Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Клей (20 желтоқсан 1804, Лондон – 26 қыркүйек 1873, Брайтон)
James Clay (20 December 1804, London – 26 September 1873, Brighton)
Ерте өмір және білім
Клей Лондонның Блумсбери ауданында, саудагер Джеймс Клейдің (1764–1828) және Мэридің (1766/7–1840) ұлы болып дүниеге келді. Ол Винчестер колледжінде білім алғаннан кейін Оксфорд университетінің Балиол колледжіне түсті, онда классика пәнінен " үшінші дәреже" алды.
Clay was born in Bloomsbury, London, son of merchant James Clay (1764–1828) and Mary (1766/7–1840). He was educated at Winchester College, then went up to Balliol College, Oxford, where he took a "gentleman's third" in classics.
Мансап
Клей 1847 жылдың шілдесінен 1853 жылға дейін Кингстон-апон-Халл округінің депутаты болды, бірақ пара алу туралы салдаған тергеуден кейін мандатынан айырылды. Ол 1857 жылғы қосымша сайлауда орынды қайта жеңіп алды және өмірінің соңына дейін сақтап қалды. Клей 1867 жылғы реформа заңының әзірленуі мен қабылдануында маңызды рөл атқарды. Сайлау құқығын кеңейтуді жақтаған радикал Клей ескі досы Бенджамин Дизраэлимен келісім жасады, ол заң жобасының жауапты авторы болатын. Бұл келісім Гладстонның қарсылығы мен ұсыныстарынан заңды қорғауға бағытталған еді. Қарсылығында, Дизраэли Клей мен оның жақтастары ұсынған түзетулерді қабылдады, нәтижесінде үкіметтік консервативтік партияның бастапқы ниетінен гөрі әлдеқайда көп адам сайлау құқығына ие болды (Блейк 1966, Дизраэли). Вестминстер газеттерінде жарияланған некрологта айтылғандай: шахмат, вист, зияткерлік ойындар және драмаға арналған айлық журналда Клей өмірінің соңғы тридцать жылында "вист әлемінің мойындалған көшбасшысы" болды және көп уақытын вист пен пикетке арнады. 1863 жылы ол вист ережелерін реттеу комитетінің төрағасы болып сайланды.
Clay was MP for Kingston upon Hull from July 1847 until 1853, when he was unseated after a bribery inquiry. He regained the seat at an 1857 by election and held it until his death. Clay played an important role in the development and passing of the Reform Act 1867. A radical who favoured greatly expanding the franchise, Clay entered into a pact with his old friend Benjamin Disraeli, who was responsible for the bill, to ensure it survived attacks and amendments from Gladstone. In return, Disraeli accepted Clay and his allies' amendments, which led to the enfranchisement of far more people than originally intended by the governing conservative party (Blake 1966, Disraeli). According to an obituary in the Westminster papers: a monthly journal of chess, whist, games of skill and the drama Clay had been "the acknowledged head of the Whist world" for the last thirty years before his death, spending much of his time and attention on whist and piquet. In 1863 he became chairman of a committee for settling the laws of whist.
Жеке өмір
Клей Элиза Камиллаға үйленді, ол генерал Джозиа Аллен Вулрихтың (1784-1849) қызы, Херефордширдегі Веблиде тұратын, ежелгі Шропшир әулетінің ұрпағы, бұрын барон атанғандардың руынан. Олардың алты баласы болды, соның ішінде музыка композиторы Фредерик Клей және Генри Клей (кейін Клей Кер Сеймер), фотограф Барбара Кер Сеймердің әкесі.
Clay married Eliza Camilla, daughter of General Josiah Allen Woolrych (1784 1849), of Weobley, Herefordshire, descendant of an ancient Shropshire family, at one time baronets. They had six children, including the musical composer Frederic Clay and Henry Clay (later Clay Ker Seymer), grandfather of the photographer Barbara Ker Seymer.