Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысындағы Конфедерация армиясының офицері.
Confederate Army officer in the American Civil War
Джозеф Уайт Латимер (27 тамыз 1843 – 1 тамыз 1863), "Жас майор", Америка Азамат соғысы кезінде Солтүстік Вирджиния Конфедерация армиясының артиллерия тармағындағы перспективті жас офицер болды. Ол Геттисбург шайқасында қаза болып, төрт аптадан кейін көз жұмды.
Joseph White Latimer (August 27, 1843 – August 1, 1863), "The Boy Major", was a promising young officer in the Confederate Army of Northern Virginia's artillery branch during the American Civil War. He was mortally wounded at the Battle of Gettysburg and died four weeks later.
Ерте өмір
Латимер Вирджиния штатының Принс Уильям округіндегі Оук Ридж қаласында туған. Ол Вирджиния әскери институтында (VMI) оқыды және Стоунволл Джексоннан артиллерия тактикасын үйренді.
Latimer was born in Oak Ridge, Prince William County, Virginia. He was educated at the Virginia Military Institute (VMI) and studied artillery tactics under Stonewall Jackson.
Азаматтық соғыс
Латимердің екінші оқу жылында Азамат соғысы басталды және Латимер VMI-ден Оңтүстік Конфедерациясына қызмет етуге кетті. Ол алғаш рет 1861 жылдың көктемі мен жазында Ричмонд Хэмпден артиллериясының кадеттерді оқытушысы болып қызмет етті. Күзде ол бірінші лейтенант болып тағайындалды және 1862 жылғы Шенандоа аңғарындағы науқанда генерал-майор Ричард С. Иуэллдің дивизиясымен бірге шайқасты. Бірінші Винчестер және Седар тауы сияқты шайқастардағы ерлігімен көзге түскеннен кейін, Латимер бұрын А.Р. Кортниге қарасты батальонның командирі болып тағайындалды. 1862 жылдың желтоқсанында Фредериксбургте батальонға қолбасшылық еткеннен кейін, Латимер 1863 жылдың наурыз айында майор дәрежесіне көтерілді. Иуэлл оны "Жас Наполеон" деп атады, бірақ оның құрбылары оның жастығы мен бойының кішкентайлығын еске алып, оны "Бала майор" деп атады. Ол генерал-майор Эдвард "Аллегени" Джонсонның дивизиясындағы майор Ричард Сноуден Эндрюс батальонының офицері болды.
During Latimer's second year of studies, the Civil War broke out and Latimer left VMI to serve the Southern Confederacy. He first served as cadet drillmaster for the Richmond Hampden Artillery during the spring and summer of 1861. In the fall, he was commissioned as a first lieutenant and saw action with Maj. Gen. Richard S. Ewell's division in the Shenandoah Valley Campaign of 1862. After distinguishing himself with his battery at such battles as First Winchester and Cedar Mountain, Latimer was promoted to command of the battalion that had previously belonged to A. R. Courtney. After commanding the battalion at Fredericksburg in December 1862, Latimer was promoted to major in March 1863. Ewell referred to him as the "Young Napoleon", but his contemporaries noted his youth and small, slight stature by calling him the "Boy Major." He became an officer in Maj. Richard Snowden Andrews's Battalion of Maj. Gen. Edward "Allegheny" Johnson's Division.
Геттисбург шайқасы
Эндрюс Стивенсон депосы шайқасында жараланғанда Латимер Геттисбург науқаны үшін артиллерия батальонының басшылығын өз мойнына алды. Геттисбург шайқасы кезінде, 1863 жылғы 2 шілде күні түстен кейін Латимер Бэннер төбесінде орналасқан артиллерия батальонына қолбасшылық етті, ол Зират төбесінен солтүстік-шығысқа қарай шамамен 1400 метр жерде жайласқан. Конфедерациялық артиллерия Калп және Зират төбелеріне жасалған шабуылды қолдау көрсету мақсатында федералды әріптестерімен қақтығысты. Бэннер төбесіндегі позиция ашық және осал болды, сондықтан Конфедерациялық артиллерия өте қиын жағдайда қалды. Латимер артиллерияны тиімдірек позицияға көшіруге рұқсат беруді сұрады. Тарихшы Дуглас Саутолл Фримен айтқандай, "Осындай жауынгердің мойындауына күдік тудырмаудың қажеті жоқ", және Латимерге артиллерияны кері қайтаруға рұқсат берілді. Ол төбеге оралып, қалған төрт зеңбіректің атысын бағыттағанда жараланды. Жарылған снаряд оның қолына ауыр жарақат келтірді және аты өлді, соққанда оны жерге қадап тастады. Дивизия командирі Аллегейни Джонсон өзінің ресми шайқас есебінде былай деп жазды: "Эндрюс батальонының майоры Дж. В. Латимер, "жас майор", көптеген шайқастарда көрсеткен батылдығымен және әдептілігімен ағаларының құрметіне бөленген, 2-ші күні кешке ауыр жарақат алды, салдарынан кейін қайтыс болды". Латимер жараланғаннан кейін капитан Чарльз I. Рейн батальонды басқарды. Латимердің сол қолын ампутациялау қажет болды. Ампутация Дэниел Леди фермасында жасалды, қазірде Геттисбург шайқас алаңын сақтау қауымдастығы оны сақтап келеді. Бастапқыда Винчестердегі ауруханада жатқан Латимердің федералды әскерлердің қимылдары оны қауіпсіз жерге көшіруді талап етті. Ол Вирджиния штатының Харрисонбург қаласына, Е.Т.Х. Уоррен отбасының үйіне көшірілді. Геттисбургтен және Винчестерден жасалған үнемі қозғалыс оның жазылуына көмектеспеді, және Харрисонбургке жеткізілгеннен кейін көп ұзамай гангрена пайда болды. Осы сәттен бастап Латимердің жағдайы тез нашарлап, 1863 жылғы 1 тамызда қайтыс болды. Ол Харрисонбургтегі Вудбайн зиратында жерленген. "Жас майордың" қабірі оның өлімінен 51 жыл өткен соң, Ladies Memorial Association және Конфедерацияның Біріккен қыздары орнатқан ескерткішпен белгіленген.
When Andrews was wounded at the Battle of Stephenson's Depot, Latimer took command of the artillery battalion for the Gettysburg Campaign. During the Battle of Gettysburg, on the afternoon of July 2, 1863, Latimer was commanding the artillery battalion, which was located on Benner's Hill, a small rise located about 1,400 yards northeast of Cemetery Hill. The Confederate guns engaged in a duel with their Federal counterparts while attempting to support the attack on Culp's and Cemetery Hills. The position on Benner's Hill was open and exposed, and the Confederate guns found themselves at a severe disadvantage. Latimer requested that he be allowed to move the guns to a more favorable position. "Such an admission by so stubborn a fighter did not have to be verified," as historian Douglas Southall Freeman put it, and Latimer was allowed to begin withdrawing the guns. He was wounded after he returned to the hill to direct the fire of his remaining four guns. An exploding shell severely wounded his arm and killed his horse, which fell on him and pinned him to the ground. Division commander Allegheny Johnson noted in his official battle report that, "Major J. W. Latimer, of Andrews' battalion, the "boy major," whose chivalrous bearing on so many fields had won for him a reputation to be envied by his seniors, received a severe wound on the evening of the 2d, from the effects of which he has since died." Cpt Charles I. Raine took charge of the battalion after Latimer was wounded. Latimer's left arm had to be amputated. The amputation was performed at the Daniel Lady Farm, which is today preserved by the Gettysburg Battlefield Preservation Association. Initially hospitalized in Winchester, movements by the Federal troops required that Latimer be transported somewhere safer. He was moved to Harrisonburg, Virginia, to the home of the E. T. H. Warren family. The constant movement—first from Gettysburg, then from Winchester—did not aid his recovery, and soon after he was transported to Harrisonburg, gangrene appeared. From that point on, Latimer rapidly worsened and he died on August 1, 1863. He was buried in the Woodbine Cemetery at Harrisonburg. The grave of the "Boy Major" is marked by a monument placed 51 years after his death by the Ladies Memorial Association and the United Daughters of the Confederacy.