Кіріспе

Американдық адвокаттар қауымдастығы АҚШ-тың «Патриот» заңына қатысты қаулылар қабылдады, онда АҚШ үкіметінен «осы заң бойынша атқарушы билікке берілген өкілеттіктерді жүзеге асыруды одан әрі кеңейтетін немесе жаңадан заңнама қабылдауды қарастырмас бұрын оларды мұқият қарап шығуды» және «Шетелдік барлау қызметі туралы заңға сәйкес жүргізілетін үкіметтік тергеулер Конституцияның бірінші, төртінші және бесінші поправкаларын бұзбауын қамтамасыз ету үшін, қоғамдық тыңдауларды қоса алғанда, тұрақты және уақтылы бақылауды жүргізуді» сұрады. Олар заңға қатысты мәселелерді талқылау үшін веб-сайт құрды, осылайша «Патриоттық пікірталастар» пайда болды, онда түрлі адамдар заңның нақты бөлімдерін талқылады.

206-бөлім

Джеймс X. Демпси FISA бойынша кездейсоқ бақылауға рұқсат беретін 206-баптың тергеушілердің қылмыстық істерде кездейсоқ бақылау жүргізу мүмкіндігі бар екенін ескергенде орынды екенін айтты. Алайда ол "ПАТРИОТ АКТЫСЫНЫҢ көптеген ережелері сияқты, 206-баптың да мәселесі биліктің өзі емес, мәселе тиісті тексерулер мен тепе-теңдіктің жоқтығында" дейді. Демпсидің пікірінше, бұл бөлімде қылмыстық тергеулер үшін тиісті заңнамада бар екі маңызды кепілдік жоқ: 1) агенттер шынымен де олардың жазба құрылғыларын іске қосудан бұрын күдіктілердің орналасқан жерін анықтайды және 2) "Біраз ай бұрын қабылданған FISA-ға енгізілген кейбір қосымша өзгерістерде ПАТРИОТ АКТЫСЫНЫҢ әдеттегі процесінен тыс "Джон Доу" роунинг тыңдауларына рұқсат беру сияқты көрінетін, яғни FISA мақсатты да, тыңдаудың орнын да анықтамайды". Ол FISA-ның бақылауға алу туралы бұйрығына анықтау талабын қосу керек деп санайды, ол "бақылауды бағыттайтын нысан немесе орын бұйрық шығарылған кезде белгісіз болған жағдайда, қадағалауды жүргізуші адам нысананың белгілі бір нысанда немесе жерде болғанын анықтаған кезде ғана жүргізеді" деп аталады, ол SAFE Act-тің бір бөлігі болып табылады. Демпси сондай-ақ 2002 жылғы ақпараттық-ақпараттық конференцияның "қаламшасынан тыс" өзгерістердің нәтижесінде "ФИСА" бойынша "адамды да, жерді де анықтамайтын өтініштер мен бұйрықтарға рұқсат берілгені көрінеді" деп санайды. Ол былай дейді: Бұл бұрын-соңды болмаған, мүмкін қасақана емес, және мүмкін конституцияға қайшы. Бұл FISA сотына бұйрықта аталған емес адамның телефон немесе электрондық пошта арқылы сөйлесуін тыңдау үшін FBI-ге рұқсат беретін бұйрық шығаруға мүмкіндік береді. Ол бақылау ордерінде мақсатты немесе орынды көрсету керек деп санайды. Бұл FISA-да көрсетілгендей қадағалау орнында мақсат немесе орын көрсетілмеуі мүмкін. Демпси Джон Эшкрофттің ұстанымын тұжырымдамалық деп сынайды, ол Демпсидің Оррин Хэтчке жазған хатында сипаттама қадағалау орнына қосылуы керек деп айтқан сөздерін келтіреді. Демпси бұл түсініксіз деп санайды, өйткені "сипаттама" термині FISA-да анықталмаған және АҚШ Әділет министрлігіне "20-35 жас аралығындағы араб еркек" сипаттамасын қолдануға мүмкіндік береді, бұл мыңдаған АҚШ азаматтарын нақтылай алады. Сонымен қатар, Демпси заң өзгертілуі керек деп санайды, сондықтан FISA арқылы қадағалауға алынған адамдар қадағалау тоқтағаннан кейін хабарлануы керек, сондықтан қате мақсатта және қадағалауға алынған адамдар үкіметтің әрекеттеріне қарсылық білдіре алады. Пол Розенцвейг Демпсидің "ерекшелік талабын жеңілдету конституциялық түрде күмәнді" деген тұжырымға келіспеді және ол 206-бапты өзгерту керек деген пікіріне түс берді деп сенді. Розенцвейг растау талабын және жеке тұлғаларды анықтаудың нақты болуы керектігін талап етуді қосу "қажетсіз және ақылға қонымсыз" деп санайды. Оның пікірінше, ұсынылып отырған анықтау талаптары терроризмге күдіктілерді қадағалау үшін құқық қорғау органдары мен барлау органдарының мүмкіндіктерін қажетсіз ауыртпалық етеді. Оның ойынша, 206-бапқа қарсы шыққандар кінәсіз, бірақ бақылаудың нысанасы болғандарға назар аударса, бұл "анықтама беруді кешіктірген кезде немесе анықтамасы белгісіз жағдайларда терроризм туралы маңызды ақпарат жоғалады" деген оймен теңдестірілуі керек. Оның ойынша, "анықтама талаптарының теңгерімі дәстүрлі қылмыстық жағдайда мағыналы болуы мүмкін, бірақ терроризмді тергеу кезінде ол аз мағыналы", - деп, қазірдің өзінде қолданыстағы кепілдіктер бар: рұқсат тек "шетелдік күш немесе шетелдік күштердің агенті" болуы мүмкін және бақылау жүргізілетін нысандар немесе орындар шетелдік күш немесе шетелдік күштердің агентімен пайдаланылады. Ол сондай-ақ "бұл талаптарды рұқсат беру алдында әкімшілік және сот тексеруіне жатады" дейді. Розенцвейг ұсынылып отырған анықтау талабына қарсылық білдіреді, өйткені ол "ол терроризмге қарсы күрес күштеріне тар құқық қорғау парадигмасын енгізеді" деп санайды, бұл парадигма халықаралық терроризмді тергеуде, әсіресе 11 қыркүйектегі Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған террористік шабуылдарды ескере отырып, мағынасы жоқ деп санайды. Розенцвейг қадағалау ордерінде нақты адамдардың атын міндетті түрде атау туралы ұсынысты немесе егер бұл мүмкін болмаса, онда қадағалау ордерінде бақылауға алынатын орын немесе орын аталуы мүмкін, "кейбір жағдайларда, барлау агенттері электрондық қадағалау жүргізу үшін ордер алу мүмкіндігін қамтамасыз ете алмайды, өйткені олардың ақпаратының белгісіздігіне байланысты". Розенцвейг мәлімдеді, қадағалау жүргізілетін орынды көрсету қажеттілігін қосу - логикалық қателік. Оның ойынша, роунинг бақылаудың мәні - агенттіктер бақылау қай жерде жүргізілетінін нақты білмейді және одан әрі бақылау нысандары өздерін қорғау үшін, мысалы, "бір реттік" ұялы телефондарды пайдалану сияқты шаралар қолданады. Ол сондай-ақ террористердің есірткі сатушылардан да тәжірбиелі екенін, көбінесе басқа адамдардың жеке басын қабылдап, барлау агенттіктерінің террористтің псевдонимдерін немесе кейбір жағдайларда физикалық сипаттамасын немесе тіпті мінез-құлқының үлгісін ғана білуіне әкелетінін айтады. Оның пікірінше, жеке тұлғаны нақты анықтау қажеттілігі терроризмді тергеуде роунинг бақылаудың тиімділігін шектейді. Розенцвейгтің қарсы аргументінің соңғы бөлігі - соттардың, Конгрестің және Әділет министрлігінің қарауымен 206-бап бойынша ешқандай зәбірлену анықталмады және "ПАТРИОТ АКТЫСЫНЫҢ тіпті ең жақтастары да заңнамалық ұсыныстарын нақты зәбірлену емес, оның болу мүмкіндігінен туындаған қорқынышқа негіздейтінін мойндауы керек". Демпси Розенцвейгтің "қылмыстық істің сот кезеңінде қолданылатын қағидаларды тергеу кезеңінде қолданылатын әлдеқайда бос ережелермен шатастырады" деген тұжырымына жауап берді, ол терроризмді тергеуге қылмыстық стандарттар қолданылмауы керек деді. Ол қылмыстық стандарттарды терроризмді тергеуге қолдануды талап етпейді, бірақ қылмыстық және терроризмді тергеулер бақылау ордерлеріндегі ерекшелік конституциялық талабына сүйенуі керек деп санайды. Ол растау талабына деген сенімін қайталады, "роунинг тыңдаудың мақсаты жаман жігітті ұстап алу, сондықтан егер жаман жігіт ұсталмаса, роунинг тыңдауды қосуға да, іске қосуға да болмайды". Ол Розенцвейг "бір жағынан терроризммен күресу, екінші жағынан кінәсіз адамдардың азаматтық құқықтарын сақтау арасында жалған таңдау ұсынады" дейді және тексерулер мен тепе-теңдіктер үкіметтің кінәсіз адамдармен араласуын қорғау үшін ғана емес, сонымен қатар олардың бақылау себептерін назар аударуға мәжбүр ету үшін қажет, бұл олардың жұмысын қиындырмай, керісінше күшейтеді деп санайды. Демпси сондай-ақ Розенцвейг барлау агенттіктері үшін растау талабының неліктен ерекше қиындық тудыратынын нақты айтпағанын және "қосымша кепілдіктерсіз 206-бап...

214 және 215 бөлімдері

Эндрю К. Маккарти 214-бапты (ФИСА бойынша Pen Register және Trap and Trace Authority) және 215-бапты (ФИСА бойынша қандай жазбаларға қол жеткізуге болады) сақтау қажет деп санайды. Ол Federal Rule of Investigation 17(c) бойынша қылмыстық тергеушілерге "кез келген кітаптарды, қағаздарды, құжаттарды, деректерді немесе басқа да заттарды" сотқа шақыру арқылы мәжбүрлеп ұсынуға рұқсат бергенін, сондықтан 215-бап ФИСА-ны қолданыстағы қылмыстық заңға сәйкес келтіргенін айтады. Ол сондай-ақ 215-бапта көрсетілген жазбалар үшінші тараптардың қолында болатын жазбалар екенін, демек азаматтардың жеке өмірін қорғаудың орынды үміттерінен босатылғанын мәлімдейді. Осыған байланысты Маккарти кітапханалық жазбаларға қол жеткізудің проблема емес екендігінің үш негізгі себебі бар деп санайды: біріншіден, ол үкімет әрдайым сотқа шақыру арқылы жазбаларды оқуға мәжбүрлеуге құқылы және "жеке таңдауларға жүйелі түрде кіріп-шығудың эмпирикалық дәлелдері жоқ, әйтпесе біз сенімді ұйымдасқан кітапханашылардан естіген болар едік"; екіншіден, ол қазіргі ақпараттық дәуірде мұндай жазбаларға орынсыз қол жеткізу үшін ақпарат тым көп деп санайды; үшіншіден, ол деректерді оқу үшін тергеушілерге қол жеткізуге априорлық тыйым салу бұрын-соңды болмаған және дұрыс емес деп санайды. Ол "90-шы жылдары терроризмге қатысты қылмыстық іс қозғау кезінде әдебиеттер негіз болды" және деректерді оқу террористерді айыптауға әкелді. Сонымен қатар, Маккарти ФИСА қадағалау бұйрықтарына енгізілген өзгерістер туралы айтады: бұрын үкімет шетелдік державаның адамына бақылау жүргізу үшін "нақты және нақты фактілерді" ұсынуы керек болған, енді олар тек тиісті жазбалар уәкілетті тергеу үшін іздестірілетінін көрсетуі керек. Алайда ол азаматтардың бірінші түзетудегі құқықтарын бұзатын тергеуді тыйым салады, бұл қылмыстық іс жүргізуде нақты көрсетілмегенін айтады. Маккарти 215-бапқа енгізілген өзгерістерді қолдайды, бірақ сот бұйрығы бекітілгенін атап өту өте нәтижелі емес деп санайды, өйткені мұндай мәлімдеме "сот қарауын іздеуді" білдіреді: егер үкімет сотқа дұрыс өкілдік берсе, онда сот бұйрықты қабылдамауы мүмкін. Ол бұл мәселе емес екенін түсіндіріп, сот билігінің рөлі "құрылған конституциялық мүдделерді қорғау, тергеуді микробасқару құралы ретінде жаңаларын құру емес" екенін және "ордер сот билігіне қатысты мәселелерді шешіп отырғанын, бірақ сот билігінің өз конституциялық қызметін атқаратын тең дәрежелі тармақтың адалдықтарына күмән келтіруге құқығы жоқ екенін" түсіндіреді. Сот билігінің мұндай бұйрықтарды шығаруға уәкілеттік беру себебі - атқарушы биліктің өз өкілеттігін теріс пайдаланбауын қамтамасыз ету және "ФБР-ден сотқа салтанатты түрде мәлімдеме жасауды талап ету және Бас прокурордың осы ережелердің орындалуы туралы жартыжылдық есеп беруін талап ету арқылы 215-бап қадағалау үшін және қажет болса, реформа үшін қолайлы өлшемдерді қамтамасыз етеді". Бұдан басқа, Маккарти ФБР-дің терроризмге қатысы бар екенін нақты дәлелдейтін дәлелі жоқ, бірақ жеке адам немесе топтың терроризм актілерін жоспарлап немесе іс жүзінде жасап жатқанына сенуге негіз бар деп санайтын кездер бар деп айтады. Ол 11 қыркүйектегі террористік шабуылдар алдында ФБР-дің Захария Мусауиге қатысты тергеуін мысалға келтіреді; Мусауидің ұшу мектебіндегі мінез-құлқы күдік туғызды, бірақ оны террористік әрекетке байланыстыратын нақты дәлел жоқ. Маккарти 215-бапқа "өкім алушы FISA сотын өндірісті тоқтатуға немесе шектеуге итермелеуі мүмкін екенін түсіндіру үшін өзгертулер енгізу керек" деп санайды, алайда ол АҚШ Әділет министрлігінің бұл бапта бұл түсініксіз деп шешкенін айтады, сондықтан бұл қажет емес. Ол қосымша түзетудің қажетсіз және ақылға қонымсыз екеніне сенеді, өйткені "кіру шартын көтеру үкіметті тек сотқа шақыру немесе ұлттық қауіпсіздік туралы хат арқылы іс жүргізуге шақырады, бұл сот қатысуының төмендеуіне, Конгресс қадағалауының қиынға соғуына және FISA сотына қарағанда бүкіл елдегі аудандық соттарда сот процесін тоқтатудың тиімсіздігіне кепілдік береді". 214-бап бойынша Маккарти Патриоттық заңға дейінгі FISA нұсқасы бойынша мемлекеттік агенттіктерден "бақыланатын байланыс АҚШ қылмыстық заңын бұзуға қатысы бар халықаралық террористердің немесе тыңдаушылардың немесе терроризмге немесе тыңдаушылыққа қатысы бар шетелдік державаның агенті болуы мүмкін" деп растауды талап ететін FISA "қажетсіз және ақылсыз жоғары кедергі" болды, өйткені қаламтаспалар мен тыңдаулар Төртінші түзетуді бұзбайды. Сондықтан, ол "тексерушілерге олар үшін сот рұқсатын алуды талап етудің конституциялық себебі жоқ" дейді. Осылайша Маккарти 214-баппен ФИСАға енгізілген түзетулер "шамалы және өте орынды" дейді. Питер П. Суайр Маккартиге қарағанда 214 және 215-баптарға күдікпен қарады. Ол ФИСА бастапқыда бизнес жазбаларына қатысты емес екенін және тек бақылау үшін жоспарланғанын, Оклахома және Әлемдік сауда орталығындағы шабуылдардан кейін ол тек саяхат құжаттарына қатысты болу үшін өзгертілгенін түсіндіреді. 215-бап бизнес жазбаларына қол жеткізуге кең ауқымды өзгерістер енгізді. Ол сондай-ақ құқықтық негіздің осылай өзгергенін түсіндірді, яғни ФИСА бұйрығы бизнес жазбаларына қол жеткізу үшін кез келген адамға қатысты болуы мүмкін, және қажет болған жағдайда үкімет бүкіл дерекқорға қол жеткізуді сұрауы мүмкін. Ол "ФИСА бұйрықтары енді тергеу нысаны ғана емес, кез келген адамға қатысты болуы мүмкін" және ФИСА бұйрықтары шетелдік державаның адамына немесе шетелдік державаның агентіне қарсы бағытталған болуы міндетті емес, ал шетелдік державаға қатысы жоқ адамдардың жазбаларын алу үшін де қолданылуы мүмкін екенін айтады. Ол бұйрықтың негізі ретінде әрекет етуге әлсіз шектеулер бар екенін және бақылау тек Бірінші түзетудегі қызметке ғана емес, негізделгенін айтады. Суайр ФИСА бойынша алынған бизнес жазбалары ұқсас қылмыстық заңнама бойынша алынған жазбалардан өзгеше екенін атап көрсетті, себебі қылмыстық тергеулерге тыйым салу бұйрықтары қолданылмауы мүмкін. Ол сондай-ақ АҚШ Әділет министрлігінің үшінші тараптың қолындағы құжаттарға қол жеткізе алатыны, себебі бұл құжаттар Төртінші түзетумен қорғалмайды деген пікірінің кемшілікті екенін айтады, өйткені "ол конституциялық нәрсенің де қалаулы саясат екенін дұрыс емес деп санайды". Ол "мұндай қателікті көру үшін 90 пайыздық табыс салығының конституциялық болуы мүмкін, бірақ оның осылай болуына көптеген адамдар келіспейді" дейді. Осы тұрғыда, ол сезімтал кітапханалық құжаттар үшін жақсы саясат соттан маңызды қадағалау болуы керек екенін айтады. Маккартидің "кітапханалық жазбалар туралы мәселені қарастыру керек, DOJ ой-полициясы американдықтардың оқу таңдауларын бақылап, оларды қорқытып отырғандай көрінеді" деген пікіріне жауап ретінде Суайр "кітапханалық жазбаларға қол жеткізу туралы пікірталас үкіметтік бақылаудағы мүмкін шамадан тыс кеңейтімнің символы ретінде маңызды болды, дәл осылай Патриоттық заң да осы алаңдаушылықтың символына айналды" дейді. Ол ФИСА Уотергейт дағдарысынан кейін Никсон үкіметінің теріс пайдалануына жауап ретінде пайда болғанын және "журналистердің және үкіметке қарсы саяси оппоненттердің жүйелі бақылауы туралы ақпараттарды" атап көрсетті және "стандартты Бірінші түзету сот практикасы мұндай бақылаудың тудыратын өрнек және саяси белсенділікке салқымды әсерін мойындайды". Ол 2003 жылы Бас прокурор Эшкрофттың 215-бап кітапханалық жазбаларға қол жеткізу үшін қолданылмағанын мәлімдегені 215-баптың жаңа кең ауқымды ережелерінің қажетсіз екенін және осы баптың мерзімі бітуі керек екенін көрсетеді. Алайда, олай болмаған жағдайда, әртүрлі жазбалар түрлері әртүрлі қарастырылуы керек екенін, кітапханалық жазбалар акттан шығарылуы керек екенін және "медициналық, қаржылық және басқа да жеке өмірге қатысты заңдарға басымдық берілуі мүмкін" дейді. Суайр сондай-ақ тыйым салу ережесіне қарсы шықты...

218 бөлімдері

Эндрю К. Маккарти 218-тармақты, FISA-ның шетелдік бақылаудың мақсаты бар екенін мәлімдегенін, ал ол кез келген жағдайда FISA-ның мағынасы осы екендігі анық болғанымен, құпия ақпаратты жинаудың маңызды мақсаты болып табылатындығын өзгерткенін айтты. Ол FISA-ның шамамен ширек ғасыр бойы бақылау үшін "негізгі мақсатты" сынақтар бар деп қате түсіндірілгенін және 2002 жылдың сәуірінде Сыртқы барлауды бақылау соты 1980 жылдары Әділет департаментінің заң жобасын, департаменттің FISA бұйрықтарын алу мүмкіндігін шектейтінін түсінуді бастағаны таң қалдырады. Егер ол мақсатты агенттерді тіпті шетелдік барлау қылмыстары үшін соттауға ниеттенсе, шетелдік барлау ақпаратының анықтамасы шпиондық, саботаж немесе терроризм сияқты қылмыстардың дәлелін қамтиды. Шындығында, 1978 жылғы FISA-ны оның мақсатынан шет елдік барлау қылмыстарын қудалауды алып тастау үшін оқу мүмкін емес, ең бастысы, өйткені, біз атап өткендей, шетелдік державаның агенті туралы анықтама – егер ол АҚШ азаматы болса – қылмыстық мінез-құлыққа негізделген. Сол сияқты, Маккарти шетелдік барлау қызметі мен қылмыстық тергеуді ажырату – бұл жалған дихотомия, өйткені "қылмыс немесе ұлттық қауіпсіздікке қауіп төндіру – бұл объективті шындық, тергеушілердің тергеудің себебін зерттейтін субъективті ойларынан мүлдем тәуелсіз". Ол "FISA-ға жүйелі түрде адал емес жүгінуді күдіктену дұрыс емес деп санайды [, өйткені] FISA өтінімдері сотқа ұсынылмас бұрын арнайы және қатаң ішкі мақұлдау процесін қажет етеді. Егер агенттің жемқорлықпен айналысатынын алсақ, FISA-ны қолдану үшін ұлттық қауіпсіздік себептерін ойлап табуға қарағанда, қарапайым қылмыстық тыңдау үшін қажетті дәлелдерді жасау әлдеқайда оңай және аз анықталатын болады". Маккарти уақыт өте келе АҚШ Әділет департаменті FISA-ны қылмыстық тергеуді FISA бойынша жүргізе алмайтынына сеніп, қате түсіндірді, бірақ "сертификатты тек мақсатты жариялау ретінде емес, әлдеқайда шектеуші нәрсе ретінде түсіндіре бастады: қылмыстық істерде FISA дәлелдемелерін пайдаланудың нақты шектеулері". Содан кейін Маккарти Сыртқы барлауды бақылаудың қайта қарау соты ""әкімшілік іс жүргізуде қылмыстық іс жүргізудің белгілі бір түрлерін қамтитын шетелдік барлауды қолдануды үкімет тарапынан шектеу немесе шектеу жоқ" деп тапты деп түсіндіреді. Содан кейін Маккарти АҚШ Әділет министрлігінің FISA-ны дұрыс түсінбеуінің практикалық салдарын атап өтті: Мұның ең танымал зиянды салдары 2001 жылдың тамызында болды. Қабырғаға сүйеніп, ФБР бас кеңсесі қылмыстық тергеушілерге террористер Халид әл-Мидар мен Наваф әл-Хазмиді табуға бағытталған барлау жұмыстарына көмектесуден бас тартты. Бірнеше аптадан кейін, 11 қыркүйекте, екеуі 77 рейсті ұрлап, Пентагонға ұшып кіруге көмектесті. Осы мәселелерді ескере отырып, Маккарти 218-тармақ заң жүзінде қажет болмаса да, заңның не айтқанын нақтылап, FISA-да не айтылғанына қатысты кез келген түсініспеушілікті жою үшін оны сақтап қалуға тиіс деп санайды және ол бөлімнің күн батпауы керек деп санайды. Дэвид Д. Коул заңға енгізілген өзгерістердің қажетсіз екенін айтып, АҚШ ПАТРИОТ Актісінің жақтаушыларын "[бұл пікірталаста] бәсекелестік мифтерді таратуда бірдей кінәлі деп айыптады, 218-тармақ пен "қабырғаға" қатысты. Ол FISA талап еткен қабырғаның болмауымен келіседі және 218-тармақ агенттіктер арасындағы ақпарат алмасудағы кедергілерді азайтуға жеткіліксіз екенін айтады. Бұл, оның айтуынша, заңға емес, бюрократиялық мәселе болды және болып қала береді. Ол ЦРУ-ның ФБР-ге сенбеуін айыптайды және Патриоттық заңға дейінгі FISA екі агенттік арасындағы байланыс мәселелерінің себебі емес деп санайды. Коулдың пікірі бойынша, қадағалауды жүзеге асыру кезінде шетелдік барлау ақпаратын алуға қолданылатын негізгі мақсат тестісі "жөн ғана қылмыстық дәлелді себепке қарағанда іздестіруге рұқсат беретін FISA қылмыстық дәлелді себептің қылмыстық құқық мақсаттарында жүргізілген іздестірулер үшін конституциялық талапты айналып өту қаупін азайту үшін іздестірілді" және кейін екінші қылмыстық мақсат туындауы мүмкін болса да, агенттік алдымен шетелдік барлау ақпаратын алуға бұйрық алуы керек. Ол сондай-ақ 218-тармақты қабылдамас бұрын террористік қылмысты қудалау мүмкін емес деген талаптарды жоққа шығарды, ол Сами Аль Арианды АҚШ Әділет министрлігінің қудалауын келтірді, ол Патриоттық заң қабылдамас бұрын жасалған FISA тыңдауларын қолданды, ол Патриоттық FISA заңына сәйкес келді. Ол сондай-ақ, тергеу шетелдік барлаудан негізінен қылмыстық тергеуге айналғанда тыңдауды тоқтату қажет деген ұсыныстарға қарсы шықты, керісінше, қылмыстық болғаннан кейін "үкімет агенттері қылмыстық тергеуге қолданылатын стандарттарды орындауы керек – атап айтқанда, тыңдау қылмыстық мінез-құлықтың дәлелін ашатынына дәлелдеу керек [және] тыңдау немесе іздеу жалғастырылатын болады". Коул FISA-ның АҚШ Жоғарғы Сотымен тексерілмеген болжамға негізделгенін айтады, FISA іздеулері қылмыстық іздеулер үшін талап етілетін күдік деңгейінен төменгі деңгейде жүзеге асырылуы мүмкін. Ол "шетелдік күш" термині "[кез келген саяси ұйымды, азамат емес адамдардың көпшілігін] қамтуға жеткілікті кең" деп санайды және АҚШ азаматын мақсат еткенде қылмыс туралы ұсыныс көрсетуі керек болса да, агент тек шетелдік адамның шетелдік күштің агенты екенін дәлелдеуі керек. Ол FISA-ның төртінші түзетуге "әкімшілік іздеу" ерекшелігіне негізделгенін айтады, ол қылмыстық құқық қорғаудан басқа қандай да бір арнайы қажеттілік болған кезде іздеу үшін дәлелді себеп талабын жеңілдетті. Алайда, Коул әкімшілік іздеу ерекшелігінің қылмыстық құқық қорғауға қолданылмауына сенеді, сондықтан тергеу негізінен қылмыстық тергеуге айналғанда дәстүрлі қылмыстық дәлелді себеп стандарттары қолданылатын болады. Коулдың пікірінің мәні мынада: [b]өлшеуді тоқтатып, қылмыстық қудалауға басты мақсат ете отырып, дәлелді себептен кем іздеуге рұқсат беру арқылы 218-тармақ қанағаттандырарлық конституциялық сұрақ тудырады. Осылайша, 218-тармақ қабырғаны бұзу үшін ғана қажет емес, сонымен қатар FISA-ны конституциясыз етуі мүмкін. Коул 218-тармақтың "FISA тыңдаулары мен іздеулер арқылы алынған ақпарат қылмыстық істерде айыпталушыларға қарсы қолданылуының ықтималдығын арттырады" деп санайды және қылмыстық айыпталушылар немесе олардың рұқсат етілген кеңесшілері "FISA тыңдауы немесе іздеуіне қатысты дәлелдердің қабылдануын жоққа шығару кезінде FISA тыңдауы немесе іздеуіне жасалған бастапқы өтінішті қарауға құқылы болуы керек" деп ұсынады. "[FISA өтініштерін ашуды талап ететін түзету, федералдық шенеуніктерге FISA жарлығының заңдылығына қарсы сынаққа түсірілетіні туралы ескерту жасау арқылы заңға бағынуға ынталандыруға көмектесер еді". Құпиялылықты ақпаратқа қол жеткізуді рұқсат етілген кеңесшілермен шектеу арқылы немесе Классификацияланған ақпаратты рәсімдер туралы заңның шектеулерін қолдану арқылы сақтауға болады. Маккарти Коул айтқанның барлығымен толығымен келіспеді, "Профессор Дэвид Коул өзінің жауабының тақырыбын 'Сояғы жоқ қабырғалар' деп бастауы лайықты" деді. Оның ұсынысы көбінесе мифтерді құрады, 9/11-ге дейінгі әлемдегі жақсы барлауға кедергі келтіретін құрылымдық кедергілер туралы мифтерді құрады. Маккартидың ойынша, Коулдың барлық аргументі FISA конституциясыз деп сенуге негізделген, Маккарти мүлдем келіспейді. Маккартидың ойынша, Коулдың FISA-ға қарсылығының себебі, оның дұрыс емес сенуі, төртінші түзетуге сәйкес...