Кіріспе

Лидерлік зерттеулеріне әсер ететін тұлға

Уоррен Гамалиел Беннис (8 наурыз 1925 – 31 шілде 2014) – американдық ғалым, ұйымдастыру кеңесшісі және автор, қазіргі заманғы Лидерлік зерттеулері саласындағы пионер ретінде кеңінен танымал. Беннис Университет профессоры, бизнес-әкімшіліктің еңбегі сіңген профессоры және Оңтүстік Калифорния университетінің Лидерлік институтының негізін қалаушы төрағасы болды. "Оның 1960 жылдардағы МТИ-дегі топтық мінез-құлық жөніндегі жұмысы бүгінгі күндегі аз иерархиялық, демократиялық және бейімделуге қабілетті жеке және мемлекеттік институттардың дамуына көмектесті" деп жазды басқару сарапшысы Том Петерс 1993 жылы Беннистің "Шығармашылық өмір: көшбасшылық және өзгерістер туралы толғаулар" кітабына жазған алғы сөзінде. О'Тул Беннистің гуманистік, демократиялық стильдегі көшбасшылардың көшбасшылық ортаның күрделілігі мен өзгерістеріне қарсы тұруға жақсырақ бейімделгенін көрсету арқылы қалыптасқан көзқарастарға қарсы шыққанын атап өтті.

Әскери қызмет және білім

Бенис Бронксте дүниеге келді және 1943 жылы АҚШ армиясына қатарына қосылмас бұрын Нью-Джерси штатының Вествуд қаласындағы жұмысшы отбасында өсті. Ол Еуропа театр операцияларында армияның ең жас жаяу әскер офицерлерінің бірі болып қызмет етті және "Пурпур жүрек" және "Қола жұлдыз" ордендерімен марапатталды. Әскери қызметтен кейін Бенис 1947 жылы Антиохия колледжіне түсті, онда 1951 жылы бакалавр дәрежесін алды. 1952 жылы Бенис Лондон экономика мектебінен құрмет грамотасын және МТИ-дың Хикс стипендиясын алды. Антиохия президенті Дуглас Макгрегор, қазіргі заманғы демократиялық басқару философиясының негізін қалаушылардың бірі саналады, Бенисті шәкірттікке алды, бұл ғылыми қарым-қатынас екеуі де кейін МТИ Слоан менеджмент мектебінде профессорлар болып жұмыс істегенде өте жемісті болды. Бенис 1955 жылы МТИ-дан әлеуметтік ғылымдар мен экономика мамандығы бойынша PhD дәрежесін алды. Ол сондай-ақ Ұйымдық зерттеулер бөлімінің төрағасы қызметін атқарды.

Мансап

Менеджмент саласында Беннис 1967 жылы теориядан практикаға көшуге ұмтылды, Нью-Йорк штатының Буффалодағы мемлекеттік университетінің проректоры қызметін қабылдап, 1971 жылы Цинциннати университетінің президенті болды. Президенттік кезінде ол көшбасшылық туралы екі кітап жазды: The Leaning Ivory Tower, 1973 және The Unconscious Conspiracy: Why Leaders Can't Lead, 1976. 1979 жылы жүрек ауруынан кейін Беннис мұғалім, кеңесші және авторлық өміріне оралуды шешті, Оңтүстік Калифорния университетінің факультетіне қосылды. Оның 27 кітабының ең танымалдары, соның ішінде бестселлерлер болған «Лидерлер» және «Лидер болу жолы» кітаптары 21 тілге аударылды. «Өз өмірін табу» кітабы Пулитцер сыйлығына ұсынылды. «Ұйымдастыру генийі» (Organizing Genius), 1997, «Бірлескен көшбасшылар» (Co Leaders), 1999 және «Арманды басқару» (Managing The Dream), 2000 жылғы жаңа кітаптары Беннистің көшбасшылық, шешім қабылдау, ұйымдық өзгерістер және шығармашылық ынтымақтастыққа деген қызығушылығын көрсетеді. «Гиктер мен қарттар» (Geeks & Geezers), 2002 кітабы отыз жасқа дейінгі және жетпіс жастан асқан көшбасшылар арасындағы айырмашылықтар мен ұқсастықтарды зерттейді. Ол Гарвард және Бостон университеттерінде жұмыс істеді, сондай-ақ Калькуттадағы Үндістан басқару институтында (IIM C), INSEAD және IMD-де сабақ берді. USC-дегі қызметтеріне қоса, Беннис Гарвард университетінің Кеннеди мектебіндегі Қоғамдық көшбасшылық орталығының кеңесші кеңесінің төрағасы болды. Ол Эксетер университетінде (Ұлыбритания) көшбасшылықты зерттеу бойынша қонақ профессор және UCLA қоғамдық саясат және әлеуметтік зерттеулер мектебінің аға ғылыми қызметкері болды.

Әсері

1993 жылы "The Wall Street Journal" оны басқару саласындағы ең ізделіспен сұралған он спикердің бірі деп атады; 1996 жылы Forbes журналы оны "лидерлік гуруларының деканы" деп сипаттады. 2000 жылы "Financial Times" газеті оны "лидерлікті құрметті академиялық сала ретінде қалыптастырған профессор" деп жазды. 2007 жылдың тамызында Business Week оны бизнестегі ең беделді он ойшыл көшбасшының бірі деп санайды. Оның 1989 жылы жарық көрген "Лидер болу жолы" атты еңбегі, лидердің шынайы болуы керек екенін, яғни өзінің туындысының авторы болуын, тәжірибе, өзіне деген тану және жеке этиканың үйлесімін негіздейді. Тиімді лидердің өзіне адал болу қажеттілігі кейін басқалар тарапынан аутентикалық лидерлік тәсілі деп белгіленген әдіске дейін дамытылды. Беннис Цинциннати университетінде Уоррен Беннис Лидерлік институтын (WBLI) құрды, онда ол 22-ші президент болды. WBLI лидер болудың негізгі құндылықтарын оқытады, лидерлер тәрбиеленеді деген идеяға негізделген.