Мароккода шейіт болған Францискан қасиеттісі Берард және серіктері

Кіріспе

Христиан қасиеттісі

Берард Карбио – XIII ғасырдағы францискан монах, христиан дінін таратуға тырысқандығы үшін Мароккода өлім жазасына кесілді. Ол және оның серіктері – Петр, Ото, Аккурсий және Аджутус – католик қасиеттілері ретінде құрметтеледі және францискан тәртібінің алғашқы шейіттері саналады. Екі рет мемлекеттен қуылғандарына қарамастан, олар қайта оралып, исламға қарсы уағыз айтуды жалғастырды. Ашу мен наразылығынан патша соңында оларды дарға асты.

Өмір

Дәстүр бойынша, Берард Леопарди асыл тегінен тараған отбасында дүниеге келген және Папалық мемлекеттердің провинциясы – Умбриядағы Карбио қаласының тумасы болған. 1213 жылы Ассиздік Франциск оны жаңа құрылған францискандық орденге қабылдады. Францискандық монахтардың 1219 жылғы екінші бас жиналысынан кейін Франциск өз орденінің монахтары үшін елшілік қызметтерін Италия түбегінен және Солтүстік Еуропадан тысқары аймақтарға тарату уақыты жеткенін сезінді. Берард араб тілін жақсы білген, шешен уағызшы болғандықтан, Франциск оны екі дін қызметкері – Питер мен Ото және екі лайк монах – Аккурсиус пен Аджутуспен бірге Мароккода жаңа дінді тарату үшін таңдады. Бес миссионер Италиядан Португалияға, содан кейін Испанияға, және әлі де мұсылман билігінде болған Севильяға аттанды. Оларды үш аптадай түрмеге қамағаннан кейін Марокко патшалығына қуылды. Бес адамның ішінде араб тілін білетіні – Берард болды. Олардың христиан дінін ашық уағыздауы және исламды батыл сынауы көп ұзамай оларды естен жаңылысқан деп санауға әкелді. Патша оларды Сеутаға эскорттап, христиан елдеріне бағытталған кемелерге мінгізді. Бірақ монахтар кемелерден түсіп, Мароккоға қайтып, уағыздауды жалғастырды. Оларды босатып, христиандық аймаққа жетелеушілер берілді, бірақ олар қайтадан оралды. Олардың уағыздауды тоқтатпайтыны анық болған соң, оларды тұтқындап, түрмеге жапты. Мавр патшасы оларды католик дінінен бас тартуға көндіруге тырысқанда, ашуға беріліп, қисық қылышымен (scimitar) басын алды, осылай францискандық орденнің алғашқы шейіттері болды. Олардың қазасы туралы естіген Франциск: «Енді менде шынымен адал кіші монахтар бар!» деген сөзді айтқан деседі. Олардың денелері Португалияға қайтарылғаннан кейін, олар салтанатты түрде Ассизиге дейін жеткізілді. Португалиялық жас канон олардың құрбанына қатты риза болғандықтан, бұл керуен оның монастырынан өтіп бара жатқанда францискандық орденге қосылды; кейін ол Падуандық Антоний ретінде танылды.

According to tradition, Berard was born into a noble family of Leopardi, and was a native of Carbio in Umbria, a province of the Papal States. He was received into the newly founded Franciscan Order by Francis of Assisi in 1213. On the conclusion of the Second General Chapter of the Franciscan friars in 1219, Francis believed the time had then come for the friars of his Order to extend their apostolic labors beyond the Italian peninsula and northern Europe. Berard was well versed in Arabic, was an eloquent preacher, and was chosen by Francis, together with two other priests, Peter and Otho, and two lay brothers, Accursius and Adjutus, to evangelize in Morocco. The five missionaries set sail from Italy and arriving in Portugal, crossed into Spain and then to Seville, then still under Muslim rule, where their preaching antagonized the king. After imprisoning them for some three weeks, he expelled them to the Kingdom of Morocco. The only one of the five who knew any Arabic was Berard, and their open preaching of the Christian religion and their bold denunciation of Islam soon caused them to be viewed as insane. The king ordered them escorted to Ceuta and put aboard ships bound for Christian lands. However, the friars left the ships, returned to Morocco, and resumed preaching. They were then released and given guides to take them to Christian territory, but they once again returned. When it became clear that they would neither go away nor stop preaching, they were apprehended and cast into prison. Having vainly endeavored to persuade them to abandon their Catholic faith, the Moorish king, in a fit of rage, beheaded them with his scimitar, making them the first martyrs of the Franciscan Order. When he heard of their deaths, Francis is reported to have said, "Now at least do I have true Friars Minor!" Upon the return of their bodies to Portugal, they were solemnly processed from there all the way to Assisi. A young Portuguese canon regular was so moved by their sacrifice when he saw this caravan pass by his monastery that he joined the Franciscan Order; he would later be known as Anthony of Padua.

Құрмет

Берард пен оның серіктері 1481 жылы Папа Сикст IV-тің қасиеттілер қатарына қосылды. Олардың ортақ мерекесі францискан орденінде 16 қаңтарда тойланады.