Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық кардинал Пьетро Риарио (1445 – 3 қаңтар 1474) – итальяндық кардинал және Папаның дипломаты.
Italian cardinal
Pietro Riario (1445 – 3 January 1474) was an Italian cardinal and Papal diplomat.
Өмірбаян
Савонада туған ол, Паоло Риарио мен Папа Сикст IV-нің әпкесі Бьянка Делла Ровередің ұлы еді. 1471 жылы Сикст оны Тревизо епископы және кардинал, ал 1473 жылы Флоренция архиепископы етіп тағайындады. Оған Сиксттің сыртқы саясатын басқару тапсырылды. Рим мен Милан арасындағы одақты нығайту мақсатында, ол өзінің інісі Гироламоны Милан герцогы Галеаццо Мария Сфорцаның қызына үйлендірді. Ол әдебиет пен өнерді меценаттықпен қолдаған, зәулім кештерімен, салтанатты өмір салтымен және дінсіз мінез-құлқымен танымал гуманист еді. Ол Римде Санти Апостоли шіркеуінің жанында үлкен сарай салуды бастады (оны оның туысы Джулиано делла Ровере, кейіннен папа Юлий II аяқтады). 1473 жылы ол сарайы алдындағы алаңды боялған кенептер мен ағаш конструкциялармен Неаполь королінің қызы үшін уақытша, бірақ сәнді жатаққа айналдырды. Қыздарға арналған тойда қырық түрлі тағам болды, олардың ішінде еліктер, цап-цаптар, міндетті түрде пісірілген тауыс және тіпті пісірілген аю да бар еді. Нан алтын жалатылған. 1473 жылы ол Имоланың Миландан Флоренция Республикасына өтуін қадағалау үшін Солтүстік Италияға сапарлады. Римге оралған соң, Риарио 28 жасында өз үйінде кенеттен қайтыс болды. Оны улаған болуы мүмкін деген күдік туды, бірақ асқазанның бұзылуы ықтималрақ көрінді. Ол Санти Апостолиде Мино да Фиезоле мен Андреа Брегно жасаған тамаша Ренессанс стиліндегі мазарға жерленді. Оның Сиксттің серіктесі рөлін оның туысы Джулиано делла Ровере мұра етті.
Born in Savona, he was the son of Paolo Riario and Pope Sixtus IVs' sister, Bianca Della Rovere. Sixtus nominated him in 1471 bishop of Treviso and cardinal, and, in 1473, archbishop of Florence. He was entrusted with Sixtus' foreign policy. To reinforce the alliance between Rome and Milan, he had his brother Girolamo married to the daughter of Galeazzo Maria Sforza, Duke of Milan. He was a humanist known for his patronage of literature and the arts, his huge feasts, luxurious behaviour and irreligious conduct. He had a large palace begun in Rome, near the church of Santi Apostoli (it was completed by his cousin Giuliano della Rovere, pope as Julius II). In 1473 he had the square before his palazzo transformed with painted canvas and wooden construction into temporary but luxurious lodging for the daughter of the King of Naples, who was entertained in June with an extravagant banquet with forty piatti that included roast stags, herons, the requisite roast peacock, even a roast bear. The bread was gilded. In 1473 he travelled to northern Italy to oversee the cession of Imola from Milan to the Republic of Florence. At his return to Rome, Riario died suddenly in his house at age 28. It was suspected that he had been poisoned, although an indigestion was more likely. He was buried in Santi Apostoli in a magnificent Renaissance tomb sculpted by Mino da Fiesole and Andrea Bregno. His role as Sixtus' collaborator was inherited by his cousin Giuliano della Rovere.