Милан қаласындағы Брера көркемсурет галереясы

Кіріспе

Италияның Милан қаласындағы өнер мұражайы Пинакотека ди Брера ("Брера өнер галереясы") – Италияның Милан қаласындағы кескіндеме галереясы. Онда 13-шыдан 20-шы ғасырға дейінгі итальяндық кескіндемелердің ең көрнекті жинақтарының бірі шоғырланған. Бұл жинақ Бера академиясының мәдени бағдарламасының нәтижесі болып табылады және Бера сарайымен ортақ ғимаратта орналасқан.

Тарих

Палаццо Брера өз атын германдық "брайдаға" (braida) байланыстырады, бұл қала құрылысындағы шөпті ашық кеңістікті білдіреді: Веронадағы "Брайданы" қарастырыңыз. Бұл жердегі монастырь 1572 жылы иезуиттерге берілді, содан кейін Франческо Мария Ричини (1627–28 жж.) оны түбегейлі қайта жаңартып құрды. 1773 жылы иезуиттер таратылғаннан кейін, сарай астрономиялық обсерватория мен иезуиттер құрған Брейденс ұлттық кітапханасының ордасы болып қала берді. 1774 жылы жаңа ботаникалық бақтың гербарийі қосылды. Ғимараттар 1776 жылы ресми түрде құрылған Академияда профессор болып тағайындалған Джузеппе Пьермаринидің жобалары бойынша кеңейтілді, ал Джузеппе Парини декан болды. Пьермарини 20 жыл бойы Академияда сабақ берді, сонымен қатар қаланың урбанистикалық жобаларын, мысалы, қоғамдық бақтарды (1787–1788 жж.) және Фонтана алаңын (1780–1782 жж.) бақылады. Сәулет, мүсін және басқа да өнерлерді жақсы оқыту үшін Парини бастаған Академия студенттерге тазартылған неоклассицизмді сіңіру үшін маңызды антикалық үлгілер жинағымен қамтамасыз етілді. Паринидің ізбасарлары, абат Карло Бьянкони (1778–1802 жж.) және суретші Джузеппе Босси (1802–1807 жж.) кезінде Академия Наполеон дәуірінде итальян өнерінің туындыларын қайта тағайындау кезінде Пинакотекасының алғашқы суреттерін сатып алды. Рафаэльдің «Неке» (Бейбіт қыздың үйлену рәсімі) ертедегі коллекцияның негізгі суреті болды, ал Академия өзінің мәдени аясын кеңейтіп, Бірінші француз империясының аймақтарында серіктестерді қабылдады: Давид, Пьетро Бенвенути, Винченцо Камучини, Канова, Торвальдсен және археолог Эннио Кирино Висконти. 1805 жылы Босси басшылығымен жыл сайынғы көрмелер сериясы Париж салондарының аналогтары ретінде жүлделермен бірге басталды, бұл Миланды 19-ғасыр бойы Италиядағы қазіргі заманғы сурет салудың мәдени астанасы ретінде анықтауға көмектесті. Академияның көркемдік комитеті, Commissione di Ornato, қоғамдық ескерткіштерге бақылаушылық ықпал етті, бұл бүгінгі Sopraintendenza delle Belle Arti-нің бастауы болды. Жаңа «Реал Пинакотека» 1809 жылдың 15 тамызында, Наполеонның туған күнінде ашылды. Суреттер павильонды күмбездері бар төрт Наполеон залының үшеуінде көрсетілді. Галереяға Беллини, Мантенья, Карпаччо, Тициан, Веронезе және Тинтореттоның негізгі суреттері қосылды. Романтизм дәуірінде Академияда Франческо Хаездің басшылығымен академиялық тарих кескіндемесінің жеңіске жетуіне және Уильямоның Давиас пен оның танымал туысы Джузеппе Бизидің шабыттандыруымен пейзаж жанрының академиялық жанр ретінде қабылдануына куә болды. Академия өнер тарихын оқыту институтына айналуға бет бұрды. 1882 жылы Сурет галереясы Академиядан бөлініп, Джузеппе Бертини оның бірінші директоры болып тағайындалды. Бертинидің орнын 1898 жылдан 1903 жылға дейін басқарған Корадо Риччи бағындырды, ол Фото кітапханасын құрды және сурет галереясын мектептер мен кезеңдерге сәйкес жүйелі түрде қайта ұйымдастырды. 1903 жылы Пинакотекада Висконти Панигарола үйінен Браманте фрескалары сияқты 100-ден астам жаңадан сатып алынған туындыларды көрсетуге мүмкіндік берген 19 жаңа бөлме ашылды. Пинакотеканың директоры болып 1934 жылдан 1939 жылға дейін қызмет еткен өнер тарихшысы және сыншы Антонио Морасси жинақты 19-ғасырлық суреттерге ашып, Хаез суреттері басым жаңа көрме жасады. Сонымен қатар, Гуттузоның Альберто Моравияның портреті және Мафаидің «Шеберханадағы модельдер» сияқты 20-ғасыр картиналарын сатып алуға алғашқы қадам жасалды. Бера обсерваториясы төрт онжылдық бойы астроном Джованни Шиапареллиді қабылдады, ал Орто Ботанико ди Брера – Пинакотеканың артында орналасқан тарихи ботаникалық бақ.

The Palazzo Brera owes its name to the Germanic braida, indicating a grassy opening in the city structure: compare the Bra of Verona. The convent on the site passed to the Jesuits (1572), then underwent a radical rebuilding by Francesco Maria Richini (1627–28). When the Jesuits were disbanded in 1773, the palazzo remained the seat of the astronomical Observatory and the Braidense National Library founded by the Jesuits. In 1774 the herbarium of the new botanical garden was added. The buildings were extended to designs by Giuseppe Piermarini, who was appointed professor in the Academy when it was formally founded in 1776, with Giuseppe Parini as dean. Piermarini taught at the Academy for 20 years, while he was controller of the city's urbanistic projects, like the public gardens (1787–1788) and piazza Fontana (1780–1782). For the better teaching of architecture, sculpture and the other arts, the Academy initiated by Parini was provided with a collection of casts after the Antique, an essential for inculcating a refined Neoclassicism in the students. Under Parini's successors, the abate Carlo Bianconi (1778–1802) and artist Giuseppe Bossi (1802–1807), the Academy acquired the first paintings of its Pinacoteca during the reassignment of works of Italian art that characterized the Napoleonic era. Raphael's Sposalizio (the Marriage of the Virgin) was the key painting of the early collection, and the Academy increased its cultural scope by taking on associates across the First French Empire: David, Pietro Benvenuti, Vincenzo Camuccini, Canova, Thorvaldsen and the archaeologist Ennio Quirino Visconti. In 1805, under Bossi's direction, the series of annual exhibitions was initiated with a system of prizes, a counterpart of the Paris Salons, which served to identify Milan as the cultural capital for contemporary painting in Italy through the 19th century. The Academy's artistic committee, the Commissione di Ornato exercised a controlling influence on public monuments, a precursor of today's Sopraintendenze Delle Belle Arti. The opening of the new "Reale Pinacoteca" was celebrated on 15 August 1809, Napoleon's birthday. The paintings were displayed in three of the four Napoleonic halls with pavilion vaults. Fundamental paintings by Bellini, Mantegna, Carpaccio, Titian, Veronese and Tintoretto had entered the gallery. The Romantic era witnessed the triumph of academic history painting, guided at the Academy by Francesco Hayez, and the introduction of the landscape as an acceptable academic genre, inspired by Williamo's Davias and his more known cousin Giuseppe Bisi, while the Academy moved towards becoming an institution for teaching the history of art. In 1882, the Paintings Gallery was separated from the Academy and Giuseppe Bertini was appointed as its first director. Bertini was succeeded by Corrado Ricci who, during his direction from 1898 1903, established the Photo Library and systematically reorganized the Picture Gallery according to schools and periods. In 1903, the Pinacoteca opened 19 new rooms that allowed the exhibition of over 100 newly acquired works, such as Bramante's frescoes from the Visconti Panigarola house. The art historian and critic Antonio Morassi, who served as director at the Pinacoteca from 1934 to 1939, opened up the collection to 19th century painting and a new exhibition dominated by paintings by Hayez was created. There was also a precursory opening to the purchase of 20th century paintings, such as Guttuso's Portrait of Alberto Moravia and Mafai's "Modelli nello studio". The Brera Observatory hosted the astronomer Giovanni Schiaparelli for four decades, and the Orto Botanico di Brera is a historic botanical garden located behind the Pinacoteca.