Кіріспе
Жолаушылар паром қызметі
The Little Creek Cape Charles Ferry was a passenger ferry service operating across the mouth of the Chesapeake Bay from the 1930s until 1964. Known also as the Princess Anne Kiptopeke Beach Ferry or Little Creek Kiptopeke Beach Ferry, the service connected Virginia Beach, Virginia (then Princess Anne County) with Cape Charles on the Eastern Shore of Virginia. Departures from and arrivals to Cape Charles were matched with times of Pennsylvania Railroad passenger trains such as the Del Mar Va Express and the Cavalier that operated the length of the Delmarva Peninsula. Beginning in the 1940s the ferry began accommodating vehicles as well as passengers, with the service then linking the Ocean Highway, a major coastal route. The service was acquired by an agency of the Commonwealth of Virginia in 1954, ceased operations in April 1964, and was replaced by the Chesapeake Bay Bridge Tunnel. During its peak, the Little Creek Ferry operated 90 one way trips each day with seven vessels. The southern terminus of the ferry service in Virginia Beach (originally Princess Anne County) remains accessible today, where it continues to bisect Naval Amphibious Base Little Creek. The original northern terminus in Cape Charles also remains accessible, and these two terminals continue to serve railway barges that ferry rail cars — belonging to Bay Coast Railroad, formerly the Eastern Shore Railroad — across the mouth of the Bay. In 1949, the northern terminus for ferry service was moved from Cape Charles to Kiptopeke where a new pier was completed in 1951 — shortening the 85 minute crossing by 20 minutes. That now defunct terminus with remnants of the original toll booth lie within Kiptopeke State Park, where a sign from the defunct Tourinns Motor Lodge remains near the former toll booth at picnic shelter #2. Southern Terminus
Northern Terminus (original, Cape Charles)
Northern Terminus (later location, Kiptopke)
Little Creek Cape Charles Ferry – 1930 жылдардан 1964 жылға дейін Чесапик шығанағының аузы арқылы жұмыс істеген жолаушылар паром қызметі. Принцесса Энн Киптопек жағажай паром немесе Little Creek Киптопек жағажай паром деп те аталатын бұл қызмет Вирджиния штатындағы Вирджиния Бич (бұрынғы Принцесса Энн округі) пен Вирджинияның Шығыс жағалауындағы Кейп Чарльз қаласын байланыстырды. Кейп Чарльзтан кету және келу уақыттары Пенсильвания темір жолының Del Mar Va Express және Delmarva түбегі бойымен қатынайтын Cavalier сияқты жолаушылар пойыздарының кестесімен үйлестірілді. 1940 жылдардан бастап паром жолаушылармен қатар көліктерді де тасымалдай бастады, содан кейін қызмет маңызды жағалау жолы – Океан тас жолын байланыстырды. 1954 жылы қызмет Вирджиния штатының бір мекемесіне тиесілі болды, 1964 жылдың сәуір айында тоқтатылды және оның орнына Чесапик шығанағының көпір-туннелі салынды. Ең қарқынды кезеңінде Little Creek паромдары күніне 90 рет, 7 кемемен бір бағытта жүрді. Вирджиния Бичтегі (бұрынғы Принцесса Энн округі) паром қызметінің оңтүстік терминалы бүгінге дейін қолжетімді, ол Little Creek теңіз амфибиялық базасын екіге бөліп тұрады. Кейп Чарльздағы бастапқы солтүстік терминалы да қолжетімді, және бұл екі терминал теміржол баржаларына қызмет көрсетуді жалғастыруда, олар Bay Coast Railroad (бұрынғы Eastern Shore Railroad) теміржолына тиесілі вагондарды шығанақтың аузы арқылы тасымалдайды. 1949 жылы паром қызметінің солтүстік терминалы Кейп Чарльзден Киптопекке көшірілді, онда 1951 жылы жаңа айлақ салынды, бұл 85 минуттық сапарды 20 минутқа қысқартты. Қазір қолданылмайтын бұл терминалдағы ескі ақы төлеу кабинасының қалдықтары Киптопек мемлекеттік саябағында орналасқан, ал бұрынғы ақы төлеу кабинасының жанында Tourinns Motor Lodge табельісі #2 пикник орталығында сақталған.
The Little Creek Cape Charles Ferry was a passenger ferry service operating across the mouth of the Chesapeake Bay from the 1930s until 1964. Known also as the Princess Anne Kiptopeke Beach Ferry or Little Creek Kiptopeke Beach Ferry, the service connected Virginia Beach, Virginia (then Princess Anne County) with Cape Charles on the Eastern Shore of Virginia. Departures from and arrivals to Cape Charles were matched with times of Pennsylvania Railroad passenger trains such as the Del Mar Va Express and the Cavalier that operated the length of the Delmarva Peninsula. Beginning in the 1940s the ferry began accommodating vehicles as well as passengers, with the service then linking the Ocean Highway, a major coastal route. The service was acquired by an agency of the Commonwealth of Virginia in 1954, ceased operations in April 1964, and was replaced by the Chesapeake Bay Bridge Tunnel. During its peak, the Little Creek Ferry operated 90 one way trips each day with seven vessels. The southern terminus of the ferry service in Virginia Beach (originally Princess Anne County) remains accessible today, where it continues to bisect Naval Amphibious Base Little Creek. The original northern terminus in Cape Charles also remains accessible, and these two terminals continue to serve railway barges that ferry rail cars — belonging to Bay Coast Railroad, formerly the Eastern Shore Railroad — across the mouth of the Bay. In 1949, the northern terminus for ferry service was moved from Cape Charles to Kiptopeke where a new pier was completed in 1951 — shortening the 85 minute crossing by 20 minutes. That now defunct terminus with remnants of the original toll booth lie within Kiptopeke State Park, where a sign from the defunct Tourinns Motor Lodge remains near the former toll booth at picnic shelter #2. Southern Terminus
Northern Terminus (original, Cape Charles)
Northern Terminus (later location, Kiptopke)
Оңтүстік терминалы
Солтүстік терминалы (алғашқы, Кейп Чарльз)
Солтүстік терминалы (кейінгі орны, Киптопек)
The Little Creek Cape Charles Ferry was a passenger ferry service operating across the mouth of the Chesapeake Bay from the 1930s until 1964. Known also as the Princess Anne Kiptopeke Beach Ferry or Little Creek Kiptopeke Beach Ferry, the service connected Virginia Beach, Virginia (then Princess Anne County) with Cape Charles on the Eastern Shore of Virginia. Departures from and arrivals to Cape Charles were matched with times of Pennsylvania Railroad passenger trains such as the Del Mar Va Express and the Cavalier that operated the length of the Delmarva Peninsula. Beginning in the 1940s the ferry began accommodating vehicles as well as passengers, with the service then linking the Ocean Highway, a major coastal route. The service was acquired by an agency of the Commonwealth of Virginia in 1954, ceased operations in April 1964, and was replaced by the Chesapeake Bay Bridge Tunnel. During its peak, the Little Creek Ferry operated 90 one way trips each day with seven vessels. The southern terminus of the ferry service in Virginia Beach (originally Princess Anne County) remains accessible today, where it continues to bisect Naval Amphibious Base Little Creek. The original northern terminus in Cape Charles also remains accessible, and these two terminals continue to serve railway barges that ferry rail cars — belonging to Bay Coast Railroad, formerly the Eastern Shore Railroad — across the mouth of the Bay. In 1949, the northern terminus for ferry service was moved from Cape Charles to Kiptopeke where a new pier was completed in 1951 — shortening the 85 minute crossing by 20 minutes. That now defunct terminus with remnants of the original toll booth lie within Kiptopeke State Park, where a sign from the defunct Tourinns Motor Lodge remains near the former toll booth at picnic shelter #2. Southern Terminus
Northern Terminus (original, Cape Charles)
Northern Terminus (later location, Kiptopke)
Чесапик шығанағының паромдық ауданы
Жаңа құрылған Вирджиния Фери корпорациясы 1933 жылғы 1 сәуірде Литтл Крик пен Кейп Чарльз арасында автокөліктер мен жолаушыларды тасымалдайтын паром қызметін бастады. Бұл қызмет, Пенсильвания темір жолының (PRR) Литтл Крик пен Кейп Чарльз арасындағы автокөлік бағытына (PRR еншілес компаниясы, NYP&N RR Ferry басқарады) параллель болды. 1950 жылғы 1 мамырда паром маршруты Кейп Чарльзден Киптопек жағалауындағы жаңадан салынған жасанды портына ауыстырылды. VFC – Вильсон Лайн және Пенсильвания RR компаниясының 50/50 үлестес серіктестігі, Вирджиния штатының мемлекеттік қызмет көрсету компаниясы. PRR Норфолк қаласындағы Брук Сент терминалы, Вирджиния штатының Хэмптон қаласындағы Олд Пойнт Комфорт және Вирджиния штатының Кейп Чарльз арасында жолаушылар, жүк және автокөлік тасымалдарын ұсынды, бұл қашықтық 58 км (36 миль) құрады. PRR 1953 жылғы 28 ақпанда бұл қызметті тоқтатты. 1954 жылы VFC қызметіне наразылық білдірілген кезде, Вирджиния Бас Ассамблеясының шешімімен Чесапик шығанағының паромдық ауданы (CBFD) және оған бағынышты қадағалау комиссиясы құрылды, бастапқыда паром қызметін жақсарту мақсатында. Бірақ, көп ұзамай, мемлекеттік агенттікке жол төлемінен түсетін облигацияларды сатуға, әлі де жұмыс істеп тұрған жекеменшік Литтл Крик паромдарын сатып алуға және қолданыстағы паром қызметін жақсартуға рұқсат берілді. VFC және оның бес паром кемесі 1956 жылғы 17 мамырда Чесапик шығанағының паромдық ауданына 13 миллион долларға сатылды. 1957 жылғы 1 қарашада Вирджиния Көлік департаментінің Олд Пойнт Комфорттан Хэмптон Роудс арқылы Уиллоуби Спитке дейінгі автомобильдік паром қызметі жаңа Хэмптон Роудс көпір-туннелімен алмастырылды. Бұл туннель 1952 жылы салынған Норфолк-Портсмут көпір-туннелінен кейін Вирджиния штатындағы екінші көпір-туннель болды. Бұл Чесапик шығанағының аузында ұқсас өткел салу мүмкіндігіне қызығушылық тудырды.
Чесапик шығанағының көпір-түзегі
Вирджиния паром корпорациясын сатып алуға жұмсалған облигациялық түсімнің бір бөлігі төменгі шығанақтың тұрақты түрде кесіп өту мүмкіндігін зерттеу және анықтау үшін бөлінді. Тұрақты көпiр-туннель кешенінің салуы мүмкін екені анықталды. 1958 жылы округ өзінің алғашқы атқарушы директорын, Уорвик округы мен Ньюпорт-Ньюс қаласында ұзақ жылдар бойы мемлекеттік басқарумен айналысқан Дж. Клайд Морристі тағайындады. Ұзақ өтпей, бағытты және іске асыру шараларын қарастыру жұмыстары басталды. Шығыс жағалау мен жартыарал және Оңтүстік Хэмптон аймақтары арасындағы байланыс қарастырылды. Ақырында, Шығыс жағалау мен Принцесса Энн округіндегі Чесапик жағалауындағы нүкте (Литтл-Крик шығысында, Линнхейвен шығанағының батысында) арасындағы ең қысқа бағыт таңдалды. Хэмптон мен жартыаралға тұрақты байланыс құру мүмкіндігі зерттелмеді. 1960 жылдың тамызында округ 200 миллион АҚШ доллары көлемінде жол ақысы облигацияларын сатты, ал CBBT құрылысының алғашқы қазығы 1960 жылдың 1 қазанында теңіз түбіне қадалып, жоба 1964 жылдың 15 сәуірінде аяқталды. Принцесса Энн округі Вирджиния-Бич қаласымен бірігуге бір жылдай бұрын қол жеткізді. Пароммен жүретін жолаушылар ашылуға дейін 3,5 жыл бойы құрылыс барысын көре алды.
Операциялар
Ферри операциялары 1933 жылғы 1 сәуірде Вирджиния паром корпорациясы (VFC) арқылы Литтл Крик пен Кейп Чарльз қаласы арасында, Принцесса Энн округінде (қазіргі VA Бич) басталды. VFC PRR пароходы SS Maryland және Carfloat No. 605-ті жалға алды. Бұл маршруттың ұзындығы 26 мильді құрады, келу үшін 1 сағат 45 минут кетті. 1934 жылы VFC үшін салынған алғашқы жаңа кеме – SS DEL MAR VA, жалпы ұзындығы (LOA) 260 фут. Ол Carfloat No. 605-ті PRR-ге қайтарды. 1936 жылы салынған екінші жаңа кеме – 260 фут (LOA) SS PRINCESS ANNE, ол SS MARYLAND-ті PRR-ге қайтарды. 1941 жылы салынған үшінші жаңа кеме – 300 фут (LOA) SS POCAHONTAS. 1948 жылы қосылған төртінші кеме – моторлық кеме (MV) NORTHAMPTON, a) USS LST 63, b) HMS LST 63, 328 фут (LOA), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің LST-інен рол-он/рол-офф (RO/RO) паромға айналдырылды. Көлденең өту уақытын қысқарту үшін VFC Кейп Чарльзден 8,5 миль қашықтықтағы Дель-Мар-Ва түбегіндегі жерді сатып алып, Киптопеке Бичте жасанды портын құрды, онда екінші дүниежүзілік соғыстан қалған тоғыз бетон кемені пайдаланды. Бұл маршруттың ұзындығын 26 мильден 21 мильге дейін қысқартты, өту уақытын 20 минутқа азайтты. Киптопекеден алғашқы рет 1950 жылғы 1 мамырда SS PRINCESS ANNE кемесімен өтілді. 1951 жылы қосылған бесінші кеме – MV ACCOMAC, a) SS Virginia LEE, b) MV Holiday. 1928 жылы салынған, ұзындығы 300 фут (LOA). 1954 жылғы сәуірде SS PRINCESS ANNE екіге бөлініп, ортасына 90 футтық бөлім салынды, соның нәтижесінде ұзындығы 350 футқа жетті. Сәуірде 1955 жылы SS DEL MAR VA да екіге бөлініп, ұзындығы 90 футқа дейін 350 футқа дейін ұзартылды. Көлік ағынының артуы VFC-нің мүмкіндіктерінен асып түсті, сондықтан 1956 жылғы 17 мамырда VFC Чесапик шығанағының паромдық округіне (CBFD) сатылды. CBFD-нің алғашқы міндеті Хэмптон, Вирджиниядағы Олд Пойнт Комфорттан (Форт Монро) Дель Мар Ва түбегіне паромдық қатынасты қайта орнату болды. 1957 жылғы 1 қарашада Хэмптон Роудс көпірінің туннелі (HRBT) ашылғаннан кейін Уиллоуби Спит – Олд Пойнт Комфорт паромдары тоқтатылды. Бұл паром терминалын пайдалануға ашық қалдырды. Терминал CBFD флотының әлдеқайда үлкен кемелерін қабылдау үшін қайта жабдықталды. Сондай-ақ 1957 жылы SS POCAHONTAS екіге бөлініп, ортасына 76 футтық бөлім салынды, соның нәтижесінде ұзындығы 376 футқа жетті. Екінші маршрут құру үшін тағы бір кеме қажет болды, және тағы бір АҚШ Әскери-теңіз күштерінің LST 1957 жылы Ньюпорт Ньюс кеме құрылысы компаниясында RO/RO паромға айналдырылды. Ол MV OLD POINT COMFORT, a) USS LST 970, b) MV Albany. OLD Point Comfort 1958 жылғы 15 ақпанда Олд Пойнт Комфортқа паромдық қызметті қайта іске қосты. 1959 жылы тағы бір АҚШ Әскери-теңіз күштерінің LST сатып алынды, ол MV VIRGINIA BEACH болды, a) USS LST 510, b) USS Buncombe County LST 510. 1959 жылы Норфолк кеме құрылысы және құрғақ док компаниясында RO/RO паромға айналдырылды. Пассажирлердің жетіспеуіне байланысты Олд Пойнт Комфорт – Киптопеке маршруты 1960 жылғы қыркүйекте, КТКК үшін алғашқы тірек қазылғаннан бір ай бұрын тоқтатылды. CBFD жылың ең көп уақытында жеті кемемен жұмыс істей алады, олар сол кездегі 636 автомобильді бір бағытта тасымалдайды. Олардың ұзындығы 300-ден 376 футқа дейін, жылдамдығы 12 мен 14 түйін аралығында болды, MV ACCOMAC ең жылдам, ал LST ең баяу болды. Олардың бортында толыққанды мейрамхана болды және Мемориал күнінен Еңбек күніне дейін сәрсенбі және сенбі күндері кешкі 8:05-те Литтл Криктен толық оркестрмен ай жарығында круиздер ұсынылды. Олар қатты ауа райында жұмыс істеді, тек дауыл кезінде ғана тоқтады. Олар көбінесе сумен, кейде жасыл сумен шайылып, көптеген жолаушылар теңіз ауруына шалдықты. Бұл қысқа уақытқа шағын океан лайнерінде жүзуге ұқсады. 1962 жылы шығанақты кесіп өту құны автомобиль үшін 3 доллар, жолаушы үшін 85 цент болды. Бүгін КТКК-дан өту үшін маусымнан тыс уақытта 16 доллар, ал жоғары маусымда 18 доллар төлеу керек. Флоттың флагманы SS POCAHONTAS 1964 жылғы 15 сәуірде соңғы рет кемеден өтті. Бес паром Делавэр өзені мен шығанағы бойынша басқару органына Леуес, DE және Солтүстік Кейп-Мей, NJ арасында жаңа маршрут ашу үшін сатылды. Ескі паром флотының тек біреуі әлі де жұмыс істейді, ол c) MV VIRGINIA BEACH, қазір Нью-Лондон, КТ және Ориент Пойнт, Нью-Йорк арасындағы Крос-Саунд паромдары (CSF) үшін жұмыс істейді, d) Кейп Хенлопен атымен, c) Вирджиния Бич, b) USS Buncombe County LST 510, a) USS LST 510. Вирджиния жолдар департаменті Pocahontas атауын Джеймс R-де жүретін Джеймстаун Шотландия кемежайы үшін салынған ең жаңа паромға берді. Киптопектегі ескі паром терминалы қазір мемлекеттік парк, және ескі паромдардың көпшілігі әлі де парк үшін пайдаланылуда. Литтл Крик терминалы мүлдем жойылды, қалғандары коммерциялық нысандар. Паромдық қызмет ашық ауа райында 85 минутқа созылды.