was suspended from the party for several months for writing an article for a Czech magazine. Zilliacus was a prominent pacifist, pushing for less spending on arms and nuclear testing during the 1950s and opposing the Vietnam War during the 1960s. He died of leukaemia, aged 72. According to one historian, Zilliacus died "an unrepentant admirer of both Harold Wilson and N. S. Khrushchev". a 19 year old Polish woman revolutionary whom he had met while in Siberia. She took the name Eugenia Nowicka Zilliacus. Zilliacus never married his arguably more important or better known "wife", Jan Trimble, daughter of Laurence Trimble, an American film director of the silent screen era, though she took the name Zilliacus and had a daughter by him in 1945. The Zilliacus family (she had other children) lived from the 1940s onward in the St. John's Wood and nearby Maida Vale areas of London, where she was a London Zoo volunteer and, until her death in 1999, a stalwart of the local (Paddington) Constituency Labour Party.