Кіріспе

Берберис Дарвиниінің түрі, Дарвиннің барберрисі, Оңтүстік Чили және Аргентинада өсіп, басқа аймақтарда табиғи түрде тараған. Аймақтық атаулары: мичай, калафате және келунг. Биіктігі 2 метрге жететін мәңгі жасыл, тікенді бұта.

Сипаттама

Берберис дарвиниі жер деңгейінен бастап тығыз бұтақтарға ие. Жапырақтары кішкентай, сопақ, ұзын және кең, тікенді жиектері бар; олар 2–5 данадан топталып, 2–4 мм ұзындықтағы үш тармақты тікенмен тіреледі. Гүлдері қызғылт-сары, 4–5 мм ұзындықта, көктемде 2–7 см ұзындықтағы тығыз шоғырларда гүлдейді. Жемісі – 4–7 мм диаметріндегі кішкентай, күлгін-қара жидек, жазда піседі. Берберис дарвинииді 1835 жылы Чарльз Дарвин "Бигль" кемесімен Оңтүстік Америкаға жасаған саяхаты кезінде ашқан. Ол Дарвиннің құрметіне аталған көптеген түрлердің бірі. Бұл түрдің жидектерін Патагония аймағындағы ежелгі халықтар мыңдаған жылдар бойы жеген. Бұл Британ аралдарында танымал бау-бақша және қоршау бұтасы. Корольдік бау-бақша қоғамы бұл түрге «Бау-бақшалық еңбек сіңіргендері үшін» сыйлығын берген. Жемісі жеуге жарамды, бірақ өте қышқыл.

Инвазивті түрлер

Berberis darwinii Жаңа Зеландияда бау-бақшалардан құстар арқылы тараған тұқымдарымен жергілікті өсімдіктер қауымдастығына еніп, жауапсыз түр ретінде қарастырылады. Ол Жаңа Зеландияның бүкіл аумағындағы жергілікті экожүйелерге үлкен қауіп төндіреді және Ұлттық Зиянкес Өсімдіктер Келісіміне енгізілген. Австралияда бұл түр Оңтүстік Австралия, Виктория, Жаңа Оңтүстік Уэльс және Тасмания штаттарында табиғи ортаға бейімделген. Сондай-ақ, бұл түр АҚШ-тың Калифорния және Орегон штаттарында сирек кездесетіндей табиғи ортаға бейімделген. Ирландияда оны көбінесе өсіреді және кейде табиғи түрде өсуіне мүмкіндік береді.